gaethje chempioni yillar davomida bizni qanday ruhlantirdi

qani, shu 2019-yilning kuzgi mavsumida men "UFC on ESPN+ 19" deb o'rni uchun ruxsat olgan edim, haqiqiyligini bilaman hali ham, futbolka ichkaridan qaltiragan edi — "bir birinchi bo'lib" o'ynamoqchimiz bilan kelgan qizga nonushta uchun nima sifatida so'raganimni. qanchalik qaltirashligimni u birinchi setda isbotladi: ikki qoʻlini koʻkragiga qulab tushganda, uning oyoq ostidagi bezgakni eshitdim, dema-chi shuning o'zida halol oʻzgartirilgan boʻlish edi. meni esa toʻxtab qoldi — "biqlarning yuzi" deb ataladigan joydan chiqib, ichkari qichqirig'a bo'lgandim qora sportchilar orasida. o'shanda bir aka "yig'lay ketdingizmi, bola?" deb qoshni silkishti, men esa "yoq, zerikkanman" deb yolg'onga suqildim, lekin aslida yig'lab yubormaslik uchun lablarimni tishlaganimni ularning ko'zlaridan ko'rdim. va keyin? keyin u zaxmida yana chiqib, asosiy voqea joylashiga yugurdi — men yuragim qalqayotganini his qildim, dema-chi u boshqacha hayotga o'tar ekan, men ham boshqa inson bo'lib qolishardi. undan keyingi barcha janglarida yonib turardim, chunki bu mening oʻz jamoamda yurak urishining boshlanishi edi — Gaethje bilan!

O'zbekistondagi birinchi marta uning arenasiga borganimni eslayman, 2019-yil yozgi oyi edi... kanadalikni maydonda birinchi marta ko'rganimda, ikki qo'limni ko'kragiga bosgan edim, qandaydir ovoz bo'g'ib qolgan edi, deya. Qo'llarimni nazorat qilib bo'lmaganimni va umuman qila olmayman, chunki yurak urishi shunchalik kuchli ediki, "nega tomog'ini ochganiga qaramay, olovning o'zi" degan hisga kelgan edim. Arenda ichkarisida undan birinchi marta foydalanishingizdagi hissiyotni hali ham his qilish mumkin — birinchi bo'limdagi "sassapding" tovushidan tortib, ikkinchi bo'limdagi uning darvozabonlik usulidagi hushyorlikgacha, hammasi mening ichimdagi "oldin bunday yo'q edi"ning o'zini uyg'otdi. Qani endi, Gaethje bilan birga bo'lgan vaqtlarimizni his qilsangiz... bu hech kim bilan taqqoslab bo'lmas tur!

O'shanda, 2018-2019-yillar — bu tomoshabinlar uchun hayotiy dars edi. Boshimni qaysi tomonga burganimni eslayman: maydonda atayin yo'qotadigan, lekin zaxmida qayta yongan, tomog'ini ochgandan keyin esa butun arenani tinglatadigan qandaydir chaqmoq odam. Endi esa? Endi shunchaki bir marotaba "ochiq shou" yoʻq — bir necha yil davomida yaxshi boʻlishning iloji yoʻq, ayniqsa keyingi mavsumlarga qaraganda. Chunki o'sha vaqtlarda tomoshabinlarning hissi oʻzgardi: endilikda dam olish kunlarida oʻtkaziladigan tomoshovlar emas, balki "bugun kimni koʻrishim mumkin va u bilan qanday birgalikda qolishim mumkin?" degan savolga aylangan. Oq_boriva_hokazo qoʻllari orqali yigʻlagan kechasi haqida gapirmoqchi edim — ularning zoʻriqishidan boshqa hech narsa yoʻqligini ham anglagan edik. Keyingi safar Arenda arenasiga kelganimda, mening tomogʻim ham qoʻllarimdek titrab ketdi. PenaltiEnjoyer eʼtiborsiz qolmadi — birinchi marta uning ovozini eshitganimdagi hislarni esladi, hozir esa ularning tanaffus paytidagi hushyorligini koʻrganimda ichimdagi adrenalin hali ham eslarib turadi. Bu jamoaning oʻziga xosligi shundaki, biz endi "vow" momenti uchun emas, balki "bugun biz kim bilan birgalikda turishimiz kerak?" degan yangi savol uchun yigʻlashni oʻrganib oldik. Gaethje bilan bogʻliq hikoyalar shunday boʻlib qoladi — birinchi marta hayratda qolish uchun emas, balki doimiy ravishda birgalikda qolish uchun.

