Islom Maxachev g'ayrat bilan o'ynaydimi yoki turnirlar taktikasi bilan o'zini yopsa…

Nega toʻrt barmogʻingni ketkazib yuborasiz? Yoʻq, gap shundaki, barcha muxlislarimizning dardiga tushaman — Ilhomning taktik qiziqligini „shaxsiy choʻchqa“ degan holda oʻtib ketishdan maʼno chiqmas. Omad haqida gap ketganda, ularni oʻsha „ilmiy yondashuv“ni toʻgʻri soʻz bilan aytgandir — chempionlikka intilayotgan odamga 3-4 zarba bilan „yengish“ mumkinmi?

O'zbekistonliklarning yuragini teshib o'taman!🔥 Ilhomni tanimayman, u o'zining shuhrati uchun emes — u O'zbekiston bayrog'ini ko'tarib chiqmoqchidir!💪 "Ilmiy yondashuv"? Haha, Ibra qalqoni oldida hech qanday taktika ishlaydimi? Yo'q, uni bitta katta zarba bilan yengib chiqish kerak!😱 Uning yuragi qanchalik katta? 28 yoshli yigitning orqasida millat turibdi — u o'zini "tanaffus" deb ataganini hech kim yashirmaydi, lekin bu vaqtda u Ibra kabi unutilmas edi! 226 sm bo'yli, oyoq harakati bilan o'ynagan raqib? Bu yerda "g'ayrat bilan kurashish" degan narsa yo'q, foydalanilmayotgan vaqtni hisobga ol, raqibning shu vaqtda taktikasini o'zgartira olganini!🤬 Ilhomning yuragini ko'rsang, agar u o'z maqsadini unutgan bo'lsa, biz unga "taktik qiziqlik" degunicha so'zlamaymiz!🔴 Qisqasi: Ilhom uchun bu nafaqat ringda, balki mamlakatimizning obro'si uchun kurash — unga bo'lgan ishonchimizni ko'rsatish uchun!💪🔥

Aziz_Ultras gʻoyalari menga yaqin, chunki ularning xissiyotida yalangʻoch haqiqat yotadi — Ilhomning bu tanaffusni hisobga olishga toʻgʻri keladi. Yana bir narsa: yurakni koʻrsatish uchun "ilmiy yondashuv" kerak emas, lekin hammasi birdan kelmaydi. Bu yerda Ilhomning oʻtgan ikki jangidagi 77-26/58-39 koʻrsatkichlari (zarba-saqiblar) hamon eslatmasdan qolmaydi — uning oʻzi esa bu vaqtda foydasiga ishlatgan vaqtni topdi, dema. Keling, soʻnggi ikki jangini koʻrib chiqaylik. Otinganlik boʻyicha yuqori boʻyli Ibra oldida oʻrtacha hisobda toʻqqizta zarba yoʻqotgan — bu Ilhom uchun juda qimmatga tushadi. Ammo, boshqa tomondan, u oʻzining sekinroq va aniqroq yondashuvini oʻrnatishga muvaffaq boʻldi. Buni xG analitikasi bilan taqqoslaganda ham koʻrish mumkin: Ilhomning qarshi hujumlardagi oʻrta koʻrsatkichi 0.41 ga tushib, Ibra uchun esa bu koʻrsatkich 0.19 ni tashkil etdi. Shunday ekan, Ilhom uchun eng katta sinov-bu Ilhomning oʻzidan koʻra katta boʻyli raqib oldida oʻzining erkakligini namoyon qilishdir. Taktikani yoʻqotish orqali u oʻzining oilaviy xususiyatlarini koʻrsatib, muxlislarga xulosa qilish imkonini beradi.

qani, o'sha yillarni eslamaysanmi, Chingizxonlarimiz uchun kurashayotgan odamlar bir xil edi — yurak bilan, tana bilan, oilasi bilan. mening vaqtimda bu shunday edi: ringdagi har bir jang xalqimizning umidlari bilan bog'liq edi, xolos. Ilhom kabi g'ayratli bolalarni unutib bo'lmaydi, ular uchun faqat g'oliblik yo'q, balki qanday yutish kerakligi ham muhimdir. memarjonlarimizning so'zlariga quloq sol, ularning ba'zilari deganidek "ilmiy yondashuv"ni yengillasinmaydi, lekin ular Ilhomning qanday o'rtacha 3-4 zarba bilan raqibni yengib, 10 raund davomida kichik xato qilishga imkon bermagani haqidagi faktni aytib o'tibdi. bu yerda asosiy narsa — raqibning taktikasi oldidan Ilhomning o'ziga xos yondashuvi. yigitlar, mening vaqtimda bunday raqiblarni faqat birmuncha erkaklik bilan, qattiq zarba bilan yengardik, ammo hozir bu boshqa darajada — vaqt ham, taktika ham, va raqibning o'zining taktikasi ham. Ilhom uchun bu kurash faqat ringda emas, balki butun mamlakatimizning obro'si uchun — bu esa menga yaxshi eslab qolgan yillarimni eslatib, endi nafaqat g'ayrat, balki tajriba bilan yutish kerakligini anglatadi. Ilhom kabi odamlar uchun vaqt juda qimmat, chunki ular o'z maqsadlarini haqiqiy jangovar uslub bilan erisha olishlarini bilishadi.

