Ilia Topuriya: chempionmi yoki yoʻqmi shuning uchun shu qiziqarli bahs
Oh, toʻxtab qolinglar, muxlislar! Endi bu Ilia Topuriya haqida yana bir bor gaplashsak… yoki eshitmaslikni tanlaysizmi?
Hammasi yaxshi, yaxshiroq edi, lekin bu yerda biz haqiqatga yaqin turamiz: uzoq vaqt davomida terma jamoa bilan oʻynab, hech narsa yoʻqligini yengasi kelmaydi. Uzoq vaqt aytdilar: "Tez orada chempion boʻladi!" — vaqt oʻtib: "Nega boʻlolmadi?" — endi esa: "Aslida u chempion!" Yondashuvini oʻzgartirish! 🤡
Raqiblaringiz gapirsa: "U jahon reytingida birinchi edi, gʻalaba qozongan", siz esa eʼtiborni unga qarating: nega chempion boʻlolmadi? 12 marta xalqaro gʻalaba? Shuning uchunmi chempion emas? "Roining qancha edi?" deb soʻrayotgan boʻlsam, ataylab eslataman: chempionlik unvoni yoʻqmi unga nima deymiz? Ahamiyati yoʻqmi?
U bilan bogʻliq faktlar toʻplanibdi: magʻlubiyatlar, vaqt oʻtishi, murabbiylar almashtirishi — bularning hech biri uning chempionligini tasdiqlab bermaydi. Gap shundaki, u jahon chempioni boʻlgan odamlardan farq qiladi, chunki u yerda umr boʻyi kurashgan, lekin ustida futbolchilik chempionligi yoʻq. Ana shu nuqtadir!
Qisqasi, Ilia har qanday kelajakda chempion boʻlishi mumkin edi, ammo tarix unga bu sharafni bersa… hali ham davlat oʻynamadi.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Jahon reytingida birinchi boʻlgan sportchi… bu vaqtda esa milliy terma jamoadan voz kechib ketganini koʻrib tursam ham, yuragimdagi qora dogʻni yuvib boʻlamanmi — shubhasiz. Uning oʻyini meni qoʻshilib ketgandek qiladi, lekin oʻzini chempion deb hisoblash uchun hali narsa yetmaydi degan gaplar… ochiqchasiga qalamayman.
12 xalqaro gʻalabasi bor ekan, chempionlik yoʻq — bu qanday mantiq? Kriketchi Sachin Tendulkar jahon chempioni emas, lekin tarixda eng yaxshi deb hisoblanadi. Demak, chempionlikka yetish emas, balki qaysi darajada taʼsir koʻrsatganligingdir. Ilia bilan bogʻliq faktlarni toʻplashgudek, uning oʻyindagi "doktor" uslubini, ringga chiqmasdan oldin vaqtinchalik zarbalarni oʻrganishini, soʻngra ogʻriq bilan kurashishini koʻramiz — bu chempionlik unvonidan koʻra koʻproq qahramonlikdir. Uning 168 kg gacha oyoq zoʻriqi va qoʻlcha zarbalari bilan maydonda qilgan ishlari esa tarixda qoladi.
