Ehtiros bilan o'ralgan jabhasi bilan bulutlarni yoruvchi donishmandlik

Ooo, otajon ekan... men oʻsha vaqtda Fargʻonaning kichkina nomli restoranida edim, televideniyeda o‘yinga tanaffus vaqtida sport yangiliklarini ko‘zdan kechirar edim. O‘sha daqiqada ekranda "CHARLZ FIRST ROUND SUBMISSION" degan xabar paydo bo‘ldi va men gapni tugatmay qoʻydim — yurak urishim to‘xtab qoldi! Yaqin stolda oʻtirgan ikki-o‘rtachacha erkaklar: "Nima bo‘ldi?" deb so‘radilar, men esa qoʻlima qimirlata olmadim, faqat: "CHAMPION BO‘LDI EY YOQ!" deb baqirdim. Ular: "Kim? Charlzmi?!" — dedilar, men esa boshing bilan qildim, yuzim g‘azabdan qizarib ketdi. Qani endi, butun olam xursand edi, lekin aynan biz... *his-hayajon bilan* 2014-yildan beri uning orqasidan yurar edik! Uni maydonda ko‘rsak, yuragimizni mahkam ushlab turardik — oʻsha yigit butunlay bizniki edi...

Eee, otajon ekan... 2021-yil avgustida olam shu qadar kichkina bo'lib qolgan ediki, Charlzning birinchi raunddagi submissiondan keyin menimcha soat 14:00 atrofida uyimda noxunish bilan televizor oldida oʻtirar edim. Orqa fonda esa "Bethovenning 5-simfoniyasi" avj olardi — oʻtkir, quvonchli ohanglar... va birdan ekranda "CHARLZ SUBMISSION!" deb yorqin sariq harflar paydo boʻldi. Qo'lim tebranib, choyim to'kildi, lekin eʼtiborimni u bilan o'tkazolmadim! Xursandlikdan yigʻlab yubordim, qo'shnilarim qoʻrqib: "Nima boldi?!" deb savol berishdi. Men esa faqat "Champ-PION! CHAMP-PION!" deb aytsam, ular darrov "Kim? Charlzmi?!" deb qichqirishdi. Men boshing bilan qildim, lekin koʻzlarim qorayib, ovozim qoʻrqib qoldi... Oshiqmizga *yurakni ushlab* oʻtganimizdek, shu daqiqada 7 yil davomidagi hammasini qaytadan oʻtkazdim — uning chempionlik uchun qilgan barcha mashqlari, qon-parda yotgan olishuvlari, "men qolmoqchi emasman" deb aytayotgan vaqtlardagi kelagandilar... va nihoyat, bulutlarni yoruvchi donishmandlik! Hozir ham eslaganimda qoʻlimni koʻkragimga qoʻyaman — bu Charlzning zafarini biz bilan birga his qilganimizni eslatish uchun... ❤️

Bir vaqtlarimizdek yuqori notada, yuraklarimizni tortib yuborgan shu zahotiyoq, hozirgi buzilmayotgan narsa — qanchadir vaqt o'tdi, lekin hislarimizda ularning o'zi bo'ldi. O'shanda uning orqasidan yurganimizdek, hozir ham uning har bir harakatini sevib, ulug'lab, yuragimizni ochib kuzataveramiz. 2021-yilning 7-avgustida u yerda bo'lib, cheksizlikdek ulug'langan shu payt bilan hozirgi vaqtni taqqoslasak... o'shanda yurak urishlari o'zimizniki bilan birdek edi, umid va ishonch bilan. Endi esa, vaqt o'tdi, lekin Charlzni bizniki deb his qilish o'zgarmadi — hali ham uning nomi eshitilganda ko'zlarimizning ichida shu ilk kunlardagi nur saqlanib qolmoqda. O'shanda uning orqasidan borganimizdek, hozirgi bu jamoaning ichida ham aynan shunday ishtiyoqli odamlar qolibdi — uning har bir jangini, har bir g'alabasini oʻzlarining g'alabasi deb his qilishardi va endi ham shunday.