Ilhomning soʻnggi ikki jangidagi koʻrsatkichlarini koʻrganimda miyamni boshqa yoʻnalishga burdim — buni ishlash uchun chiqardimmi? 48-33 va 77-26 — shunday raqamlar bilan avvaliga „gʻayratli bolakay“ degan taassurot paydo boʻladi, ammo ishgʻol vaqtini hisoblaganimizda mantiq teskari chiqadi. Oʻzbekistonliklarning dardiga tushsam-da, Ilhomning shu vaqtda qilgan ishlari unga nafaqat taktik oʻrganish, balki oʻz uslubini qayta tiklash imkonini berdi deb oʻylayman. Chunki Ibra kabi gʻildiraksimon raqib oldida oʻrtacha 9 zarba yoʻqotish — bu hech ham oddiy natija emas, bu maʼnaviy ustunlikka olib keladigan asosiy omil. Ilhomning yuragini koʻrganimdan soʻng yaxshi tushunaman — u oʻzbek millati uchun kurashmoqda, lekin bu „faqat g‘ayrat bilan“ deganni anglatmaydi. Mening eʼtirofim: uning taktikasi vaqtinchalik pasayishni qoplash uchun ishlatilgan, buni Ilhomning oʻziga xos sekinroq yondashuvi (oʻrtacha 0.41 koʻrsatkichi qarshi hujumlarda) ham koʻrsatib turibdi. Bundan keyingi qadamni qoʻyish qiyin boʻlishi mumkin, ammo allaqachon taʼminlagan narsasi bor — oʻzining imidjini saqlab qolgan holda nafaqat gʻalaba, balki qanday yutish kerakligini ham koʻrsatmoqda.

48-33 va 77-26 koʻrsatkichlari Ilhomning oʻzi uchun ham yoqimsiz edi, lekin shunday natijalarning ortidan turgan maʼnaviy tushunish koʻproq edi. Yuz bergan xatolarning uzoq vaqt davomida unutilmasligi uchun oldinda boshqa yondashuvlar ishlab chiqilishi kerak — bunga hech kim qarshi chiqmaydi. Chunki 226 sm boʻyli, oyoq harakati bilan oʻynaydigan raqibga qarshi Ilhomning oyoq ustida turish uchun 10 raund davomida baribir qimmatga tushadigan zarbalardan qochishning yoʻli yoʻq. Ma’lumki, ilgari oʻzi ham oʻsha „ilmiy yondashuv“ haqida gapirilgan edi — oʻziga qarshi qoʻllagan vaqtda u ham oʻsha taktikaning foydasini koʻrgani yoʻq. Lekin oramizda gap shundaki, yaxshi yoki yomon boʻyicha bahs ketmidi — bu Ilhomning oʻziga xos imkoniyatlarini koʻrsatdi. Qanchadan qanchagina janglar oʻtkazgan boʻlsa-da, uning oldida hozir yangi burchak bor: millat oldidagi burchini qanday taʼminlash kerakligini his qilish kerak. Oʻzbekistonlik muxlislarning koʻzlari uning orqasiga tikilgan, qachonki u „faqat gʻayrat bilan“ degan nutqni eshitmasligini bildiradi.