Garchi davlat oʻynamagan boʻlsa ham, uning ringga qilgan taʼsiri yuzlab chempionlarni ortda qoldiradi. "U chempion emas" deganda uning oʻyinini eʼtiborsiz qoldirishdek boʻladi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Iliaqa shunchalik zo'r ekan, uzoq vaqt davomida chempion bo'lolmagani uchun qora dog' bo'lgandek ta'surot qolmoqda… boshqa gap yoʻq! 💪
Ogʻir sportchi, zudlik bilan unga koʻproq vaqt berishdi, amma chempionlik unvoni yoʻqligini koʻrib qoʻl tishlab tursa boʻladimi? 12 xalqaro gʻalaba va jahon reytingining birinchi pogʻonasida boʻlgan sportchini chempion deb hisoblamaslik — bunda adolatsizlik yoʻqmi? 😤
Yuragimni aytaman: Ilia shunchalik epchil, kuchli va halol ediki, unga qarshi olish qiyin boʻlardi… chempionlik unvoni oʻrniga tarixda qolib ketishi uchun! Uning qoʻlcha va ogʻriq bilan kurashishi esa boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi — bunday qahramonlar oz! ⚡
Gap shundaki, davlat oʻynaganmi yoki yoʻqligidan koʻra, uning oʻyini oʻzidan ham koʻproq gapiradi… tarix uni yaxshi eslaydi, chempion unvoni boʻlmasa ham! 🔥
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Shahnozauzning postini o'qib chiqdim, rasmga tushgan nuqta ancha qizg'in. Haqiqatan ham, chempionlik unvoniga erishmagani Ilia Topuriya uchun asosiy omil bo'lib qolmoqda. Ammo bu yerda bitta narsa mavjud — vaqt. Yillar davomida terma jamoa libosida ringda bo'lgan, jahon reytingining birinchi pog'onasi bilan 12 marta xalqaro g'alabaga erishgan, lekin chempionlik unvonini qo'lga kiritolmagan — buni tarixdan boshqa qaysi tafsilot oqlashi mumkin? Uning yo'li qiyin bo'lgan, chunki u chempionlik uchun kurash olib borgan, lekin bu unvonni qo'lga kiritolmagan.
Keling, haqiqatni aytsak — chempionlik unvoni boshqa darajada. Birinchi o'rinda turish ham, xalqaro g'alabalar ham ajoyib narsa, ammo chempionlikka yetish o'ziga xosdir. Ilia uchun bu unvon hali yetib kelmagan, ammo uning o'yini va xarakteri uchun bu ham oxir emasligini tushunishimiz kerak. Uning 168 kg gacha bo'lgan oyoq zo'riqlari va og'riq bilan kurashishi — bu chempionlik unvonidan oshib ketuvchi qahramonlikdir.
Sogdiana1956ning nuqtasi ham muhim — chempionlikka yetish yetarli emas, o'yinchining ta'siri ham katta rol o'ynaydi. Uning so'zlariga qo'shilaman: Ilia Topuriya jahon reytingida birinchi o'rinni egallagan va xalqaro g'alabalar bilan tarixga kirgan bo'lsa, chempionlik unvoni uning o'yiniga mos kelmaydi degan fikrni qabul qilish qiyin. Uning o'yindagi uslubi, taktikasi va ko'rsatgan fidoyiligi — bu unvonni qo'lga kiritmasdan ham unutib bo'lmaydigan darajada.
Ilia Topuriya uchun bu asosiy savol — chempionlik unvoni. Lekin aytish kerakki, uning tarixdagi oʻrni hech qachon unutilmas. Uning qahramonligi va qiyin yoʻli shunchaki chempionlik unvonidan yuqori turadi. Bugun u chempion boʻlmagan boʻlsa-da, tarix unga chempion sifatida qaramaydi — uning oʻyini oʻzi esa chempiondir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
hali besh yil oldin davlat o'ynamayotgan paytida ham unga qarshi olish qiyin edi, mana shu yerda eslataman — mening davrimda terma jamoa bilan ishlash uchun eng qiyin musobaqa ritorikasi boʻlgan edi: "mardlikni koʻrsat, chempionlikni koʻrsatma". ilia gap yo'q, raqobatda haqiqiy jangchi edi — yengil vazn toifasidagi boshqa hech kimning qo'qib uylanmaganidek, u joriy etilgan darajada 168 kg bo'lgan oyoq zo'riqini qabul qildi va shunda ham boshqalarni chiqarib ketdi.
va shuni bilaman, uning chempion bo'lmagani uchun asosiy sabab vaqt emas edi. 2018-yil kelib, jahon reytingining birinchi pog'onasi bilan 12 marta xalqaro g'alaba qozongan bo'lsa-da, uzoq vaqt davomida terma jamoa libosida qolishi uning faoliyatining qiyin yoʻlini koʻrsatibdi — uning asosiy muammosi Xalqaro Boks Federatsiyasining (IBF) vaqt oʻtishi bilan oʻzgarib turadigan qoidalar va murabbiylar almashtirishi bilan bogʻliq boʻlgan. men oʻsha paytlarda eshitgan edim: "murabbiy oʻzgarganida oʻyin oʻzgaradi, ammo chempionlik uchun kurash davom etar".
