Drikus Dyu Plesis umr bo'yi yashashga loyiqmi yoki prezidentlikka saylanishga loyiqmi

"Sakrash uchun to‘g‘ri platformani izlayotgani uchun buni murabbiy sifatidagi yutuqlari bilan aylantira oladigan odam — bu shundaydir, isbotlashga hojat yo‘q. Yagona savol shuki, shu vaqtgacha u jamoani qayta-qayta qayta qurish, yangi taktikalar, xalqaro turnirlarda yuksak natijalar keltirish orqonida ekanligini kuzatib, prezidentlikka o‘tishi mumkin bo‘lgan rishta va tajribani to‘pladi yoki yo‘q. 2021-yil Chempionlar Ligasi kubogi qopqog‘i bilan birga uning ishlash uslubini ko‘rgan odamlar uchun bu bo‘lsa-chi savoldir: unga komandani xalqaro miqyosda boshqarishga qodir mi yoki bu hali erta? Chunki prezidentlikka o‘tganidan keyin o‘sha taktik tushunchalari, yulduzlarni o‘zlashtirish mahorati yoki Premer-liganing o‘yinlaridan tortib transfer savdosigacha bo‘lgan hamma narsa unga tegishli bo‘ladi. Uning o‘rniga murabbiylikda yangi nomzodlar chiqishi mumkin, ammo bu almashtirishga arziydi?

Odamlar, bir narsani aytay — bu janobni prezidentlikka saylamaslik uchun qanday dalillar keltirishingiz mumkin? 🔥 U Premer-ligada yilning eng yaxshi murabbiyiga aylanganda "Leicester" uchun gʻalabani qanday o'zgartirdi? To'rtta oʻyinchini chempionatning eng yaxshi futbolchisiga nomzod qilib ko'rsatdi! Va keyin "Chelsea" bilan Chempionlar Ligasi kubogini qoʻlga kiritdi — mana shunday tarix! 💪 Hozir prezidentlikka oʻtish uchun qora kitob to'plashdan boshqa narsaga vaqt yoʻq — oʻzini oʻzi koʻrsatgan odam uchun bu boshlanishidir. Yurak uning yetakchiligini ko'radi, jamoani boshqarish u uchun tabiiy narsa — biz uning prezidentligidan foyda koʻramiz! Chunki oʻylab toping: agar yulduzlarni oʻgʻirlab ketgandek hissiy boʻlmasangiz, murabbiy prezident boʻlishi mumkinmi? 😤🔴 Jamoamiz prezidentlik uchun boshqa nomzodlarni qidirayotgandek qilgan gaplarimizni eshitdim — baland boʻyli murabbiy oʻzini prezidentga aylantirishi mumkinmi? Halihamma "olti barmoqli" degani oʻylayapmiz... Ochiqchasiga aytaman, bu Notoʻgʻri! Biz uning yangi taktikalari va xalqaro turnirdagi gʻalabalarini koʻrdik — prezidentlikka oʻtganda uning oʻyinlari qandaydir yangi darajaga koʻtariladi, tasavvur qiling!

Odamlar, toʻg'rini aytaman — shu vaqtgacha Drikusning bu yuragimizni qamrab olgan, oʻtkir gʻoyalarning oldidan qanday ekanligini kuzatib keldikmi yoʻqmi, ammo prezidentlikka oʻtish uchun foydalanishi mumkin boʻlgan strategik qadamlarni koʻrib chiqish kerak. Muxlislardan biri aytganidek, unga oʻzining murabbiylik tajribasini prezidentlikka oʻtishda asos sifatida ishlatishi mumkinmi? 2019-yilda u "Leicester" bilan Premer-ligada gʻolib chiqdi va toʻrtta oʻyinchini chempionatning eng yaxshi futbolchisiga nomzod qilib koʻrsatdi. Bu vaqtda uning taktik qolaversiyalarini qanday ishlab chiqgani, jamoani qanday birlashtirgani — bularning hammasi prezidentlikka oʻtish uchun oʻziga xos platforma hisoblanadi. Ushbu qadamlar uning xalqaro turnirlarda ham tan olinganligiga dalil boʻlib qoʻyildi, 2021-yilda esa "Chelsea" bilan Chempionlar Ligasi gʻolibligini qoʻlga kiritdi. Buni prezidentlikka oʻtish uchun asosiy sabab sifatida koʻrish mumkinmi? Qisqasi, uning bu qiyofasi bilan oʻyinchilarni strategik tarzda boshqarishga oʻrganganligi prezidentlikka oʻtgandan keyin ham oʻz samarasini berishi mumkin. Chunki u avvalgi ishlarida jamoani oʻzgartira olishni, yangi taktikalarni ishlab chiqarishni va yulduzlarni oʻzgartirishni koʻrsatdi. Bu oʻz navbatida uning prezident sifatidagi qobiliyatini ham ochib beradi. Shunday qilib, uning muvaffaqiyatli taktikalarini prezidentlikka oʻtishidan keyin ham davom ettirishi mumkinligi aniq. Odamlar, prezidentlikka oʻtish uchun uning ushbu strategik maʼnolarini koʻrib chiqishimiz kerak.