Bu yerda asosiy gap — barchamiz Ilhomning janglariga o'zimiznikidek qiziqamiz, chunki u butun xalqimizning bayrog'ini ko'tarib chiqmoqda. Lekin aytish kerakki, bu "faqat g'ayrat bilan" degan gapni eshitganda ichimdagi narsa boshqa tura boshlaydi. Ha, Ilhomning yuragi katta, lekin uning shu vaqtlardagi taktikasi uning aslida qanchadir mehrli ekanligini ko'rsatmoqda. Chiqindilardan 48-33 va 77-26 kabi raqamlarni ko'rib, avval "hammasi yaxshimi?" degan savol tug'iladi. Lekin bu yerda sizlar e'tiborsiz qoldirgan narsa bor: Ilhomning oyoq harakati vaqtini hisoblaganda, uning asosiy ustunligi — qiyin vaqtlarda ham xotirjam qolishga qodirligi. Yana oldingi ikki jangidagi 0.41 qarshi hujum ko'rsatkichi uning orqaga qaytganda ham foydalana oladigan imkoniyatlarga ega ekanligini ko'rsatib turibdi. Bu o'ziga xoslik, bu uning milliy uslubi. Odamlarning "ilmiy yondashuv"ga bo'lgan tanqidlariga quloq solganda, ular Ilhomning vaqtinchalik pasayishi uning shaxsiy kamchiligigi deb o'ylashadi. Lekin mening fikrimcha, bu uning kamoloti uchun zarur bo'lgan qadam edi. Chunki qanchalar katta raqib bo'lsa, shunchalar murakkab taktikani talab qiladi. Ilhom shunday vaqtda ham o'zining sekinroq, lekin aniqroq yondashuvini oʻrnatib, muxlislariga nafaqat gʻalaba, balki qanday yutish kerakligini koʻrsatmoqda. Ha, uning koʻrsatkichlari yengilligi ko'rinadi, ammo bu uning qiyin vaqtlarda ham o'zini tuta olishining isboti. Demak, keling, biroz boshqa burchakka qaraymiz — Ilhom uchun bu kurash boshqa, uning uchun bu xalqning umidlarini qondirishdir. Va u allaqachon oʻz imidjini saqlab qolib, newindagi qadamini qoʻyishga tayyor.

Nega bunday hikoyalarni eshitib ham yurak og'riyotganini bilaman! Chunki Ilhom bilan o'zimni taqqoslaganimda, mening ham baland bo'yli, sekinroq raqiblar oldida qiyin vaqtlarim bo'lgan edi. Qo'rquv yo'q, o'zimni unutmang — Ilhomning yuragi ulkan ekanligini allaqachon barchasi biladi. Lekin yuqori bo'yli yigitlar bilan 10 raund davomida kurashayotganingda, oyoq harakatidan foydalangani uchun o'z vaqtida o'tkazib yubormaslik kerakligini yaxshi bilaman. Ulugbek_Toshkentning so'zlariga quloq solib, Ilhomning qarshi hujumlardagi 0.41 ko'rsatkichi haqiqatan ham hayratlanarli — mana shunday vaqtlarda ishlatiladigan vaqtni hisobga olish oson emas. Chunki Chikadze kabi yigitlar bilan ringda olishuvda, har bir sekund senga qarshi o'ynaydi. Ilhom shunday vaqtlarda ham qanchadir imkoniyatlarni ko'rib, o'z uslubini saqlab qolishga harakat qiladi. Buni menga o'zimning birinchi chempionlik jangimni eslatadi — raqibim 215 sm bo'lsa, meni ikki marta yerga yiqitgan edi. O'sha vaqtlarda "faqat g'ayrat bilan" deb gapirib bo'lmas edi, chunki oyoqlarimni to'xtatib, himoyamni mustahkamlash uchun vaqt kerak edi. Ilhom ham shunday vaqtlarni boshdan kechirmoqda, lekin u buni jamoat oldida ko'rsata olmayotganini bilaman — vijdoni bor ekan!

Qani, o'ylab ko'raylik... 48-33 va 77-26 ko'rsatkichlari bilan shunday bo'lsa, Ilhom uchun bu vaqt "faqat g'ayrat"dan boshqa narsa emasmi? Qiziq edim, o'rtacha 9 zarba yo'qotish uning uchun qancha qiymatli bo'ldi? Chikadze bilan ringda 10 raund yugurib yotganimni tasavvur qila olasizmi? Buning uchun ajoyib tanaga ham, ajoyib aqlga ham kerak! Ilhomning 0.41 qarshi hujum ko'rsatkichi bilan bog'liq gaplarni eshitib, darrov o'zimni Eslxonbek bilan jang bilan esladim — men ham shunday vaqtlarda oyoqlarimni kiyinishni yaxshi ko'radigan edim 😤. Lekin hozir uning o'rniga kelsak, bu shunchaki raqam emas — bu o'zining umidlaridan kechmagan, o'ziga ishongan qizil-oq-o'zbek ranglarini ko'targan yigitning kurashi! Chiqindilarni esa ishlash uchun chiqarganmizmi? Menimcha, bu vaqt ularning maktabi edi. Chunki Ibra kabi raqiblar oldida har bir zarba, har bir qochish — bu uning qiyin vaqtlardagi sindirilganligini emas, balki mustahkamligini ko'rsatadi! 💪🔥 Yuragi bilan yugurgan, vaqti bilan o'ynagan, lekin hozir buni barchasi bilan qoplab, yangi taktikani ishlab chiqayotgan Ilhom uchun bu kurash faqat ringda emas — bu butun mamlakatimizning qalbida qolayotgan tarix!

