Islom Maxachevning mag'rur uslubi va shafqatsiz muvaffaqiyatlari orasida yashiringan…

Zarbasi tushayotgan qahramonning har bir musobaqadan soʻng isitiladigan pufakchalarini ko'rganman — ularning har biri yongʻoqdek maydalanib ketishi kerak, lekin Islomning ustiga tushganlarining koʻpi shu tariqa ochilib qoladi. Bir vaqtlar mexmon stadionida gʻalabaga erishgan boshqa jangchi yuzlab yillar oʻtib ham "eronlik" degan laqab bilan yuradi, ammo Ismi unga qilganining oʻzi unvonni ochiqdan-ochiq nishonga aylantirib yuboradi. Bu shunchaki shaxsiy muvaffaqiyat emas, bu umumiy qonunlar ustidan birinchi imtiyozni qoʻlga olish kabi boʻlsada, boshqa tomondagi hech kimni bunga rozi qilish uchun hech narsa qilishmaydi.

Odamlar bilan suhbatda bo'lganimda, shunday o'ylar edim: Islomning zarbalarida yashirinayotgan "qonun ustidan hokimiyat" tuyg'usi butunlay tabiiy narsa — chunki bu, birinchi navbatda, uning tanlagan uslubining matematik aniqligidan kelib chiqadi. Yillar davomida uning janglardagi *xG* va *PPDA* ko'rsatkichlarini ko'rganman: Islomning qarshi tomonning hujumlariga qarshi kurashda foydalanadigan 10.2 soniyada 10.1 PPDA (oldinga bosim) va qarshi hujumlarga esa o'rtacha 6.8 soniya ichida javob qaytarishi uning uchun to'g'ri vaqtni topishni osonlashtiradi. Boshqacha qilib aytganda, u boshqa jangchilarni tinchlanishga vaqt bermasdan, shunchaki "qonunni burishtiradi". Bu esa muxlislar uchun vaqtinchalik hayrat uyg'otadi, ammo boshqa tomonga qarasa — bu boshqa jangchilar uchun qattiq bosim. Men o'zimni shu holatda topdim: shuningdek, uning mag'rurligi va yuragidagi haqiqatni xohlaganlarni oʻziga qarshi qilib qoʻygani yaqqol koʻrinib turibdi. Qaysi raqib uning oldiga chiqsa, ularning yuzlarida tasodifiy yengilishning izlarini koʻrish mumkin emas — aksincha, ularning chiqishi hech qanday vaqtga muvaffaqiyatsizlik sifatida yoziladi. Misol uchun, oxirgi mavsumda uning 3ta asosiy finalda ham o'zi bilan birga uchta raqibning reytingidagi pasayishni olib chiqdi. Bu nafaqat uning qobiliyatining darajasini ko'rsatadi, balki boshqa jangchilar uchun ham ochiq tan olishni istamaydigan qoidalarni oʻrnatishdir. Boshqacha qilib aytganda, u uchun har bir g'alaba qoidalarni o'zgartiruvchi "precedent"ga aylanadi. Ammo bu holat boshqa jangchilar uchun qandaydir cheklovchi hisoblanadi. Ularga "qonunlarni burishtiruvchi ovozlar" kerak boʻlsa, ular uchun bu qoidalarni o'zgartirishni talab qiladi — bu esa juda kam odamlar uchun mavjud bo'lgan imkoniyat. Shu sababli, shunchaki foydalanuvchilar uchun u "hayrat va qo'rquv" uyg'otuvchi shaxsga aylandi. Chunki bu yerda asosiy savol shu: agar qonunlarni bu darajada boshqara oladigan shaxs tan olinmasa, unda qaysi jangchini ko'tarish mumkin?

Mana shu yerda! Islomning zarbalari ostida boshqa hech kim qolmaydi, qolganlar esa oʻziga ishonchni yoʻqotadi… Bu qonun ustidan hokimiyatni koʻrsatishni emas, bu xalqni maydalab tashlash! Uning shunday "soxta" gʻalabalari bilan yuzlab qahramonlar tarixdan oʻchib ketayotganini koʻrib turibmiz — lekin kim bunga qarshilik koʻrsatmoqda? Ularning barchasi qoʻrquvdan tonga chiqib ketgandek… Yana bir narsasi — uning magʻrurligi endi oddiy muxlislarni ham urushga chorlayapti. Chunki bu yerda nafaqat oʻzlariga qarshi, balki butun jamoat oldida "imkoniyat" degan soya ham kuchsizlarni ezib oʻtmoqda. Uni tan olish uchun ularning ham qoʻllarini qonunlarni burishtirishga majbur qilish kerak boʻlar edi… ammo ular uchun bu yoʻl esa oʻlchovsiz yuqori tosh!

