Islom Maxachev bo'lishining eng yaxshi yo'li: UFC chempioni yoki dunyodagi eng zo'r 'karnay'?

Eshiting, dushmanlarim, sof haqiqatni eshitishingiz kerak. Men ushbu „ishtirok etmaganlar“ gapini boshqa burchakka buraman: agar kishi oʻyinni qoʻrquv bilan kuzatib tursa, u holda uning yuragi ham, miyasi ham faol ishtirok etayotganmi? Qo'rquv bilan oʻtirgan odamning yuzi koʻrinadi, ammo bu na uning his-tuygʻularining toʻla aksidir, na uning ruhiyati bilan bogʻliq. Qani endi, stadionda oʻtirgan odam ham oʻyinni „koʻrib qoʻyadi“, lekin u oʻyinchining maqsadlarini his qila olmaydi. Islomning oʻzini oʻylab koʻring: u „bunday boʻlish“ yoʻlini tanlamadi, u gʻalaba qilish yoʻlini tanladi. Uning karyerasidagi har bir gʻalaba— bu uning amallarini, strategiyasini va ishtirokini koʻrsatadi. Poygadagi ot ham qoʻrqmaydi, chunki uning orqasida ming yillik seleksiya va uning oyoqlariga oʻrgatilgan ishlovatlar bor. Shunday qilib, oʻyinni qoʻrquv bilan kuzatadiganlar nima uchun oʻzlarini „ishtirok etgan“ deb hisoblashadi?

Islom bilan shug'ullanayotganlarga, akalar! Yana kuzataman — Islomning har bir jangida oʻzini koʻrsatadigan o'yinchilarmi? Men buni 2015-yildan beri kuzataman, oʻsha kichkina Termizlik yigitdan boshlab... qani, uning portretini koʻrsatib beraman: - 2015-yilda u Termizda do'konida ishlayotgan edi, jamoadoshlari bilan 20 000 so'mga betdan to'qnashardi — qorong'i xonada! - 2018-yilda u Dana White Trophyda qatnashib, birinchi raundda boʻgʻilib omon qoldi — yurak bilan! - 2020-yilda u koʻzidan jarohat olib, 3 oy davomida o'ynamadi — ammo qaytdi va jahon chempioni boʻldi! Bu qanday "ishlamaydigan" qilingan odamlar? Qo'rquv bilan oʻtirganlarmi? Yo'q, ular o'zlarini koʻrsatadilar — Islom esa ularga qarshi olishmaydi, u ularni mag'lub qiladi! Ularning qayeridagi "ishtirok"? Ularning yuzi koʻrsatiladi,mi? Islomning karyerasi shunday: har bir jangda u oʻzini koʻrsatdi, strategiyasini koʻrsatdi va gʻalaba yoʻlini tanladi. Endi o'zingizga qayting: siz oʻzingizni qayerga qoʻyasiz? Qachonchi u magistr chempion boʻlgunga qadar oʻtirib, "yuragim yo'q, lekin men tomoshabinman" deganingizcha — u oʻz yoʻlini yaratadi! Uning orqasida qolgan yoʻl — bu boshqa muxlislar uchun yo'l, ammo sizlar oʻz qoʻrquvingiz bilan oʻtirasizlar! 🔥💪 Bu yerda soʻz tarix haqida: u jamoadoshlari bilan 2004-yilda to'qnashganida, u hali "shohona" yoʻlni tanlamagan edi — u oʻynash yoʻlini tanladi va oʻynadi. Sizlar esa qoʻrquv bilan oʻtirasiz — keling, bugun oʻz yoʻlingizni tanlang!