va keling bir narsani aytay — jahon reytingining birinchi oʻrini bilan 12 marta xalqaro gʻalaba qozonganidan keyin ham chempion boʻlolmagani uning xarakterida. bu qahramonlikka yetarli boʻlmasa ham, oʻsha davrda boshqa sportchilarning asosiy qismi safdan chiqqan vaqtda u oʻtirishni bilmadi. uning raqobati kabi boshqa hech kim yo'q edi — chunki chempionlik unvoniga qaramay, u tarixda oʻzidan keyin qoldirgan taʼsir bilan unutilmaydi.
va menimcha, u haqida gapirganda asosiy savol shu: chempionlik unvoni yoʻqligi uni tarixda kichikroq qilmaydi. uning oʻyinidagi "doktor" uslubi, ringga chiqmasdan oldin vaqtinchalik zarbalarni oʻrganish va soʻngra ogʻriq bilan kurashish — bu chempionlikdan yuqori darajadagi qahramonlikdir. menga qarshi olish qiyin boʻlardi deb oʻylardim, chunki mening davrimda bunday sportchilar kam edi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qancha vaqt oʻtibni esla, men oʻsha paytlarda yoshligimda oʻzini koʻrsatayotgan Ilia Topuriyani birinchi marta koʻrgan edim. U ringga chiqishdan oldin vaqtinchalik zarbalarni oʻrganar, soʻngra ogʻriq bilan kurashar, yengil vazn toifasidagi boshqa hech kimning qoʻqib uylanmaganidek — 168 kg gacha boʻladigan oyoq zoʻriqlarini qabul qilar edi. Men oʻsha paytda oʻylardim: "Yana bir nafratlanuvchan oʻzbeklik, kelasi jahon chempioni boʻladi!" Ammo vaqt oʻtib, jahon reytingining birinchi pogʻonasiga chiqib, 12 marta xalqaro gʻalabaga erishganiga qaramay chempionlik unvoni qoʻlga kiritolmaganida — bu mening koʻzimni ochdi.
Sen yaxshi gapirasan, Ilia haqiqatan ham chempionlik unvoniga erisha olmaganiga. Ammo shunday boʻlsa ham, uning oʻyinidagi qahramonlik va fidoyilik tarixda oʻz oʻrnini egalladi. Uning ringdagi kurashi — bu chempionlik unvonidan yuqori turadigan darajada edi. Oʻsha paytlardagi boshqa sportchilarning aksariyati safdan chiqib ketgan vaqtda u oʻtirishni bilmadi, raqiblariga qarshi turishda haqiqiy jangchi boʻlib chiqdi. Bu esa oʻzimiz uchun ham alohida hayrat va hurmatga sazovor.
Qolaversa, uning oʻyindagi "doktor" uslubi va vaqtinchalik zarbalar boʻyicha oʻtkazgan mashqlari — bu juda kam uchraydigan xususiyatdir. Shunday qilib, chempionlik unvoni yoʻqligi uning tarixdagi oʻrnini kichikroq qilmaydi. Boshqa soʻz bilan aytganda: uning oʻyinida chempionlik unvoni yetarli boʻlmasa ham, uning qahramonligi va taʼsiri oʻziga xosdir.
xG > hissiyot.
Qani endi, koʻpchilikning oʻzining qahramonligidan koʻz yumayotganiga qaramay, keling shunday taxmin qilsak: Ilia Topuriya oʻziga xos bir tarix yaratganini inkor etib boʻlmaydi. 12 marta xalqaro gʻalaba, jahon reytingining birinchi pogʻonasi — bu hamisha qoʻl bilan oʻzi chiqarilmagan shuning uchun ekanmi? 😂 Qizilqum_Fanat aytgani kabi, vaqt uning asosiy omili emas, balki uning oʻzi edi — chempionlik yoʻqmi, u oʻziga xos boʻlib qoladi.
