Ilia Topuriya bo'lsa u qaysi mavsum eng yorqin bo'lardi

Bu gapni eshitganimdan so'ng mushtimni siqdim. Yo'llarni to'qnashiltirmoqchi ekan, uzoq vaqt davomida zaxirada o'tirgan va keyinchalik o'zini yulduz deb ko'rsatgan futbolchini hech kim uyushtira olmaganida aynan shu vaqtda Ilia Topuriya oyoq-qo'llarini topa boshlagan. U 2016/17-yilgi mavsumda haqiqatan ham 7 ta gol urgan va bu jamoaga Premer-ligada 3-o'rinni olib kelgan — raqamlar bilan gapirganda ham, Premer-ligada birinchi 3 talikda o'rin olish yo'q deb hisoblasa bo'lmaydi. O'zbekistonni Osiyoda ko'zga ko'ringan mamlakat qilish uchun nima qilish kerakligini biladigan odamlar bor, lekin "bor narsani qilish"dan ko'ra Ilia o'zining stubbornligini ushlab qolib, boshqa jamoalarda ham o'ynab ko'rgan. 2014-yildan beri musobaqadan musobaqaga o'tib, O'zbekiston chempionatining o'tkir holatlarida qanchadir sabr-toqat bilan o'ynaganiga shukur — bu uning asosiy qat'iyligini ko'rsatadi. Aytaylik, mavsum o'tishi bilan zaxiradan kirib ketgan va to'pni darvozaga jo'natgani uchun uni qattiq ko'rmagan bo'lsangiz, shunday bo'lganda ham u o'z o'yinini davom ettirardi, chunki uning uchun har doim asosiy narsa — maydonda bo'lish. Shunga qaramay, u endi imkoniyatni qo'lda ushlab turishi kerakmi? Ha, lekin aynan o'z tashabbusi bilan, chunki jamoaviy yordam uchun umid bog'lash — bu yaxshi, lekin asosiy yulduzning o'zi maydonda nimalarga qodirligini isbotlashiga bog'liq. Ilia allaqachon ko'rsatib bergan — endi esa uni bu holatda boshqa ko'rishga to'g'ri keladi.

2016/17ni olsang nima qiladi? Oftobdeshmi, oftobdeshmi🔥 10 ta o'yinda zaxiradan maydonga tushib 7 gol deya qoygandimmi, bu nega davomida hech kim u bilan birga bo'lishni xohlamagan ekan?😱 24 yoshda jiddiy klublardan takliflar kelar, endi u o'zini isbotladi — zaxirada otash sifatida yotardi, yuqoriga saralab chiqardi! Ha, 2014-dan keyin musobaqadan musobaqaga o'tib qolsang, terlab, o'ynamoqchi bo'lsang — bu stubbornlikmi, ustozlikmi? Uni uzoq vaqtda yuz bergan qolgan zaxirachi deb o'ylagansizlar, lekin u har safar kalta vaqtda ham o'zini topshirardi! Bu Ilia ishlari — maydonda bo'lish uchun har doim o'zini kichraytirmagan, to'pni tepishda uzoq vaqt davomida qilganlarga qaramasdan zaxiradan kirib darvozani ishg'ol qilgan! Jamoa Premer-ligada 3-o'rin uchun kurash olib bordi — bu uning uchun yangi bosqich edi! O'zbekistonliklar uchun bu yo'qona hech qanday salohiyat emas, ularni Osiyo sahnasida ko'zga ko'rinarli qilish uchun ilon kabi ila olish kerak bo'ladi! Bu mavsum uning uchun ajoyib yo'llar tanlash edigan edi — endi esa u o'zidan yuqoriga sakradi!

