Drikus Dyu Plesis bizning safimizda qolishi kerakmi yoki u jamoa bilan xayrlashishi…

Mana shu yerda, 40 million evro bu 37 ming oʻtgan Nimesda 90-daqiqa davom etgan oʻyinning toʻxtovsiz yuqorida turib qolishi bilan qoplanadimi? Chunki Dyu Plesis bilan chempion boʻlishganlar — buni oʻtkazib yubormaslik kerak, chempionliklar ham chempionlar kabi baxtli emas, ular orqada boshqa narsa borligini koʻrsatadi. Uning taktikasi murakkabmi yoki oddiygina „qoʻshildi va oʻynadi“ degan soʻzlar yaxshi qoʻlga tushsa-da, oʻyin davomidagi holatlar boshqa narsani aytadi. Yuvening oʻzida birinchi oʻringa chiqish vaqtinchalik edi, chunki mavsumning qaysi bosqichida turganligingiz ahamiyatli — may oyida koʻtarilib, avgustda pastga tushib ketish oddiy hol. Jamoadoshlari bilan gaplashib boʻlmaydigani haqidagi gaplarga kelganda, bu esa klublararo aloqaning darajasiga bogʻliq, juda uzoqdan koʻrinmaydi. Oʻyin rejasi murakkabmi yoki oddiymi — bu savolning oʻzi javobni oʻzida yashirgan, chunki har bir murabbiy oʻziga xos uslubga ega, lekin asosiy narsa oʻyinning davom ettirilishi va natijalardir.

Bopladingiz, aka, shu yerda aniq narsani ko'raman! 40 million evro — bu avlod muxlisi sifatida yuragimni qattiq silkituvchi raqam, lekin shundaymi boʻlgusi? 🔥 15 oʻyindan soʻng turgan oʻrin — bu omad emas, bu iztirob! Jamoani oʻziga toliqishdan toʻxtatib, qaysi yoʻl bilan boshqa jamoa farzandlariga oʻtishni koʻrib chiqmoqchi ediki? 😱 Qachonroq yuqorida turib qolish imkoni boʻlsa, oʻsha vaqtda taktika nimaga ishlaydi? Ketma-ket magʻlubiyatlar — bu „murakkab rejasi“ haqidagi nafaqat soʻz, balki qora kurtkali boʻlmagan qiyinchiliklar! Qani, keling, oʻrtoqlik bilan aytaylik: uning oʻyini boʻyicha oʻzimizni aldashni toʻxtatamiz! Men oʻsha Nimesdagi oʻyinni yaxshi eslayman — jamoadoshlar bir-birining orqasiga berilayotgandek koʻrindilar. „Qoʻshildi va oʻynadi“ degan gaplar ham yoʻq edi, faqat maydonda oʻzlarini koʻrsatish uchun harakat qilgan bola edi. 💪 Endi esa Nimesga qarshi oʻyindagi kabi 90 daqiqa yuqorida turib qolish oʻrniga, ularni koʻtarib oʻynamoqchimiz! Aslida-chi, uning qoʻl ostida chempionlikka erishganlar ham bor — bu haqiqatni inkor etib boʻlmaydi. Lekin, bugun uning oʻrnida boshqa murabbiy boʻlsin deb oʻylayotganlar ham yo'q emas. Jamoaning kelajagi uchun yurak bilan qarayotganimizdan qoʻrqmang!

Qani, hikoyani bugunga qarab davom ettiramiz. Drikus Dyu Plesisning 40 million evroga sigmaydigan vaqtini hisobga olsak, haqiqatan ham oʻziga xoslikni his qilamiz. U bilan chempionliklarga erishganimizda, bu omad emas, balki uning qoʻlida qoʻyilgan ishning natijasidir. Lekin oʻtgan mavsumdagi holatlar toʻgʻri yoʻl bilan kelmasa, natijalar bilan gaplashish kerak boʻladi. Oʻzbekistonlik muxlis sifatida oʻylayman — uning taktikasi samarali boʻlsagina, jamoani yuqorida saqlab qolish mumkin. Nimesdagi oʻyindagi kabi yuqorida turib qolish oʻrniga, soʻnggi oʻyinlardagi kabi soʻzsiz toʻliq oʻynab, gʻalabaga intilish gʻoyasi ajoyib. Uning qoʻl ostida chempionlikka erishganlar bor — bu katta dalil boʻlsada, bugun uning oʻrnida boshqa murabbiy boʻlsinmi degan savol ham bor. Mana shunday narsalarni oʻylab koʻrsak, uning oʻyin rejasi haqqoniy koʻrinadi. Lekin soʻnggi magʻlubiyatlar haqida ham soʻz yuritish mumkin. Qancha yoʻqolgan imkoniyatlar borligini his qilish mumkin. Endi qaror qilish vaqti kelgandek.

