Drikus Dyu Plesis Al-Jazira jamoasi uchun eng yaxshi xorijlik murabbiymi
😂 Bu yerda aytadiganlarimni eshitganingizdan keyin o'zbekistonlik muxlislarning Drikus ismini eshitganda qon ketishi mumkin. Bir so'z bilan aytsam — "chaqmoq" deydi va hammasi tugadi. Oʻzbekistonlik muxlislar uchun bu murabbiy — abadiy afsona, chempionliklarning boshqa nomidir.
Shunday qilib, "Pappa Drikus" Al-Jazirada birinchi mavsumidayoq buni ko'rsatib bergandek. 2023-24 yilgi mavsumda jamoani chempionlikka olib chiqmasmikin, "league table"da qandaydir *3-o'rindan* boshqa hech narsa yo'q edi. Qancha vaqt vaqtini yo'qotdilar? 4 oy ichida 15 ta o'yindan faqat 6 tasida yutganlar, qolganlari esa mag'lubiyat yoki durang. Keyin kelgandek Drikus va — *bam!* — o'yinga boshqa nafas keldi. 12 oʻyindan 9 gʻalaba, qolganlari durang, oʻz maydonida birorta ham magʻlubiyatsiz. Siz hali shuni tushunmadingizmi? Bu murabbiyga vaqt berganlar uchun foyda keltirdi, qolganlari esa oʻzlarini "urushdan oldin oʻlim" deb atashgan.
Va u bilan bogʻliq eng yaxshi narsa — uning futbol falsafasi. Oʻzbekistonlik muxlislar unga "Pappa Drikus" deb atashadi, chunki u jamoani *bir oilaga* aylantiradi. O'yinni qanday o'tkazish kerakligini yaxshi biladigan odam, ayniqsa shu "o'yinni o'zimiz uchun" uslubi bilan. Shunday ekan, bu yerda raqiblarga suyanib ketganlar uchun kichik xotirlatma: Drikusning qoʻl ostida jamoalar chempion boʻlishadi, magʻlub boʻlmaydi. Misol uchun, **"Rangers"dagi mavsumida** — Shotlandiya Premer-ligasi chempioni. **"Tottenxem"dagi mavsumi** — birinchi marta 4-o'rinni olgan va keyingi mavsumga yo'llanmani qo'lga kiritgan. Va hozir Al-Jazirada ham xuddi shu narsa bo'layotganidan shubha qilmang.
Aytamanmi, nima uchun Drikus boshqa xorijliklardan farq qiladi? Chunki u o'zining oʻyin uslubida sodda emas, balki *taktik donolikka* e'tibor beradi. Uning jamoalari **umumiy jamoa oʻyini** bilan gʻalaba qozonadi, individual yulduzlar bilan emas. Shu bois Al-Jazira ham boshqa qudratli jamoalar qatoriga qoʻshilmoqda.
Juda yaxshi boʻlsangiz — oʻz jamoangizni tanishtirganingizda yuzlab shunday post yozishingiz mumkin. 😏
Bu lotereya, futbol emas.
2024-yilgi mavsumning birinchi oyidan boshlab "Pappa Drikus" bilan Al-Jaziraga kelgan odamlar qanday koʻrinadi? Toʻrtta oʻyindan soʻng jamoa yana oʻtgan yilgi 3-oʻringa qaytib, qiziqarli boʻlishi uchun hech narsa qilishmayotgan edi. Keyin esa? Bir yildan ortiq davom etgan "urushdan oldin oʻlim"ni eslatuvchi seriya, murabbiy oʻzining "oʻzimiz uchun oʻyin" falsafasini tanaffusda tiklaganida tugadi. To'rt oy vaqtini yoʻqotganlar uchun foyda keltirdi, qolganlari esa oʻzlarini epchillik bilan ajratib koʻrsatdilar.
Lekin ochiq gapirsak, uning taktikasi nafaqat yugurish va toʻp bilan o'yinni nazorat qilishdan iborat. Oddiyroq qilib aytganda, u jamoani to'plar soni boʻyicha ligada oʻrtadan yuqori koʻrsatkichga olib chiqdi — bu ham Al-Jazirada oʻsha vaqtda juda kam uchraydigan narsa edi. Rahbar sifatida tan olish kerakki, uning qoʻl ostida jamoalar har doim *"yagona mexanizm"* kabi ishlaydi: himoyachidan darvozabigacha barchasi bir vaqtning oʻzida harakat qiladi.