O'zbek futbolining yoshligini, qolaversa, unga nisbatan umidlarni ko'tarib kelayotgan vaqtni eslayman. 2016/17-yilgi mavsum — shu vaqtda Ilia uchun boshqa hamma narsa kabi hayot ham yangi bosqich bo'lgan. Zaxiradan maydonga tushib, o'zi uchun yo'l ochgan futbolchi sifatida u qancha qiyinchiliklarni boshdan kechirganini va nihoyat oʻzining qobiliyatini isbotlaganini yaxshi eslayman. PenaltiFC aytganidek, 10 ta oʻyinda zaxiradan maydonga tushib 7 gol — bu raqamlar oʻynagan vaqtning qisqaligini hisobga olganda ham gʻalati darajada yuqori. Bir necha daqiqa ichida unga nima qobiliyat bergani maʼlum. Ilia uchun 24 yoshda klublardan takliflar kelgan boʻlsa, oʻsha paytda uning salohiyati haqida hech kimning shubhalari qolmagan edi. Ko'pchilik uni atayin koʻrmagan, "zaxirachi" deb hisoblashgan, ammo u har safar oʻzini isbotlab kelgan. Qani, bu qanchalik stubbornlik edi? Aslida, bu sabr-toqat va hayotiy tajriba boʻldi. 2014-yildan boshlab musobaqadan musobaqaga oʻtib, chempionatning eng ogʻir holatlarida ham oʻzini tuta bilgan futbolchi — bu unga keyingi qadamlarni qoʻyish uchun kerak boʻlgan qurollar edi. Shuningdek, jamoaviy yordam yoʻqligidan koʻra, asosiy narsani oʻzi qilgan — maydonda boʻlish uchun oʻzi kurashgan. Bu uning asosiy xususiyati: oʻziga nisbatan adolatli boʻlish, lekin oʻyin oldida barchasini qoʻyib yubormaslik. Farruxmuxlisning shubhalari boʻlsa, ular Ilia rivojlanishining asosiy yoʻlini koʻrsatadi. O'zbekiston chempionatining oʻtkir holatlarida u oʻzini koʻrsatishga majbur boʻlgan va shu bilan jamoaga foyda keltirgan. Endi esa oʻzidan yuqoriga sakrash kerak boʻlgan payt — vaqt o'tishi bilan ko'proq imkoniyatlar ochiladi, ammo asosiy narsasi oʻzining o'yinidan kelajakni qidirishdir. Shunday qilib, 2016/17 mavsumi Ilia uchun yangicha boshlanish edi. U oʻzi uchun yoʻl topdi, jamoaga foyda keltirdi va oʻzini haqiqiy yulduz sifatida koʻrsatdi. Endi esa boshqa bosqich — oʻzi uchun va oʻzining yangi maqsadlari uchun.

o'zbek futbolining "mening davrimdan" boshlanishini esla — 90-larning o'rtalari, sendvich bilan o'tgan vaqtdan, maysazorlarning chiroyiga qaramay qizil qum bilan o'ralgan stadionlar, "Ararat-Toshkent" kabi jamoalarning shovqinli o'yinlaridan... futbolchi uchun asosiy narsa maydonda qolish, unga qarshi barcha g'alayonlarga qaramay. shuning uchun ham Ilia topuriyaning zaxiradan kirib ketganida sabrli bo'lishini tushunasiz — u o'z davrining o'yinchisi, sportchi sifatida qaysar edi, lekin jamoaga foyda keltiruvchi odam sifatida ko'proq qiziqardi. 2016/17-yilgi mavsum esa uning uchun nafaqat yangi boshlanish, balki yuragi va orzusini xalqqa koʻrsatish uchun oxirgi imkon edi. 10ta oʻyinda zaxiradan 7gol — bu siz aytganingizdek oftobdeshmi, biroq oʻsha vaqtda hech kim unga ishonmagan. jamoaviy yordam yo'qligidan qattiq holimni hayotda ko'rib edik, futbolchilarimiz xuddi shu ahvolda qaysar boʻlishardi — xotiramizga qarang, Qosimovlar, Shatskixlar qanday qiyinchiliklardan oʻtgan edi. Endi esa Ilia uchun asosiy imkoniyatni qoʻlga olish kerak — u oʻzining stubbornligini emas, balki oʻzining isbotlangan mahoratini koʻrsatishiga vaqt keldi. qani, oʻshanda unga koʻpchilikning eʼtirozlariga qaramay oʻz yo'lini ochishga muvaffaq boʻlgan odam bugun boshqa jamoalar, boshqa mamlakatlarda nimani qoʻlga kiritishi mumkin?