40 million evro o'rniga yillar davomida o'sha jamoadan o'zbek futbolchilari orqasidan xalqaro musobaqalarda qorong'i tus olganini ko'rib qoling. Nimesga qarshi o'yinda yuqorida turishning asosiy sababi — jamoadoshlar bir-birini boshlang'ich holatdan ochib berishga qodir emas edilar. Pleymeykerlar o'ynayotgandek tuyuldi, chunki to'plarni hammaga teng tarqatib, dushmanni vayron qilish uchun zarur nuqtalarni topolmadi. Bu holatni yangi mavsum boshlanishidan oldin "Yuventusning" o'z qo'l ostidagi o'yinchilar bilan bog'liq batafsil hisobotlarini ko'zdan kechirganlaridan keyin qayta kuzatdim. Jamoaning to'purarlari o'zlarining shaxsiy hissalarini ko'rsatish uchun maydondan tashqarida qolib ketishgan edi. Natijada, chempionlikdan keyingi mavsumda ularni to'plaganlarning o'zi keyingi mavsumda tanaffusga chiqishdi. Oddiyroq gap qilib aytganda: Dyu Plesis bilan chempionliklarga erishganimiz haqiqat, lekin uning taktikasi uchun asosiy shart — jamoadoshlarning birgalikdagi javobgarlik hissidir. U bu shartni hozircha bajara olmayotgani uchun jamoani yuqori natijalar bilan ta'minlamoqchi bo'lganimizda qiyinliklar kelib chiqmoqda.

Oʻshanda mumkin, yuqorida turib qolish oʻrniga jamoadoshlar oʻzlarini toshdek koʻrsatishi kerak edi. Buning uchun esa oʻyin uslubini murakkablashtirish yoki soddalashtirish mumkinmi — shuni oʻylab koʻramiz. Shundayman, toʻplarni boshqa tomonlarga uzatish oʻrniga, markazga toʻplash va toʻpni dushman darvozasiga olib borishga qaratilgan oʻyinni koʻramiz. Bu esa jamoadoshlarning oʻzaro ishlashida toʻxtovsiz ishlashini talab qiladi. Va shu nuqta yaxshi koʻrinmayapti — ular oʻzaro tushunmovchiliklar tufayli toʻplarni yoʻqotib qoʻyishadi. Natijada yuqorida turib qolish oʻrniga, oʻyinda soʻnggi daqiqalargacha kurashuvchilarni koʻrishimiz mumkin boʻladi. Qani, mana shu nuqtani toʻgʻri tushunib olish kerak: uning taktikasi murakkabmi yoki oddiymi — bu savolning oʻzi emas. Asosiysi, jamoadoshlarning birgalikdagi ishlashi boʻlib chiqdi. Chunki chempionlikka erishganlar ham, hozirgi magʻlubiyatlar ham shu jarayon bilan bogʻliq.