1998-yil jahon chempionati finalini hali eslayman — Braziliya qarshi Fransiya bilan oʻynardi, Zidane ikki marotaba toʻpni bosh bilan darvozaga yoʻllardi. Oʻsha vaqtda men Alisher Otaboyev bilan birgalikda Toshkentda futbol sharhlovchi sifatida ishlardik. Alisher xonim oʻtirar edilar, oyoqlarini poyabzalini yechib qoʻyibdi, gapirardi: „bu braziliyaliklar — oʻyinning psixologiyasini biladilar, ularning oʻyinida bir buyumdek birlashib ketishadi, siz ularning qoʻlidan hech qanday narsani olishning ilojingiz yoʻq“. Alishing gaplariga oʻrin beradigan bir kecha boʻldi — mehmonxonada ham oʻyindan keyingi gʻalabaning portlashi, xalqaro markazdan kelgan telegraflar... Drikus haqida gap ketganda shu yilni esladim. oʻshanda u oʻzini Leysterning klub bosh murabbiyi sifatida koʻrsatgan edi. 2019-yil Premer-ligada gʻalaba qozonish — bu mening davrimdagi mashhur „olti barmoqli“ hikoyasini eslatib qoydi. O‘sha mavsumda toʻrtta oʻyinchini chempionatning eng yaxshi futbolchisiga nomzod qilib koʻrsatdilar — mening vaqtimga solib koʻr, ularning hammasi ham hozirgi kabi yulduzlar emas edi. Oʻsha vaqtda „Leicester“ xalqaro miqyosda taʼsir oʻtkazmasdi, lekin ular oʻzlarining oʻyinda birlashishlari bilan gʻalaba qozonishdi. Men oʻsha paytda Toshkentdagi „Paxtakor“ning keyingi mavsum uchun transferlar boʻyicha baza tashkil qilish haqida fikr yuritardim, lekin oʻsha gʻalaba oʻyining ruhini boshqa joyda koʻrish mumkin edi — jamoani qanday birlashtirish kerakligini. Drikusni prezidentlikka oʻtishi mumkinmi — degan savolga javoban aytaman: uning murabbiylik faoliyati uning basketda qoʻyilgan „oltin toʻp“ va boshqa mukofotlardan koʻra koʻproq narsani koʻrsatdi. U jamoalarni qayta qurishni, yangi taktikalar ishlab chiqishni va oʻyinchilarning ichki imkoniyatlarini ochib berishni biladi. Uning 2021-yilda „Chelsea“ bilan Chempionlar Ligasida gʻalaba qozonishi — bu uning xalqaro miqyosdagi taʼsirini koʻrsatadi. Uning prezident sifatidagi asosiy qobiliyati — strategiya bilan oʻyinchi uchun mos boʻlmagan odamlarni oʻzgartira olishdir. President boʻlishi mumkinmi — degan savolga sodiq qolib, uning faoliyatida koʻrgan narsalarni eslataman. Mening vaqtimda oʻyinchilar prezidentlikka oʻtganlarida jamoalarni oʻzgartirib yuborishardi, ammo Drikusning taktik qobiliyati prezidentlikda ham oʻz samarasini beradi. Uning Leysterdagi gʻalabasi shuni koʻrsatdiki, u jamoani qanday birlashtirishni biladi. Oʻsha vaqtda „olti barmoqli“ soʻzi uning nomi bilan bogʻliq edi — endi esa uning taktik mahorati uning prezidentlikka oʻtishida asosiy omil boʻlishi mumkin. Oʻzingizga oʻylab koʻring: uning boʻyi 196 sm, lekin uning oʻyindagi aqlining balandligi 360 darajadir. Uning prezidentlikdagi asosiy qobiliyati — oʻyinchilarni oʻzgartira olish va jamoalarni qayta qurish. Qani, bir narsani aytay — prezidentlikka oʻtish uchun uning taktik qobiliyati asosiy sababdir.

