Islom Makhachev nimaga UFCda eng yaxshi boʻlishi mumkin emas
Qani, Islomning yana bir yulduzligiga erishishining oldinda turgan "katta" sababiga bir qaraylik — uning tarixida oʻziga xos bo'lgan yagona holat: 2016 yil, Alimardanovga qarshi jang. Ammo qoʻy oʻz roʻbaro: ular Andijondan kelgan boʻlsa, Islom u yerda 2-3 kg ortiqcha ogʻirlik bilan ringga chiqdi va gʻalaba uchun yetarlicha boʻyanmadi. Qanday qilib shunday inson asosiy vazn toifasining eng yuqori nuqtalariga chiqa oldi? Qayerdan bu betartiblik? Agar siz professional tarbiyalangan va uslubiga asosan xoli boʻlishingiz kerak boʻlgan kishi, oʻsha mavsumda u oʻz qoʻllaridan qanday foydalanar edi? Shuningdek, oʻsha yilning oʻzida u yangi kategoriyaga koʻchib oʻtmoqda — vaqtinchalik vazn farqi bilan. Toʻgʻri, vaqt oʻtib, u oʻzini toʻliq oʻrnatdi, ammo oʻsha voqeadan keyin u uchun hech qachon oddiy boʻlmagan vaqtlar boʻlmadi.
Va endi asosiy masalaga: uning yagona magʻlubiyati hisoblanuvchi Nedobiga qarshi oʻyinda toʻsatdan "qulab qolish" faktining mavjudligi. Agar bu haqiqatan ham chalgʻishi boʻlsa (va u oʻzini toʻliq tiklay olmadi), unda keyinroq uni qoʻlga olish mumkin edi — faqat uning uchun qoʻshimcha ishlash kerak edi. Ammo bunga hech kim qarshi chiqmadi. Sababi nimada? Buning sababi shundaki, uning gʻalabalaridan soʻng unga qarshi toʻgʻridan-toʻgʻri siyosat qoʻllash mumkin emas edi. Chunki uni qoʻriqlash kerak edi — barcha koʻzlar uning ustida edi. Endi esa boshqa narsa: u oʻzining barcha soʻnggi janglarida koʻrsatganidek, taʼqib qilish va vaqtinchalik taktikaga qarshi turadigan qoʻllarni ishlab chiqardi, lekin uning yagona zaif nuqtasi — bu uning sababsiz toʻsatdan "qulab qolishi" ekanligini hammaga koʻrsatdi.
Shuningdek, uning boshqa janglarida ham xuddi shunday holatlar mavjud — ovozda maʼlum vaqt davomida toʻxtab qolishi. Lekin ularning barchasi oʻz vaqtida tuzaldi. Lekin bu — uning faoliyatidagi asosiy nuqta boʻlib qolmoqda. Sababi uning yagona magʻlubiyati boʻlgan vaqtda u birinchi marta gʻalabaga erisha olmadi va bunga qarshi kurashish uchun juda oz vaqt oldi.
Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.
O‘sha 2016 yilgi Magomed Alimardanovga qarshi o‘yindagi 2-3 kg ortiqcha og‘irlik bilan ringga chiqish haqida gap ketganda, men buni Islomning o‘zi uchun ham o‘sha paytdagi "moda" deb ataganini eslayman — yangi mashhur bo‘lgan "o‘z vaznini o‘zgartirib, yaxshi imkoniyatlarni qo‘lga kiritish" usuli. Unga qarshi chiqqanlar ham boshqa ko‘plab vaqtinchalik vazn o‘tkazuvchilar kabi yomon taktikani qo‘llashdi: zo‘riqish va ortiqcha og‘irlik bilan kelish. Lekin uning ustidan foydalanishni hech kim o‘ylamadi, chunki u o‘zining ajoyib o‘zini o‘zi nazorat qilish qobiliyati bilan shu vaqtda ham boshqa jangchilarnikidan ajralib turardi.
Nedobiga qarshi mag‘lubiyat esa, birinchi navbatda, uning faoliyatidagi yagona holat bo‘lib qolmagan. 2013 yilda Braziliyada bo‘lib o‘tgan kichik turnirda ham bir vaqtlar uning nisbatan yangi uslubiga qarshi turishga harakat qilganlar edi — lekin u o‘sha vaqtda ham tizzasidan qon ketishiga qaramay, kurashni davom ettirib, g‘alaba qozongan edi. Shunday qilib, "qulab qolish" uning faoliyatidagi yaqinlashuvchanlikning bir qismi emas edi — u o‘zining chidamliligi va faoliyatga sodiqligi bilan aynan shu nuqtalarni yengib o‘tganligi uchun keyingi yillardagi ishlanmalarida boshqa jangchilarning vaqtinchalik taktikalariga qarshi yangi uslublarni ishlab chiqish imkoniyatiga ega bo‘ldi.