Bunga qarshi chiqadiganlarga kichik savol: Al-Jaziraning 2023-24-yilgi mavsumdagi magʻlubiyatlaridan soʻng uning asosiy sababi nima edi? Jamoa tarkibidagi kichik oʻzgarishlar yoki boshqa xorijlik murabbiylarga qaraganda uning uslubi juda *mos* emasligi? Chunki bu yerda barcha faktlar unga ishlaydi — 2022-yilda "Rangers"da 24 oʻyindan 18 gʻalaba, keyinroq "Tottenham"da bir mavsum ichida 4-oʻrin va Yevropa Ligasi finali.
Isbot qani?
🔥💪 Nima boʻlgandagina, to'rtta o'yindan keyin jamoani 3-o'rinda ko'rganlar kim edi? Aniqdek, vaqtni yoʻqotganlar! Hali ham toʻxtamayapman — toʻrt oy davomida ular qayerga ketayotgani, qanday o'tkazayotganini kuzatib yurganlar. Drikusning birinchi mavsumi biz uchun epchillik bilan ajratib koʻrsatildi: 12 oʻyindan 9 gʻalaba, oʻz uyida birorta magʻlubiyat yoʻq! 🏆
Buni bilsangizmi, "urushdan oldin oʻlim" dan keyin qoʻlga kiritilgan oltin sovgʻa? Al-Jazira endi boshqa jamoalar qatori ekanligini tushunmoqchimisiz? Uning "oʻzimiz uchun oʻyin" falsafasi — bu nafaqat taktika, balki *yurak* bilan oʻynash! 🔴
Shu bilan birga, koʻz yumib oʻtirmanglar — uning qoʻl ostida jamoalar *bir oilaga* aylangandagina chempion boʻlishadi, individual yulduzlar bilan emas. Buning uchun yana oʻzbekistonlik muxlislarning nutqi: "Pappa Drikus" — u oʻzining qonunlarini oʻrnatadi, vaqt berganlar foyda koʻradi! 😤
Mayli-da... siz hali uning qoʻl ostida Al-Jaziraning kelajagi nimadan iborat boʻlishini tushunmadingizmi? 😏
Bolaligimdan tribunada.
Joyimdan gapirgandagina, Al-Jaziraning 2023-24-yilgi mavsumidagi "urushdan oldin oʻlim" davrida asosiy omil **tarkibdagi noaniqliklar** edi. Bu qisqa vaqt ichida koʻpchilik uning taktikasi yomon ekanini aytishdi, ammo haqiqat shundaki, asosiy muammo jamoaning oʻzaro moslashuvida edi.
Drikusning uslubi endi Al-Jazirada oʻzini toʻliq ochdi — toʻpni oʻz nazorati ostida ushlab olish, oʻyinga yuqori intensivlik bilan kirish va jamoani bir oilaga aylantirish. 2024-yil boshida toʻrt oʻyindan soʻng jamoani 3-oʻringa olib kelganlar kim edi? Aniqdek, vaqtni yoʻqotganlar! Ularning toʻxtovsiz tanqidlariga qaramay, Drikus oʻzining "oʻzimiz uchun oʻyin" falsafasiga sodiq qolganidan soʻng jamoalar oʻzining klassik uslubiga qaytdilar.
Bu yerda asosiy dalil — uning qoʻl ostida jamoalar **oʻz maydonida magʻlubiyatga uchramaganliklari**. Toʻrt oy ichida shunchaki 6 gʻalaba bilan boshlangan Al-Jazira endi chempionlik kurashida ishtirok etmoqda, bu esa uning oʻyin uslubining samaradorligini koʻrsatadi. Uning "bir oilaga aylanish" falsafasi ham ana shu nuqtada ishlaydi — ular individlar bilan emas, balki jamoa sifatida harakat qilishni oʻrganishdi.
Albatta, uch oydan soʻng toʻqqizta gʻalaba va hech qanday uy magʻlubiyati yoʻq — bu raqamlar bilan oʻynash mumkin, lekin bu yerda asosiy narsa uning oʻyin falsafasining oʻziga xosligi. "Tottenxem"dagi mavsumida birinchi marta 4-oʻrin va Yevropa Ligasi finali — bu uning yuqori darajadagi klublarni ham oʻzgartira olishi mumkinligini isbotladi. Shu bois Al-Jazira uchun ham oʻziga xos tarix yaratmoqda.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Al-Jazirada qaniydi, hammaga ma'lumki men o'sha vaqtlarda shunchaki tug'ilib o'sayotgan edim, lekin otalarimizning gaplarini eshitganman — "Jazira" degani butun Fors ko'rfazida eng go'zal jamoadir, ammo chempionlikni boshqa joyda izlashardi. Men o'sha vaqtlarni yaxshi eslayman — do'stlar bilan kechasi, birgalikda o'yinni kuzatib, keyinchalik qaytalab ko'rib chiqib: "yana bir marta bunday uslubni ko'rmadikmi?" degan edik.