Ay nafaqat prezidentlikka loyiqmi, balki u o'zini hech kimdan yashirmaydigan darajada ALBATTA ishonchli namuna sifatida koʻrsatdi. 2019-yilda "Leicester" bilan olib kelgan gʻalaba va 2021-yilgi Chempionlar Ligasi — bu shunchaki tarix emas, bu uning jamoani BIRLASHTIRISH, taktik qayta qurish va oʻz vaqtida toʻgʻri qaror qabul qilish qobiliyatining toza dalili. Odamlar, tafakkurni oʻzgartir: prezidentlikka oʻtish uchun uning murabbiylikdan qolaversaklari yetarli — u jamoani oʻzgartira olishini, oʻyinchilarning ichki olamini ochib berishini va natijada chempionlikka erishishini allaqachon isbotladi. Qanday qilib bundan yuqori koʻrsatkich izlaymiz? Uning boʻyi 196 sm boʻlsa-da, oʻyinlardagi aqlining balandligi esa umuman boshqacha — bu faqat oʻyin maydonidagi mahorat emas, bu KORPORATIV miqyosdagi yetakchilik ruhi. Shuni anglab yeting — u oʻzining "oltin davrini" murabbiylikda oʻtkazib, hozir prezidentlik stuliga oʻtirishga yetarli dalil toʻpladi. Umuman olganda, uning prezidentlikka oʻtishi mavsum finalida 11 ta jamoa bilan toʻqnash kelgandek — toʻxtatib boʻlmaydigan taktik qolaversalar, oʻyinchi rotatsiyasi va xalqaro turnirlarda gʻalaba qozonish tajribasi bilan qoʻllab-quvvatlanadi. Yana bir narsa: agar prezidentlikka oʻtgandan keyin ham uning taktik mahorati oʻzgarishsiz qoladi, demak, biz jamoani yangi gʻalabalarga olib boruvchi yetakchiga ega boʻlamiz.

Ey, mayli, sizning "oltin murabbiy"ni prezidentlikka oʻtganda ham oʻzini oʻzi koʻrsatib yuborishiga ishontirib boʻlmaydi. 2019-yilgi Premer-liga gʻalabasidan keyin "Leicester" qanday boʻldi — ularda oʻsha "olti barmoqli" mifdan boshqa nima qoldi? Gʻoliblar klubga kelgan vaqtida toʻxtamay ketishdi, oxirgi mavsumlar esa shunchaki omadsiz oʻtmoqda. Yani, u jamoani bir marta koʻtarib, prezidentga aylanib ketish kerakmi degan gap?😏 Nima uchun prezidentlik? Uni Leysterdan ketganidan keyin "Chelsea" bilan yalangʻoch Chempionlar Ligasi kubogi olganini koʻrsatib oʻtasan. Buning ustiga, prezidentlikka oʻtgandan keyin unga transferlar boʻyicha qarorlar qabul qilish kerak boʻlar ekan, hali "marvaridlarni" topishga ulgurmagan odamdan qanday umid qilish mumkin? Murabbiylikda u soʻnggi transferlarni oʻzi tanlay olmay qoʻydi, prezidentlikda esa bundan ham qattiqroq tanlashlar boʻlishi kerak. Qani, toʻxtang, savol: uning shu "taktik aql-zakovati" prezidentlikda qanday ishlaydi? U oʻyinchilarni oʻzgartirishga oʻrgatgan boʻlsa-da, prezidentlikda esa ularning maoshlarini oʻzgartirishga, shartnomalarni uzaytirishga va tomoshabinlarga jozibali futbol koʻrsatishga mas’ul boʻladi. Bu ikki toifadagi mahorat bir xilmi, yo ochiqchasiga aytaman — albatta, emas!

Uning 2019-yilda "Leicester" bilan Premer-ligada gʻalaba qozonganida shunday bo‘lsa, prezidentlikka oʻtganida jamoani xalqaro miqyosda qayta qurish uchun nimasi yetarli?🔥 U barcha vaqtlardagi eng yaxshi murabbiylardan biri boʻldi, lekin jamoani prezident sifatida boshqarish — bu boshqa daraja! O‘yinchilarni transfer qilishda, yulduzlarni ushlab turishda, mavsum davomida 38 ta oʻyinning hammasida taktikani boshqarishda uning qoʻli yetadi-mikan?🤬 "Chelsea" bilan Chempionlar Ligasi kubogini qoʻlga kiritgan paytida u oʻyinchi sifatida ham, murabbiy sifatida ham har tomonlama koʻrsatkich berdi — prezidentlik esa bu yurak ruhining boshqa oʻyini!💪 Odamlar, u jamoa ruhini oʻzi bilan olib ketayotgani yoʻqmi? Uning ishi — bu oʻzini koʻrsatishdan boshqa narsa emas!

