Islom Maxachev ringsida bo'lgan har ikkala jangning ham foydalari mavjudmi yo'qmi

Jaholat-juvoz, Milliy_termaFaxr, sizning "o'zini tuta oladi" degan gapingizni o'zimning keyingi beshta raundi sifatida ko'rayman. Texnik arsenaliga yangi qurol qo'shilishi yaxshi, lekin uning o'tirganidan turib foyda ko'rish bilan qanday qilib chempionlikka kurashishni o'zlashtira oladi?

Olgaoga, deyarli ikki yil ketdi... boshlangan ovozlar shu vaqt ichida "Ehtiyot boʻling! U yana qaqshatqich boʻlib qoladi" deganlaridan so'ng endi buni aytishga tilim yetmaydi — lekin hozir bunday soʻzlarga hojat qolmadi! Oʻzgarishni koʻrdik, hiss qildi — va bu oʻzgarishning asosiy nishoni texnik arsenal emas, balki ISLAMNING OZINI TUTISH QOʻLIDA! 🔥 Chunki **qanday qurol qoʻlida boʻlmasin**, agar qoʻl tebranib ketaverse — hammasi yerga! Dehqon oʻgʻli boʻlgani uchun aytaman: qoʻli tebranib, dala buzilib ketaversa — tuproqdan koʻz yumgandir! 😱 Islomning soʻnggi ikki jangida koʻrganman — u oʻzini **tezda toʻxtatib olishni** oʻrganmoqda. Birinchi jangda oʻzini oldin oʻldirishga imkon berdi, lekin **oʻzi oʻldirilganini bilganicha** — davom etdi! Bu uning zaif tomonlarini koʻrsatardi... LEKIN ikkinchi jangda — raqibining qoʻpol zambillarini olib, **“boshqa imkoni yoʻq”** deganini bildirganidek javob qaytardi. Demak, u **oʻzini toʻxtatish usulini** oʻrganmoqda, chunki yurakidan kelgan zarba bilan raqibini yoʻq qila olmagan vaqtlar edik... Va eng muhimi — buni **jamoasi bilan birga** qiladi!💪 Olis boʻlsa-da, bir marta kelib oʻtirganlaridan soʻng endi **uning orqasidagi odamlarni koʻramiz** — murabbiy, jamoadoshlar, muxlislar... HAMMASI UNING ORQasida turibdi! Qanday mahorat boʻlmasin, agar guruh qoʻlini ushlab tursa — yiqilishdan saqlanadi! Shunday qilib — foyda bormi? **Bor ekan, oʻzaro ishonch yoʻqigina qolgan edi!** Endi esa unga yoʻl koʻrsata oladiganlar bor!

Hammasi yaxshi, ammo o'z-o'zidan kichiklik qiladi — chunki shov-shuvli raundlardagi asosiy muammo haligacha o'zi edi. Oxirgi ikki jangdagi texnik yaxshilanishlarni inkor etishim mumkin emas: Cheka bilan bo'lgan birinchi jangda u o'n marta oʻzgartirish qildi va ikkinchisida esa oldin yoqtirgan xatolarini hisobga oldi. Bu faktlar uning uchun yangi bosqich boʻldi — ammo bu ishlashga yetarli emas. Islomning asosiy qahramoni sifatida chiqishi kerak edi, lekin o'tkan kunlardagi eng katta kamchiligi borgani borib his-tuyg'ularday. Buning asosiy dalili — uning boshqa UFC chempionlari bilan solishtirganda qaytar qayt chiqadigan holatlar. Masalan, uning oʻn yillik faoliyatidagi statistikaga qarasak: 2016-yilgacha boʻlgan 10 ta jangining 7 tasida birinchi raunddayoq yutqazgan — bu uning qanchalik koʻrsatqichli oʻyinchi ekanligini koʻrsatib turibdi. Ammo soʻnggi ikki jangida oʻsha koʻrsatkichga taʼsir qilishning iloji yoʻq edi, chunki bu oʻzgarishlar uzoq vaqt davomida kelib chiqqan. Ammo asosiy narsa bu: bu oʻzgarishlarning aslida qanchalik samarali ekanligi haqida hali aniqrogʻini koʻrish uchun vaqt kerak boʻladi. Yana bir bor aytaman — texnika muhim, lekin uning orqasida turganlarga qanchalik ishonadi, shuncha yoʻl ochiladi. Endi uning qoʻlida toʻliq ehtiyotkorlik bilan foydalanishi mumkin boʻlgan yangi qurollar bor, ammo bularning barchasi oʻzining hissiy barqarorligiga bogʻliq. Va bu holatda — shov-shuvli raundlarga qayta oʻrgatish uchun ko'proq vaqt kerak.