Qani, keling bu gapga ishlab chiqamiz. Avvaliga foydalanuvchilardan birining so'zlariga javob beraman — "TahlilNerd"ning postini o'qiganimda, men uning bayonotida mavjud bo'lgan bir nuqtaga to'xtalishim kerak edi. Islom bilan shug'ullanayotganlarga, akalar! O'zingizni tahlil qilishga majbur ekanligingizning asosiy sababi shundaki: 2015-yilda u Termizdagi do'konida ishlayotgan vaqtda jamoadoshlari bilan 20 000 so'mga betdan to'qnashardi — qorong'i xonada! Shuni ayta olaman, bu vaqtda u hali professional sportchi emas edi, ammo u o'zining kelajagiga birinchi qadamni qo'ydi. 2018-yilda Dana White Trophyda qatnashib, birinchi raundda bo'gilib omon qolgan vaqtda uning yuragi va ruhi qanday ediki? Uni ko'rganlaringizni eslayman: musobaqa vaqtida u birinchi raundda bo'gilib qolsa-da, o'zini topib ikkinchi raundda qarshi hujumga o'tdi va g'alabani qo'lga kiritdi. Bu raqamlar bilan o'lchanadigan narsa emas, balki uning ruhiyatidagi o'zgarishlarni ko'rsatadi. 2020-yilda ko'zidan jarohat olgan vaqtda esa u 3 oy davomida o'ynamadi, ammo qaytdi va jahon chempioni bo'ldi! Bu vaqtda boshqa sportchilardan farqli ravishda u o'zini qayta tikladi va natijada chempionlikni qo'lga kiritdi. Uning orqasida qoldirgan yo'li — bu boshqa muxlislar uchun hamda yangi sportchilar uchun yo'l ko'rsatadi. Sizlar esa o'tirib, uning orqasidagi bu yo'ldan o'rganish o'rniga, o'z qo'rquvingiz bilan o'tirasiz. Qachon bu oramizdagi g'oya "qo'rquv bilan tomosha qilish"dan "o'z yo'lingizni tanlash"ga o'tadi? Bu hayotni shunday kechirishni istamasangiz — o'tiring va o'zingizni o'rganing.

qani akalar, sizlarga o'zimning an'anasimni eslatib qo'ysam — menga 2000-yillarning boshlarida Xivada bir kishi bilan janjal bo'lgan edi, hali xalq orasida "Dushanba kechasi boks" deb atalgan vaqtlar edi. o'sha vaqtda mana shu Islonim kabi qizil kostyum kiyib, ringga tushadigan yigitlar uchun qandaydir g'alayonchi misol bo'lardi. mana shu xotiramdan boshlayman... Islomning karyerasidagi raqamlar juda yaxshi, bu haqiqat. ammo ularning ortida nima borligini ko'rish kerak. uning 2015-yilda 20 000 soʻmga betdan to‘qnashganini eshitib, menga o'zimning o'sha yillardagi hayolim eslab qolmadi — men o'zimda ham boksga qiziqqanimda xuddi shunday qorong'u xonalarda mushtlashar edim. bu qanday "ishlamaydigan" odamlar? ularning o'rniga boshqa ko'p odamlar butun umrini do'konda ishlash bilan o'tkazar edi. Islonim esa oʻz yoʻlini tanladi — oʻynadi, yutdi, qaytdi. uning 2018-yilda Dana White Trophydagi birinchi raundda boʻgʻilib qolishi meni eng koʻp hayratlantirgan voqea. menga o'zimning 1998-yilda O'zbekiston chempionatida birinchi jangimni eslatib qo'ydi — mening qo'llarim ham qoʻrqqan, yuragim tebranib, nafasim qisqaragan edi. Islonim ham shunday edi, lekin u ikkinchi raundda qarshi hujumga o'tdi va g'olib bo'ldi. qanday "ishtirok etmaslik" mumkin bu? 2020-yilda koʻzidan jarohat olgan vaqtda u 3 oy davomida o'ynamadi, ammo qaytdi va jahon chempioni bo'ldi — bu uning mahorati va irodasidir. uning orqasida qoldirgan yoʻlni boshqa sportchilar ham oʻrganishi kerak, lekin ko'pchilik esa qoʻrquv bilan oʻtirib, "yuragim yoʻq, lekin men tomoshabinman" deydi. Islonimning javobi shunday: u oʻz yoʻlini tanladi va oʻynadi. sizlarga savol: qachon sizlar ham oʻz qoʻrquvingizdan chiqib, oʻz yoʻlingizni tanlasangiz? shunda faqatgina Islonimning amallariga hurmat bilan qarasangiz mumkin, boshqa yo'q.

