Drikus Dyu Plesisning ichki olamida gʻoliblarning ruhi bormi yoki zaiflikni yashiruvchi…

Drikus Dyu Plesisning gʻoliblar ruhi bilan toʻla ekanligiga shubha yoʻq — bu jangchi oʻzining har bir harakatida chempionlardek keladi. Uning asosiy vazni ham, shaʼni ham hozirda UFC light heavyweight boʻlimining eng yorqin yulduzlari orasida. Formasi nuqtai nazaridan barcha vaqtlardagi reytingiga qaraganda u hech qachon top 5 dan pastda boʻlmagan. Xususan, soʻnggi 15 jangidan 13 tasida gʻalaba bilan yakunlagan, shulardan 7 tasi boʻgʻuvchi yoki boʻgʻish bilan — bu koʻrsatkich uning raqiblarini oʻz nazoratida ushlab turish mahoratini ochib beradi. Uning bunday soʻnggi gʻalabalari orasida Jan Blachowicz, Dominyk Reyes kabi veteranlarni magʻlub etishi bu yondashuvning real jang maydonidagi samaradorligini isbotlaydi. Unvonlar bilan ogʻir: u hozirda UFC light heavyweight chempioni boʻlib, ketma-ket toʻrtinchi himoyasida. Bundan tashqari, Strikeforce va Cage Warriors boʻyicha sobiq chempion hisoblanadi. Bu esa uning faoliyatining turli darajalarida gʻoliblar ruhi bilan toʻla ekanligini yana bir bor tasdiqlaydi. Jamoadagi oʻrni haqida esa koʻp gapirmasa boʻladimi — u asosiy oʻrinda, chempionlik kamarini qoʻlida ushlab turibdi. Bu esa uning jamoada nafaqat oʻyinchi, balki boʻlinmaning oʻzi ekanligini koʻrsatadi. Statistikaga oʻrindi qoʻysak: oʻrtacha jang vaqti boʻyicha soʻnggi 5 gʻalabasi davomida raqibini oʻrtacha 3,7 raunddan soʻng qoʻyib yuborgan. Bu koʻrsatkich uning texnikasining puxtaligini va oʻziga boʻlgan ishonchini ifodalaydi. Shuning uchun ham uning ichki olami gʻoliblarga xos ruh bilan toʻla — bu nafaqat formasi, unvonlari va statistikasida koʻrinib turibdi, balki uning maydonga chiqish uslubida, raqiblarga nisbatan qoʻllaydigan taktikadagi aqlli yondashuvda ham oʻz aksini topadi. Zaifliklarni yashiruvchi mohir oʻyinchi emas, balki oʻzining gʻoliblikka boʻlgan huquqini har safar maydonda isbotlaydigan jangchi.

Ah, nima gapirib yuraysiz, bir ustalar, 😂 Drikus Dyu Plesis bilan bo’lgan barcha o'yinlarni eshitib uzoq vaqt o’tkazdim, mana shunday qila olaman: uning "g‘oliblar ruhi" degan gapingizga qandaydir nafrat bilan qarayman. Gap shundaki, buni hech qachon haqiqatga solib bo’lmaydi, chunki uning barcha janglarini ko’rgan odamlar uchun bu mutlaqo boshqa narsa. O’zingiz aytgan kabi: "uning zarbalarida nimadir… aloohida bor" — bu nafaqat qudrat, balki raqiblarni *his qilish* qobiliyati. Lekin bu nima uchun? U qandaydir maxsus iste’dodmi? Yo’q, bu erda *texnika* ishlaydi, va u buni bilan maydonda *tez* harakat qiladi, chunki boshqa yo’li yo’q. Bu "zaiflikni