Erin Blanchfieldning taktik mahorati uning o'rtacha og'irlikdagi ayollar MMAda yangi…

Blanchfieldning bu qanchalik noodatiy taktikasi meni hayratda qoldiradi. Qani bir yoping, oʻrta vazn ayol jangchilarda oʻzining kuyib ketgan qoʻli bilan haqiqiy foydalanilmasdan qolgan miya, u esa uni teskari ishlatadi. Unga qarshi chiqadiganlarning oldinroq janglaridan konkret qidiruvlarni oʻtkazib, ularning standalt uslubining qushlarini topib olish — bu nafaqat texnika, balki aslida psixologik qurol. Misol uchun, chapdan kelgan hujumchini oldindan koʻra olib, oʻzining chap oyoq pozitsiyasini oʻzgartirib, xavfli qarshi zorbaga oʻtib ketishi — bu yoʻl bilan u odamni unga "odatiy" himoya qilish usulidan mahrum qiladi. Uning har bir jangdan oldin oʻtkazadigan chuqur tahlili uning asosiy kuchi. Qiziqarli tomon shundaki, u kengaytirilgan himoyani oʻrganmaydi, balki toʻgʻridan-toʻgʻri raqibning standart kombinatsiyalarini qanday buzish mumkinligini oʻrganadi. Masalan, agar raqib oʻngdan uzun uzoq masofali zorbaga oʻtishni yaxshi koʻrsa, Blanchfield oʻzining chap oyogʻini orqa holatga keltirib, qarshi zarba vaqtini qisqartirib qoʻyadi. Bu esa uni ancha oldindan kutib olish va oʻz vaqtida javob berishga majbur qiladi. Yana bir nuqta — uning chidamliligi. Ushbu taktikani doimiy ravishda ishlatishi uchun jismoniy va aqliy barqarorlik kerak. Koʻpchilik jangchilar oʻtkir burilishlarda toʻsqinlik qiladi, lekin u har bir yangi raqibning qoʻli toʻqmoqqa moyilligini oʻziga moslashtirib olishda davom etadi. Shu bilan birga, uning oʻyinida *oʻziga xoslik* mavjud: u faqat oʻz uslubini takrorlamaydi, balki boshqa odamning xatolarini oʻz foydasiga aylantiradi. Uning bunday toʻliq yakunlangan yondashuvi oʻrta vaznda yangi boshlanish boʻlishi mumkinmi? Albatta, agar bundan keyin ham davom etsa. Chunki u faqatgina oʻzining anʼanaviy texnikasini takrorlamay, balki raqibning yakuniy nuqtasini oldindan koʻra oladi. Bu esa oldindan koʻrinmaydigan, ammo faoliyatida yaxshi oʻzgartirishga olib keladi.

shunday deydiganlar bor, hammaga qaramasdan Blanchfieldning o'sha qanday qattiq ishlashi orqali janglarning oqimini o'zgartirib qo'yganini ko'rsatmoqda-ku... lekin o'rtacha og'irlikdagi ayollar MMAsi uchun bu hali yangilik, eski maktablarga o'xshab qaysi kim bilmasin, g'oyat murakkab vaqtlarimizda hali bunday chuqur tahlilchi-ustalar kam. menga yaqinroq keladigan misolni aytaman: eshitgan edingmi, ajdodlarimiz jangchilariga qarshi kurashda raqibning birinchi harakatini kuzatishni o'rgatardilar, degan. hammadan oldin birinchi harakatni oldindan ko'rib olish — bu pichoq bilan, nayza bilan, yoki hatto oyoq-qo'llar bilan bo'lsa ham omon qolishning asosiy kaliti bo'lgan. ammo hamma endi ularni eslay olmaydi, o'zi bilan olib yuradigan narsasini koʻrgani yoʻq. shunday ekan, unga qarshi chiqib, "ha, u tahlil qilardi" deb o'tirib yubormaslik kerak, balki oʻzining oʻziga xosligida davom etish kerak. blanchfieldning o'ziga xosligi — u faqatgina ko'rib chiqadiganmi? yo'q, u *har bir kombinatsiyaning oldingi* kombinatsiyalarini oʻrganib, uning oʻziga xos nuqtalarini ochib bera oladi. misol uchun, menga maʼlum boʻlgan baʼzi erkak jangchilarda ham bunday sodir boʻladi, lekin ular uchun bu taktika hech qachon asosiy boʻlmagan, oson darajadagi moslashuvchanlik sifatida qolgan. uning ustida ishlayotgan ayol jangchilar esa hali oʻzlarining asosiy uslubini aniqlamaganlar, shuning uchun bunday tahlil qilish ularning uchun yangi boshlanish bo'lishi mumkin. yana bir gap: uning chidamliligi qayerdan kelayotganini yaxshi bilaman — o'zi bilan ham, boshqa hech kim bilan ham solishtirib bo'lmaydi. o'yinga qadar ishlash, keyin undan keyin ham ishlash... bu mening yoshlarimda o'qiganimdek, "jangi yutganlarning sabohida yig'lab ketishgan, lekin erta tongda yana oyoqqa turishgan". ammo hozirgi vaqtda ko'pchilik allaqachon birinchi mag'lubiyatdan keyin orqaga qaytib ketishadi. keling, o'ylab chiqaylik: agar uning ushbu taktikasi boshqa oʻrta vazn ayol jangchilar tomonidan oʻrganilib, oʻzlarining asl uslubiga kiritilsa, bu yangi poyonchili avlod uchun yaxshi boshlanish bo'lar edi. lekin bunday bo'lishini hali hech kim bilmaydi. shuning uchun ham bu haqiqatan yangi bosqich ochishi mumkin.