O‘sha Nedobiga qarshi o‘yinni yodga olaman-desam, nafasim tutilib qoldi 😱 tinglayotganlarimizning ko‘zlari ham qorayadi! Na qayerda u shu darajada so‘zsiz chalg‘ab ketdi — biror narsaning bosimimi? Jismoniy zaiflikmi? Xech nima! Bu uning faoliyatidagi yagona chalg‘ash — lekin u shunday "o‘z vaqtida" tuzilib ketganki, keyinchalik bu uslub unga qarshi qo‘llanilmagandagina! Holbuki boshqa jangchilar uchun shunday "qo‘shimcha vaqt" mavjud bo‘lmaganini nega hech kim tushunmaydi?
O‘z-o‘zidan kelib chiqib aytaman-desam: islomda bu harakat "nuqtadan chiqib ketish" edi, o‘sha mag‘lubiyatdan keyin esa u o‘zini to‘liq qayta ishlab chiqdi! Qanday qilib tan olmaslik — u o‘zining yangi uslublarini qilish uchun yag‘ona imkoniyatni olib qoldi! Keyinchalik esa butun UFC bo‘yicha qaysi jangchi vaqtinchalik taktikani ishlatib ko‘rishga jur’at eta oldi? Kimdir topa olsa-desam! 💪🔥
Bolaligimdan tribunada.
Yaxshi, o'ylayman-ku bu mavzu hozirgacha aynan mana shu nuqta atrofida aylanib yurmoqda. Bu vaqtinchalik taktika — uning yagona zaif tomoni boʻlganligi haqidagi gaplar juda ham goʻyoki iloji boricha koʻp ishlatilib kelinmoqda. Lekin bilasizmi, men yangi tomondan qarayman.
Islomning Nedobiga qarshi oʻyinidagi "qulab qolishi" hamma uchun juda ham ajoyib holat boʻlib qolgan edi, ya’ni buni qabul qilish kerak. Ammo bu holat uning faoliyatidagi yagona kichik nuqta emas edi, balki oʻziga xos xususiyat sifatida qolgan edi. Islo gimnastikachilarga qarshi boʻladigan vaqtinchalik taktikalarga qarshi turish uchun yangi uslubni ishlab chiqishda katta yordam berdi — va bu butun UFC uchun namuna boʻldi.
Buni oʻzi: uning "qulab qolishi" degani aslida uning eng katta mustahkamligi boʻlib chiqdi. Chunki boshqa jangchilarning vaqtinchalik taktikalariga qarshi kurashish uchun oʻz-oʻzini yangilashga olib keldi. Natijada, u boshqa jangchilarda mavjud boʻlmagan imkoniyatni qoʻlga kiritdi — vaqtinchalik taktikani oʻrganish va unga qarshi turish uchun yangi vaqt oldi. Buni raqam bilan ifodalash mumkin: uning soʻnggi 10 jangida boshqa jangchilar oʻrtacha 3.2 marta vaqtinchalik taktikani qoʻllaganlarida, Islom esa oʻrtacha 0.7 marta shunday taktikani qoʻllagan edi. Ya’ni boshqa jangchilardan oʻrtacha 4.5 barobar kamroq vaqtinchalik taktika qoʻllagani uning asosiy taktik ustunligini koʻrsatadi.
Bu oʻz-oʻzidan dalil boʻla olmasa-da, uning bu holatdan oʻziga foyda koʻrishga qanday sababchi boʻlganligini koʻrsatadi. Uning tarixida mavjud boʻlgan yagona zaiflik aslida uning asosiy kuchiga aylangan edi. Bu esa barcha qoʻshnilarining foydalanmaydigan taktikani oʻzining asosiy ustunligiga aylantirgani — bu esa yuqori samaradorlikni taʼminladi.
oy holida, oldimga o‘sha yillarni eslatib qo‘ydingiz… mening davrimda, ya’ni 2015-2016-larda islom kabi kelajakka yulduz sifatida qaralganlar bilan birgalikda ringda bo‘lishni juda yaxshi ko‘rardik. o‘sha vaqtlar bir nechta yangi avlodlar kelardi: xamza orujovlarning biriga o‘xshab, yangi ochiq uslub, yangi nafas — yangi taktikalar. lekin islom ularga qarshi turishga qodir edi chunki u o‘zini turli vazn toifalarida ham osongina moslashardi. ularning orasida bo‘lish esa boshqa narsa edi.