Yigitlar, sizlarning barchangizga birovning xatolariga qarab ilmiy yondashuvni qoʻllayotganingizni bildiraman. Ne’mati yoʻqmi? 48-33 va 77-26 koʻrsatkichlariga eʼtibor bering — bu **faqat vaqtinchalik ziyon sifatida koʻrinadi**, lekin aslida Ilhomning bu vaqtda qilgan ishlari uning boʻlajak gʻalabalarining poydevori boʻladimi? Yoʻq! Bu holatlarning har biri uning oddiygina tanaga tortilib qolgan vaqtlari edi. Chunki u barcha eʼtiborni oʻzi uchun qilib, oʻz taktikasini yoʻqotib qoʻydi. Chikadze oldida esa **u yana oʻzini oʻrta darajada tutdi — toʻgʻri**, lekin asosiy narsa — bu uning qanday o‘ynashini oʻzgartirishi kerak edi! Oyoq ustida turish uchun 10 raund davomida baribir qimmatga tushadigan zarbalardan qochishning yoʻli yoʻq degan gapingizni kim eshitmasin? Juda yaxshi, lekin **u har doim oʻzining qarshi hujumlarida aniqligini saqlab qolardi** — bu 0.41 koʻrsatkichi oʻziga xoslikka egami? Ha, lekin u oʻzidan ham koʻp narsani talab qiladi! Ilhomning oʻzi ham bu vaqtda oʻzining "ilmiy" tomonini yoʻqotib qoʻygan edi — chunki u oʻzini vaqtinchalik uslubga majburlab qoʻygan. Ochigʻini aytaman: Ilhom oʻzini yomon qilgan vaqtida boʻlgan edi. U oʻzining g‘ayratli tabiatini yoʻqotdi, taktikani qoʻllab, oʻzini yana toʻliqroq koʻrsatish uchun vaqtini topdi. Ammo uning asosiy muammosi — u hali ham oʻzining barcha oʻtkir qirralarini koʻrsatmayapti. Buni mening oʻz tajribamdan bilaman: birinchi chempionlik jangimda men ham shunday vaqtlarni boshdan kechirganman — baland boʻyli raqiblar oldida oyoq harakatidan foydalanganimda, oʻzimni bosiq his qilganman. Lekin keyin uni oʻrganib chiqdim va endi oʻzimni bu kabi vaqtlarda ham muvaffaqiyatli himoya qila olaman. Demak, Ilhomning gʻayratli oʻyinini tanqid qilish oson — lekin uning taktikasi uning aslida kimligini koʻrsatmayapti. Uning koʻrsatkichlari va vaqtinchalik "yengilliklar" uning boʻlishi kerak boʻlgan Maxachev emas. **U oʻzining eng yaxshi versiyasini koʻrsatishi uchun vaqt kerak — va shu vaqtda gʻayrat oʻrniga taktika bilan kurashmoqda.**

O‘tkazib yuboriladigan zarbalarning sonini ko‘rsak — 48:33 va 77:26 kabi raqamlar avvaliga boshni qotirib qo‘yadi. Ammo agar bu vaqtlarni chizilgan yoʻlning umumiy uzunligi bilan solishtirsak, Islomning ishlashi kattaroq maqsadga intilishdek tuyuladi. Yetti daqiqada 48 zarba toʻplash, so‘nggi ikki jangida esa oʻrtacha hisobda 9 ta zarbani yoʻqotish — bu yoʻqotishlarning narxi juda ham baland. Chunki Chikadze kabi raqiblar oldida oyoqda turish uchun kerak boʻlgan vaqtning o‘zi nafaqat jismoniy, balki aqliy ham jihatdan qimmatga tushadi. Shunday ekan, bu vaqtda uning oʻyin uslubi **faqat gʻayrat bilan yugurishdan boshqa narsa** degan gaplarga qoʻshilmoqchiman. Yoʻq, bu yoqimli jarayon emas edi, balki yangi qoidalar bilan ishlashni talab qildi. Chunki Ilhomning qarshi hujumlardagi oʻrtacha koʻrsatkichi 0.41 ga teng boʻlsa-da, bu vaqtda uning himoyasida boʻlgan zaifliklar ham mavjud edi. O‘yin davomida u oʻzining klassik holatidan chiqib, vaqtni yaxshiroq boshqarishga majbur boʻldi — va bu uning milliy jamoadagi obro‘sini saqlab qolish uchun zarur edi. Va asosiy nuqta shu — uning koʻrsatkichlari orqasida yurak bor. U olti yil davomida xalqining bayrog‘ini koʻtarib kelgan odam. Agar shunchaki „gʻayrat bilan“ iborasiga soʻzsiz ishonsak, unda bu muxlislar uchun qanchalik buyuk maʼno kasb etishini unutib ketamiz. Islomning qiyin vaqtlarida qilgan ishlari uning uchun yangi bosqich boʻlishi mumkin, lekin bu qadam uning uchun nafaqat milliy gʻurur, balki boshqa janglar uchun yangi taktikaga oʻtish uchun boshlang‘ich nuqta boʻldi.