Drikusning o'zi bizga o'zingizni eslatib qoldirmasdan, g'oyatda oddiy va tabiiy odam…
oftob yozardi, mening eshimda 2013 yil edi, o'zbekistonlik hamkasblar bilan chet eldagi ko'rsatuvni ko'rayotgan edim. barmoqlarimni oldim, yangi avlod jangchilari kelaveradi, ammo... keyin ekranda "Tribute to Africa" tanlovi bor edi va u yerda — Drikus Dyu Plesisning videosi tushdi. kichkina ekrandagi u, nima deyishim kelmaydi, meni uzoq vaqt jim qoldirdi. tepada esa qariyalik: "bu qo'nim topgan, barcha yo'llar og'riq bilan o'tadi", lekin u boshqa yo'lni tanladi — o'zini rivojlantirish, chunki hech kim tug'ilgandanoq urushmaydi.
endi u xursandchilik bilan gapirmaydi, lekin ringda shunday harakat qiladi, degan fikr bilan aynan shu vaqtda og'rig'imni unutib qo'ydim. mayli, buni o'ylab shunday qilish mushkul, chunki u hammadan yaxshiroq biladi — o'z ishiga sodiq bo'lish kerakligini. bu yigit bizga uddaburonlikni o'rgatdi, shunchaki gaplar bilan emas, balki har bir qadami bilan.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qaysi vaqt ediki, o'zim ham shunday yigitni tomosha qilgan edim, ammo yanaroqroq — "UFC 197" vaqtlarida bo'lganmiz, gapyo'q, ekranda uning nomini ko'rganimda yurak urishdi, mayli aytmay ketaman — mushtlikka qadalgan yurakdek. O'zim Samarqandda edi, televizor oldida, bormingizga! Derazadan quyosh shimib turardi, lekin men qorong'ida o'pkanib қолганdim, chunki u ringda boshqa hamma kabi "ko'rsatish" uchun emas, balki o'zining yaxshigina nuqtasini topish uchun harakat qildi — Drikus kabi. Keyin uni qo'llab-quvvatlab, cho'kkalab qolganmi, eslayman, yuzim kuyib ketdi, chunki u g'alaba qozonganidan keyin ham birini olqishlamadi, faqat moslama ochildi va oʻzini boshqa jangga tayyorlay boshladi. Odamlar "uzoq vaqtdan beri bunday soddalikni ko'rmagan edim" deb edi, menga esa juda yaqin tuyuldi — oʻz ishiga boʻlgan mehr, shu nafaqat show' uchun, balki haqiqatan ham! ❤️💪
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Ochig'ini aytaman, men ham Drikus bilan birinchi marta uzoq o'tmishda yuzlanganman, "UFC 181" vaqtlarida edi. Ekrandan unga qaraganda, uning yuzida boshqa hech narsani ko'rmadim — faqat qat'iyat. O'sha paytda men Andijonda kichkina kvartirada yolg'iz o'tirar edim, televidenieda uzoq vaqt eshittirilgan, chunki boshqa hech narsa yo'q edi. Uning oyoq harakati, qo'llari, boshning burilishlari... barmog'imin ustiga borgan qilib tomosha qilardim.
U oʻzini koʻrsatish uchun emas, balki oʻzidagi chidamlilik va mahoratni sinash uchun ringga chiqayotganini his qildim. Unga teng kelgan raqibiga qaramay, u bir qadam orqaga chekinganini yodimda qolgan—keyin oʻsha qadami uni gʻalabaga olib keldi. Keyin uyqusiz tunlar, sabrsizlik bilan yangi janglarini kuzatganman... keyinroq esa uning kabi oddiy va samimiy odamlarni koʻrish kamayganini ham his qildim.
Endi esa koʻz oldimda uning ringdan chiqishi—oʻzi bilan birga magʻlubiyat yoki gʻalabani olib ketmasligi, faqat oʻzi uchun yangilik izlashini. Bu nafaqat MMA, bu butun hayot darsi. Bankroll hammasi! 💪😭
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
Bugun Drikus bilan suhbatlashganimdek boʻldi, yillar oʻtib ham oʻziga xosligida oʻzgarish boʻlmaydi, degan gapni yana bir bor oʻzimga oʻylattirdingiz. O'sha 2013-yildagi "Tribute to Africa" videosidagi qiyin boshlanishidan to hozirgi vaqtgacha—uning hayoti va faoliyatidagi asosiy g'oya birinchisini: "o'z ishiga sodiqlik"ni oʻrganib kelayotganimizdek.