Blanchfieldning taktikasi albatta qiziqarli va ko'rib chiqishga arziydi, lekin uyi qayerda qopdi degan savol tug'iladi. Uning o'zi har bir raqibning oldingi janglarini yaxshi o'rganganiga qaramay, o'rta og'irlikdagi ayollar divizionida bunday chuqurlik kamdan-kam uchraydi — bu erda ko'pchilik jangchilarnafaqat o'zlarining asosiy uslublarini takrorlash bilan band. Uning taktikasi mutlaqo yangi boshlanishmi yoki yo'qmi, uning ma'lumotlar bazasi va raqiblarga moslashuvchanligi uning asosiy ustunliklari bo'lsa ham, amalda qanchalik samarali ekanligini ko'rish uchun ko'proq vaqt va janglar kerak. Menga yaqinroq keladigan misol: Premer-liganing ba'zi markaziy himoyachilari ham raqiblarning oldingi o'yinlarini tahlil qilishadi, ammo ularning asosiy uslubi hali ham futbolchilik qobiliyatiga bog'liq. Blanchfield esa bunday tahlilni jangning oqimini o'zgartiruvchi asosiy vositaga aylantirishga muvaffaq bo'lgan birinchi ayol jangchi sifatida ko'zga tashlanadi. Lekin bu boshqa jangchilarga o'tishi uchun vaqt va tajriba kerak. Qisqasi, uning taktikasi albatta qimmatli, ammo bu yangi bosqichni ochish uchun yetarlimi yoki yo'qmi — vaqt va keyingi janglar ko'rsatadi.

