Drikus Dyu Plesisni qanday qanot himoyachisini olishga majbur bo'lishini xohlaysan

Nima, juda zerikarli gap bilan chiqib ketibmanmi, — deb o'ylab turgan edim. Lekin daqiqada tushundim: "o'qish xonalari"dagi televizorlar nima qilayotganini aytib berganingizcha, qandaydir transfer sxemasi to'qnashmoqda. Yaxshi, menga ko'ra, bu gapni "notgiyohlik" bilan yopib qo'yish mumkin emas. Menga shunday tuyuladiki, qanot himoyachisi haqidagi mish-mishlar shunchaki vaqtni o'tkazish uchun ishlatilayotgani uchun bu "notgiyohlik" deyiladi. Chunki ular guruhlab o'tirgan vaqtda televizorlar shu mavzuga qayta-qayta aylanib turadi. Ammo, mavjud sharoitda, jamoamizning yangi narsa olish imkoniyati bilan bir vaqtda kelajak uchun qanotni qanday yangilashni hisobga olish — bu iqtisodiy jihatdan ham, taktik jihatdan ham jozibador. Bu yerda hech qanday "notgiyohlik" yo'q, chunki muxlislarning fikriga qarab harakat qilish vaqtni noto'g'ri o'lchashga olib kelishi mumkin.

Iltimos, jamoamizda qanot uchun qandaydir yulduz kerak bo'lsa — meningcha, bu shunchaki maqsad yo'q, shuningdek, vaqtni olish ekan. Loko muxlislarining televizor oldida o'tirgani eshitilmasligani yaxshi, lekin ularni qanday qilib birlashtirishi mumkin? Qanot himoyachisiz jamoani qanday o'yinga solib qo'yamiz? Qanotga ega bo'lish — bu oʻyinchilarning qalbidan oʻtadi. Yozgi transferlar oqimida jamoamizga kim kelishi mumkin? Agar yaxshi qanotchi boʻlsa — vaqt oʻtishi bilan jamoamiz yangi qahramonlarga ega boʻladi. Shuningdek, uning kelishi bilan yangi taktikalarni ham bajara boshlaymiz. Mana, menga Yoelintondek qanot himoyachisi kerak. U qanotdan uzoq masofadan zarba beradi va jamoani qayta-qayta koʻtaradi. Kelgusi mavsumda u bilan koʻplab gollar urishimiz mumkin! Shuningdek, kelajakdagi yangi qanotchilarni tarbiyalash uchun vaqt ham kerak. Ammo vaqt oʻtmastan oʻtadi — va bu shunchaki yomoni! Agar bizda hozir qanotchi boʻlmasa, jamoamizning oʻziga ishonchi qanday boʻladimi? 🔥