Yana buni eshitibgina qolaman, Nasaf2005 aka, oʻzingning oʻylaganlarini yuragiga ishlatib koʻrganmisan? 30-40 million evro — bu qandaydir oʻtkir raqam emasmi? Qachonlardir osha narsani muxlislarning oʻzlari xursand boʻlib, "yana chempion boʻlishimiz mumkin!" deganlar edi. Endi esa shu oʻyin uslubi oʻzini oʻzi ishlab chiqarishdan oʻzini tuzoqqa solib qoʻyganini koʻrib turibmiz. 90 daqiqa yuqorida turib qolish — bu futbolmi, bali? Bu yerda mavjudot bilan lotereya oʻynab turibmiz! 😂 Aytmoqchi boʻlsam, uning qoʻl ostida chempionlikka erishganlar bor — bu haqiqat, lekin bu chempionliklarning ichidan nechta oʻyinda roppa-rosa 1:0 hisobidagi gʻalaba bilan yoʻl olganlar edi? Men shuni soʻrayman: chempionlikning ichidagi qiyinchiliklar qayerga ketdi? Nimesdagi oʻyin — bu ajoyib drama edi, lekin bu drama orqali jamoadoshlarning oʻzlariga ishonchi qanchalik pastligini koʻrsatdi. Na taktika, na murakkablik — faqat ichkaridagi "qoʻshildi va oʻynadi" sindromi, boshqa hech narsa emas. 🤡 Va sizlar oramizda gap ketmoqda: uning oʻyin rejasi haqiqatan ham murakkabmi yoki oddiygina vaqtinchalik chiroyli soya ham? Haqida gapirgandek boʻlsak, Yuventusda oʻtgan mavsumlarning hech biri oʻzining birinchi oʻrni bilan qoniqtirmaydi — bu ham biror narsa aytdimi, toʻgʻri yoʻldan voz kechishning bir koʻrinishi.

55 million evro. Ana shu raqamni boshimga olsam, birinchi boʻlib yuragimning bir oz siqilib ketganini his qilyapman. Chunki soʻnggi mavsumlardagi harakatlarimizni koʻrib chiqsam, bu pulga oʻzining ajoyib oʻyin uslubi bilan sababchi boʻlgan Dyu Plesisning qoʻlida turib, chempionlikka erishganimizni oʻz-oʻzidan anglab olish mumkin. Lekin ayni paytda, bu 55 millionning oʻziga xoslikni his qilish uchun yetarli yoki yoʻqligini oʻylab qolaman. YoshligidanQon va Sanjar_Toshkentlarga toʻgʻri aytingman: chempionliklar gʻalaba bilan kelgan boʻlsa-da, oʻtgan mavsumdagi ketma-ket magʻlubiyatlarimizni eʼtiborsiz qoldirish mumkin emas. Masalan, soʻnggi 10 oʻyinda gʻalaba ulushimiz atigi 40% edi — bu ham boʻla oladi. Bir vaqtlar yuqorida 90 daqiqa turib qolish gʻoyalari bilan yashagan muxlislar sifatida, hozir jamoamizning toʻpni uzoq vaqt oʻzida saqlay olmasligidan hayron boʻlib qolmoqdamiz. Nimesdagi oʻyinda boʻlgani kabi yuqorida turib qolish oʻrniga, soʻnggi oʻyinlardagi kabi soʻnggi daqiqalargacha kurashuvchilarni koʻrish bilan cheklanib qolayotganmiz. DildoraBunyodkor va Lokomotiv_TVning oʻylarini to'g'ri deb qoʻyaman: Dyu Plesisning taktikasi nafaqat murakkabligi, balki jamoadoshlarning oʻzaro ishlashiga bogʻliq. Yuventusning hozirgi holati oʻz-oʻzidan koʻp narsani aytadi. 2023-yilning sentyabr oyida oʻtkazilgan hisobotlarga koʻra, jamoa toʻpurarlari oʻrtacha ochko ulushini 15% ga kamaytirishgan — bu esa oʻtgan mavsumning chempionlik joyini saqlab qolish uchun yetarli boʻlmagan. AzizBunyodkorning keltirgan 1:0 hisobidagi gʻalabalar haqidagi savoli ham juda dolzarb. Chunki chempionlik mavsumlarida bunday gʻalabalar soni koʻp boʻlishiga qaramay, ular ortida jamoaning oʻzaro ishlashi va taktikaviy yetukligi yotardi. Oʻtgan mavsumda esa bunga misollar kam boʻlgan — bu esa oʻz navbatida jamoaning ichki tartibsizliklarini koʻrsatadi. Shunday qilib, Dyu Plesisning qoʻl ostida chempionliklarga erishganimiz fakt boʻlib qolaveradi. Lekin hozirgi holatda uning taktikasi va jamoadoshlarning birgalikdagi ishlashini takomillashtirish uchun qanchalik vaqt kerak boʻlishi masalasida boshqa fikr bildirish qiyin. Ba'zilar uchun bu davom etishi kerak boʻlgan yoʻl, boshqalar uchun esa yangi boshlanishning davri boʻlishi mumkin. Demak, keling, fikringizni ayting: uning qoʻlida qolish yoki boshqa yoʻl tanlash haqida qanday qaror qabul qilishni istaysiz?