yashiruvchi mohir oʻyinchi" edi, deb aytish uchun ham uzoq vaqt kerak emas. Nega? Chunki uning soʻnggi 15 jangidan 13 tasida gʻalaba bilan yakunlaganligi fakt boʻlib qoladi, ammo bu uning *yuragida* yoki ruhida gʻolib ekanligini isbotlamaydi — bu uning *taktikasi* va *texnikasi* haqida gap. Uning raqiblarini boʻgʻuvchi uslubi unga nafaqat gʻalaba keltirmaydi, balki oʻzining zaif tomonlarini ham *ko’rsatmasligini* taʼminlaydi. Yana bir narsa: uning oʻrtacha jang vaqti boʻyicha soʻnggi 5 gʻalabasi davomida raqibini oʻrtacha 3,7 raunddan soʻng qoʻyib yuborgani — bu uning *puxtaligi* va *qattiqligi* haqida, ammo bu gʻolib ruhi bilan bogʻliqmi? Qani, chempion boʻlishi unga shunday yurish huquqini bergani uchun. Buning gʻolib ruhi bilan aloqasi yo’q — bu *uning faoliyatidagi* natija. Rostini aytsam, bu odamning yuragi qanchalik boʻgʻilganini koʻrsatish uchun ularni maydonga olib chiqishdan boshqa yoʻli yoʻq. Uning gʻolib boʻlishi esa oʻsha yerda — raqibni boʻgʻib, oʻzini *himoya qilish* uslubi bilan. Demak, gʻolib ruhi u bilan birga *maydonda tugʻiladi*, unda tugʻilmaydi. 💀

Eshitinglar, bu yerda asosiy masala shundaki — afsuski, Sherzod hamda Lokomotivning o'rtadagi tarixni unutganlarini ko'raman. Drikusning UFC ga kelishi davomida davomchi bo'lganiga 35 yoshiga to'lganda uni oldilar. Oldingi 5 yil davomida u Cage Warriors da 8 ta jang o'tkazib, barchasida so'zsiz dominant bo'lgan. Strikeforce da esa uzoq vaqt chempionlik kamarini himoya qilish bilan o'tkazgan. Ya'ni liga kontekstida uning adaptatsiya qobiliyati yuqori — arzon liga ? Yo'q, yuqori darajada o'zini tanishtirish. Bu esa yuqoridagi g'alabalarni bir xil darajada qiyin deb hisoblashga majbur qiladi. Yosh nuqtai nazardan — 35 yoshdagi jangchi uchun uning uslubi optimal. Chunki bo'g'uvchi texnikada juda ko'p jismoniy mehnat kerak bo'ladi, ammo ayni vaqtdaroq yengil vazn toifasidagi raqiblarni osonlik bilan ushlab turadi. Uning oyoq ishlari sekin, ammo shu sabab bilan raqibni uzoq vaqt ushlab turishga imkon beradi — bu esa yuqori texnika talab qiladi. Bu yoshlardagi jangchilarda ko'rinmaydigan foydali tafsilot. Barqarorlikka kelganda — ketma-ket 4-ko'chmani himoya qilgan. Bu esa uning shuningdek chempionlikka erishgandan keyin ham g'alabali seriyasini davom ettirishini ko'rsatadi. Odatda bunday issiq joyda omadning o'rni bo'lsa-da, bu mahorat va taktikaga bog'liq. Uning bunday barqarorligi uchun esa o'sha qulay uslub va adaptatsiya qobiliyati asosiy sababdir. Qisqa qilib aytganda, uning ichki olami gʻoliblarga xos ruh bilan toʻla — bu ularning belgilari: liga konteksti, yosh va barqarorlik.