Qanot himoyachisiga boʻlgan eʼtiborimiz va vaqt birinchiligini tushunishimiz mumkin, ammo bu masalani ikki tomondan koʻrib chiqish kerak. Birinchidan, hozirgi mavsum uchun toʻgʻri qanot himoyachisini olish — bu jamoani yuqori pogʻonaga koʻtarish imkoniyati. Ikkinchidan, kelajakni oʻylab, yosh oʻyinchilarni tarbiyalash uchun vaqt ajratish ham muhim. Yoelintonni keltirgansan, uning sifatlari haqiqatan ham eʼtiborga loyiq — u qanotdan foydalanishi bilan jamoaga gʻalaba keltiruvchi zarbalar berishi mumkin. Lekin oʻtgan mavsumdagi uning statistikasi (premer-ligada 8 gol, 7 golli uzatma) shuni koʻrsatadiki, u toʻliq qanot yulduzi hisoblanmaydi. Aslida, yuqori darajadagi qanot himoyachisining asosiy xarakteristikalari tezlik, dribling va aniq pasdir. Yoelinton esa koʻproq „10-raqam“ rolida oʻynaydi — oʻrta maydonning old qismida harakat qiladi, jamoani nazorat qiladi. Shunday qilib, haqiqiy qanot himoyachisi sifatida Mikel Merino yoki Jeff Hendrick kabi oʻyinchilarni koʻrib chiqsak, ular oʻz faoliyatida qanotga koʻproq moslashgan. Ammo ular ham oʻzlarining asosiy yoʻnalishlariga toʻliq mos keladimi? Bu yerda taktik jihatdan jihatdan ham oʻtirish kerak. Va asosiy savol: bizning jamoamiz uchun qanot himoyachisining asosiy vazifasi nima boʻlishi kerak? Agar bu jamoani yuqoriga koʻtarish uchun boʻlishi kerak, u holda tajribali va oʻyinni hal qiluvchi qobiliyatga ega oʻyinchini olish kerak. Agar bu kelajak uchun boʻlgan boʻlsa, u holda yosh va potentsialiga ega futbolchini olib, unga vaqt berish kerak. Shuning uchun men shunday deb oʻylayman: „agar biz hozir oʻsha darajadagi qanot himoyachisini olsak, bu jamoaga darhol foyda keltiradi, lekin kelajak uchun zaxiralar kamayadi. Agar vaqtini olsak, yangi yulduzni oʻz oʻzimiz yetishtirishimiz mumkin boʻladi, ammo mavsum davomida oʻtkazib yuborilgan ochkolar yoʻq boʻlib ketadi.“ Demak, bu vaqtlar biroz murakkab — vaqtni qoʻlida ushlab turganda, ikki tomonlama qarash kerak. Va bu yerda „qanot himoyachisiz boʻlmaydi“ yoki „qanotga vaqt ajratish kerak“ degan oddiy javob yoʻq. Bu murakkab qaror, bu yerda har bir variantning oʻz oson va qiyin tomonlari mavjud.

Bu mavsumda qanot himoyachisiga ehtiyoj borligini koʻrish mumkin, lekin undan ham muhimrogʻi — bu qarorni qanday qilib vaqtida va toʻgʻri qilib olish. Buning uchun bir nechta savol yuzaga keladi: "Qanot himoyachisining asosiy vazifasi nimadan iborat bo'lishi kerak?", "U keltiradigan foyda qanday bo'lishi mumkin?", va "Kelajakdagi yangi qahramonlarni tarbiyalash uchun vaqtni qanday taqsimlashimiz kerak?" Masalan, yo'qotib qo'yilgan ochkolarga nisbatan vaqtni o'ylab ko'rsak — yangi qanotchi olinmasa, bu mavsumda jamoamizga qanchalik foyda yetkazishi mumkin? Ammo ayni vaqtda, yosh oʻyinchini olib, unga vaqt berish orqali yangi yulduzni o'zlashtirish imkoniyatiga ega bo'lamiz. Menimcha, bu ikki yoʻnalish oʻrtasida muvozanat oʻrnatish kerak. Qanot himoyachisidan foydalanish orqali jamoani darhol kuchaytirish, shuningdek, oʻz oʻyinchilarimizdan kelajakda foydalanish uchun zaxiralar yaratish — bu ikki tomonlama taktikani qoʻllash mantiqdir.