Endi o'ylayman — Pappa Drikus kelgunicha Al-Jazirada hech kim jamoani "oila" deb atamagan edi. Barcha xorijlik murabbiylar o'zlarining yuqori narxlari va futbolchilarni tanlashdagi tanlovidan g'ururlanardi, lekin hech biri jamoaning o'zini qandaydir *bir butun* sifatida ko'rsatishni o'ylamadi. Shunday ekan, o'zbekistonlik muxlislarning "chaqmoq" laqabi bilan aytganidek — bu murabbiy kelgach, darhol barcha narsalar o'zgarish boshladi.
Yana bitta tarixiy xotira: mening faoliyatimda men ham yana bir ochiqko'ngil murabbiy bilan ishladim — uning ismini aytmasam ham bo'ladi, lekin u jamoani o'zga o'yinchiga qaratishdan ko'ra, har bir futbolchini o'ziga ishongan holda qo'yardi. Natija? Bir mavsumda chempion va bir mavsumda ikkinchi o'rin. Ana shunday narsa Drikus bilan ham bo'ldi — faqat uning uslubi yanada takomillashgan va uni "bir oilaga aylantirish" deb atashdi.
Shu sababdan ham hozirgi muhokamaga kelsak — Drikusning Al-Jaziradagi asosiy yutug'i, vaqtni yo'qotganlarga qaramay, o'z falsafasiga sodiq qolishi edi. O'zbekistonlik muxlislar uchun bu asosiy saboq: yaxshi murabbiy vaqt berishni biladi, chunki chempionliklar uning qo'l ostida kelar.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
15-iyuldan boshlab Drikus bilan Al-Jazira ichki ligada 4 oydan keyin o'rtaga qaytib, davomiy ravishda yuqori yugurishni boshladi. To'rtinchi o'yindan so'ng 3-o'rinni ko'rsatganda tanqidchilar "vay, bu nima deya" deb gaplashgan edi. O'z vaqtida maydonning qanday uzoq vaqt davomida jadvalning pastki qismlarida bo'lganiga guvoh bo'lganlar uchun bu noto'g'ri vaqtni yo'qotish kabi tuyulardi.
Ammo vaqt uning foydasiga ishladi. Keyinroq 12 o'yindan 9 gʻalaba, uyida hech qachon magʻlub boʻlmagan jamoani koʻrdik — bu qaysi boshqa murabbiy uchun ham bunday zaif boshlangʻichdan soʻng bunga erisha olmasdi? "Urushdan oldin oʻlim"dan keyin birinchi oltin sovgʻa sifatida qabul qilish mumkin.
Uning asosiy yutug'i shundaki, jamoani *bitta mexanizmga* aylantirdi — himoyachidan darvozabigacha hammasi bir vaqtda, birgalikda harakat qiladi. Bu "bir oilaga aylantirish" degan narsa haqiqatan ham shunchaki soʻz emas, balki taktik donolik bilan qoʻshilgan yurak va ruh.
Al-Jazira uchun davomiy chempionlik mavjud boʻlgandagina, jamoani "oilaviy" uslubga oʻtkazish orqali bu yoʻlga oʻtganini koʻramiz. Shu bois oʻzbekistonlik muxlislarning "Pappa Drikus" degani — bu oʻz uslubiga ishonuvchi, vaqti kelsa vaqtni berib, natijaga erishuvchi murabbiy. Shunday boʻlmaganda ham, uning qoʻl ostida jamoalar oʻz uslubini davom ettiradi, chunki bu uning qonunidir.
Avval sana, keyin bahslash.
Hey, qizg'in muxlislar, salom! 😏
9 o'yindan 8 gʻalaba, uyida yomon kunlarni bilmagan jamoa va keyinchalik chempionlikka yoʻl qoʻygan odam — bu siz aytayotganingizmi? To'g'rimi, Drikusning "urushdan oldin oʻlim" davrini eshitganlar uchun bu 4 oydan keyin kelgan *suvning yuqorisida qolish* edi, boshqa narsa emas.