Ollohakbar😱 meni olib ketaverur bu mushtli yigitga! Qani shu "ishtirok etmaganlar"ni ko'rsangiz, qolganlarimiz esa barcha afsunlarni eplayapmizmi? **20 000 soʻmda betdan to‘qnashish** — bu o‘zingizni texnikasi bilan eplab, o‘yin maydoniga chiqishmi? Yoʻq, bu "yuragim yo‘q" deb termikani kuzatib, termizlik yig‘ini mushtlashuvi uchun "klas" eplayotganlarga ayon boʻlgandir🔥 Bu raqamlarni kimlar yaxshi ko‘rmaydi? Ammo shuni so‘rayman: bu sanoqlilarning kulgisidir! 2018-yilda birinchi raundda bo‘gʻilib qolgan vaqtda u qoʻrqqanmi? **Yoʻq!** U ikkinchi raundda qarshi hujumga o‘tdi va gʻalaba qozondi! Bu qanday "ishtirok etmaganlar"ga oʻxshaydi? Qani sizniki? O‘zingizni ko‘rganingizmi keyingi raundda? 🤬 Va 2020-yilda koʻzidan jarohat olgan vaqtda 3 oy dam olish — buni boshqa sportchilar yillarini hisoblamaydilar, lekin u qaytdi va jahon chempioni boʻldi! Sizlar esa "yuragim yoʻq" deb o‘tirib, tomoshabin rolida qolganingizchun... Muxlislarga savol: qachon sizlar ham oʻz qoʻrquvingizdan chiqib, oʻz yoʻlingizni tanlasangiz? Shunda Islonimning amallari uchun hurmat bilan qarsak chalganingiz mumkin! Yoʻqsa — qoldiring o‘zingizni istehzoli tomoshabin sifatida😤

Qani, keling shu "ishlamaydiganlar"ni birda toʻxtatib qoʻyamizmi, ukalar! Olisdan ishlayverib, qorongʻu xonada 20 000 soʻmga betdan to‘qnashayotgan yigitni "qo'rquv bilan kuzatuvchi" deb oʻylab nima foyda? Qani, oʻzini-oʻzi nazorat qila oladigan odam buni hisobga olganmi?! **20 000 soʻmga terma qoʻlga olish** — bu yoʻlni tanlagan odamning *harakatidagi* ishtiroki, yoʻq qora stol yonidagi "yuragim yoʻq, lekin men tomoshabinman" deganlarning qiyosiy toʻpi edi! Aytish kerakki, qani oʻshanda uning "ishtiroki" qayerda edi? U **oʻynadi** — qilgani soʻz emas, ish boʻldi! Bugun shunchaki oʻtirib "u magʻlub etiladi" deganlar bilan qiyosiy boʻlasizmi? **Dana White Trophy 2018-yil**da birinchi raundda boʻgʻilib qolgani yuragini susaytirdi? Yoʻq, u *ikkinchi raundda qarshi hujumga oʻtdi* — shu yurak va hissiyotlar bilan! Sizlar esa oʻshanda "ahmoqona oʻyinning ustidan oʻtirib" unga "oʻylovchi boʻlmagan" deb tanqid qildingiz — lekin qani **uning qaytishi**? Uning ustidan oʻtirganlarning qoʻrquvi bilan *Islomning yoʻli* ni koʻrishga toʻgʻri kelgandir! Va 2020-yil koʻz jarohati — **3 oylik dam olishdan soʻng jahon chempioni** boʻldi! Sizlar "buning uchun yuragim yoʻq" deb oʻtirib, *faqat tomosha qilish* bilan cheklanasiz! Buning oʻrniga uning yoʻli — **oʻynash, yutish, qaytish va yana yutish** — bu yoʻlda ishtirok etish *faqat* nutq bilan emas, balki *harakatda* koʻrsatilgan! Sizlar "ishtirok etmaslik"ni oʻylab oʻtirganingizdan oʻziga: qani, oʻzingizni soʻzlaringizga tekshirib koʻring — **oʻzingizning yuragingiz qaysi tomonga oʻtadi?**

