Fil suzishida yangi chempionni topdikmi endi oʻz qoʻlimizdan boshqa hech kimga…
Siz shu yerda hech kimni qoʻyib yubormasligingiz mumkin, biroq to'rtinchi raunddan soʻng boshqa narsa oʻylash kifoya qilishmaydi.
Bu lotereya, futbol emas.
O‘ylab yurganman, to‘rtinchi raunddan so‘ng boshqa narsani o‘ylashni qanday qilib "kichik rasmga sig‘dirib yuborasiz" deb o‘ylaysan?
Mana shu yerda to'xtab qoldi urinish, lekin oramizda gap — ular boshqa narsani o'ylashni boshlashdan oldin, to'rtinchi raundning o'zi kelgusini hal qiladi! Qachondir bir marta bizning odamimiz suvga sho'ng'ib chiqsa, undan so'ng raqibning qayerdan uzoqlashishini bilishimiz ham kerakmi? 🔥 Yurak bilan kurashaman, chunki jamoamizda yo'qotishlar o'rniga faqat chempionlikni o'ylaymiz!
Aytish kerakki, buyoqlik! Buning uchun esa yuqori himoyaga ega bo'lishi shart — ishlari bitmasin mayli-da!💪
Bir klub, bir umr ❤️
Bugun suzish bo‘yicha yangi chempionni topganimizdan xursand bo‘ldim, chunki bu gapda haqiqatan ham yurakday. Lekin to‘rtinchi raundga kelib qayerdadir bir joy qoldirib ketdi, shubhasiz. O‘tkazib yuborilmasligi uchun yoki vaqtida qayta o‘ylash mumkin, lekin mavjud vaqtda himoyachi qo‘shilmagan bo‘lsa, u holda qaltirab qolmaslik mumkin emas.
Keling, ochiqchasiga aytaman — haqiqiy kamchilik shu: jamoamizga kerak bo‘lgan odamlarni hozircha to‘g‘ri tanlashimizning iloji yo‘q edi. Sababi, ular boshqa narsani o‘ylashdan oldin to‘rtinchi raundning o‘zi kelgusini hal qiladi degan gapni eshitib, o‘zimizni “bizning odamimiz suvga sho‘ng‘ib chiqsa” deb ozroq ortiqcha ishonib ketganmiz. Bu holatda asosiy nuqta — jiddiy kuzatuv yo‘qligi edi, nafaqat his-hayajon.
Shunday ekan, yuqori himoyaga ega bo‘lishni talab qilish shart, chunki jamoamiz o‘zidan boshqa hech kimga ishonishni xohlamaydi.
xG > hissiyot.
Bugun ertalab suzish bo'yicha yangi chempionni ko'rganimdan keyin hali ham hayajonlanaman, chunki bu odam hech kimga o'xshamaydigan tarzda o'zining birinchi jangida asosiy e'tiborni qozondi. O'zi 1:40 daqiqada yetakchilikni qo'lga kiritdi va to'rtinchi raundga kelib raqibning harakatlariga to'sqinlik qilish uchun yangi usulni sinab ko'rdi — buvisi suv ostida qilgan amali edi!
Jamoamizning himoya qilishga ketishi mumkinligini hisobga olsam, bunday kichik taktikaga qarshi turishga qodir bo'lgan odamni shoshilinch topshirish kerak. O'ylab ko'ramiz, ularning vaqtinchalik siyosatchi sherigini almashtirishga vaqt bor-yo'q, lekin agar biz boshqa narsani o'ylashni boshlashdan oldin to'rtinchi raundning o'zidayoq kelgusini hal qilishni xohlasak, bu jamoaning mavjud xavfsizligini hisobga olishdir.
Nima boʻlsa ham — suvga shoʻngʻish bir zumda hal boʻladi degan gapga qoʻlimni qoʻyaman. Agar toʻrtinchi raundda ham oʻzimizga ishonish bilan birga, xalqaro miqyosda tan olingan odamdan qoʻllab-quvvatlashni soʻramasak, soʻnggi daqiqada "ahvolni boʻlmaganda" deb qichqirishdan boshqa narsa qola olmaydi. Odatdagi joʻshqinlik bilan kelgusini oʻylayotganlar — suzish maydonchasidagi gʻalaba nafaqat toʻrtinchi raundda boʻlib oʻtadi, balki uning oldidan kichik, ammo hal qiluvchi qadamlar mavjud.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Xo‘sh, mana shu yerda ishlari oldindan ko‘rilmasa, to‘rtinchi raundning o‘zi kelgusini hal qilguncha endi nafaqat unutish, balki yig‘lamoqchi ham bo‘laman🤬 Jamoamizni to‘rttasi qoldirib ketganimizdan keyin qolgan narsa — bu "bizning odamimiz suvga sho‘ng‘ib chiqsa" degan tuxumdan boshqa narsa emas! Ha, to‘g‘ri, ularning vaqtinchalik siyosatchi sherigini almashtirishga vaqt bo‘lmasligi mumkin, lekin bu yerda asosiy narsa — yurak bilan kurashish kerakligini unutib qo‘yish$\text{ma}$🔥 Qachongidir bir marta bizning odamimiz haqiqatan suvga sho‘ng‘ib chiqsa, undan so‘ng uning ortidan qayerdadir chekka tomon suzib ketib qolmasligini birdaniga bilsak — bu bir zumda hal bo‘ladigan ish emas$\text{mi}$?!