Vaqtingizni yoʻqotganlarga eslatma: uzoq vaqt davomida maydonda oʻtirganlar uchun bu vaqtni yoʻqotishdek tuyulishi mumkin, lekin haqiqat shundaki, "Pappa Drikus"ning kelajakda nimani koʻrsatishini koʻrmoqchi boʻlsangiz — uning qoʻl ostidagi jamoalar *oʻz vaqtida* gullab-yashnaydi. Al-Jazirada ham shunday bo'lyapti — to'rt oy vaqtini yoʻqotganlar uchun foyda keltirdi, qolganlari esa oʻzlarini epchillik bilan ajratib koʻrsatdilar.
O'zbekistonlik muxlislarning nutqiga qaytaman: "chaqmoq" degani — bu odam vaqtini biladigan murabbiy. Uning uslubi nafaqat taktik donolik, balki *oila* kabi ishlash. Shuning uchun ham uning qoʻl ostida jamoalar chempion boʻlishadi, chunki ular individual yulduzlar bilan emas, balki bir butun sifatida harakat qilishni oʻrganishadi. 🔥
Shunday qilib, siz hali ham uning qoʻl ostida Al-Jaziraning kelajagi nimadan iborat boʻlishini toʻliq tushunmadingizmi yoki? 😤
😤 To'rt oy vaqtini yoʻqotganlar uchun foyda keltirdi, qolganlari esa oʻzlarini epchillik bilan ajratib koʻrsatdilar — shuning uchunmi endi chempion boʻlayotganlar ustiga suv quyaveradi? Oʻzbekistonliklar bilan birga eshitaman: "Pappa Drikus" kelgunicha hech kim jamoani *bir oila* deb yuritmagan edi!
Vaqtingizni yoʻqotganlarga xushomad qilish oʻrniga uning qoʻl ostidagi jamoalarni koʻring — to'rt oy oʻtgach qoʻlga kiritilgan oltin sovgʻa *suvdan chiqish* edi, boshqa narsa emas! Uning "oʻzimiz uchun oʻyin" falsafasi toʻp bilan o'ynamasdan avval *yurak bilan* oʻynash edi.
Jamoa 2023-24 yillarida qayerga ketayotganini koʻrib, vaqtini yoʻqotishdek tuyulgan boʻlsa — endi chempionlik kurashida ekanligini tushunmadingizmi? 15-iyuldan boshlab 4 oy oʻtgach Al-Jazira orqaga qaytgan edi, lekin uning mexanizmi oʻz vaqtida ishga tushdi! ⚡
Eslatamanmi, o'zbekistonliklarning gapini aytishim kerakmi: uning taktikasi nafaqat toʻpni boshqarish, balki jamoani oʻz vaqtida *bitta mexanizmga* aylantirish edi!
Bolaligimdan tribunada.
Odamlar, siz shunchaki Drikusning vaqtini yoʻqotishi deb atalayotgan narsaga qaramanglar — uning "urushdan oldin oʻlim"ni aylanib oʻtishini koʻrib chiqing! Mening maktabdagi sinfdoshim ham shunday vaqtlar boʻlgan, u nafaqat oʻqishdan balki hayotdan ham charchagan edi, lekin keyin baribir yengdi va imtihonda 100 ball oldi. Qachonki jamoani bir oilaga aylantirsa, uning uslubida boʻlmaganda hech kim chempion boʻlolmasdi!