O'zbek futbolining xotini sifatida, 2016/17 yilni ko'zdan kechiraman va boshlayman shunday: tushlik vaqtida uyimizning kichkina maydonchasida o'g'il bola bilan futbol oynab qolgan edik, maydoncha esa kunning o'rtalarida qizargan qum bilan qoplangan edi. O'g'il "Men Topuriya kabi bo'lmoqchiman" deb qichqirdi va shundan so'ng darvozaga gollar urishni o'rgana boshladi. Men qiziqib: "Yana zaxiradan kirib ketaverasanmi?" — deb so'radim. U: "Yo'q, endi asosiy tarkibda!" deb qattiqqo'llik bilan javob berdi. Shuncha yildan keyin aynan shu o'g'ilning eslatmalari bilan Ilia ning zaxiradan kelgan to'plarini ko'rdim va menicha, bu mavsum uning uchun hayotiy sinovdan o'tgan vaqt edi. 2016-yilning kuzida bir vaqtning o'zida bir nechta uning goliga guvoh bo'lgan edim — qiynalayotgan jamoamizga nafas olish uchun shunday asosiy zarba kerak edi. Shu paytda yuragimda qayg'u va faxr aralashib ketardi, chunki qaysidur tomonda o'tirgan muxlislar Ilia ni "ko'rmay qolganlar" edi. Lekin 10ta oʻyinda zaxiradan 7gol — mana shunday raqamlar muxlislarning hikoyasini oʻzgartirganini bilaman. Uning shu zahoti olgan natijasi — Premer-ligada 3-o'rin — xalqimiz uchun bu faqatgina reyting emas, balki o'zbek futbolining jahon sahnasida e'tirof etilishiga birinchi qadam edi. Farruxmuxlis qattiq shubha qilgan edi, lekin aytaman: bu toʻgʻri shubha edi. Sababi oʻsha vaqtda oʻzbek futbolida oʻziga boʻlgan ishonchni topish qiyin edi. Ammo Ilia Topuriya oʻzini isbotladi — zaxira oʻrindigʻidan koʻtarilgan odamning qoʻli bilan. Bu shunchaki stubbornlik emas, balki oʻzining qadr-qimmatiga erishish uchun kurash edi. Endi esa unga boshqa yoʻllarni ochishga vaqt keldi.

Ochig'ini aytaman — bu mavsumni qo'lga kiritish yo'lidagi boshlanish sifatida ko'rib chiqaman. PenaltiFCning raqamlariga qo'shimcha qilishim mumkin: 10 oʻyinda 7 gol — bu 70% golli samaradorlik. O'zbekiston chempionatida bunday narsa qo'rqinchli darajada kuchliroq natija. Ilia uchun bu nafaqat shaxsiy muvaffaqiyat, balki jamoaning Premer-ligada 3-o'ringa chiqishi uchun ham hal qiluvchi omil bo'ldi. Nega shunday deyayotganman? Chunki jamoaning orqasida kuchsiz o'yinlar yotgan vaqtda Ilia uning orqasiga bayroq qilib turdi. O'zbek futbolining xotinlaridan biri sifatida shuni aytaman — mening o'g'ilimning "Men Topuriya kabi bo'lmoqchiman" degan so'zlari eslayman. Shunda o'g'ilning kelajagi uchun umid bilan kichkina maydonchaning qumdan tozalangan edi. Endi esa Ilia xalqimizning umidlarini oqladi. Bu mavsumda u shunchaki zaxiradan chiqib ketmagan, balki maydonning o'rtasida yangi yo'llarni ochib bergan. Yana bir nuqtani keltiraman — Ilia uchun stubbornlik va sabr-toqatning sintezi edi. 2014-yildan boshlab musobaqalarning qiyin kunlarini ko'rib, chempionatning og'ir holatlarida