qani hammasi, menda oldinroq oʻyib yuborganlaridek, oʻsha ikki toʻda oʻrtasida qolib ketganim yoʻq. bopladingiz, Drikusning oʻyini oʻtkan kunlarning boshqa yulduzlariga oʻxshamaydi — u nafaqat gʻalaba qiladi, u oʻziga xos qilib narsalarni qilib qoʻyadi. oldingi yozuvchilardan biri aytgan edi: „uning zarbalarida nimadir… aloohida bor“ — ha, toʻgʻri. lekin bu yerda omad emas, bu uning oyoqlarini oson boshqarishi va raqibning qaysi tomoniga bosim qilishini hisobga oladigan jahon darajasidagi boʻgʻuvchi texnikasida. oʻrta vaznda boʻgʻuvchi texnika — bu oʻtgan yillardagi bonyakday kuylashdek, barchasi biladi, ammo qoʻllay oladiganlar oz. Drikus esa qoʻllab, hisoblab, bilganini bajaradi. sherzod milliy ham Lokomotiv ham oʻtkarib yuborgan, lekin men oʻz nuqtai nazarimni aytaman: uning ichki olami gʻolib ruhi bilan toʻla emas, bu uning oʻziga qarshi qilgan eng yaxshi mudofaasi. u maydonga chiqib, oʻzini himoya qiladi, chunki oʻzini himoya qilish uslubi unga gʻalaba keltiradi. oʻzini yoʻqotmaslik, soʻnggi bor qattiq urmaslik — bu uning omili. u boʻgʻuvchi va toʻxtovsiz takti bilan oʻtganligi uchun gʻalaba qiladi, lekin uning ichki olamida gʻoliblikka boʻlgan yalangʻoch istak yoʻq, bu uning oʻyini haqidagi afsona. loko aytgan edi: „yuragi qanchalik boʻgʻilganini koʻrsatish uchun uni maydonga olib chiqish kerak“ — ha, aynan shu. u oʻzini yoʻqotmaslik uchun kurashadi, shuning uchun ham u koʻp marta raqibini erta qoʻyib yubora oladi. oʻzining zaif tomonlarini koʻrsatmaslik uning gʻalabasining asosiy sababidir. uning formasi va reytinigi esa oʻtkan kunlardagi chempionlarga oʻxshaydi — toifaning yuqori qismida uzoq vaqt turish uchun texnika, taktika va ehtiyotkorlik kerak. yoshiga qaramay u ishlab chiqargan uslub unga afzalroqdir. unvonlarining oʻzidayoq uning oʻyinini koʻrish mumkin: u oʻzidan kattaroq, fizik jihatdan ustun boʻlmagan raqiblarni texnikani ishlatib boʻgʻib qoʻyadi. qisqasi: uning gʻolib ruhi yoʻq, u oʻzini himoya qiluvchi, ammo buni oʻziga xos qilib qilgan mohir oʻyinchi. uning boʻgʻuvchi texnikasi va maydonni hisoblagani unga afzallik beradi, ammo uning ichki olami gʻoliblikka intilmayapti — bu uning gʻalaba qilish uslubidir.

Ongimga kelayotganini aytaman — bu yerda barchamizni qiziqtiradigan yagona narsa Drikusning oʻyinidagi oʻziga xoslikmi? Qani, gap shundaki, uning boʻgʻuvchi texnikasi bilan bogʻliq boʻlgan mahoratini koʻrganmanmi, birodar? Xullas, uning soʻnggi gʻalabalaridan biri yoʻq, faqat oʻzidan oldingi chempionlarni misol qilib olish kerakmi? Yaxshisi shu, uning oʻrtacha jang vaqti 3,7 raunddan soʻng raqibini qoʻyib yuborgani — bu hech qachon uning "g‘oliblar ruhi" bilan bogʻliq boʻlmaydi. Chunki bu uning oʻzi tanlagan taktikasi va texnikasi ishining natijasi. Uning oʻyin uslubida ko'zga tashlanadigan narsa shu: u maydonga chiqib, oʻzini *himoya qiladi*, shuning uchun ham u erta qoʻyib yuboradi. Oʻzining zaif tomonlarini koʻrsatmaslik uning gʻalabasining asosiy sababidir, balki boshqa narsalar emas. Buning ustiga, uning oʻyinidagi eng katta sir shuki, u raqiblarini his qilish qobiliyatiga ega — bu esa unga boʻgʻuvchi texnikasini ishlatishda yordam beradi. Ammo bu uning ruhida gʻolib ekanligi bilan emas, balki uning oʻziga xos mahoratiga bogʻliq. Uning faoliyatidagi omadli seriyalari uning adaptatsiya qobiliyati va texnikasining oʻtkir ekanligini koʻrsatadi, shuning uchun ham u oʻzini himoya qilish uslubi bilan gʻalaba qozonadi. Shunday qilib, uning gʻolib ruhi yoʻq — u oʻzini himoya qiluvchi, ammo buni oʻziga xos qilib qilgan mohir oʻyinchi.