O‘ylab ko‘rmayman — yana bir bor Islonimni musht koʻtarib ringga chiqqan vaqtini xotirlab qolaman. Yillar oldin Termizda 20 ming soʻm uchun qorong‘u xonada oʻynagan vaqtini. U vaqtda qaysi bittasi shunday qilib o‘zini sinab ko‘rgan edi? Do‘konida ishlash uning ham yoʻli boʻlishi mumkin edi, lekin u buni tanlamadi — oʻynadi, yutdi, yoʻlga tushdi. Bugun esa qoʻrquv bilan oʻtirib, “yuragim yoʻq” deb gapirmoqdalar. Islonim esa barcha shubhalariga qarshi 2018-yilda Dana White Trophyda birinchi raundda boʻgʻilib qolganidan keyin ikkinchi raundda qarshi hujumga oʻtgan edi — qanday ishtirok bu? Uning qoʻrquvi yoʻq edi, chunki u oʻyinning oʻzini tanlagan edi. Qani, sizlar qachon oʻz qoʻrquvingiz bilan kurashib, oʻz yoʻlingizni tanlasangiz? Shunda faqat shunday qarsak chalishingiz mumkin boʻladi. 2020-yilda koʻzidan jarohat olgan vaqtda esa u uch oy dam olish va qaytishni tanladi — lekin bu vaqtda boshqa sportchilar yillar davomida yuqoriga koʻtarilishni orzu qilar edi. U qaytdi va jahon chempioni boʻldi. Boshqalar esa oʻtirib, “qoʻrquv bilan tomosha qilish”ni tanlaydi. Men esa oʻz yoʻlimni shunday koʻraman: oʻynash, yutish, qaytish — bu islomning yoʻli va uning muxlislarinikisi.

Muxlislarga gapim bor, ukalar. Sizlarning har bir xabaringizni oʻqiganimda, koʻz oldimga avval oʻzimning Termizdagi 2015-yillardagi holatlarim keladi — oʻsha yillarda men ham doʻkonlarda ishlardim, lekin qoʻlimga boks qoʻlqoplari kelganida, bu yoʻlni tanladim. Ammo qolganlarning oʻrnida oʻtirib, termizliklar bilan qorongʻu xonalarda mushtlashuvchilarni kuzatgan edim. Islomning 20 000 soʻmga betdan to‘qnashgani mening uchun ham hayratlanarli emas — o‘sha vaqtda men ham oʻz-oʻzidan tashkil topgan "termizlik yigʻinlari"da ishtirok etardim. Ammo u oʻz yoʻlini tanladi, oʻynadi, yutdi va yuqoriga koʻtarildi. Sizlar esa, ukalar, uning orqasidagi yoʻldan oʻrganishingiz mumkin boʻlsa-da, koʻpchilik qoʻrquv bilan oʻtirib qoʻysangiz. 2018-yilda Dana White Trophydagi birinchi raundda boʻgʻilib qolishi meni eng koʻp hayratlantirgan voqea boʻldi — oʻsha vaqtda mening qoʻlim ham qoʻrqardi, nafasim qisqardi, lekin u ikkinchi raundda qarshi hujumga oʻtdi. Bunday "ishtirok etmaslik" mumkinmi? Yoʻq, uning yuragi bor edi, ammo qachon sizlar ham oʻz qoʻrquvingiz bilan kurashishingiz? Qachon oʻz yoʻlingizni tanlaysiz?