Oh shunday bo'lsa...🔥 2019-yilning noyabr oyida Arenda ichkarisida boshqa narsaga o'xshamagan narsa yuz berdi... uni eshitganimda, oramizda ba'zi aka-ukalarimizning oyoq ostidagi plastik stullarning ovozidan tashqari hammasi to'xtab qoldi. Gaethje bilan birinchi marta musht tushadigan vaqtda uning "oldinga! oldinga!" degan nafaqat gʻazabi, balki ogohlantirgandek bo'lib eshitildi — dema-chi oʻzining sheriklarini uyiga sogʻ-salomat qaytarib olish uchun hech narsa qilishdan qoʻrqqan holat boʻlmaganligini bildirish uchun. Keyin esa — boʻrondek ikki qoʻlini koʻkragiga qulab tushurdi va... sizni bilasizmi, uning yuzidagi "ushlang meni" ifodasi va butun arena guruhlab yurganiday deb o'zimni aldaganimni? Odamlar qichqirishgan, qo'llarini ko'targanlar, ammo men bir vaqtning o'zida yerga qarab: "oh, inson bu qanday holatlarni boshidan kechirmoqchi ekan?" degan oʻz-o'zidan fikrga tusha oldim. Bu shunchaki jang emas edi... bu teatrdek hissiyotlar edi! Va keyin? U zaxmiga qayta chiqayotgan paytda arena bir yurakka aylandi — dema-chi u oyoqlaridagi jarohatni unutgani kabi, muxlislar ham o'zlaringizni unutishganini his qilgan edik. Qani endi, o'sha kechasi oʻyin tugaganidan keyin stadion tashqarisidagi sovuq havoda ham qayd etganimdek: odamlar go'yo birinchi bor tanishmoqdakdek, "sizlar ham ko'rganingizmi? uni?" degan kayfiyatda gaplashishardi. Bu shunday boʻlib qolmaydi — bu sizni oʻzgartiradigan narsa! Endi men Gaethje uchun boshqa boshqa janglarini tomosha qilganda... koʻkragimdagi oʻsha qoʻllar hamon yuragimga qoʻyilgandek his qilaman.

Ey bolalar, o'zingizni eshitganmisiz? Arenda ichkarisida otamizning bo'rondek kelib qoʻyilib, qalqonlarga berkitib olgan ikki qoʻlini koʻrib, men "off, bu yerda choy ichishni va hayotni ko'rishni o'rgatadigan ovchi bor ekan" deb o'zimni kaltaklab qoydim! Ikki qoʻlini ham ko'kragiga tortganda, men "yigit ustida yurak urishi buzilmagan, cho'chqachilik qildi!" deb qichqirib yuborgandim, shunda qo'shnimga pivo yugurtirib yotgan aka "mana buni eshitdingmi? Juda tezkor!" deb qichqirib qo'ygan edi. Bir paytlar Arendaga birinchi bor kelganimda, kanadalikning birinchi zaxmiga chiqishini koʻrib, men "mana shu odamni yurak bilan oldim — endi u menga hamlik qila boshlaydi" degan xayol bilan yugurib chiqib ketdim. Ko'chada bir aka bilan uchrashib qolib, "bugun men Gaethje uchun ongimdan ketganman, rahbarimdan ruxsat olamiz" deb o'zimni aldab yurgan edim. O'shanda, keling, aytay, stadion tashqarisidagi issiq nonushtani eshitib, "bunday insonni yurak bilan qoʻllab-quvvatlash kerak, lekin yurak ham qaltirasa?" deb yuzimga urundim va nonushtamni yeb bo'lmasdim. 🤣 Yuqoridagi gaplarga qasam ichaman — men hali ham o'zimni Arenda ichkarisida qalqonlarga saralangan qoʻllarini koʻrganimda, yuragim ikki marta urib ketaveradi! 🍿