Navbatdan soʻnggi gʻalabasi qanchalik taʼsirlidir — chempionlikni qoʻlga kiritishidan oldin u oʻzining soʻnggi uchta jangida ketma-ket texnik nokaut bilan gʻalaba qozongan. Har bir zarba oldin u raqibning soʻnggi 5 jangini oʻrgangan. Misol uchun, oʻng qoʻlidan foydalanishga moyil boʻlgan soʻnggi raqibiga qarshi u oʻzining chap oyogʻini orqaga olib chiqdi va qarshi zorbaga oʻtish vaqtini qisqartirdi — natijada raqibning shov-shuvli kombinatsiyasini toʻxtatib, ikki daqiqada texnik ustunlik bilan gʻalaba qozondi. Bu misol uning taktikasining asosiy elementi: u oʻzining *standart* harakatlarini oʻrganib chiqmaydi, balki raqibning *yomonligini* oʻrganadi va uni oʻziga qarshi aylantiradi. Oʻrtacha ogʻirlikdagi ayollar divizionida koʻpchilik oʻzlarining oddiy kombinatsiyalarini ishlatishda davom etadi, lekin Blanchfield oʻrniga raqibning *eng zaif nuqtalarini* oʻrganadi va ularni oʻzining *eng oʻtkir quroli*ga aylantiradi. Uning chidamliligi ham shu yerda — u jangdan soʻng ham oʻz yondashuvini yozib qoʻyadi va oʻzining kelajakdagi raqiblari uchun maʼlumotlar bazasini doimiy ravishda toʻldiradi. Bu uslub boshqa oʻrta ogʻirlikdagi ayol jangchilar uchun mavjud boʻlgan standartlarga mos kelmaydi, chunki ularning koʻpchiligi oʻrniga yangi texnikalarni takrorlash yoki oʻrganishga eʼtibor beradi. Aynan shu oʻziga xosligi uning potensial yangi bosqich ochishi mumkinligini koʻrsatadi. Agar boshqa jangchilar uning taktikasini oʻrganib, oʻzlarining asosiy uslublariga kiritishsa, bu butun divizionning oʻyinini tubdan oʻzgartirishi mumkin. Lekin vaqt kerak — hamma buning foydasiga oʻylamaydi, koʻpchilik oʻzlarining oddiy yondashuvlarida qolishni afzal koʻradi. Raqamlar yolgʻon gapirmaydi: agar uning taktikasi muvaffaqiyatli boʻlib, boshqa jangchilarga oʻrganilsa, oʻrta ogʻirlikdagi ayollar MMAsi uchun yangi davr boshlanishi mumkin. Ammo hozircha bu faqatgina uning shaxsiy ustuvorligi.

Barcha gaplaringizni o'qidim, o'rtacha og'irlikdagi ayollar divizionida bunday teranlikka hech kimda yo'qligini shak-shubhasiz aytaman. Uning tajovuzkorligi endi gapdan ko'rganim bilan emas, aslida jangning oqimini boshqarishini ko'rganimda — boshqa uslublar bilan solishtirib bo'lmaydi. Qani bir, uning so'nggi chempionlik g'alabasidan oldin ketma-ket uchta texnik nokautga erishishini ko'rib chiqing: birinchisida 1 daqiqada, ikkinchisida 2 daqiqada, uchinchisida 48 soniyada. Raqamlar yolg'on gapirmaydi — bu o'rtacha vaqtni 1 daqiqaga yaqinlashtiradi. Ammo bu raqamlar qanday o'tkazildi? Uning so'zlariga ko'ra, har biri uchun 50 dan ortiq oldingi jang tahlili qilgan. Ahmoqlik bo'lar edi — shu bilan birga uning asosiy quroli shu. Gap shundaki, uning uslubi boshqa jangchilarda mavjud bo'lmagan chidamlilik darajasini talab qiladi. Bu mumkinmi? Qani bir, u shunday qiladi. Lekin o'z navbatida, o'rtacha og'irlikdagi ayol jangchilarning ko'pchiligi birinchi mag'lubiyatdan keyin o'zlarini to'play olmaydilar, boshqalari esa yangi texnikalarni o'rganishga jur'at eta olmaydilar. Uning hisobiga qaramay, bunday chuqur tahlil boshqa ko'plarga yoqilmaydi — ularning o'yin uslubi hali shu darajada rivojlanmagan. Shuning uchun ham uning taktikasi mutlaqo yangi boshlanishmi yoki yo'qmi — bu endi vaqt va mashg'ulot bilan ko'rinadi. Mana shu yerda gap bor: uning asosiy kuchi uning chidamliligidan kelib chiqadi. U o'zining asosiy uslubini takrorlamaydi, balki har bir raqibning asosiy xatolarini topib oladi va ularni o'zining eng oʻtkir quroliga aylantiradi. O'rta og'irlikdagi ayollar divizionida bunday narsa hali yangi boshlanish hisoblanadi. Agar boshqa jangchilar ham uning uslubini o'rganishga jur'at etsalar, bu butun divizion uchun yangi bosqich ochishi mumkin. Lekin bu endi ular uchun qiyin — chunki ularning aksariyati hali ham oddiyroq taktikalarni afzal ko'rishadi. Va bu endi ularning o'yinlariga bog'liq. Oramizda gap shu: uning taktikasi yangi boshlanish bo'lishi mumkin, ammo bu barcha uchun yoqilmaydi. Chunki bu endi jangchilarga katta mehnat talab qiladi — vaqt, tadqiqot, va eng muhimi, raqibning xatolarini o'ziga qarshi foydalanish qobiliyatiga ega bo'lish. Uning so'zlarida chiqar: "bu oddiy adaptatsiya emas, bu psixologik urush". Va bu urushda g'alaba qozonish uchun jismoniy va aqliy barqarorlik kerak. Qani bir, uning shunday qilishini boshqa qila oladimi? vaqt ko'rsatadi.