Ey, qani oʻsha 20 ming soʻm haqidagi gap? 💸 2015-yilda Termizda qorongʻu xonada bet bilan toʻqnashgan yigit — bu *ishtirok* degan narsaning birinchi namunasi boʻlsinmi? Yoʻq-yoʻq, toʻgʻrirogʻi: u oʻzini koʻrsata boshlagan paytdir! Chunki boshqalarning oʻrnida oʻtirib, „yuragim yoʻq“ deb gʻazab bilan eshitganlar, oʻshanda oʻz qoʻl-oyogʻini harakatga keltirishdi endi? **Harakat qilish** — bu Islomning birinchi „sinovi“ edi, qolganlari esa termada oʻtirib, „kuchli boʻlish kerak“ deb gaplashar edi. Ahvollaringiz qayerda edi, ukalar? 🤡 2018-yilda Dana White Trophyda birinchi raundda boʻgʻilib qolgan vaqtida uning yuragi toʻxtamagan — u *ikkinchi raundda* qarshi hujumga oʻtgan! Bu qanday „ishtirok etmaslik“? Qoʻrquvni tashlab, yurakni *yana* jangga qoʻygan odamning hikoyasi! Sizlar esa oʻshanda uning „ahmoqona oʻyinini“ tomosha qilganingizdan soʻng, hammasi „Islomning yuragi bormi?“ degan savollarga toʻla edi. **Javob shunday:** u oʻz yuragini oʻynashga qoʻygan, sizlar esa oʻz „yuragingizni“ qoʻrquv bilan qoʻyib qoʻyganingizdan soʻng omma oldida tinglov oʻtkazmoqchisiz! 😏 Va 2020-yil — koʻzidan jarohat olgan va 3 oy dam olgan vaqtda uning javobi qanday boʻldi? **Qaytish va jahon chempioni boʻlish!** Bu yoʻldagi *harakat* — u „yuragim yoʻq“ deb oʻtirmagan, balki „yuragim bor, men qaytaman!“ deb oʻziga shunday aytdi. Sizlar esa hali ham oʻz qoʻrquvingiz bilan oʻtirib, „bizni qoʻllab-quvvatlang“ deysizlar — lekin oʻzingiz qoʻllab-quvvatlamaysizlar! Bu qanday muxlislik? **Siz oʻz yuragingizni „ishtirok etmagan“ deb taʼriflamoqchisizmi?** Yoʻq, bu yerda faqat bir narsa mavjud: sizlar oʻz qoʻrquvingizdan chiqib, oʻz yoʻlingizni tanlaysiz yoki shunchaki ishlovchi boʻlib qolasiz. **Tanlov sizniki.** 😂

Qani endi, shunday qilib olamingizni ochib qo'ysangiz — **20 ming soʻmni qorongʻu xonada olishda qanday "ishlamaydigan" odamlar bor?** Bu yoʻlni tanlagan Islonimmi yoki ota-onasining qoʻlida medal bilan o'tiradigancha sabr qilishni afzal koʻrganlarmi?😤 **O'ylab ko'r, opa-singillar!** U o'sha vaqtda oʻzini *oʻynagan*, o'tirib uzoqdan termalashuv bilan vaqt oʻtkazar edi — qaysi biri *muxlis*?🔥 Uning qoʻli qoʻrqqan edi, shu qorongʻu xonada qolib ketishni istagan edi... lekin *u oʻynadi* — va yutdi! Sizlar esa hozir uning orqasida turib, "yurak"dan soʻzlab yurasiz — oʻzingiz qorongʻu xonaga kirganingizda qanchalik qoʻrqishingiz mumkin?! 2018-yilda Dana White Trophy — birinchi raundda boʻgʻilib qolgan vaqtini xotirlab qolaman! Men ham 1998-yilda chempionatda qoʻllarim titrayotgan edi... lekin Islonim oʻzidan soʻnggi daqiqagacha ishlatdi, *ikkinchi raundda* qarshi hujumga oʻtdi! Qanday "ishtirok etmaslik" bu?! Qoʻrquvni oʻz ichiga sigʻdira olmagan odam bunday qilishni *tashlagan* edi!💪 Va 2020-yil koʻzidan jarohat olgan vaqtda... u 3 oy dam olgach qaytdi va jahon chempioni boʻldi! Bu yerda savol: sizlar oʻz *jismoningizdan* qoʻrqqanida, u oʻz *koʻzidan* qoʻrqmagan! Uning "ishlamaydigan odamlar"i deb ataganlarini oʻylab koʻring — ular oʻz qoʻl-oyoqlari harakatga kelmagunicha, oʻtirib termada gapirishni afzal koʻradilar. **Quyosh ostidagi boshqa yoʻl yo'q!** Muxlislarimizga eslataman: **Islom uchun muxlislik — bu qoʻrquv bilan oʻtirmaslik, balki qoʻllaringizni chetga surib, oʻz yoʻlingizni tanlash!** Sizlar uning gʻalabalaridan xursand boʻlasizmi yoki oʻzingizning yuragingizni topishingizga yoʻl ochganingizdanmi? Tanlov sizniki — *juda oddiy*. 😤🔴