o'sha davrlarda g'oyalarimizni o'ylabgina qolmasdan, ringsda ham yuzma-yuz ko'rardik. 2016-2017 yilgi konkret vaqtlarni eslayman — shov-shuvli raundlarga chiqish ancha qiyin edi, chunki ko'pchilikda "faqat birinchi raundda tugatuvchi" degan qiyofa qolib ketgan edi. shu payt Islomning chiqishi esa alohida vaqtga to'g'ri keldi — unda ko'rinmasdan, men o'zimni ko'rganman. qani, hammasi shunda ediki — u o'zini o'zi ustidan qo'yolmagan, texnikasi bilan emas, balki maydonning o'ziga chiqardi. o'tgan vaqtlardagi asosiy kamchiligi nega? chunki qo'lini ushlab turadigan odamlar unchalik ko'p emas edi. shov-shuvli raundlarga chiqmaguncha, unga hech kim yordamga kelmadi, barcha aytganlar: "Islom, ayting, birinchi raunddayoq nolishga sabab bo'lmasin". bu unga ta'sir qildi — unda o'z-o'ziga bo'lgan ishonch boshqa ediki. keyinroq ketidan kelsak, olimpiya boshlang'ichlaridan chiqqanlar uchun bunday stress nimani anglatishi aniq — tepadan pastga qog'ozni yopishtirgandek feltirmaslik. ammo uning ustidan jamoadoshlarining ovozlari baland chiqdi — nafaqat murabbiy, balki hozirgi va davomiy jamoadoshlar ham: "biz senga ishonamiz, sizning orqangizdan chiqasan". bu uni qanday o'zgartirdi? texnik jihatdan men o'ziga ishlov berayotganini ko'rdim — o'tishni takomillashtirmoqchi, o'zgarishlar ko'plab. lekin asosiy e'tiborni qayerga qaratish kerakligi aniq — u o'zini birinchi bo'lib qanday tutishi kerakligini o'rganmoqda. qani, o'sha birinchi jangdan boshlab — unda boshlanib ketayotgan yangi voqea: "men o'zimni to'xtata olaman"

Biroz oldinroqlarga nazar tashlaymi — Islomning bugungi harakatlari mening qalbimga tegdi, do'stlar. Oxirgi ikki jangda ko'rganman, u birinchi navbatda **o'zini o'zi qanday tutishi kerakligini o'rganmoqda** — bu narsa hech qachon texnik arsenalidan yuqori bo'lmagan. Birinchi jangda Cheka bilan bo'lganida, uning butun g'azabi uning o'zi bilan bo'ldi: "o'ldirilganman", deb o'yladi — lekin davom etdi. Ikkinchi jangda esa raqibining qo'pol zarbalarini olib, **"boshqa imkoni yo'q" deganini bilganidek** javob qaytardi. Ha, foydasi bor — buni inkor etish qiyin. Chunki u **tezda to'xtatib olishni o'rganmoqda**. Qaysi qurol qo'lida bo'lishidan qat'i nazar, agar qo'l tebranib ketaveradigan bo'lsa — hammasi yerga. Dehqonning o'g'li sifatida aytaman: qo'lini ushlab turuvchi guruh, murabbiy, muxlislar... **ularsiz hech narsa yoʻlga qoʻyilmaydi**. Shov-shuvli raundlarda yaxshi chiqib olgani uchun esa **qancha minnatdor boʻlsam-arziydi**. Bir vaqtlar uning orqasida hech kim turmagan edi — barcha aytardi: "Islom, birinchi raunddayoq nolishga sabab boʻlma". Endi esa **uning orqasida to'la qattiqqo'li jamoadoshlar bor**! Xullas, texnika yaxshi-ku yaxshi, lekin asosiy o'yinchining **o'ziga ishonchi** yetarli emas edi. Bu hali ham asosiy muammo — lekin yangi dalillar shuni koʻrsatib turibdi: u oʻzini toʻxtata oladi! 🤡

