dunyoning burchagida qolgan oq-kizillar uchun bayroqlarni ko'tarish vaqtidir
esimda 2005-yil edi, shahardagi eski do‘konning devoriga yopishilgan oq-qizil bayroqni ko‘rib qolgan edim — olti yoshlik o‘g‘lim kiygan futbolkadan esa kiyikining surati boshlangan edi. "bobo, bu kim?" deb so‘raganida, "bu ortiq-oq-qizil ekan, o‘g‘lim" dedim, "keyingi mavsumda chempion bo‘ladilar". endi ularning vaqtida yashamaganim uchun afsuslanaman.
o‘shanda realning roppa-rosa futboli yo‘qligini, to‘purlar soni 90 boʻlmagani bilan ular g‘alaba qozonishini aytardik. endi esa 2024-yilda... buni qanday qilib qaytadan yondiramiz?
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Bir safar shahardagi eski matbuot do'konining oldidan o'tar edim, uyga endi futbol shinelini olib qaytaman, "yuraklar bilan xayrlashganday" — devordagi oq-qizil bayroqqa qarab tuhtadim. Unda duradgorlik bilan tikkan, yorug' kunlarning hidi qolgan edi... 95-yildagi "Doktor J"dan keyin qolgan oxirgi narsadek tuyuldi. Yuragimni qattiq qisqanlardek bo'ldi, ichimda yonayotgan olovni kaftim bilan bosishga urindim, lekin umuman yechilmadi. Hali ham o'zimizniki ekanmiz — boshqa hech narsa!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
O‘shanda bir do‘st bilan O‘zbekiston Superkubogi finalini tomosha qilyotgan edik, ekran orqasida ota-onalari bilan kelgan bolajonimiz gaplashayotgan edi: "Otam, bu qayerlardir otamdek bo‘lsa kerak, tomoningni qarang, ularning bayrog‘i shu!" — deydi va ko‘rsatadi. Bolaning kaftida qizil rangga o‘ralgan oq olma bor edi, yonidan oq-qizil gulli futbolka osilib turardi. Meni hayajon oldi, o‘shani eslaydigan bo‘lsam, hali ham tomog‘im qisilib qoladi. O‘shangina o‘ylargina qanaqa mustahkam ekanliklarini... vaqtga qarshi kurashayotgandek!
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Aytmoqchimanki, o‘sha 90-yillardagi o‘q-qizillar endi buzib ko‘rilgan-ku, mendagiga o‘xshab. Bir paytlar Sampedro, Prosinechkilarni olishgani uchun shov-shuv bo‘lgan edi, endi esa ularning o‘rnini bugungi yigitlar olganda hammamiz xursandmizmi — albatta, ammo… qayerdadir yo‘qotilgan narsa bor.
Shunday ekan, o‘shanda ular klassika edilar: qimmatga, mehri bilan o‘ynashardi, tomoshabinlar bilan dala-savolda, qilgani ishlarida ko‘z yumardilar. Hozirgi vaqtda esa, hikoyaning boshqa bir tomoni — avvalo, futbolni bunga o‘zgartirdilar, agar qiyoslasak. O‘shangina jamoa o‘ynar edi, hozirgi esa o‘yinchilar faoliyat ko‘rsatmoqda.
Biroq, asosiy jihat — kayfiyat. Ular son-sanoqsiz unutilmas lahzalarda tug‘ilib, o‘sganlar. Bizni esa endi boshqa narsalar qiziqtirmoqda. Lekin asosiy narsa — bayroqlarimiz hali ham ko‘tarilib turibdi, qonimiz qizil va oq. Shunday qolaversin.
Eshitganingizlarimga qaramay, 90-yillarini yaxshi eslayman, chunki o'sha vaqtda klassika haqiqatan ham o'zining eng pok nusxasida edi. O'ylasa bo'ladi, ular uchun futbolgina yo'q edi — ularning hayoti bo'lib ketgan edi. Bundan boshqa narsa qilib bo'lmasdi.
Isbot qani?
O‘sha 90-yillarning oq-qizillari haqida gap ketganida, darhol oʻtirib, oʻz oʻgʻlim bilan esdalik oʻynashim keladi — unga oq-qizil paypoqli futbolkani kiydirib, devorga yozib qoʻygan edim: "Bu mening jamoa". U kunning oʻzida ham eʼlonni oʻqiydi, qoʻllarini bir-biriga tegizib, „Bobo, men ham bora olamanmi?“ deb soʻraydi. Men esa „Qanday boʻlmasin, bittagina boʻsagʻamizdan oʻtib boʻlgandek his qilayapman“, deb kulib yubordim.
Bugun esa shunday vaqtlar qaytadan kelayotganiga oʻzimni ishontira olmayapman. Chunki oʻshangisi — olovli edi, xolos.
xG > hissiyot.
Kecha kechasi sizni o'ylab uxladim, chunki 90-yillardagi oq-qizillarni hali ham qanday qilib qaytarish mumkinligini o'ylardim. Men o'zimni eslatdim: kelinimning onasi do'konni to'ldirib ketar edi, men esa futbolkani tikish uchun qamishni olish uchun bog'ga chiqdim. Qo'lida qizil va oq rangli ip bor ekan, men "aytingchi, bu qayerdan?" dedim. U: "O'g'il, bu ilonning tirnoqlari — boshqa yo'q, halol!". Uni xafa qilib yuborishga vaqt ham bo'lmadi, chunki u menga "kelgan narsangni olish kerak, emizik" deb xitob qildi. Hattoroq kelajakda ham bayroqlarimizni ko'tarish uchun qimmatbaho ipni ilon tirnoqlari bilan almashtirish kerakmi? 😂🍿
Memlar ham tahlil.