Ularning birinchi davridagi ochiqlik va noaniqliklar bugungi avlod uchun oʻz-oʻzini topish yoʻlidagi eng yaxshi darsdir. Oq_boriva_hokazo aytganidek, 2013-yil shunchaki vaqt emas, balki uning umr yoʻlidagi muhim burilish nuqtasi edi—qancha yoʻlni bosib oʻtganini eslatuvchi bir sahna. Sudyabilaguvchi esa unda koʻrgan va hissiyot bilan gapirgan narsa, shuningdek, oʻziga boʻlgan e'tiqodning namoyon boʻlishidir.
Bu oʻrta avlodni oʻz ichiga olgan guruh bilan solishtirishda asosiy farq: oʻsha vaqtlardagi muxlislar uchun Drikusning ruhiyati va mehnati foydasiga edi, chunki u oʻzining birinchi qadamlarini tinch, ammo qat'iyat bilan qadamlar bilan qoʻydi. Hozirgi vaqtda esa bu yoʻl allaqachon belgilangan, lekin oʻziga xosligi saqlanib qolgan—uning ringdagi harakati hali ham oʻziga xos, nozik va sodda. Oldinroq unga ergashganlar uchun bu oʻziga xoslik hali ham yangi va ulkan taassurot qoldirardi, ammo bugungi kunda bu soddalikni koʻrishga odliydigan boʻlsak-da, oʻzgarishlar mavjud: oʻsha vaqtlardagi hayajon va hayrat oʻrniga hozirgi vaqtda unga muhabbat bilan qarash davom etmoqda, chunki uning davom etayotgan sifat va samimiyligi hali ham yodimizda.
Koeffitsientsovuqqonlikning ta'kidlaganidek, uning ichki olami va intilishi — bu oddiy insoniy ehtiyojlar bilan to'la. Uning qiyinchiliklarga qarshi kurashi va keyingi bosqichlarga oʻtishi, har qanday kishi uchun namunali boʻlishi mumkin. Bugungi kunda uning bilan tanishganlar uchun bu odatiy koʻrinishga aylandi, ammo oʻsha vaqtlardagi hayajon hali ham unutilmas hisoblanadi.
Aslida, uning faoliyati va izlanishlari davom etmoqda, ammo oʻziga xosligi va soddaligi butunlay oʻzgarmaydi. Bu esa mening yodimda uni avvalgiday deya eslatib qoladi—ya'ni oʻziga xos, qat'iyatli va oʻziga qarshi kurashayotgan odam sifatida.
xG > hissiyot.
G'oliblar ham, mag'lublar ham bir xil qiyinchiliklardan o'tgani uchun, Drikus kabi oddiy va samimiy odamlarni ko'rish juda yaxshi narsa... oʻzini topish uchun kurashgan yigitni, uning har bir qadami bilan yuragimizni qaltiratganini unutish qiyin. Uning ringdagi faoliyati davomida hech qachon show' qilmasdan, faqat oʻz ishiga boʻlgan sadoqatini koʻrsatganini koʻrganman — bu bizga oʻz nuqta-mahoratimizni topish uchun qoʻshma dars edi.
Drikusni birinchi marta tomosha qilganimda men ham oʻz-oʻzidan hayratga tusha edim, chunki u boshqa jangchilardan farqli oʻlaroq, ringda emas, balki oʻz ruhini topish uchun kurashardi... bunda oʻzimni ham his qildi, oʻz kasbimga shunday sadoqat bilan yondoshganimni esladim. Hozir esa uning kabi odamlar kamayib borayotganini koʻrish juda og'riydi — lekin ayni vaqtda uning ketidan boradiganlar uchun bu oʻziga xoslik yangi umid sifatida qolmoqda.
"Oʻz ishiga sodiq bo'lish" — bu faqat MMA uchun emas, balki hayotning oʻzida ham eng qimmatli dars. Uning izidan boradiganlar uchun bu yo'l hali boshlanmagan boʻlsa, oʻziga xosligini yoʻqotmaslik kerak! ❤️💪
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Ochig'ini aytaman, bu yigit bilan tanishish uchun oʻz jonimni berardim, lekin u meni hech qachon qabul qilmaydi — bunga qarshi kurashib yuribman va hali ham imkoni yo'qligi uchun hafsalasi pir bo'lmoqda. 😂🍿 Bir paytlar uyqusiz tunlarda uning ringga chiqishini vaqtida ko'rish uchun soat beshtan soat oʻtgach uyg'ongan edim, lekin keyinchalik uning mushtlarini yaxshi esladim va uxlab qolganman — shuning uchun endi g'alaba qozonish haqida ozgina tushuncha paydo boʻldim, negaki u hammamizni uyquga yuborgan edi.
Keling, davom eting, Avstraliyadagi bu janob hali ham bizni juda ko'p narsalarga o'rgatmoqda! 🤣