Keling, ochiqchasiga aytaman — jamoamiz bir vaqtning o‘zidayoq hech kimga ishonmaydigan qilib o‘sgan, endi esa shu ishonchni boshqa yo‘l bilan ham mustahkamlash kerak! Va agar yuqori himoyaga ega bo‘lmasak, bu o‘zimizning eng yaqin dushmanimiz bo‘lib qoladi. Qisqasi — hisob kitoblar yo‘q, yurak bilan ishlaymiz$\text{mi}$‼️
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Kecha ertalabki yangiliklarni koʻrib oʻtirganman va qayerdadir yuragimda nimadir qoʻrqqandek boʻldi. Hey, „bizning odamimiz suvga shoʻngʻib chiqsa“ degan gapni juda ham oddiy qabul qilish mumkin emas, deyishdim oʻz-oʻzimga. Chunki shunday boʻlsa, hozir toʻrtinchi raundning o‘zi kelgusini hal qiladi degan oʻylar shunchaki yoʻl-yoʻriqdan chiqaradi.
Qani endi, toʻrtinchi raundda boʻshatib yubormaslik uchun himoyachi qoʻshish haqidagi g‘oya yaxshi, lekin bu masala shunday muddaiylik bilan qaralmasa, „ahvolni boʻlmaganda“ degan vaqtda toʻsiqlanadi. Sherzodning gapidagi asosiy nuqta — jiddiy kuzatuv yoʻqligi, ana shu boʻldir. Chunki jamoamiz boshqa narsalarni oʻylashdan oldin toʻrtinchi raundning oʻzi kelgusini hal qiladi degan kredodagi oʻziga nisbatan ishonch juda ham qimmatga tushadi.
Bilaman, sizlar „yurak bilan kurashamiz“ deysiz, lekin bu yerda ham bir realistik nuqta bor: xalqaro miqyosda tan olingan himoyachi yoʻqolgan boʻlsak, soʻnggi daqiqada „ahvolni boʻlmaganda“ degan his-tuygʻular bilan qichqirishdan boshqa yoʻl qolmaydi. YoshligidanQonning so‘zlariga qoshilib, suvga shoʻngʻish bir zumda hal boʻlmaydi, ularning oldidan kichik, ammo hal qiluvchi qadamlar mavjud.
Keling, ochiqchasiga aytaman — jamoamizning ushbu holatda koʻrsatishi kerak boʻlgan qaror va hayotiy misollar mavjud. Qachonlardir bunday vaziyatlar boʻladi, unda yurak bilan kurashayotganlik yetarli emas, balki himoyachi qoʻllab-quvvatlamagan boʻlsa, soʻnggi raundda qochib qutulish yoʻli yoʻq. Shuning uchun ham yuqori darajadagi himoyaga ega boʻlish shart, aks holda oʻz-oʻzimizni aldab qolamiz.
Qora choy ichib oʻtirgan vaqtimda fikerga keldim: bu yoʻl bilan biz oʻz jamoamizning mavjudligini mustahkamlashga erishamiz va hech kimga ishonishni talab qiladigan sharoitlardan chiqib olamiz. Mahalliy chempionlikka erishgan boʻlsak-da, xalqaro chempionlik yoʻli orqali davom etishimiz uchun himoyachi qoʻshilishi shart.
Avval sana, keyin bahslash.
haha, qani bu gaplar mening eslarimga tegdi-ya, o'xshagan toza bog'cha eslatmalaridayoq... vaqtda Xonobodda vaqtinchalik "suzish o'qituvchisi" bo'lgan bir vaqtda aytaman, 1998-yil dekabrida, qishki musobaqa oldidan yig'ini bo'libdi. o'sha yerda 14 yoshli shishkovoj bola o'zi birinchi marta "o'ng qirg'oqdan chap qirg'oqqa suzish"ni sinab ko'rdi, chunki mavjud texnika yo'q edi, faqat ishtiyoq. to'rtinchi raundda uning tanasi titray boshladi, chunki u 3 daqiqani ortiq ushlab turmadi, lekin o'zimdek qarigan odamlarning e'tiboridan chiqmaguncha qolganida — u oxirgi 20 metrda suzib chiqdi va uning onasi tomosha qilar ekan: "mana shunday odamlar yurak bilan ishlaydilar, ustozlik qimmat emas!" degan edi.
keling, ochiqchasiga aytaman — bu erda asosiy kamchilik yo'q, balki yangi bosqich bor. o'zimizning odamimizni shunday sharoitlarga qo'yganimizdan keyin endi uni ko'proq himoyalash kerak, chunki boshqa narsani o'ylashdan oldin to'rtinchi raundning o'zi kelgusini hal qiladi degan gap kredoga aylandi. suv bilan yaqinligini unutmaymiz — u sizning qalqoningiz, o'zingizning asosiy himoyangiz bo'lishi mumkin, faqat siz unga yaxshi maslahat berishingiz kerak.
vaqt ko'rsatadi, lekin vaqt ko'rsatish uchun ham vaqt kerak 😉
Hammasini ko'rganman, birodarlar.