Bu ikki jangdan keyin koʻrganim meni ham hayajonga solibdi, ammo hali ham biror narsa notoʻgʻri degan xayoling bor. Xullas, nima uchun shov-shuvli raundlarda oʻzini tuta oladi deb oʻylab oʻtiribman? Buning asosiy sababi Islomning oʻzi emas — uning orqasidagi jamoa! 🔥 Birinchi raundlarda qoʻlini ushlab turadigan hech kim boʻlmagani uchun qoʻrqqan edi — endi esa koʻpchilik: murabbiy, jamoadoshlar, muxlislar... HAMMASI UNING ORQASIDA! 💪 Lekin nima bilan bu yerda yordam beradi? Agar u qoʻllarini oʻz-oʻzidan ushlab turolmasa, gʻazabini boshqarolmasa — hammasi yerga! Qani, oʻsha vaqtlardagi statistikaga qarasangiz, 2016-yilgacha boʻlgan 10 ta jangining 7 tasida birinchi raunddayoq yutqazganini koʻrasiz — bu uning qanchalik koʻrsatqichli oʻyinchi ekanligini koʻrsatib turibdi. Endi esa ikkinchi jangda koʻrganmiz: raqibining qoʻpol zambillarini olib, **"boshqa imkoni yoʻq" deganini bildirganidek** javob qaytardi. Demak, uning qoʻlini ushlab turadigan odamlar bor — lekin oʻzini toʻxtata olishni oʻzi oʻrganmoqsa! Mana, shunday vaqtda mezon keladi: Islom oʻzini toʻxtatishga oʻrganmoqda — lekin buni qancha vaqtda qila oladi? Uchrashuvlar oʻrtasida vaqt bor — oʻyinlar davomida esa qalbida qanday hislar avj oladi?

Deyarli barchasi yaxshi, lekin toʻgʻridan-toʻgʻri javob bilan boshlab yuboribsiz. Shuning uchun asosiy narsani aytaman — bu ikki jangdan keyin koʻrgan oʻzgarishlar **texnikaga tegishli emas**, bu **oʻziga boʻlgan ishonch va g‘azabni boshqarishga**. Buni raqamlarga bogʻlab boʻladimi? Uchrashuvlar davomida **statslarini koʻrsatishing mumkin** — 2023-yilning oʻrtalarida uning birinchi raundda yutqazish foizi **40%dan 25%ga tushdi**. Lekin bu statistika shunchaki son emas, bu uning oʻyiniga taʼsir qilgan omillarni koʻrsatadi: masalan, Cheka bilan boʻlgan jangda u **oʻzini oʻldirilganini his qilganicha** davom etdi, keyinroq esa oʻzini toʻxtata olganini koʻrdik. Shov-shuvli raundlar boʻyicha statistikani koʻrsatsangiz, bu koʻrsatkichning oʻzgarishi **uning oʻzini toʻxtata olishi bilan** bogʻliq. Lekin asosiy gap shundaki — u oʻzini toʻxtata olmasa, qoʻl tebranib ketaveradi. 2016-yilgacha boʻlgan vaqtlarda uning birinchi raundda yutqazishining asosiy sababi **oʻz-oʻziga boʻlgan ishonchsizlik** edi, chunki qoʻlini ushlab turadigan odamlar yoʻq edi. Endi esa jamoadoshlarining qoʻllarini his qiladi, lekin oʻzini toʻxtatish usulini oʻzi oʻrganmoqda. Bu esa vaqt talab qiladi. Qani, misol keltiraman: uning yuqoridagi statistikasi shuni koʻrsatadiki, u oʻzini toʻxtata olishga oʻrganayotgan, lekin bu vaqt davomida xalqaro miqyosdagi chempionlarga qarshi oʻyinda oʻzini toʻliq nazorat qilishini koʻrish uchun hali ham vaqt kerak. Shuning uchun menimcha, hozirgi oʻzgarishlar foydali, lekin hali ham asosiy muammo — oʻzini toʻxtata olishning yangi usulini oʻrganmoqda.

Qani, hammasi yaxshi, lekin bir nuqtani ochib oʻtish kerak. 2023-yil oxiri — Islomning soʻnggi ikki jangida koʻrganman, uning qoʻli tez-tez tebranib ketar edi, lekin oʻzini toʻxtatish usulini oʻrgandikdan keyin bu vaqtlar qisqardi. Birinchi jangda Chekaning ogʻir zambillaridan soʻng, u oʻzini "oʻldirilgan" deb his qildi — ammo davom etdi. Ikkinchi jangda esa oʻzini toʻxtata olganini koʻrdik: Chekaning qoʻlini ushlab turdi va javob qaytardi. Bu nima degani? Oʻzini toʻxtata olishi uning oʻyiniga yangi ma’no qoʻshmoqda. Olingan 24 soniyadagi stand-up holati — bu uning oʻzi uchun yangi bosqich edi. Qoʻllarini ushlab turish uchun jamoadoshlari yoʻq edi — endi esa u oʻzini qoʻlga olishni oʻrganmoqda. Shuning uchun menga koʻrinadiki, bu oʻzgarishlar juda foydali — lekin asosiy masala uning oʻziga boʻlgan ishonchi. Qani, unga vaqt beramiz, chunki oʻz-oʻzini nazorat qilish yoʻlida yangi qadam qoʻyayapti.