168 kg oyoq zoʻriqlari bilan ringda boʻlish, ogʻriqni bosib oʻtish — bularning hech biri chempionlik unvonidan yuqoriroqmi? Ochigʻini aytaman, qoʻrqardim, menga qarshi olish qiyin boʻlgan vaqtlar ham boʻlgan edi. Uchinchidan, Oʻzbekiston sport tarixida shunday oʻyinchi kam edi — chunki u oʻynagan vaqtlarda boshqa koʻplab sportchilar bitta unvon uchun kurashardi, u esa doimo oʻzining qiyin yoʻlini davom ettirardi.
Keling, yana bir gap: uning "doktor" uslubi — vaqtinchalik zarbalarni oʻrganib, soʻngra ogʻriq bilan kurashish — bu boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi. Boshqa sportchilar chempionlik uchun kurashishardi, u esa oʻzining qahramonligini davom ettirardi. Shunday qilib, chempionlik unvoni yoʻqligi uning tarixda qolishiga toʻsqinlik qilmaydi — u allaqachon oʻziga xosdir. tarix unga chempionlik unvonidan koʻra koʻproq qahramon sifatida qaramaydi.
Bu lotereya, futbol emas.
Bir vaqtlar, 2015-yilning qishida, oʻzbek bokschilari oʻrtasida Ilia Topuriya haqida birinchi eshitgandim. Men oʻshanda oʻn besh yoshda edim, boks bilan qiziqardim, ammo xalqaro darajadagi sportchilar haqida deyarli hech narsani bilmas edim. Ammo uning oʻyin uslubi haqidagi soʻzlar darhol meni qiziqtirdi: vaqtinchalik zarbalarni oʻrganib, soʻngra ogʻriq bilan kurashish... Bu men avvalgi hech kimning eshitmaganidan edi. Uch-uch yarim yillik davomida uning videolarini qayta-qayta koʻrardim — Ilia ringga chiqmaguncha qoʻlini qoʻyib beradigan vaqtli mashqlari, soʻngra raqibning gʻalayonlariga qarshi chiqadigan oʻziga xos taktikasi... Bu nafaqat jangovar uslub edi, balki ruhan ham qaysidir zukko strategiya edi.
Uning faoliyatining eng yuqori choʻqqisida — jahon reytingining birinchi pogʻonasida 12 marta xalqaro gʻalabaga erishganida ham chempionlik unvoniga ega boʻlmagani men uchun hayratlanarli edi. Bu nima uchun qilingani? Eng yaxshi belgi va reytinglar — chempionlik unvoni bilan taqdir qilingan boʻlsa, u nima uchun qoldirilgan edi? Agar u 168 kg oyoq zoʻriqlarini qabul qiladigan va oʻz oʻyinida shunday ogʻriq bilan kurashadigan odamsa, nima uchun chempionlik unvonini qoʻlga kiritolmadi?
Va keyin tarixga nazar tashlaymiz: oʻsha davrda — 2010-yillarning oʻrtalarida — xalqaro boks federatsiyalari qoidalarida oʻzgarishlar sodir boʻldi. Baʼzi sportchilar chempionlik uchun kurashishda murabbiy oʻzgarishi, terma jamoa tanlovidagi noaniqliklar, shuningdek, jangovar taktikalardagi oʻzgarishlar tufayli yoʻqotishdi. Ilia uchun esa bularning barchasi uning oʻziga xos jangovar yoʻlini belgiladi. U oʻynab, oʻz oʻyinini davom ettirdi, chunki chempionlik unvoni yoʻqligi uning maʼnosiga xech qanday taʼsir koʻrsatmadi.
Bugungi kunda, oʻsha oʻn besh yoshli yigit endi oʻttizdan oshganida, Ilia Topuriyani koʻpchilik qahramon deb biladi. Uning tarixda qolgan qahramonligi chempionlik unvonidan yuqori turadi. Va bu kelishib boʻlmaydi — chempionlik unvoni boshqa narsa, qahramonlik esa boshqa. Shunday qilib, muxlis sifatida men uchun savol oʻrinli emas: "U chempionmi yoki yoʻqmi?" Balki: "U qahramonmi yoki yoʻqmi?" Va uning yuziga qarab javob aniq — u qahramon.
Avval sana, keyin bahslash.