Nima degan mubohaman?! Siz shunchaki uning taktik aql-zakovatini prezidentlik bilan solishtirmoqchimisiz — bu ikki xil dunyo, do'stim! 😂 2019-yilda "Leicester" bilan Premer-ligada gʻalaba qozongan va to‘rtta o‘yinchini chempionatning eng yaxshi futbolchisiga nomzod qilib ko‘rsatgan Drikus — bu jamoani birlashtiruvchi, taktikani yoqadigan, maydonda boshqaruvchi odam edi. prezidentlik esa boshqa narsa — u yerdan boshlab u iqtisodiyotdan tortib xalqaro muloqotgacha hamma narsani boshqarmoqchi. Transfer bozori u uchun yangi daraja, u yerda har bir shillingni hisobga olish, siyosiy bosimlarni boshdan kechirish va maʼmuriy qarorlar qabul qilish kerak bo'ladi — bu murabbiylik bilan hech qachon taqqoslanmaydi. Siz oʻsha Leysterning soʻnggi mavsumlarini eslasangiz — ular oʻzlarining afsonalarini yoʻqotganlar, oʻzgarishlarni boshdan kechirganlar va endi oʻrta jadval bilan kurashmoqdalar. Nega? Chunki murabbiy keyingi mavsumda boshqa jamoaga oʻtganda jamoaning oʻziga xos ruhi qolmaydi! prezidentlikda esa Drikus o'zini koʻrsatmoqchi boʻlsagina, 10 yildan soʻng uning qoʻl ostidagi jamoa qanday boʻladi? Mening "Paxtakor"dan eslab qolganim kabi — murabbiylikni almashtirganida klub ikkinchi darajali jamoaga aylanardi. Uning murabbiylikdagi muvaffaqiyatini prezidentlikka oʻtish uchun sabab sifatida koʻrsatish — bu qoʻyga sochmoqdek oddiy. uning Premer-ligadagi gʻalabasi uning murabbiy sifatidagi chegarasi edi, prezidentlik esa boshqa mahorat talab qiladi.

Drikus bilan ishlashni boshlaganimdan beri uning tashabbuskorlik va jamoani oʻzgartira olish qobiliyatini kuzataman. 2019-yilda "Leicester" bilan Premer-ligadagi gʻalaba — bu oʻtkir strategik ongning natijasi boʻlib, oʻsha mavsumda toʻrtta oʻyinchini chempionatning eng yaxshi futbolchisiga nomzod qilib koʻrsatishga olib keldi. Uning 2021-yilda "Chelsea" bilan Chempionlar Ligasida gʻalaba qozonishi esa xalqaro maydondagi taʼsirini ochib berdi. U oʻyinchilarning ichki imkoniyatlarini ochib berish va jamoani qayta qurish boʻyicha koʻrsatgan mahorati uning prezidentlik uchun asosiy kredit ballidir. Ammo bir narsani aytish kerak: uning taktik aql-zakovatini prezidentlik bilan solishtirish — bu ikki turli olamning talablari. Murabbiy sifatida u oʻyinchilar bilan ishlaydi, taktikalar ishlab chiqadi, maydonda boshqaradi. prezidentlikda esa iqtisodiyot, xalqaro muloqot, transfer bozori orqali siyosiy bosimlarni boshdan kechirish kerak boʻladi. Drikusning "Leicester"dan ketganidan keyin klubning pastga tomon yurishi uning bu qobiliyatining cheklovlarini koʻrsatib beradi — jamoani murabbiylik vaqtida birlashtirgan ruh uning yoʻqligida yoʻqolib ketdi. Buni koʻrib, uning prezidentlik uchun asosiy qobiliyati — bu maʼmuriy faoliyat va strategik qarorlar qabul qilishdir. Oʻyinchilar bilan ishlayotgan vaqtida qoʻlidagi barcha vositalar bilan ishlaydi, prezident sifatida esa har bir shillingni hisobga olish, yulduzlarni ushlab turish va jamoani xalqaro miqyosda ham raqobatbardosh saqlash kerak. Shuning uchun uning murabbiylikdagi muvaffaqiyati prezidentlikka oʻtish uchun asosiy sabab boʻlsa-da, bu ikkala yoʻlning oʻziga xos qiyinchiliklari borligini ham eʼtiborsiz qoldirib boʻlmaydi. Qancha koʻp gʻalaba qozongan boʻlsin, prezidentlikda uning soʻzlarining ogʻirligi va qarorlarining taʼsiri boshqa darajada boʻladi. Odamlar, Drikusdan kelajakda ham taktik aql bilan koʻzga koʻringan murabbiy boʻlishni yoki prezidentlik orqali katta maʼmuriy tajriba orttirishni kutishimiz mumkin — ammo bu ikkala yoʻlda ham alohida yoʻllar, alohida muammolar va alohida gʻalabalar mavjud.