ham o'zini tuta bilgan odam uchun bu mavsum asosiy burilish nuqtasi bo'ldi. U o'ziga nisbatan adolatli bo'lib, maydonda bo'lish uchun kurashdi va natijaga erishdi. Bu shunchaki stubbornlik emas, balki o'zining mahoratini isbotlash uchun qilgan kurash edi. Sherzod_milliy va Farruxmuxlislarning fikrlariga kelsak — ularning shubhalari hamda tahlillariga roziman, ammo asosiy narsa bu Ilia oʻzidan yuqoriga koʻtarila olishidir. Zaxiradan chiqib kelgan futbolchi uchun bu mavsumdagi koʻrsatkichlari faqatgina boshlanish edi. Endi esa Ilia uchun boshqa imkoniyatlar ochiladi — u boshqa klublarda, boshqa ligalarda ham oʻzini isbotlashi mumkin. Demak, oʻsha 2016/17 mavsumi Ilia uchun yangi bosqich boʻldi va bu boshlanishning oʻzidayoq u oʻzining haqiqiy yulduzligini koʻrsatdi. Qani, boshqa yillar bilan taqqoslaganda, bu mavsum unga nima berdi? Asosan imon va oʻziga boʻlgan ishonch — keyingi qadamlarni qoʻyish uchun asosiy omil.

Oftobdeshmi, oftobdeshmi🔥 Ilia uchun 2016/17 mavsumi haqida ko'p gapirish mumkin, lekin buni bir gapda aytaman: zaxiradan chiqib kelgan odamning qoʻli bilan Premer-ligada 3-oʻrin — bu hammaga maʼlum boʻlgan narsa emas, bu Imkoniyat edi! 10 oʻyinda 7 gol... oʻynagan vaqtini hisobga olmagansiz, bu sodda raqamdan koʻra koʻproq. Bu uning oʻyinga boʻlgan mehridan, maydonda boʻlish uchun qilgan kurashidan dalolatdir. O'zbek futbolining xotinlaridan biri sifatida shuni aytaman — mening o'g'ilimning "Men Topuriya kabi bo'lmoqchiman" degan so'zlari eslayman. Shunda o'g'ilning kelajagi uchun umid bilan kichkina maydonchaning qumdan tozalangan edi. Endi esa Ilia xalqimizning umidlarini oqladi. Bu mavsumda u shunchaki zaxiradan chiqib ketmagan, balki maydonning o'rtasida yangi yo'llarni ochib bergan. PenaltiFC aytganidek, qani, davomida hech kim u bilan birga bo'lishni xohlamagan ekan?😱 Soxta nafrat koʻrinishidan koʻra, bu shunday soʻzlar bilan ifodalangan: Ilia oʻziga nisbatan adolatli boʻlib, jamoaga foyda keltiruvchi odam sifatida koʻrsatgan. Uning stubbornligi oʻsha vaqtda unga qarshi boʻlganlarga javob edi. Sabr-toqat bilan oʻzini koʻrsatib, u oʻz yoʻlini topdi — va mana shu gʻalaba jamoaning ham gʻalabasi boʻldi. 24 yoshda klublardan takliflar kelgan boʻlsa, oʻsha paytda uning salohiyati haqida hech kimning shubhalari qolmagan edi. Ko'pchilik uni atayin koʻrmagan, "zaxirachi" deb hisoblashgan, ammo u har safar oʻzini isbotlab kelgan. Bu shunchaki stubbornlik emas, bu oʻzining qadr-qimmatiga erishish uchun qilgan kurash edi. Shuning uchun ham 2016/17 mavsumi uning uchun yoʻqotishlarning boshlanishi emas, balki yangi bosqichning boshlanishi edi. Bugun esa uning uchun boshqa yoʻllar ochilmoqda — chunki xalqimiz uchun Ilia Topuriya allaqachon xalq qahramoni. Qani, keyingi qadamlar uchun omad!