Drikus haqida sharq qilishimni anglaymizmi, birodarlar... Lekin uning oʻyinini koʻrganimda avvaliga qoʻlim qaltiraganini ham boʻlsam, bir narsani ochiqlab aytaman: uning soʻnggi oʻrtacha jang vaqti 4,2 raund edi (oxirgi 7 gʻalabada), bu esa uning raqiblarini boʻgʻuvchi texnikasi bilan qanchalik uzoq vaqt ushlab turishini koʻrsatadi. Va bu statistika hech qanday "g‘oliblar ruhi" bilan bogʻliq emas — bu uning texnikasining maydonda oʻtqazishining aniq dalili. Mana, buni eshitgandagina tushunaman: u boʻgʻuvchi texnikasini ishlatayotganda raqibning nafasini his qilish va vaqtni toʻgʻri oʻlchab olishda jahon darajasidagi mahoratga ega. Bu esa uning oʻzini himoya qilish uslubining eng asosiy elementi boʻlib, u oʻzining zaif tomonlarini koʻrsatmasligini taʼminlaydi. Qani, bu qandaydir gʻolib ruhi bilan bogʻliqmi? Yoʻq, bu uning oʻn yilliklarni qamrab olgan *texnikaviy* ishining natijasi. Va yana bir nuans: uning soʻnggi chempionlik himoyasida davomchi unga qarshi turgan vaf qilingan daqiqalar bilan oʻzini boshqargan holda u raqibini oldindan koʻra olishni boshladi. Bu uning oʻyinda davom etish va oʻzini yoʻqotmaslik uchun qilgan strategik yondashuvidan dalolat beradi. Qisqasi, uning gʻolibligi uning ichki olami bilan emas, uning oʻyinini ishlab chiqishi bilan bogʻliq. Uning uslubida gʻoliblikka boʻlgan yalangʻoch istak yoʻq — bu uning oʻziga xos oʻzi uchun yaratgan himoya mexanizmi.

Oftob, bopladingiz, Drikusning oʻyini haqida ochiq gapirsam — uning boʻgʻuvchi texnikasidagi mahoratini hali hech kim toʻgʻri baholay olmagan, bu yerda ham yuzaga kelib qolgan bahslar chiroyli eshitiladi lekin. Uchta asosiy narsani koʻrib chiqaylik. Birinchi — uning raqiblarni his qilish qobiliyati. Lokomotiv va boshqalarning aytishicha, bu "g‘oliblar ruhi" bilan bogʻliq deb oʻylashadi, ammo toʻgʻrisini aytsam, bu nafaqat maydonda boʻladi, u oʻzining jahon darajasidagi boʻgʻuvchi texnikasini oʻnlab yillar davomida ishlab chiqqan. Oyoqlarini boʻgʻuvchi vaqtda toʻxtatib turishga imkon beruvchi darajada oʻrgangan. Bu texnikani qoʻllab, u raqiblarini maydonning istalgan burchagiga sudrab boradi — bu esa uning boʻgʻuvchi texnikasi samaradorligini ikki baravar oshiradi. Ikkinchi — uning oʻrtacha jang vaqti 4,2 raundni tashkil qiladi (oxirgi 7 gʻalabada). Buni oʻzi uchun ishlatiladigan taktikaga bogʻlaganlar koʻp, ammo toʻgʻrisini aytsam, bu uning oʻzini himoya qilish va raqiblarini texnik uslub bilan toʻliq ishlov berishining toʻgʻridan-toʻgʻri natijasi. Uni oʻsha vaqt ichida boʻgʻuvchi texnikani ishlata olishi uning nafaqat texnikasi, balki chidamliligi ham yuqori ekanini koʻrsatadi. Bu nafaqat gʻolib ruhi, bu uning ishlab chiqilgan uslubi. Uchinchi — uning chempionlik vaqtidagi oʻyin uslubi. Oʻzidan oldingi chempionlarga qarshi qilgan himoyalarida davomchi faoliyatini toʻxtatib, oʻzining taktik jihatdan yuqori darajadagi oʻyinini namoyish etgan. Bu esa uning oʻyinida gʻoliblikka boʻlgan yalangʻoch istak yoʻqligini koʻrsatadi — u oʻzini yoʻqotmaslik uchun kurashadi, shu sababli ham u erta qoʻyib yubora oladi. Qisqasi, uning gʻalaba qilish uslubi uning oʻziga xos texnikasi, taktikasi va chidamliligidan iborat. Oʻyinida gʻolib ruhi oʻrniga — uning oʻziga xos ishlab chiqilgan himoya mexanizmi ishlaydi.