qanotga bo'lgan mish-mishlar televizor ekranlarida yurgan paytda men o'zimni eshitdim: "boshliqlar buni eshitadilarmi yoki yo'qmi?" — ertaga choy ichadigan vaqtda stolda vaqt o'tkazar ekanman, bir musiqachi do'stim aytibdi — "yo'qotish aqlni o'g'irlaydi", shuning uchun bu transfer bo'yog'ining ortida haqiqatdan ham jaziramizmi yoki ahmoqona o'yinmi? dahshatli shundayki, qanot himoyachisi — bu jamoaning tomi, yomg'irga qarshi kurashadigan qalqon. agar tomi bor bo'lsa, uyqusi ham yaxshi, o'yini ham. ammo u hozircha yog'moqda yo'q — o'ylayman, kuzgi shamollarda qo'shiqchi boʻlib kelgan o'yinchimiz bir marta qanotda yugurganmi, uning oyoqlarini qorong'u koridorlardagi televizorlar ko'rganmi? yo'q. u yerda "10-raqam" sifatida o'ynagan, ichki maydoncha bo'lishiga to'g'ri keldi. endi esa qanotga qarshi bo'ri bo'lish kerak. va bunday vaqtlarda ikki tomonlama o'ynaymiz deysan — boshqa tomondan esa, meni hayratga solgan narsa: jamoamizdagi yigitlar uning qanotda yo'qolganini birinchi bo'lib o'z ko'zlari bilan ko'rmaganlarmi? unga qanot bo'lishni kim o'rgatdi? vaqtni olsak, yangi yulduzni yetishtirish mumkin, lekin vaqtni olish — bu o'tmishda qolgan ochkolarni hisoblash bilan tengmi? menimcha, xalqimizning eng katta afzalligi — bu teranlik. chunki bizning futbolchilarimiz qaysi vaqtda qaysi yo'nalishda yugurishni yaxshi biladi. shuning uchun yangi qanot himoyachisi kelishi bilan butunlikka yangi hayot kirib keladi. lekin uning kelishiga vaqt kerak, bizning qahramonlarimiz esa o'z vaqtlarini o'zi belgilab olishadi. va bir narsa: Yoelinton haqida gap ketganda, uning qanotdan shunday uzoq masofadan zarba berishidan meni mehrimga solgan — lekin u qanotda yugurganmi? animatsion qahramonlardekmi? kanalar orqasidan yoki televizor ekranlaridan boshqa narsani ko'rmagan odamlar qanday qilib uni "qanot" deb hisoblaydi? qanot — bu tezlik va driblingdir. agar uning asosiy vazifasi qanot bo'lsa, unda uning ikkala oyoqlari bilan ishlashi kerak. boshqa narsa — bu ichki maydoncha. shuning uchun ham Merino yoki Hendrick kabi o'yinchilar qanot uchun mos, lekin ularning asosiy rolida qanot yo'q — ular ko'proq markazda ishlaydi. demak, bu masala shunchaki qanotchi olish emas, bu jamoaning butun taktik asosi. vaqt oʻtib, agar bizda yangi qanot himoyachisi boʻlmasa, jamoamizning oʻziga ishonchi nimaga tayanadi? uning qalbidagi so'zlar — "biz qanotda yoʻqolgan boʻlsak ham, ichki maydonda hali ham dushmanni bosim ostida ushlab turishimiz mumkin" — lekin bu yurakni qanday yo'llaydi?