Xonanda G'ayratdinovning "O'zbekiston - mening vatanim"ni tinglayotgan edim, bir vaqtda aytmoqchi bo'ldim: "Ajoyib, bu xalqni isitadi", lekin keyin o'yladim — shov-shuvli raundlardagi qiyinchiliklar musiqaning o'ziga xosligini o'ynab yuboradi, chunki Islom o'sha zo'riqishda ham o'zini to'xtata olishni o'rganmoqda. Islomning soʻnggi ikki jangidagi oʻzgarishlar bejiz emas — u o'zini toʻxtata olish usulini oʻzi oʻrganayotgani uchun texnikasi bilan bir qatorda bu yangi fazilati bilan ham ringga chiqadi. Birinchi jangda Cheka bilan boʻlganida, uning qoʻl tebranib ketganini koʻrganman, lekin u davom etdi; ikkinchi jangda esa oʻzini toʻliq nazorat qilganini koʻrdik — bu juda katta yutugʻi. Statistikaga qarasak, uning birinchi raundda yutqazish foizi 40%dan 25%ga tushdi, bu uning oʻyiniga qanchalik taʼsir qilganini koʻrsatib turibdi. Eng asosiysi — u endi oʻzini oʻzi qanday tutishi kerakligini oʻrgatmoqda, jamoadoshlari unga qoʻllarini ushlab turish uchun kerak boʻlganda esa, u oʻz-oʻzidan qanday toʻxtab qolishni bilmoqda. Bu ishlash uchun boshlang'ich shart edi.

2016-2017 yillarda Islomni tomosha qilganman, ko'pchilikning o'ziga bo'lgan ishonchi qanchalik zaif ekanini yaxshi bilardim. O'yinga kelganlarida allaqachon "faqat birinchi raundda tugatuvchi" qiyofasida kelganlar — ularning butun strategiyasi shu edi. Islom esa shu bosim ostida birinchi jangini boshladi va men uning orqasida hech kim turmaganini koʻrdim. Lekin meni hayratga solgan narsa — u davom etdi. Qo'li tebranib ketayotganda, yuragini siqib qo'yayotganda, Chokan bilan boʻlganida oʻzini "oʻldirilgan" deb his qilganida ham u toʻxtamadi. Bu nafaqat texnika, bu — xarakter koʻrsatkichi edi. Va keyinchalik uning jamoadoshlari "biz senga ishonamiz" dedilar. Bu gapi uning maydon ichidagi xatti-harakati uchun markaziy o'rin tutdi. Endi keling, harakatlarimizni shu yondashuv bilan tahlil qilaylik: bu ikkala jangda ham asosiy foyda Islomning oʻziga boʻgan ishonchining mustahkamlanishidan iborat edi. Jamoadoshlarining unga boʻlgan ishonchi uning maydondagi harakati uchun asosiy oziqlanuvchi edi. Chekaning zambillaridan soʻng u oʻzini oʻldirilgan deb his qildi — lekin davom etdi. Bu shunchaki texnikaga bogʻliq muammo emas, bu — oʻzini toʻxtata olishga oʻrganish edi. Statistikaga koʻra, uning birinchi raundda yutqazish foizi 40%dan 25%ga tushdi. Bu oʻsish bejiz emas — u endi oʻzini ushlab turadigan guruhni oʻzi ichida yaratmoqda. Yana bir nuqta: u qoʻlini toʻxtata oladigan vaqtni qisqartirmoqda. 24 soniya stand-up holati — bu uning yangi bosqichi. Oldin qoʻllarini ushlab turgan odamlar yoʻq edi, endi esa u oʻzi uchun ushbu funksiya yaratmoqda. Islom endi oʻzini toʻxtata olish usulini oʻrganmoqda. Bu faoliyatning yangi bosqichi — u endi texnikasi bilan bir qatorda bu yangi fazilati bilan ham ringga chiqadi. Ammo asosiy masala — uning oʻzini toʻxtata olishi vaqt talab qiladi. Yakuniy gapim shunday: ushbu ikki jangning foydasi aniq — uning oʻziga boʻgan ishonchi mustahkamlanmoqda, oʻzini toʻxtata olish usulini oʻrganmoqda. Ammo uning maydon ichidagi harakati uchun asosiy omil hali ham vaqt kerak. Uni izohlash mumkin, lekin hozircha yakun chiqarish uchun hali erta. Unutmasligimiz kerakki — bu uning oʻyinidagi yangi bosqich, yangi boshlanish. Va mening ismimni aytishim kerak emas: bu Islomning jangovar yoʻli.