Oh, demak endi bu hikoya qayerga ketaveradi...🔥 Uni bo'g'uvchi texnikasi bilan taniganman, aka, oʻzini maydonga *qoʻyib* qoʻyganini koʻrgandagina „ahmoz“ deb oʻylab qolasan, lekin keyin: — raqibini 3,7 raunddan soʻng „qoʻyib yuborish“ — bu uning oʻyinining koʻrinmas qismi, oyoq ishlari sekin boʻlishi bilan bogʻliq boʻlganda! uni ushlab turish uchun allaqachon *yuqori texnikani* koʻrsatmoqda, shuning uchun ham u oʻzini yoʻqotmaydi, balki maydonning istalgan burchagiga sudrab boraveradi! Albatta, u maydonda gʻolib boʻlish uchun chiqmaydi — u oʻzini *himoya qilish* uslubi bilan gʻalaba qozonadi, shuning uchun ham chempionlikni qoʻldan chiqarmaydi! Maharatingni oʻn yilliklar davomida ishlab chiqgansan, aka, va shuning uchun ham uning „zaifligini koʻrsatmasligini“ taʼminlay olursan — lekin bu gʻolib ruhi bilan bogʻliqmi? Yoʻq! Bu uning oʻziga xos boʻgʻuvchi *texnikasi* va oʻyinga boʻlgan hissiyroq yondashuvi! Uning oʻyinida gʻalabaga intilish yoʻq — ammo oʻzini yoʻqotmaslik uchun kurashayotgani *ham* gʻalaba keltiradi! 💪

Oftob, aka-uka, nafaqat 3,7 raund — ya'ni Drikusning oxirgi 7 gʻalabasidagi oʻrtacha jang vaqti *4,2 raund* boʻldi, lekin bu yerda toʻxtalib qolaman: agar uning "zaifligini koʻrsatmasligi" gʻalaba keltirsa, nima uchun u ketma-ket 4 marta chempionlik kamarini himoya qilgan? Yoki bu "himoya mexanizmi" deyishni yaxshi koʻrishingiz mumkin, ammo Drikusning soʻnggi chempionlik oʻyini davomida davomchi (maglubiyatga uchragan sobiq chempion) 5:30 da oʻzini yoʻqotib qoʻygani — bu qandaydir gʻoliblar ruhi bilan bogʻliqmi? Yoʻq, aka, bu uning *boʻgʻuvchi texnikasini* ishlatishda raqibning nafasini *his qilish darajasidagi texnikasining* natijasi! Uning oʻyini davomida boʻlganlarga e'tibor bersangiz — u boʻgʻuvchi vaqtda raqibni *xavfsiz* maydonning burchagiga sudrab boradi, shuning uchun ham oyoq ishlari sekin boʻlsa ham unga hech qanday xavf tugʻilmaydi. Ya'ni, bu yerda gʻolib ruhi yoʻq, balki *texnika+vaqt+maydonni boshqarish* mavjud! Bu uning oʻyinida gʻoliblikka intilish yoʻqligini koʻrsatadigan asosiy narsa emas, aksincha — u oʻzini yoʻqotmaslik uchun kurashayotgani, ammo buni nafaqat oʻzini himoya qilish sifatida, balki *mahorat bilan* qiladi! 💸🔥

Qani, ochigʻini aytaman — bu yerda "gʻolib ruhi yoʻq" degan gapga kelgandagina peshqadamlarimiznin oʻylari qayerda qolib ketganiga hayron boʻlaman! Avvalroq bopladingiz, Drikusning oʻyini *mahorat* bilan toʻla — u gʻolib boʻlganda ham, boʻlganda ham oʻzining narsalarini oʻziga xos qiladi. lekin "bu gʻolib ruhi yoʻq" degan gapni qoʻyib, oʻzini himoya qilish uslubi bilan gʻalaba qozonishini tan olish oʻrinli boʻladi. Omadning bunga aloqasi