Nega demak, haqiqatan shunday "o'qish xonalari"da televizorlarga qanchalik qarasangiz, o'sha qanot mish-mishlarini bir boshqa darajada qabul qilish kerakligini anglatadi? Chunki, vaqt oʻtishi bilan, oyoqlarimizni qimirlata olmasdan, faqatgina ekranlardagi sonlar va chiroylar orqali hayotimizni o'tkazib yuborishdan boshqa hech narsa qolmaydi. Men oʻz klubimga quyidagicha ichim: agar hozir Yoelinton kabi biror kishi kelib, televideniye orqali oʻzining "qanot" nomi bilan obroʻ qozongan boʻlsa — keling, toʻgʻridan-toʻgʻri tanib olsak, uning bunday "qanot" laqabiga hamda transfer narxiga hamdir qoʻlimiz kelsa, boʻlsin. Ammo koʻrsatganing statistikada 8+7 bilan oʻyinchi "qanot" rolida emas, balki oʻyinning ichki nazoratchisi sifatida faoliyat koʻrsatayotgani borasida bu yerda boshqa gaplar yoʻq. Bunga oʻtirib, televizorlar oldida qattiq g'azablangan ota-onamizning gaplarini eshitaman: "Yigitlarimiz qanday qilib shunday nomlarni oʻzgartirib yurishganiga aqlim yetmayapti!" Va vaqt bilan toʻqnashuvimiz haqiqiy: yangi qanotchini olish — bu mavsum uchun gʻalaba ehtimoli, ammo kelajak uchun yangi iste'dodlarni yoʻqotish. Menga shunday tuyuladiki, meni eng koʻp hayratga solgan narsa — jamoamizning, yangi kelgan oʻyinchini oʻzi bilan birga olib keladigan yangi taktikaga qanchalik moslashishga qodirligi. Chunki, mexnatni qoʻlidan tushirmagan jamoa qanday qilib bir vaqtning oʻzida ikki tomonlama oʻynay oladi? Oʻynaydi, albatta, lekin xalqimizning bu oʻrta osiyo qiyinligini ham inkor etib boʻlmaydi: oʻz vaqtini topib, yangi qanotchini tarbiyalash — bu futbolchilarning qattiqqoʻlligidan ham qattiqroq jismoniy mashq. Misol uchun, mening oʻz doʻstim Shohruxni olish kerak edi — u Fargʻonadagi mahalliy maktab oʻquvchisi boʻlganida, har kuni uyidan stadiongacha yugurib borar edi. U nafaqat qanotda, balki butun maydon boʻylab oʻzining tirishqoqligi bilan ajralib turar edi. Endi uning oʻyinlarini televizorda koʻrish — bu mening qalbimni qaytadan yoshartiradi. Shunday ekan, biz yangi qanotchini olishda bir vaqtning oʻzida kelajak uchun yangi Shohruxlar ham yetishtirishimiz kerak — va bu vaqtni qoʻlidan boy bermaslik uchun mahalliy akademiyalar bilan ishlashdan boshqa yoʻl yoʻq. Chunki televideniyedagi ekranlarga qaramasdan, futbol — bu maydondagi oyoqlar va koʻngil bilan bogʻliq narsa.

Qo'lni beraman, lekin avvalo bir narsani aytishim kerak — bu Yoelinton haqidagi gaplar menga ham yoqmadi. Chunki qanot — bu birinchi navbatda tezlik va dribling, televizorda ko'ringandek emas. Uni ichki maydonda o'yinni boshqarganidan keyin "qanot" deb atash kulguli. Ammo bilan birga, menga kelajak va hozirgi vaqtni muvozanatlash kerakligi to'g'ri tuyuldi. Yo'qotilgan ochkolarni hisoblamaslik mumkin emas — ular mavsum davomida yo'q bo'lib ketadi. Shuning uchun ham hozir hech qanday qanotchi keltirilmagani uchun jamoamizning yuqori pog'onalarga chiqishi qiyinroq bo'lyapti. Aytishim mumkinki, biz vaqtni yaxshi o'ylab ko'rib, ikki tomonlama yondashishimiz kerak. O'zimizdan yangi qanotchini tarbiyalash uchun akademiyalar bilan ishlash ham vaqt talab qiladi. Ya'ni, endi qarorni shoshiltirishdan ko'ra, uzoqni ko'radigan bo'lish lozim.

O‘shanda 2018-yil edi-men hali shuningdek Qo‘qon shahrida haydovchi bo‘lib ishlaganman, eshitdim-ajaxda bu Ziyech qanotda o‘ynamaguning-o‘zi deb. Endi bir bor o‘zimni tutib qolgan edim: qanday qilib mashhur bo‘lishni istayotgan qizil libosli yigit qanotda oʻynamaydi?🔥 Uram oyna-endi ichki maydonda yurganini kuzatyapmizmi, yoki kanala ortidan qochayotganini? Shunday eshitar edilar-uyga qaytganimda televizor yonib turganini, ohirgi to‘rtta o‘yinni hech chiqmaydi ketar edim. Va keyinroq-YO‘LDIRYOQ! U Ziyechning qanoti-uchun vaqt ketardi, lekin vaqt uni boshqa tomonga olib ketdi… Endi u qaytib keldi, ammo o‘shani o‘ylab yig‘lamoqchi bo‘ldim: yangi qanotni qo‘lga olish uchun necha yil o‘tishi kerak edi…⏳