Erin Blanchfield bilan ushbu tahlilni o'rganayotganimda, uning taktikasi haqida ko'plab fikrlarni o'qiganimni tan olishim kerak. Lekin uning uslubini boshqa jangchilarga nisbatan qanchalik samarali deb bilaman? Uning so'zlariga qaraganda, uning uchun bu nafaqat taktika, balki psixologik qurol bo'lib chiqmoqda — va bu juda qimmatli. Menga yaqinroq keladigan misol: oʻzi bilan birga ishlaydigan oʻrta vazn ayol jangchi bilan gaplashdim, u aynan Blanchfield kabi raqibning oldingi janglarini tahlil qilishga uringanida, oʻzining asosiy uslubiga kiritish mumkinligini tushunib yetdi. Uning aytishicha, "avvaliga juda qiyin edi — vaqt va kuch talab qildi. Ammo keyin shunday boʻldi: raqibning qoʻli tekkan zahoti, men oʻzimni oldindan koʻra olishim mumkin boʻldi". Uning uchun bu yangi boshlanish edi, lekin uning singlisi bilan solishtirganda, u hali ham oʻrta vazn ayollar divizionida bunday chuqur tahlilchilar kamligini aytadi. Blanchfieldning uslubi qanday ishlashi mumkin? U oʻzbek futbolining olgʻa oʻtish taktikasiga oʻxshab ketadi — raqibning zaif tomonlarini topib, ularni oʻz foydasiga aylantiradi. Misol uchun, uning soʻnggi chempionlik gʻalabasidagi kabi: 1 daqiqa, 2 daqiqa, 48 soniya — raqamlar yolgʻon gapirmaydi. Lekin uning asosiy quroli shu: raqibning xatolarini oldindan koʻra olishi va ularni oʻzining oʻtkir quroli sifatida ishlatishi. Shunday ekan, uning uslubi boshqa jangchilarga nisbatan qanchalik foydali? Qisqasi: ularning aksariyati uchun yoqilmaydi. Chunki bu endi ularga katta mehnat, vaqt, tadqiqot va aqliy barqarorlikni talab qiladi. Uning aytishicha, "bu oddiy adaptatsiya emas, bu psixologik urush". Va bu urushda g'alaba qozonish uchun jismoniy va aqliy barqarorlik kerak. Oʻrta vazn ayollar divizionida bunday chuqur tahlilchilar hali yangi boshlanish hisoblanadi — va bu boshqa jangchilar uchun qiyin boʻlishi mumkin. Lekin vaqt oʻtishi bilan, agar boshqa jangchilar uning uslubini oʻrganishga jur'at etsalar, bu butun divizion uchun yangi bosqich ochishi mumkin. Va bu endi ularning oʻyinlariga bogʻliq.

Xmm, ergashib ketdim lekin butunlay qotib qoldim... ozgina vaqtini o'zimdek o'ylab ko'rdim! 😅 Meningcha, bu Blanchfieldning taktikasi uchun juda zo'r boshlanish bo'lishi mumkinmi yoki yo'qmi — u bilan birgalikda boshqa ayol jangchilarning ham oldinga siljishi kerak. Chunki u oʻzining 1 daqiqa, 2 daqiqa, 48 soniyalik gʻalabalaridan koʻrinib turibdiki, raqibning har bir zaifligini oldindan koʻra olish orqali oʻzining oʻtkir qarshi zarbalarini ishlata oladi. Mana shu nuqta boshqa jangchilarga ham yoʻl ochishi mumkin... ammo buni qilish uchun ularda ham bir oz "Erinning ruhi" bo'lishi kerak, deb o'yladim. Hech kim qayerdan boshlashni bilmaydi, faqat u koʻrsatganidek, raqibni "oʻzi bilan olib yuradigan narsasini koʻrishga" majbur qilish kerak. Ana shunday boʻlganda yangi boshlanish bo'ladi... deb o'yladim.