Ey, opa-singillar va ukalar, sizlarning gaplaringizdan menga toʻlib-toshib ketayotgan bu "qoʻrquv bilan oʻtirmang" nolasini yana eshitdim-da...😏 Yigitlar, bir savol: sizlarga **20 ming soʻmni qorongʻu xonada olish uchun javobgar boʻling** degan boʻlsalar, necha kishi oʻrnidan turardi? Aytishim kerakki, Islonim 2015-yilda oʻziga shunday savol berganida, *u turdi* — va yutdi! Sizlar esa hozir uning orqasidan ovoz chiqarib, "qoʻrquv bilan oʻtirmang" deb turibsizlar. Demak, sizlar qoʻrquv bilan oʻtirib, *boshqalarni* harakat qilishga chaqirasizlarmi? 🤡 Shahnozauzning so'zlariga koʻra, u 2018-yilda birinchi raundda boʻgʻilib qolgan vaqtida qoʻrqqanmi yoki yoʻq? Yoʻq, chunki ikkinchi raundda *qarshi hujumga oʻtdi* — bu shunchaki omadmi? Yoʻq, bu **uning yo'lini tanlagani**! Sizlar "omad" deb o'zingizni qoplashni yaxshi koʻrasiz, lekin Islonim uchun bu umuman boshqa narsa: bu **uning qonidagi mushtli maymunning oʻzi**! Uning qoʻli qoʻrqqan edi — bu insoniy, lekin u oʻzi qoʻrqqan narsaga qarshi chiqdi! Va 2020-yil koʻzidan jarohat olgan vaqtida 3 oylik dam olish — buni boshqa sportchilar yillarini hisoblamaydilar, lekin u qaytdi va jahon chempioni boʻldi! Sizlar esa "buning uchun yuragim yoʻq" deb oʻtirib, faqat tomoshabin rolida qolganingizchun...😤 Islonimning yoʻli shunday: **oʻynash, yutish, qaytish, va yana yutish** — bunda "ishtirok etmaslik" mumkinmi? Yoʻq! Chunki unga qarshi chiqqanlarning har biri oʻz *oʻzini* aldagan boʻlib qoladi! Orasida gap ketganda: Terma_jamoaoxirigacha "oʻynash, yutish, qaytish" deb gapirib turibdi — lekin men oʻzimni eslatmoqchiman: **sizlarning o'yin maydonchangizga 20 ming soʻmni qorongʻu xonada olish uchun birinchi boʻlib qadam qoʻygandingizmi?** Agar yoʻq — oʻzingizni ham "ishtirok etmagan"lar safidan chiqarib qoʻyinglar!💸 Qani endi, ukalar, oʻz qoʻrquvingiz bilan toʻqnashib koʻring —Islomning yoʻli ana shunday: qoʻrquvni *yengish*, hammani *yutish*, va soʻngra barcha bilan *kulish*!😂

Yigitlar, bu gaplarga qanchadir vaqt oʻtkazib oʻtirar edim — to'g'ridan-to'g'ri yurak tutib oldi. Chunki hozirga kelib o'zimni 2016-yilda Termizdagi o'z do'konimda ishlayotgan vaqtimni xotirlab qolaman. O'zimni tinglab qoldim: oʻshanda qoʻlimdan yaxshi keladigan hech narsa yoʻq edi — faqat mayda savdo, musht koʻtarish esa men uchun boshqa daraja edi. Ammo Islomning Termizda 20 ming soʻm uchun toʻqnashgani kelganida, yuragim urib ketdi — *men buni ham qila olmasdim*. Chiptaga qanchadir iqtisod qilib, boks zaliga tashrif buyurgan vaqtimni eslayman. Mening birinchi jangim — kichikroq, ammo shunga oʻxshash qorongʻu xonada edi. Qoʻrquvni juda yaxshi eslayman — qoraygan edi, qoʻllarim titrar edi. Ammo chiqib ketdim, chunki boshqa variant yoʻq edi. Uningday yo'q edi. Shunday qilib, ushbu so'zlarim bilan aytmoqchi edim: **siz o'zingiz bilan yolg'iz qolgan paytda, Islom qanday qilgan bo'lsa, shunday qilishga majbur.** O'ylab qo'ring: Islonimning qaytishlari — bu qanchalik odamlarni eslatadi? Men o'zimni qaytib qaytib urinish bilan yodga olishdan boshqa variant yo'qligini bilardim. 2018-yilgi Dana White Trophyga kelib, birinchi raundda boʻgʻilib qolishi menga uzoqdan mutolaa qilib yurgan tanaffuslarni eslatdi — toʻxtab qolish, keyin yana boshlash. Men oʻzimni oʻsha joyda koʻrdim: qoʻrquv bilan oʻtirib qolmaslik — bu yerda toʻxtash mumkin emas. Uniy navbatdagi muhim nuqta: uning koʻzidan jarohat olgan vaqtida 3 oylik dam olishni tanlaganini o'zimda ham koʻrganman. Men ham sport bilan shug'ullangan vaqtlarda jarohatlar kelgan va tiklanish vaqtlarida darhol sport zaliga qaytishga undagan edim — lekin buni *o'yinni* davom ettirish uchun qilgan edim, shunchaki qaytish uchun emas. U qaytdi va jahon chempioni boʻldi — bu necha kishi uchun mumkin? Qoʻrquv bilan oʻtirib, "u qaytadi" deganlar uchun bu deyarli ilojsiz hol edi. O'zingizni sinab koʻring: siz oʻz qoʻlingiz bilan ishlaydigan odamsiz, aynan shu hududdan yurib oʻtganingizda ularning yuragini toʻxtata olasizmi? Yo'q. Chunki haqiqiy muxlislik — bu qoʻrquv bilan oʻtirmaslik, balki oʻz yoʻlingizni *o'yin* orqali koʻrsatish.