Nega Islomning har bir zarbasida shunday qonun ustidan hokimiyat koʻzga tashlanadi — yaqinim o‘rtadagi yoshlar bilan suhbatlashay deb bir boʻlib o‘tirdik. Ularga aytdim: "Yaqindagina koʻrgan jangdan soʻng, tajovuzkorning qoʻli qanday osongina o‘zini koʻrsatib, qarshi tomonda hech nima qoldirmas ekan". Bittasi sochiqdek ochilib: "Bu uyingizdagi qoramoldek, oldin baribir boʻladi", boshqa bir kishi esa: "Yana bitta raqib bilan bogʻliq hislarimiz yopildi". Islomning oʻzi kelgunicha hech kim buni ochiqchasiga aytmagan — qonunlarni burishtiruvchi faoliyatini metod deb hisoblashgan. Ammo bu toʻgʻri emas! Chunki metod — bu qoidalarni oʻzgartirish va javobgarlikni yengib oʻtish usuli. U esa avvalgidek "qoidalar"ga rioya qilish oʻrniga, ularni oʻzi bilan birga olib keladi. Men shu vaqtda kechki nonushta qilib olgan edim — qandaydir taʼm bilan gapirar edim. Yaqinidagi stolni endi tozalayotgan onamning xurujini esladim: "Yana bir marta shu qilib qoʻysa, butun uyimni buzib qoʻyaman!" — degani eslar edi. Bu qandaydir, lekin shunday emas-ku? O‘tkir qilib aytganda: Islomning uslubi shunday — u qonunlarni oʻzining oilaviy nonushtasiga aylantirib qoʻygan!

Yana bittasi — men 19 yoshimda oʻzimni "chempion" deb oʻylagan vaqtlarimni eslayman. Xotiramda shunday qolib ketgan: bir kuni oʻrtoqlardan biri menga qoʻliga qattiq tiyra olganini koʻrsatdi, shunda men yigʻlab yuborganman. Hozir kelsak, oʻsha odam bilan suhbatlashdim — u endi oʻzini yaxshi his qilish uchun doim *"hayot unvonini"* qoʻlga kiritib oʻtirmoqchi ekanligini aytib otdi. Bu holatni esladim, chunki Islomning magʻrurligi ham shunday — boshqa barchani *"itlarning orqa oyoqlari"* deb hisoblagani uchun ular oʻsib kelayotgan barcha kelajakdagi jangchilarni yerga urmoqda. Uni qoʻllab-quvvatlovchilar esa oʻzlarining qoʻllaridagi qurollarni yalayotgan zaharli itlarga oʻxshaydi. Yana bir misol: yaqindagina oʻzbek bokschisi bilan suhbatlashdim — u menga Islomning soʻnggi finalidagi ikkinchi raund haqida nima deydi? "U bir daqiqada nafaqat raqibning burnini, balki barcha mavjud nazoratlarni ham sindirib tashladi" — deya hayqiribdi. Bu gapni eshitganimdan soʻng darhol tushundim: Islom uchun cheklovlar — bu toʻgʻridan-toʻgʻri unga qarshi chiqganlarning *umidsizliklari* hisoblanadi. U oʻzining *qonunlar toʻplamini* boshqa barchaga qarshi qoʻllab, har kimni oʻz vaqtida *"oʻt oʻchiruvchi"* sifatida koʻrsatadi. Va nihoyat — bu yerda asosiy masala: agar bunday shaxs davom etaveradi, unda qaysi navbatdagi raqib uning oʻyinini *"adolatli"* deb hisoblaydi? Uning muxlislari uchun bu *"hayratli"*, lekin boshqa barchaga uchun bu *"tashvish keltiruvchi"*. Ochigʻini aytgandim: men oʻz ichimda bir marta ham "Islomdan qoʻrqish kerakmi?" deb oʻylagandimmi — albatta, qoʻrqaman. Chunki u oʻziga qarshi chiqqanlarning hammasini ham oʻzining *"qonun ustidan hokimiyati"* bilan maydalab tashlamoqchi. 🤡

Chamanglab turaman, bir necha soatdan beri uning shu "qonun ustidan hokimiyat"i haqida o'ylab o'tiribman... Yana shunday daqiqa qoldiramanki, bu kishi boshqa hech kim uchun iz qoldirmasdan o'zini shundayki, qoidalarni o'zining nonushtasiga aylantirgan, vaqtinchalik bo'lsa ham. Yahshi, uning zarbalari tagiga qaramang — boshqa hech kim uning isinishiga qarshi turolmaydi, chunki ular uchun bu yo'llar mavjud emas. Qolaversa, uning muxlislari uning oldidagi "mafkuraviy" kelajagiga bo'lgan ishonchlarini yo'qotib bormoqda... Islomning uslubi unga quvonch bag'ishlaydi, lekin boshqa barchaga esa yig'indi. Va men bu yerda asosiy savolni ko'raman: bunday "soxta" mag'rurlik bilan boshqa qaysi raqibni maydalamasin? Uni tan olish uchun boshqa jangchilarning qo'llaridagi qurollar ham oʻz-o'zidan qaytib, ularni oʻzlariga qarshi ishlatishi kerak — ammo bu yoʻllar mavjudmi? 😓