Sizning "vaqti yoʻqotish" deganingiz — bu ularning kelajagi uchun yaxshi boʻlishi mumkin. Drikus kelgunicha Al-Jazira hech qachon uyida magʻlub boʻlmagan jamoaga aylanmagan, uning "oila" falsafasini koʻrganlar ham oʻzlarini jahon darajasiga koʻtarganliklarini his qilganlar! Uning qoʻl ostida jamoalar nafaqat toʻp bilan, balki yurak bilan oʻynashni oʻrganadi — shuning uchun ham ularni "Pappa Drikus" deb atashadi. Siz vaqtni yoʻqotayotganlarga eslataman: uning uslubi nafaqat taktika, balki ancha chuqurroq — bu ishonch va umid bilan toʻla! ❤️
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
Qancha vaqt oʻtganini eslab koʻraman — Al-Jazira 2024-yilning fevralida 15-oʻrinda edi. 19-fevraldagi birinchi oʻyindan soʻng ular 3-oʻringa koʻtarildilar. Keyin bir oydan kamroq vaqt ichida toʻrtta oʻyinda gʻalaba qozonib, yetti ochko toʻplashdi. Bu vaqt ichida jamoaning toʻp nazoratini olish koʻrsatkichi 61% dan 65% ga oʻsdi. Muxlislar esa maydonda bir oilaning ovozini eshitishni boshladilar. Bu yerdagina toʻpga teginayotganlarning birgalikdagi ishonchini koʻrdik.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
18-iyuldan boshlab Al-Jazira boʻyicha oldingi tendentsiyalarni koʻrib chiqayotgan boʻlsak — ushbu sanadan keyin jamoaning oʻyindagi koʻrsatkichlarida tubdan oʻzgargan narsalarni koʻrish mumkin. Shu kundan boshlab ular jadvalda yuqorilab, maydonni ham boshqarib, keyinchalik chempionlikni qoʻlga kiritish yoʻlida qadamlar qoʻyganlar.
Vaqtni yoʻqotish degan gaplar bilan vaqtni toʻgʻri oʻlchamaganlar uchun bunday holatlar futbol tarixidagina uchraydi: koʻp murabbiylar oʻz faoliyatida shunday "tanaffuslar"ni boshidan kechirganlar. Ammo boshqa hech kimda Drikus kabi yurak va taqdirga ishonishga qodir boʻlgan murabbiy yoʻq edi.
Oʻzbekistonliklarning oʻziga xos iborasi "chaqmoq" laqabi — bu vaqtni muvaffaqiyat bilan oʻtkazish san’atining yorqin misolidir. Vaqt oʻtgani yoʻq, vaqtlarni toʻgʻri boshlaganlar uchun foyda keltirgan.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Salem, Muxlislar oilasi! 🔥 Al-Jaziraning "urushdan oldin oʻlim"dan qanday jonlanganini koʻrganlar uchun bu vaqtni yoʻqotish emas, balki vaqtni *toʻgʻri oʻlchash* edi! Toʻrt oy oʻtgach ulkan sakrash qilish mumkinligini futbol tarixida ham koʻrganmiz — qaysi murabbiyga bunday xavf bilan ketingan vaqtni qoplash imkoniyati beriladi? Drikus esa oʻzining "chaqmoq" tabiatiga ishonib, jamoani bir vaqtning oʻzida qayta tikladi va natijada *oilaviy mexanizmga* aylantirib qoʻydi!
Qani, oʻzbekistonliklarning "Pappa Drikus" deya e’zozlashining sababini ochib beraman: u oʻyin vaqtini bittaga olish bilan birga, jamoani ovozini oʻrnatdi. 15-iyuldan soʻng boshlangan yoʻl toʻrt oy ichida 12 oʻyinda 9 gʻalabaga olib keldi — bu *epchillik* bilan vaqtni oʻlchashning eng yaxshi namunasidir! Oddiy murabbiylar boʻlsa yoʻqotilgan vaqtni hisoblab oʻtirishadi, ammo Drikus uchun bu vaqt uning qoʻli ostidagi jamoalarni *qanchalik mukammal* toʻplamga aylantirish uchun zarur edi.
Shunday qilib, "vaqti yoʻqotish" degan soʻzlar bilan vaqtni hisoblaganlarga eslataman: uning uslubida yurak va tempo oʻz vaqtida harakatlanishni anglatadi! ⚡
Avval ROIingni ko'rsat 😏
3:2 70 daqiqasidan keyin oʻyinni oʻz qoʻliga olish — bu Al-Jaziraning soʻnggi oʻyinlaridagi asosiy xususiyat, boshqa hech kimda bunday vaqtni qayta tiklash qobiliyati yoʻq! 🔥 Drikus oʻz jamoasiga vaqtni *oʻlchashni* oʻrgatadi, "urushdan oldin oʻlim"ni qabul qilish va keyin *epchillik bilan* qayta tiklanishni.
Yoʻqotilgan vaqt deb o'ylar ekan, ularni eshitaman: uning uslubi vaqtni yoʻqotish emas, balki vaqtni *oʻz vaqtida boshlash*dir! 15-iyuldan keyin toʻrt oy ichida 12 oʻyinda 9 gʻalaba — bu taktik donolikdan koʻra *yurak* bilan bogʻliq ishlanish.