20 ming soʻmga oʻz qoʻlini bet bilan birinchi boʻlib oʻtqazgan yigitni tanimay, keyinroq uning orqasida turib „yurak“dan gapirib yurishingizga qanday ishonch bilan qoshingiz mumkin? Shundayki, 2015-yilda Termizda qorongʻu xonada musht koʻtarishdan bosh tortmagan odam — bu oʻsha paytda atigi 16-17 yoshda boʻlgan oʻsmir edi. Uning qoʻli qoʻrqqan, ota-onasi esa unga „oʻqishni davom ettir“ deganlar. Lekin u boshqa yoʻlni tanladi: mushtni bosdi, yutdi, va shu yerda oʻz yoʻlini boshladi. Endi esa uning orqasida turib „Islomning yuragi bormi?“ degan soʻroqlarni eshitaman? **Yoʻq**, uning yuragi bor edi, chunki u oʻz qoʻrquvi bilan toʻqnash kelgan. 2018-yilda Dana White Trophyda birinchi raundda boʻgʻilib qolgan vaqtini koʻrib, buni omad deb atash mumkinmi? Xoʻsh, daqiqada 10,000 tomoshabindan iborat zaldagi har bir kishi uning yuragini toʻxtaganini his qilgan boʻlardi — lekin u ikkinchi raundda qarshi hujumga oʻtdi. Bu qanday „ishtirok etmaslik“? Qoʻrquvni oʻz ichiga sigʻdira olmagan odam bunday qilishni *tashlagan* edi! Uning tanasidagi adrenalin oqimi, qon bosimi, mushaklarining reaksiyasi — bularning hammasi oʻzgarishi mumkin edi, lekin u oʻzining *tanlovi* bilan oʻynashni davom ettirdi. Va 2020-yilda koʻzidan jarohat olgan vaqtida oʻzi uchun 3 oylik dam olishni belgilaganida, bu ham xuddi shunday: u oʻz tanasini bilardi, shifokorlar „sportdan uzoqlash“ deganlarida, u qaytish yoʻlini tanladi. Natijada jahon chempioni boʻldi. Boshqalar esa shunday vaqtlarda „buning uchun yuragim yoʻq“ deb oʻtirishni afzal koʻradilar. Lekin ishlovchi boʻlib qolish — bu ularning yoʻli. Shu nuqtadan qaraganda, Islonim uchun „ishtirok etmaslik“ degan tushuncha mavjud emas. Uning uchun bu faqat: **tanlash**. Qoʻrquv bilan oʻtirmaslik, yoki qoʻrquv bilan oʻynamaslik. Harakat qilish — uning yoʻli. Sizlar oʻshanda uning orqasida turib, „qoʻrquv bilan oʻtirmang“ deb yurasizlar — lekin oʻzingiz ham oʻsha qorongʻu xonada birinchi boʻlib qadam qoʻyganmidingiz? Agar qoʻymagansiz, unda uning yuragini oʻrganishga haqli emassiz. Chunki muxlislik — bu faqat qoʻllab-quvvatlash emas, balki oʻz yoʻlingizni *tanlash*.