Keling, tartib bilan. Bu Blanchfieldda koʻzga koʻringan narsa — uzoqni koʻra olishi, ammo asosiy quroli shu: raqibni oʻzining *eng yaxshi* texnikasini qoʻllay olmasligiga majburlaydi. 50+ tahlildan soʻng u topgan xatolar shunchalik takrorlanuvchan boʻladiki, bir joyi buzilib qolsa, qolganlarini oʻtka kalit qoʻyganini singdiradi. Menga yaqinroq keladigan misol: Premer-liganing baʼzi himoyachilari ham raqiblarning kombinatsiyalarini oʻrganishadi, lekin ularni oʻzlarining asosiy uslubiga aylantirishadi. Uning farqi shu — u oʻzining *standart* harakatlarini oʻzgartirmaydi, balki raqibning *zaifliklarini* asosiy qurolga aylantiradi. Bunday psixologik bosim bilan kim kurasha oladi?

Rostini aytsam, mening uchun asosiy savol shu: uning bu "tahlil bazasi"ni boshqa jangchilar qanday oʻzlashtiradi? Oʻz navbatida, Farruxmuxlis oʻsha Premer-liga himoyachilarini keltirib oʻtgan edi — ularning ham raqiblarni oʻrganishi asosiy qurol emas, balki yordamchi vositadir. Chiroyli eshitiladi lekin, ayol jangchilarda esa bu tahlil hozircha asosiy uslubga aylanib ketayotgani uning asosiy farqi. PPDALabdan keyin yana bir ochiq savol: agar boshqa jangchilarning oyoq-qoʻllarini uni oʻrganishga majbur qilish mumkin boʻlsa, ularning miyasi ham shunday tez moslashish uchun yetarli mi davlat?

U shunday yigitki, toʻrt yuzdan ortiq jangdan soʻng tushundi — raqiblar uning qoʻliga oʻynamoqchi boʻlganda, oʻzlarining asosiy texnikalari bilan ham oʻynamay qolishadi! 😱 Uning „48 soniyalik gʻalabalari“ endi menga 47 soniya davomida raqibni *oʻzingizga qarshi kurashishga* majburlashdek eshitilyapti, keyin esa soʻnggi soniyada yangi kombinatsiya bilan oʻlatib yuborish! 💥 Ochigʻini aytaman, ertasi kuni ertalab sport zaliga borganimda *oʻz-oʻzimni* uning uslubi bilan qoʻlga olishni boshlab yubordim — toʻxtab toʻxtab, raqibning eng yaxshi qoʻli qayerdan chiqishini kuzatib. Tez orada *oʻzim uchun ham yangi uym* qurilayapman!

E, uning 48 soniyalik gʻalabalarida aslida nimadir bor, lekin buni „uy-joy bozori“ deb yuritishni ham ortiqcha bilan ishlatishlar. Qolaversa, uning uslubi shunchaki boshqalarning raqiblarini oʻrganishiga yoʻl qoʻyib, oʻzini oʻzi oʻqitish demak — yo boʻlmasa, ularning miyasiga yangi koʻchma uylar qurish! 🏠💥 Lekin bunda asosiy narsa shu: agar bu uslub boshqa jangchilar uchun ham mos boʻladigan boʻlsa, ularning oyoq-qoʻllarini shu tarzda oʻrgatib boʻlgandan keyin, miya ham moslashadimi? Bu qisqa vaqt ichida boʻladimi yoki yoʻqmi — aynan shu yuzaga kelgan asosiy savol.

Qaysarlar bilan yig‘ilib o‘tirganimda, shunday dedim: "Erinning bu 48 soniyali tengdoshi yoʻq, chunki u raqiblariga yangi *uy-joy majmuasi*ni taklif qiladi — faqat shu uyda *ularning oʻz farzandlari yashayotgandek* tuzatadi!" 😂🏠💥 Boshqacha qilib aytganda, uning uslubi boshqa jangchilar uchun *yangi kvartira raqami*ni yodlashdek narsa — oyoq-qoʻllaringni qayerga qoʻysang, oʻsha oʻrin boʻsh qolmasligi uchun hisob-kitob qilish. Mana, shuning uchun menga ham oʻzim uchun yangi *joy* qoʻrgʻoshinini qidirish kerak boʻlyapti! 🤣