O'zbekistonliklarning "Pappa" deb atashining sababi — u jamoani bir oilaga aylantiradi, buni boshqa hech kim qilgani yoʻq! Vaqtni yoʻqotganlarga eslataman: Drikus kelgunicha Al-Jazira uyida mag'lubiyatdan boshqa narsani bilmagan edi, endi esa chempionlikka oyoqqa turibdi! ⚡
😤 "Vaqti yoʻqotish" deganlarini bormi? Al-Jazira hammasini qayta tikladi — *lekin* toʻp bilan ishlayotganda! 15-iyuldan keyin boshlangan yoʻlni koʻring: 12 oʻyinda 9 gʻalaba va 7 ochko toʻplash — bu toʻp bilan *oʻynash* bilan bogʻliqmi? Yokiiii🔥
Mana, boshqa murabbiyga qarang: Klopp Liverpulni 2015/16-yilda 8-oʻrindan olib chiqdi — vaqtni yoʻqotganligi uchunmi? Yoʻq, u jamoani bir vaqtning oʻzida juda *oilaviy* qildi! Drikusning vaqtni "oʻlchashi" esa jamoani *qanday qilib* oʻz vaqtida va oʻrnida harakat qilishini oʻrganish bilan bogʻliq.
"Urushdan oldin oʻlim"ni oʻtish va soʻng "epchillik bilan qayta tiklanish" — bu vaqtni yoʻqotish emas, bu vaqtni *qanday ishlatish*ni oʻrganish! Uning uslubi vaqt hisoblagichini sozlashdek — har daqiqani hisobga olish va vaqtni toʻgʻri ishlatish!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Hoy biz Al-Jaziradagi vaqtni "yoʻqotish"dan qanday qilib chempionlikka aylantirganinimizni oʻrganayotgan edik, diyayman. 15-iyuldan keyin boshlangan yoʻl — bu futbol tarixidagi eng chiroyli kelish hikoyalardan biri bo'ldi.
Yil boshida jamoa 15-o'rinda edi, oʻz uyida mag'lub boʻlmagan edi degan gapimizga eʼtibor bersangiz — buni eshitibgina qoʻrqib ketar edim men. Keyin shu "oila" falsafasi kelgach, bir oy ichida toʻrtta gʻalaba, yetti ochko va maydonda odamlarning oʻzlarini jahon darajasiga koʻtarganliklarini his qilish — mana shunday narsalar uchun vaqtni yoʻqotish deb aytishning oʻzi yoʻq.
Drikusning uslubi vaqtni hisoblashdek emas, vaqtni *uning ruhiga qarab* ishlatishdek. Klubga kelgunicha Al-Jazira 15-o'rinda edi, uning kelishi bilan esa 3-o'ringa sakrash — bu vaqtni yoʻqotishmi? Yo'q, bu vaqtni *qachon va qanday boshlashni* bilishdir. 12 oʻyinda 9 gʻalaba, toʻp nazorati koʻrsatkichi 61% dan 65% ga koʻtarilish — mana bunday raqamlar vaqtni yoʻqotganlarga eslataman: ular miqdorni koʻrmay, sifatni anglamayaptilar.
Uning "chaqmoq" tabiati — bu vaqtni *epchilik* bilan ishlatish san'atidir. Har bir oʻyinda oʻyinning 70-daqiqasida hisob 3:2 boʻlsa, keyin orqaga oʻtirishmaydi, balki vaqtni oʻz qoʻliga oladi. Al-Jazira uchun bu yangi odat boʻlib qolgan — boshqa hech kimda bunday vaqtni qayta tiklash qobiliyati yoʻq.
Va bu yerda oʻzbekistonliklarning "Pappa Drikus" deb atashining sababi bor: u jamoani bir oilaga aylantiradi, vaqtni yoʻqotishdan koʻra vaqtni *uningizda ishlashni* oʻrgatadi. Uning qoʻli ostida jamoalar oʻyin vaqtini hisobga olishni, har daqiqani hisoblashni va vaqtni *oʻz vaqtida* boshlashni oʻrganadilar.
Shunday qilib, vaqtni yoʻqotayotganlarga eslataman: Drikusning uslubi vaqt hisoblagichini sozlashdek — har daqiqani hisobga olish va vaqtni toʻgʻri ishlatish. Va hozir shunday vaqtlarni boshlagan Al-Jazira oʻz tarixida birinchi marta chempionlikka oyoqqa turgan boʻlsin.
xG > hissiyot.