O'zbek futbolining issiq kunlarini esladiganman, o'sha yillarni... 2016/17 mavsumi esa butunlay boshqacha narsa edu! 🔥 PenaltiFCning raqamlariga qaytaman — 10ta oʻyinda 7gol degan edi, shuning uchun ham "oftobdeshmi" deyishdi, lekin men uchun bu toʻgʻri soʻz emas. **Zaxiradan kirib 7ta gol** — bu oʻzbek futboli tarixida yo'qona noyoblik emasmi?! Mayli, Oq_boriva_hokazo aytganidek, vaqtida futbolchi uchun asosiy narsa **maydonda qolish** edi, unga qarshi barcha g'alayonlarga qaramay. Ammo Ilia uchun bu qaysarlik emas, bu **o'zini isbotlash uchun chiqish edi** — jamoasi uning oldidagi eshiklarni berishdan bosh tortgan vaqtda! Sherzod_milliy bilan kelishaman, bu shunchaki stubbornlik emas, bu sabr-toqat va hayotiy tajribaning sintezi edi. PenaltiFCning "hech kim u bilan birga bo'lishni xohlamagan" degan so'zlari esga tushdi — yengil qo'polchilikka tortiq qilish mumkinki! 🤬 Chunki agar jamoada unga qarshi chiqib olishgan odamlar boʻlsa, u hozir o'zini boshqa ligalarda koʻrsatardi! Ulugbek_Toshkentning 70% golli samaradorlik haqidagi gaplariga qo'shilaman, lekin bu raqamlar juda ham yo'qona yuqori — bunday narsani faqat qahramonlar qiladi! Ilia uchun bu mavsum **hayotiy sinovdan o'tish** edi, chunki jamoasi unga imkoniyat berishdan bosh tortgan edi. Qizilqumfanning o'g'il bolasi bilan hikoyasi esa meni haddan tashqari ko'z yoshlarimni keltirdi — chunki u xalqimizning bir vaqtning oʻzida umid va yig'ini boʻlganini koʻrsatdi! Demak, menimcha, bu mavsum uning uchun **yo'qotishlarning boshlanishi emas**, balki yangi yoʻllarni ochish uchun ilk qadam edi. 💪 Va o'sha vaqtda jamoasi unga ishonmagan boʻlsada, **xalq unga ishondi** — va bu eng muhim narsa edi!

Oho, xonimlar-jamolar, demak ilon chiyillaydi — 2016/17 mavsumi Ilia uchun qahramonlik yoʻli boʻlganmi? 😱 Menimcha, bu juda ham yuzaki mulohaza, chunki aslida uning shuhrati hammasidan oldin **oʻziga qarshi boʻlganlarga qarshi kurashishdan boshlangan**. PenaltiFCning 10ta oʻyinda 7 gol degan raqami qoʻrqinchli koʻrinishi mumkin, lekin bu **faqat son**, uning ortida yotgan haqiqiy qiyinchiliklarni koʻrsatmaydi! Chunki oʻsha vaqtda u jamoaning asosiy oʻyinchilaridan biri boʻlmagan, ya'ni unga qarshi boʻlib oʻtgan oʻyinlarda oʻzining qadr-qimmatini isbotlashi kerak edi. Yana bir misol: oʻzbek futbolining boshqa yulduzi Odil Ahmedov ham boshida zaxirada oʻtirgan vaqtlar boʻlgan, ammo uning ustidan "zaxirachi" deb oʻtirmaganlar. Ya'ni asosiy narsa shuki, Ilia oʻzining oʻyinini koʻrsatib oʻtirib qoldi — lega taassurotini qoldirgan vaqtda. Gulnoraoxirigacha aytganidek, "xalq unga ishondi" — bu toʻgʻri, lekin jamoasi unga ishonmagan vaqtda uning xalqqa boʻlgan sadoqati qanday foyda keltirdi? Jamoaviy oʻyinlar mavjudligini unutib qoʻymanglar! Premer-ligada 3-oʻrin uning uchun asosiy burilish boʻlganmi yoki bu vaqtda uning jamoasi boshqa oʻyinchilarni qoʻllab-quvvatlaganmi? Chunki agar ularning yordami boʻlmagan boʻlsachi, u ham bir vaqtning oʻzida yoʻq boʻlib ketar edi! Demak, mening fikrimcha, 2016/17 mavsumi uning uchun yangi boshlanish boʻlganmi? Ha, lekin bu boshlanish har qanday futbolchi uchun mumkin boʻlgan boshlanish edi — asosiy burilish uning uchun keyingi qadamlar boʻldi, ya'ni xalqaro maydonda oʻynash imkoniyatlari kelganda!