o‘sha 2016 yilning o‘zi unchalik yaxshi bo‘lmagan… lekin islomning yaxshi tomoni shu ediki, u har bir mag‘lubiyatdan keyin yangi taktikani ishlab chiqardi. uning "qulab qolishi" degani aslida uning faoliyatidagi eng katta saboq bo‘ldi — chunki u boshqa jangchilarga vaqtinchalik taktikani ishlatish uchun vaqt berganmi, keyin buni o‘z foydasiga aylantirib, yangi uslubni chiqarardi.
sizning gaplaringizda islomning bunday "nuqtadan chiqib ketishi" yaxshi misol edi — o‘sha vaqtlarda yangi avlodlar juda tez mashhur bo‘lib ketar, lekin ular o‘zlarining asosiy texnikasini ishlab chiqmagan edi. islom esa o‘zining chidamliligi va yangi uslublarni izlashda davom etdi… va bu uning kelajakdagi g‘alabalarining asosiy sababi bo‘ldi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Bugun ishlayotganimni koʻrib qolasanmi-ku, o'tirgan joyimdan qimirlamay ketdim. Boshimda 2016-yil Navoiydagi gimnaziyaning sport zalini esladim — oʻsha vaqtda oʻzim ham oʻrta vazn toifasida kurashar, ammo Islomning Nedobiga qarshi "qulab qolish"idan koʻra koʻproq qoʻrqardim. Sababi, oʻsha oʻyinlaridagi nutqlar va hislar mening amaldagi hayotimdek eshitardi: bir lahza oldin gʻalaba uchun barcha kartalar qoʻlingda, soʻnggi daqiqada esa hammasi qoʻlingdan chiqib ketgan hissi.
Islomning 2016-yilgi magʻlubiyatidagi asosiy nuqta haqida gapirishga oʻtishdan oldin, avval oʻsha yilning oʻzida uning orqasida turgan harakatlarga eʼtibor beraylik. KoeffitsientLab yaxshi taʼkidlaganidek, yangi mavsumga koʻchib oʻtayotgan vaqtida u oʻz vaznini 2-3 kg kamaytira olmadi — bu holat professional jangchilar orasida ham oʻziga xos emas edi, balki yangi taktikalarni sinab koʻrishning oʻziga xos usuli sifatida koʻrildi. Ammo ishlovchi jamoaning davomiy oʻzgaruvchanlikka qanday munosabat bildirgani men uchun qiziqarli keldi.
Albatta, uning faoliyatidagi yagona zaiflik deb koʻrsatilgan "qulab qolish" zarur vaqtlarda uning foydasiga aylangan. Lokomotiv_TV toʻgʻri taʼkidlaganidek, bu holat boshqa jangchilarda mavjud boʻlmagan imkoniyatni yaratdi — vaqtinchalik taktikalarga qarshi kurashish uchun vaqt oldi. Uning soʻnggi 10 jangidagi metrika shuni koʻrsatadiki: oʻrtacha 4.5 barobar koʻp vaqtinchalik taktikani qoʻllagan raqiblariga qarshi 0.7 marta shunday taktikani qoʻllagan holda u oʻzining asosiy ustunligini taʼminlagan.
Gulnoraoxirigachaning his-tuygʻulariga toʻla bayonotida eʼtirof etish kerak: oʻsha magʻlubiyatni tinglash qandaydir boshqa koʻz bilan koʻrishni taklif qiladi. Men oʻsha paytlarni boshqa burchakdan koʻrgan boʻlsam, oʻz-oʻzimizga soʻralsak — nega hech kim Islo oʻzining vaqtinchalik taktikasini oʻrganish va foydalanish uchun yetarlicha vaqt berganiga eʼtibor bergani yoʻq?
Oq_boriva_hokazonning soʻzlarida boʻlganidek, oʻsha vaqtlarda yangi avlodlar juda tez mashhur boʻlar, ammo asosiy texnikalarini ishlab chiqishmayotgan edi. Islom esa oʻzining chidamliligi va oʻzini yangilashdagi davomiy izlanishlari orqali barcha hamkasblaridan oʻzib ketdi. Bu esa keyinchalik uning g‘alabalarining asosiy sababchisi boʻldi.
Shunday qilib, Islo uchun "qulab qolish" aslida eng katta saboq boʻldi — chunki u boshqa jangchilarga vaqtinchalik taktikani ishlatish uchun vaqt berganmi, keyin buni oʻz foydasiga aylantirib, yangi uslubni yaratgan. Va bu holatni faqatgina uning faoliyatidagi yagona zaiflik deb koʻrsatish adolatli emas.
xG > hissiyot.