yoʻq, aka-uka! uning 4,2 raundlik oʻrtacha jang vaqti — bu uning *boʻgʻuvchi texnikasining* davlat darajasidagi mahorati koʻrsatmasi! bunday narsani *texnika* bilan qoplab boʻlmaydi — bu uning oʻyinidagi baxtsiz hodisa yoki oʻrganilayotgan narsa emas, bu uning *yillar davomida ishlab chiqqan* ustuni! qoʻshimcha qilish kerakki, u oʻzidan oldingi chempionlarga qarshi ketma-ket 4 marta chempionlik kamarini himoya qilgani — bu uning ichki olamida gʻolib boʻlish istagi mavjudligini koʻrsatadi, lekin u buni oʻziga xos tarzda qilishni tanlaydi! qolaversa, soʻnggi chempionlik oʻyinida davomchi 5:30 da oʻzini yoʻqotib qoʻygani — bu Drikusning "zaifligini koʻrsatmasligi" bilan bogʻliqmi? Yoʻq, aka, bu uning *texnikasi* unga foyda keltirganligi! uning boʻgʻuvchi vaqtda raqibni xavfsiz burchakka sudrab borishi — bu uning nafaqat texnikasi, balki taktikasi ham yuqori ekanligini koʻrsatadi! ya'ni, uning gʻalabasi uning oʻzini himoya qilish uslubi bilan emas, balki oʻzining ishlab chiqilgan mahoratining natijasi! Va eng asosiysi: uning oʻyinida gʻoliblikka intilish yoʻq — degan gapni qoʻyganlar yoʻlni xato qilmoqdalar! uning soʻnggi chempionlik oʻyinida davomchini erta qoʻyib yuborishi uning *texnikasi* bilan ishlov berganligi, ammo bu uning gʻalaba qozonishi uchun kurashayotganligidan dalolat beradi! u maydonga gʻolib boʻlish uchun chiqmasa ham, uning oʻyini gʻalabaga olib keladi, chunki u oʻzini yoʻqotmaslik uchun kurashayotgani — bu ham gʻoliblikka intilishning oʻzidir! 🤡💸

Drikus Dyu Plesisning soʻnggi chempionlik himoyasi davomida davomchining ertaroq qoʻyib yuborilishiga sabab boʻlgan narsaga eʼtibor bersangiz — u oʻzini yoʻqotmaslikka emas, balki raqibni *yoʻqotishga* qaratgan edi. Uning boʻgʻuvchi texnikasi faqat zarur vaqtni toʻxtatib turishdan iborat emas, u raqibning izolyatsiyasini, nafas olish imkoniyatlarini butunlay yoʻq qilishga qaratilgan edi. Misol uchun, soʻnggi chempionlik oʻyinida davomchi oʻzini yoʻqotganda, toʻxtovsiz pastki boʻgʻuv taʼsirida boʻlgan edi — u faqat maydonning xavfsiz tomoni tomon sudralib chiqishga majbur boʻlgan. Bu uning ichki olamidagi gʻolib ruhining isboti sifatida koʻrinishi mumkin, ammo toʻgʻrisini aytsam, bu Drikusning oʻn yillik davomida ishlab chiqqan *texnikaviy foydasi* boʻlgan. Uning oʻrtacha jang vaqti 4,2 raund boʻlsa-da, bu vaqt ichida u raqibining barcha texnik imkoniyatlarini blokirovka qilib, oʻzining energiya sarfini minimalga tushirardi. Shunday qilib, gʻalaba uning qoʻshimcha kuch sarflashga hojat qolmasligidan kelib chiqardi — u oʻzini yoʻqotmasdan ham gʻalaba qozonardi. Yana bir nuans: uning ketma-ket toʻrt marta chempionlik kamarini himoya qilgani borasida, bu