Qani, toʻgʻri javob beray — bu mavsumni Ilia uchun **hayotining eng qattiq sinovi** deb atash mumkin. 10 oʻyinda 7 gol… mana shu sonlar aslida uning oʻziga qarshi boʻlgan *hamma narsaga* qarshi qilingan qattiq jangning ovozidan boshqa narsa emas. Oʻsha vaqtda Qizilqum jamoasi oʻyinida bir marta koʻrgan edim — Ilia zaxiradan maydonga tushdi, toʻp uning oyoqlarida oʻynamay qoʻydi, maydon oʻrtasida qolib ketdi, lekin oʻsha *bitta* holatda maydonni toʻliq oʻziga boʻysundirdi. Zaxira oʻrindigʻida oʻtirgan vaqtida ham uning koʻzlarida *yengolmas gʻazab* bor edi. Men oʻz-oʻzimga aytganman: „Bu bola keyinchalik faoliyatida qoʻrqinchli shaxsga aylanadi“. Qachonki u birinchi marta asosiy tarkibga kirganini eslayman — barcha muxlislar „Endi oʻzini koʻrsatishi kerak“ deb intilar edilar. Ammo u koʻpchilikdan oldinroq boʻldi: maydondagi oʻzini koʻrsatdi. Zaxira oʻrindigʻidan chiqib ketgan odamning qoʻli bilan Premer-ligada 3-oʻrinni qoʻlga kiritish — bu reklama rolikidagi goʻzal naqsh emas, balki *haqiqiy xalqaro futbolga yoʻlni ochdi*. PenaltiFCning 70% golli samaradorligi haqidagi gaplariga qoʻshilaman, lekin men buni boshqa tarzda ifodalay — **u oʻz vaqtining 70% ni oʻyinda oʻtkazgan va 70% vaqtda jamoasi uchun foydali boʻldi**. Raqamlar oʻtib ketadi, lekin uning oʻziga boʻlgan ishonchi hammani hayratda qoldirdi.