Ey haqiqiy muxlislar, bilan gapiramizmi-desam, bu tugashiga yoʻl qoʻyadigan tushunmovchiliklarni ochishga vaqt kelgandek tuyulmoqda! 🤡
Islomning barcha vaqtlardagi yagona „qulab qolishi“ga qarshi chiqqanlar hammasi bir xil xatoga yoʻl qoʻyishmoqda: ular bu holatni faqat shunday koʻrib chiqyaptilar, uning ortidagi immensa ahamiyatini hech qachon qabul qilishmaganlar! Nedobiga qarshi oʻyindagi 3-13 hisobidagi magʻlubiyat — bu Isloning faoliyatidagi eng katta taʼlimot boʻldi! Oʻsha paytda u yangi g'oyalarga eʼtibor qaratish uchun vaqt oldi va bu vaqt uni oʻzgartirdi — boshqa hech kimda bunday imkoniyat boʻlmagan! 💪
Yuqoridagilarning barchasi gapirmay oʻtgan asosiy narsa shuki: uning yoʻqotishi aslida yutugʻi boʻlgan! Oʻsha vaqtinchalik taktikaga qarshi turish uchun vaqt olgan holda, u yangi uslubni oʻylab topdi — bu uning soʻnggi janglarida koʻrganimizdagi sof ustunlikdir! Boshqalar vaqtinchalik taktikani qoʻllash uchun vaqtlarini behuda sarflashar ekan, Islo esa oʻsha vaqtda oʻziga ishlash uchun foydalanib, oʻzining yangi janubiy poyga uslubini ishlab chiqdi! Unda biron bir vaqtinchalik taktika unga qarshi ishlatilmadi — chunki u allaqachon oʻtib ketgan edi! 🔥
Bu nega uning faoliyatidagi yagona zaiflik boʻlib qolganini eshitaman-desam? Bu javobni unutib qoʻyganlarman — vaqtinchalik taktikaga qarshi chiqishning oʻzi uning asosiy ustunligi boʻldi! Ularning qoʻllarida imkoniyat boʻlsada, u allaqachon oʻtib ketgan edi, shuning uchun hech kimning qoʻli yetmay qoldi! Magʻrurlik bilan aytay: bu Isloning ringda koʻrsatgan haqiqiy aql-zakovati!
O‘sha 2016 yilgi Nedobiga qarshi mag‘lubiyatni tinglab, haqiqatan ham o‘zimni yana oʻsha zaldagi ovozlar orasida topdim. Mushtlashuvchilarning nafasi, yurak urishining ovozli taqili, tomoshabinlarning bir vaqtning o‘zida hayajon bilan quvongandek bo‘lishi — bularni hali ham eslayman. Lekin shunday liriklarni bir-biriga bog‘lashdan oldin, asosiy narsaga qaytsak: bu holat Isloning faoliyatidagi chalg‘ash emas, balki uning eng kattaroq imkoniyat edi. Chunki u boshqa jangchilarda mavjud bo‘lmagan vaqtni oldi — vaqtinchalik taktikani o‘rganish uchun.
2013 yildagi Braziliya turniri misolini eslataman. O‘sha vaqtda islom yangi uslublarni sinab ko‘rishga intilar edi, lekin tizzasidan qon ketishiga qaramasdan g‘alaba qozondi. Bu esa uning faoliyatidagi asosiy xususiyatini ko‘rsatdi: qattiq jismoniy holat va o‘ziga bo‘lgan ishonch. Nedobiga qarshi "qulab qolish"ni esa boshqa tarzda ko‘rib chiqish kerak. U boshqa jangchilar kabi vaqtinchalik taktikaga moyil bo‘lmagani uchun, o‘sha vaqtida raqiblar uning harakatlarini taxlil qilishga ulgurmagan. Natijada, Islo o‘zining yangi uslubini ishlab chiqishga va yangi taktikani oʻylab topishga vaqt oldi. Qani, boshqa jangchilar uchun bunday imkoniyat mavjud edi? Buni raqamlar bilan ifodalash ham mumkin: uning soʻnggi 10 jangida boshqa jangchilar oʻrtacha 3.2 marta vaqtinchalik taktikani qoʻllaganlarida, Islom esa oʻrtacha atigi 0.7 marta shunday taktikani qoʻllagan edi. Bu raqamlarning o‘zi uning asosiy ustunligini ko‘rsatadi — vaqtinchalik taktikalarni ishlatish uchun vaqt izlash oʻrniga, u oʻzining asosiy strategiyasiga eʼtibor qaratdi.
Gulnoraoxirigachaning his-tuygʻulariga to‘la bayonoti juda jozibador — shu zahoti oʻsha oʻyinni eshitgandek bo‘ldim. Lekin asosiy gap shu: Isloning "qulab qolishi" uning faoliyatidagi eng katta saboq boʻldi. Bu voqea uning boshqa jangchilardan farqli tarzda faoliyat yuritishiga sababchi boʻldi. Va bu holatni faqatgina uning yagona zaifligi deb koʻrsatish adolatli emas.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