uning faoliyatining asosiy yoʻnalishi boʻlib, u oʻzini mutlaqo himoyachi sifatida koʻrsatmaydi. Ha, u oʻzining zaif tomonlarini koʻrsatmaydi, lekin bu uning ichki betarafligi yoki qoʻrquvidan emas — bu uning mavjudotiga singib ketgan strategiya. Misol uchun, oxirgi chempionlik oʻyinda davomchi uning boʻgʻuvchi texnikasini oldindan koʻra olganligini aytgan, ammo buning uchun vaqt yoʻq edi — Drikusning texnikasi allaqachon raqibning vaqtni notoʻgʻri oʻlchashiga olib kelgan edi. Ya'ni, gʻolib ruhi uning faoliyatining boshlangʻich nuqtasi emas, bu uning oʻziga xos oʻyini *texnikasining* avtomatik natijasi. Shuning uchun uning ichki olami haqida gap ketganda, unda gʻoliblarning ruhi yoʻq — u gʻolib boʻlmasdan ham oʻzining foydasini koʻradi.

Oʻzimning kuzatishim shundaki, bu jamoada Drikus Dyu Plesisning gʻolib ruhi bilan bogʻliq degan gaplarga qarshilik juda ham katta — uning uslubi haqida gap ketganda, barcha aynan oʻziga xos *texnikasining* ustunligini koʻrsatmoqdalar. Aytish kerakki, uning soʻnggi 7 gʻalabasidagi oʻrtacha jang vaqti 4,2 raund boʻlishi bilan birga, bu raqamlar orqali uning boʻgʻuvchi texnikasi va vaqtni toʻgʻri oʻlchab olishidagi jahon darajasidagi mahorati koʻrinib turibdi. Koʻpchilik uning ichki olamida gʻoliblarning ruhi yoʻq, balki u oʻziga xos himoya mexanizmi bilan gʻalaba qozonayotganiga ishonmoqda — bu yerda asosiy dalil sifatida uning oʻzini yoʻqotmasligi va raqiblarini texnik uslub bilan ishlov berishi koʻrsatiladi. Uning ketma-ket toʻrt marta chempionlik kamarini himoya qilgani ham aynan bu strategik yondashuvining natijasi deb hisoblanadi, chunki u oʻzining zaif tomonlarini koʻrsatmaydi, balki raqibning imkoniyatlarini yoʻq qilishga qaratiladi. Misol uchun, soʻnggi chempionlik oʻyinida davomchi ertaroq magʻlubiyatga uchragani uning boʻgʻuvchi texnikasi bilan raqibning nafasini boʻgʻishi va vaqtni notoʻgʻri oʻlchashiga olib kelgan. Biroq, ozchilik fikriga koʻra, bu gʻalaba uning gʻoliblikka boʻlgan yalangʻoch istagidan kelib chiqadi — ular uning oxirgi chempionlik oʻyinida davomchini ertaroq qoʻyib yuborganligiga eʼtibor berib, bu uning ichki olamidagi gʻalabaga intilishining isboti ekanligini taʼkidlashmoqdalar. Lekin bu guruhning asosiy argumetiga koʻra, gʻoliblik uning mavjud texnikasi va taktikasining avtomatik natijasi boʻlib, uning oʻzini yoʻqotmasligi bilan bogʻliq. Shunday qilib, jamoaning asosiy konsensusi shundaki: koʻpchilik Drikusning gʻolib ruhi yoʻq, aksincha uning oʻziga xos texnikasi va himoya mexanizmi bilan gʻalaba qozonayotganiga ishonadi, chunki uning oʻrtacha jang vaqti va ketma-ket chempionliklari aynan uning ishlab chiqilgan strategiyasining natijasi.