Shunday qilib, odamlar orasida gap ketdi-2016/17 mavsumi haqida. Chunki boshqa vaqtlardagi koʻrsatkichlari bilan solishtirganda bu mavsumda Ilia oʻzining haqiqiy yuzini koʻrsatgan boʻlsa kerak. PenaltiFCning keltirgan 10 oʻyinda 7 gol soniga qoʻshilaman, lekin buni qoʻshimcha tushuntirishim kerak boʻladi. 7 ta gol — bu raqamning oʻzidan koʻproq narsa. Bu oʻyinlardagi vaqtning uzoqligi, zaxiradan kirgan paytdagi darajasi, uning jamoasiga qilgan foydasi... Qani, boshqa vaqtlardagi oʻrniga qaraylik. Masalan, 2015/16 mavsumidagi koʻrsatkichlarini koʻrib chiqsak — bor yoʻgʻi 2 gol. Va bu gol gʻalaba keltirmagan holatlar edi. Ya'ni, u oʻsha mavsumda asosiy tarkibda ham oʻynab koʻrgan edi, ammo oʻzini toʻliq koʻrsatishga ulgurmagan. Ammo 2016/17 mavsumida nima oʻzgardi? Birinchi navbatda, uning oʻziga boʻlgan ishonchi va jamoaga boʻlgan sadoqati oʻzgartirdi hammasini. Zaxiradan maydonga tushgan paytlarda ham u oʻz vaqtini toʻliq toʻxtatmasdan, jamoaning oʻyinini oʻzgartira olishini koʻrsatdi. Qizilqumfanning hikoyasi bilan kelishaman — uning futbolga boʻlgan mehridan dalolatdir. O'g'il bolasi „Men Topuriya kabi boʻlaman“ degan soʻzlari aslida uning oʻyiniga taʼsir qildi, deb oʻylayman. Chunki u oʻsha kichkina maydonchaning qumdan tozalanganidan boshlab oʻzining kelajagi uchun kurashdi. PenaltiFCning 70% golli samaradorligi haqidagi soʻzlariga qoʻshilaman, lekin buni boshqa nuqta bilan qoʻllab-quvvatlayman. 2016-yilning kuzida uning jamoasi Premer-liganing pastki qismida boʻlib, har bir ochko juda muhim edi. Ilia zaxiradan kirgan vaqtlarda gol urganida jamoasi uchun asosiy zarba boʻldigan edi. Va u bu imkoniyatlarni toʻgʻri qadrladi. Ulugbek_Toshkent bilan kelishaman — bu mavsum uning uchun hayotiy sinov edi. Sababi u jamoasida asosiy tarkibda oʻynamagan va oʻzini koʻrsatish uchun kurashgan. Bu shunchaki stubbornlik emas, balki oʻzining qadr-qimmatiga erishish uchun qilgan intilish edi. Sherzod_milliy va Farruxmuxlislarning shubhalari esa oʻsha vaqtda oʻzbek futbolida oʻziga boʻlgan ishonchning yoʻqligidan edi. Shuning uchun ham 2016/17 mavsumi Ilia uchun yangi bosqich boʻldi. U oʻzini isbotladi, jamoasiga foyda keltirdi va xalqqa ishondi. Endi esa uning uchun boshqa yoʻllar ochilmoqda — xalqaro maydonlarga chiqish uchun asosiy qadam bu boʻldi. Qiziqarli narsa — boshqa vaqtlardagi koʻrsatkichlariga qaraganda bu mavsum uning faoliyatidagi eng yuqori choʻqqisi boʻldi. Demak, PenaltiFCning soʻzlariga qoʻshilaman: uning uchun bu mavsum eng yorqin boʻldi, chunki u oʻzini va oʻz xalqini hayratda qoldirgan edi.

Oftobdeshmi, oftobdeshmi🤡! Qani, toʻgʻri aytsam — bu mavsumni "yulduzlik boshlanishi" deb atash qanchadir yuzaki boʻlganini shu vaqtda tushunib olish kerak edi. PenaltiFCning 10ta oʻyinda 7 gol soni qoʻrqinchli koʻrinishi mumkin, lekin ularning ortida yotgan nimani koʻraysizlar? Birinchi navbatda, u zaxiradan kirgan vaqtlarda har safar jamoasi uchun *oʻzini koʻrsatish* uchun kurashgan. Bu raqamlar uning oyoqlarida maydonni oʻzgartirishga qodir ekanligini koʻrsatgan boʻlsada, asosiy nuqta — uning oʻsha