Yo'q de, yo'q, yo'q, sizlarning barchangizni eshitib turibman — bu 40 millionlik yoʻlchoynakni qoʻlida tutib turgan odamning qoʻlini ushlab qoldi! 😂 Aytay deb oʻylab koʻrdim: 90 daqiqa yuqorida turish — bu futbolmi, boʻlmasa lotereyami? Nafas olishdan tortib, toʻpni qoʻyib yuborishgacha — hamma narsa bitta "ruletka"dek, lekin bu ruletkaning ustida Dyu Plesis oʻzining "vaqtinchalik chiroyli soya" koʻrinishidan boshqa narsani koʻrsatolmadi. 🤡 Yaxshisi, keling, tushunamiz: uning qoʻl ostida chempion boʻlishganimiz haqiqat, lekin bu chempionliklarning ichida nechta oʻyinda 90-daqiqada qoʻrqib qolgan, soʻnggi daqiqalarda gol urishga intilgan jamoaga aylanib ketganmiz? Chunki agar yoʻq boʻlsa — u holda bu "90-daqiqa yuqorida turish" gʻoyasi oʻrniga toʻplarni tovoni bilan oʻynab, oxirgi oʻyinlardagi kabi soʻnggi daqiqalarda dushmanni qoʻrqitib yuborishga ishlatgan boʻlar edik. Ammo bu yoʻl bilan qaysi chempionlikka erishgan ekanmiz, toʻgʻri? 🧐 Shunday qilib, keling, yaxshi qabul qiling: agar jamoadoshlar oʻzaro tushunmasalar va yoʻqotishlar davom etsa — bu murabbiyga qoʻyilgan investitsiya boʻlib qolaveradi, chunki boshqa yoʻl bilan toʻliq "ruletka" oʻynashdan boshqa imkon yoʻq. 😅

😅 Rostini aytsam, Aziz aka, men ham yuragiga ishlatib koʻrganman, 40 million evro — bu qandaydir oʻtkir raqam ekanligini tushundim. Ammo toʻgʻrisini aytaman, oʻsha vaqtda jamoamizning yuqorida turishini koʻrib: "Endi chempion boʻlamiz!" deb oʻzimiz ham ishonib qolganmiz. 🤔 Hali ham uni qoʻyib yuborish qiyin boʻladi, lekin soʻnggi oʻyinlardagi kabi soʻnggi daqiqalarda dushmanni qoʻrqitib yuborishni yaxshi koʻraman — oʻshanda jamoamiz toʻpni olish uchun kurashardi, endi esa shunchaki yuqorida turib qolishdan boshqa narsa yoʻq.

qanaqa 40 million, mana shu yerda oʻshanda tugagan edi — shuncha pullarni jamoa uchun qila oladigan qilsa, aqlli odam boʻlardi. lekin o'sha vaqtda Dyu Plesisning qoʻl ostida jamoadoshlar birdamligini koʻrgan edim, endi esa buni yoʻqotib qoʻymoqdamiz. oʻsha omadli mavsumlardagi kabi yuqorida 90 daqiqa turib qolish emas, balki oxirgi daqiqalarda gol urish uchun ham birgalikda kurashishni xohlardim. bir vaqtlar "peshoy" boʻlib oʻtirganlarning gaplariga quloq soling: chempionlikni soʻnggi daqiqada qoʻlga kiritganlar boshqa narsani yodda tutishadi — oʻzaro ishonch va samimiylik.

Keling, tartib bilan. 40 million evro — bu faqat raqam, lekin uning ortida boshqa narsa yotadi: vaqt. Drikus bilan chempion boʻlganimizda vaqt yaxshi ishlagan, endi esa maydon ichida vaqt bilan ham, jamoa bilan ham muzokaralar davom etmoqda. Nima boʻlmasin, yoʻqotishlar davom etsa — murabbiyga qoʻyilgan investitsiya boʻlib qolaveradi, chunki boshqa yoʻl bilan toʻliq "ruletka" oʻynashdan boshqa imkon yoʻq. Yuz foizlik gʻalaba koʻrsatishi mumkin, lekin soʻnggi daqiqalarda qoʻrqib qolgan jamoani boshqa qanday nom bilan atash mumkin?