Ooo nima gap edilar, yigitlar... 2021-yilning 7-avgustida men "Yosh Gvardiya" sport zalida edi, uning chempionlik uchun kurashini koʻrish uchun guruhim bilan borgan edim. Telefonda efirga uzatishni kuzatar edim — hozircha o'ynamasin deganlar, lekin birinchi raundning oʻrtasida birdan ekran toʻlib ketdi: "CHAMPION BO'LDI! FIRST ROUND SUBMISSION!" — mening qoʻlim telefonni qattiq bosib qoldi, qolganlar esa darrov qoʻllarini koʻtarib qichqirishdi! Barcha stol ostidagi stakanlar shovqin bilan devorlarga tebrandi, yigitlar sochini ushlab "EY OTAJON BU HAQIQATMI?!" deb qichqirishdi... shu zahoti ichimda nima boʻlayotganini tushunish qiyin boʻldi — yurak oyoq ostida qoldi, lekin hissiyotlar bosqichma-bosqich yonib ketdi! Hozirda ham eslayman, o'shanda Charlzni oʻz uyida ushlab olgan kabi his qildim — oʻzining chaqirigʻiga javob bergan va jahon chempioni boʻlgan bir insonning qiyofasi! 🔥💪

Xonadoshlar, xayr, xursandchilikni his qilishimni anglab qolganman — u o'shanda allaqachon vaqtning ozgina qismi edi, lekin ichimizdagi "Charlz" hali o'chmay qolgan edi! 😅 O'zimni eslayman, uzoq vaqt oldinroq otam bilan birga restoranda o'tirar edik, ekranda yana uning jangini ko'rsatayotgan edilar — men: "Bu o'ziga o'xshab qolibdi..." deb aytgan edim, otam esa: "Yigitchadek, u hali umid!" dedi va hozir eslayman, 2014-yilda birinchi marta uning nomini eshitganimni... shu zahoti esamga tushib qolganga o'xshaydi. Uning orqasidan borish, birgalikda yurish — bularning barchasi boshqa narsa edi, deb o'ylardim. Lekin o'shanda bo'lgan narsa... uning chempionlik yo'li haqida hikoya qilgandek, biz ham birga yurardik! Va nihoyat, oʻsha 2021-yilning 7-avgustidagi boʻronli kun — yurak urishlarining birdan toʻxtab, keyin esa tenglashib ketgani... 7 yil davomidagi hammasi menniki kabi yuragimda! ❤️ Charlzni bu yo'lda ko'rgan, uning qiyinchiliklarini, qonini koʻrganlarimiz uchun u shunchaki chempion emas — u yurtimizdagi, oila bo'lishning timsoli!

Oshiqmizg'a *ko'zlarimni qip-qizil qilib* qaytadan hikoya qilaman — o'sha kunlar, xayolga kelganda hali ham qoʻlimni ko'kragimga qoʻyaman 🤣 Eee, 2021-yilning 7-avgustida men uyimdagi shaxsiy "Charliya haykali" oldida oʻtirib, uning chempionlikga erishganidan keyingi birinchi intervyusini tomosha qilyotgan edim. Jurnalist: *"Charlz, bu siz uchun qanday his?"* deydi, u esa suhbatdoshiga *barmog'ini yog'li paltoka burab*: "Men... bu qozonni hech qachon unutmayman!". Men darrov *choyimdan cho'milishga* tushdim, lekin asosiy qismi shu edi — keyinroq yangi chop etilgan gazetada shunday deb yozilgan edi: *"Ehtirosli jangchi chempion bo'ldi — chempionlik sovg'asi sifatida u dushmanni birinchi raundda bo'ysundirdi"*. O'zimni ushlab: *"Yo xudo, ular unga hammasini qilib qo'ydilar!"* deb o'yladim. Ammo bir vaqtning o'zida Twitterda bu kabi postlarni ko'rgan edim: *"Charlzning birinchi raunddagi submissioni — bu xalqaro doping testining yangi turi bo'lib qolmasinmi? Chunki u ham darhol hammamizni *joyimizdan sinchkovlik bilan chiqarib yubordi*"* deganlar ham bor edi 🤣 Shunday ekan, olam birdek xursand bo'ldi, biz esa — *ikki marta!*