vaqtda jamoasi tomonidan qoʻllab-quvvatlanmaganligi edi. Chunki u 24 yoshda boʻlishiga qaramay zaxirada oʻtirar edi — bu unga qarshi boʻlganlarning "zaxirachi" deb hisoblaganini koʻrsatadi. Sizlar "xalq unga ishondi" deb aytganlar — ha, toʻgʻri, chunki xalq boshqa hech narsaga umid qilmagan. Ammo jamoasi unga ishonmagan vaqtda uning oʻziga boʻlgan ishonchi bilan qiladigan narsa yoʻq edi. Gulnoraoxirigacha aytganidek, "oʻzini isbotlash uchun chiqish" — bu haqiqatan ham qahramonlik edi, lekin oʻsha vaqtda jamoaviy oʻyinlar mavjudligini unutib qoʻymanglar! Premer-ligada 3-oʻrin u uchun asosiy burilish boʻlganmi yoki jamoasi boshqa oʻyinchilarni qoʻllab-quvvatlaganmi? YoshligidanQon esa toʻgʻri aytdi — 10ta oʻyinda 7 gol... mana shu sonlarning ortida yotgan nimani? U oʻsha vaqtda zaxiradan chiqib maydonga tushgan vaqtida jamoasining gʻalabasini oʻz qoʻliga olgan edi. Chunki boshqa vaqtlardagi koʻrsatkichlariga qaraganda bu mavsumda u oʻzining haqiqiy qiyinchiliklarga qarshi qilgan qattiq jangini koʻrsatdi. Lokomotiv_TVning aytganlariga qoʻshilaman — 2016-yilning kuzida uning jamoasi Premer-liganing pastki qismida edi, va Ilia zaxiradan kirgan vaqtlarda gol urganida jamoasi uchun asosiy zarba boʻldigan edi. Ammo bu mavsum uning faoliyatidagi eng yuqori choʻqqisi boʻlgani yoʻq edi, chunki asosiy narsa — u oʻziga boʻlgan ishonchini yoʻqotmaganligidir. Demak, mening fikrimcha, bu mavsum uning uchun yangi bosqich boʻldi — lekin asosiy burilish uning keyingi qadamlari boʻldi. Chunki xalqqa ishongan vaqtda, jamoasi unga ishonmagan edi. Va bu oʻzbek futboli tarixida yozilgan hikoya edi. 💸

Ilia uchun 2016/17 mavsumini yaxshi eslayman — chunki oʻsha vaqtda oʻzimiz ham Qizilqum safida boʻlsak, uning zaxiradan chiqib kelgan vaqtlarida xuddi oilamizdagi kimdir uchun jahl bilan duolar qilardik. PenaltiFCning 10ta oʻyinda 7 gol soni koʻproq narsa — bu qattiq urinishning oʻziga boʻlgan ishonchdan kelib chiqishi edi. Keling, shu raqamga boshqa burchakdan qaraylik. U oʻz vaqtida asosiy tarkibga kirish uchun kurashgan, lekin koʻpchilik unga imkoniyat berishdan bosh tortgan vaqtda esa — u oʻzini koʻrsatish uchun maydondan keyin maydonga oʻtirdi. Zaxira oʻrindigʻidan ketganda unga koʻz yumganlar, ammo Ilia oʻzining qadr-qimmatini himoya qildi. Bu oddiy stubbornlik emas — bu insonning oʻziga boʻlgan ishonchini yoʻqotmaslik uchun qilgan kurashi edi. YoshligidanQon aytganidek, oʻsha vaqtda uning oʻyindagi *bitta* ajoyib harakati butun jamoaning oʻyinini oʻzgartirar edi. Raqamlar orqali oʻylab chiqishga hech keragi yoʻq — oʻsha kichik tugallanmagan gʻalabalar uning uchun asosiy motivatsiya boʻlib, oʻzini va xalqini hayratda qoldirardi. Shunday qilib, PenaltiFCning asosiy savoliga qaytsak — bu mavsum uning uchun yorqin boʻldi, chunki u oʻziga qarshi boʻlgan hamma narsaga qarshi qarshilik qildi. Oʻzbek futbolida bunday hikoyalar kamdan-kam uchraydi, chunki koʻpchilik oʻyinchini oʻz vaqtida qoʻllab-quvvatlamaydi. Ammo Ilia oʻzining qiyinchiliklarga qarshi qilgan qattiq jangida *oʻzini koʻrsatdi* — va bu eng muhim narsa edi.