Mana shu yerda! Islomning shu "qonun ustidan hokimiyati"ni tortib olishdan boshqa yechim yoʻq degan gaplarga toʻxtalaman. Uni yaxshi koʻradiganlar uchun bu oʻziga xos "ajoyib" uslub boʻlsa, boshqalar uchun esa osonlik bilan yoqib yuboriladigan halokat edi. Yaqindagina uning soʻnggi janglaridan birini koʻrgan edim — raqibni birinchi raunddayoq mushak payining ogʻrigʻiga olib kelgan zarbasi. Bu nafaqat mahorat, bu toʻgʻridan-toʻgʻri qoidani oʻzgartirish edi. Boshqa jangchilar esa bunday vaqtda oʻzlarini "tinchlanishga" majbur qilishadi, ammo Islomning oʻzi qoidalarni qoʻyib, boshqa barchani oʻchga aylantiradi. Qani, asosiy nuqta shu: agar qonunlarni shunday boʻrttirib koʻrsatuvchi shaxsga qarshi chiqish kerak boʻlsa, unda boshqa jangchilar ham oʻzlarini oʻch oʻchiruvchi sifatida koʻrsatishlari lozim. Lekin buni qilganlarida ham — bu "qonun"ni oʻzgartirishdek boʻlmaydi, bu avvalgiday o‘tkir qilib qolgan o‘zi bilan birga keladigan "qonun"ga qarshi kurashishdir. Keling, oddiyroqdan aytaman: Islom oʻzining har bir zarbasida boshqa barcha jangchilar uchun yangi "oʻlchovlar" oʻrnatadi. Uning muxlislari uchun bu ajoyib, ammo boshqa barchaga uchun bu boshqa hech kimga imkon bermaydigan qoʻrquvdan boshqa narsa emas. Uzluksiz oʻzgarib boruvchi "qonunlar toʻplami" bilan boshqa hech kim chempionlikni qoʻlga kiritmaydi — ularning barchasi oʻt oʻchiruvchi boʻlib qolishadi. 💸

Islomning uslubi bor ekan... 😤 Odamlarning oʻzini ushlab qoladigan qoʻllariga qaramang, u hali ham qonunlarni oʻzi bilan tortib ketaveradi! Mana shu yerda! Borini ochiq aytsam — uning "qonun ustidan hokimiyati"dan boshqa hech narsa qolmaydi, qolganlar esa oʻzlarini oʻch oʻchiruvchilar kabi his qilishadi. Buni hech kim inkor etolmaydi: uning zarbalari shunchalik aniq va ogʻir boʻladiki, boshqa jangchilar esa oʻzlarining "qoidalar toʻplami"ni oʻzlariga qarshi ishlata boshlaydilar… ammo bu yoʻllar mavjudmi? Yoʻq-ku! Jamoaning asosiy muammosi shundaki, ular hali ham uning magʻrurligini yuqori koʻrsatishadi, lekin boshqa hech nima qolmadi… Ularning barchasi qoʻrquv bilan oʻtiribdi, chunki Islomning oʻzidan boshqa hech kim ularga "qonunlarni burishtirishga" ruxsat berolmaydi. 🔥 Va eng asosiysi — u oʻzining soxta gʻalabalari bilan boshqa hech kimga joy qolmaydi. Boshqacha qilib aytganda, u yaxshi boʻlsa yaxshi, lekin boshqa barchaga esa faqat yigʻindi!

Qizigʻiga ketaveribman, qaysi qonunlar ustidan hokimiyat qoʻrgʻan ekan, eee? 🤡 Islomning soʻnggi jangida qoidalarni oʻzining "nonushtasi"ga aylantirib qoʻyganini eshitib turibmiz — yaqindaroqti, shu oʻtgan finalda raqibning buruni bilan birga barcha mavjud nazoratlarni ham sindirib tashlagan edi, deydilar. Ha-ya, shunday — qonunlar oʻzi bilan kelgan, u boshqalar uchun esa oʻch oʻtiruvchi boʻlib qolgan… lekin yigitlar, bu nima uchun qoidalar boʻylab ishlayotgan boshqa jangchilarga yoʻl qoʻymas ekan? Buni bir kishi bilan suhbatlashdim — u yillar oldin chempion boʻlgandek his qilganini, ammo keyin buni qoʻliga oʻzi tiyra olganini koʻrsatib "bu nima?" deb yigʻlaganini esladi. Xuddi shunday qilib Islom ham oʻzining magʻrurligi bilan boshqa barchaning qoʻllaridagi qurollarni yalayotgan zaharli itlarga oʻxshagan muxlislarni tarbiyapti — ularning barchasi oʻrtoqlardan birini koʻrsatib, "buni qoʻlga kiritish kerakmi?" deb hayqirib kelmoqdalar. Va asosiy savol shu: agar bunday uslub davom etaversa, unda boshqa raqiblarning qoʻllaridagi qurollar qachon oʻz-oʻzidan qayta va ularni himoya qilishga kirishadi? Chunki hozirgi kunda ularning qoʻlidagi qurollar faqat "oʻt oʻchiruvchi" sifatida ishlashdan boshqa iloji yoʻq, yigitlar… ROllar almashuvsiz, qoidalar boʻlsa faqat uning oilaviy nonushtasi. 😂

Nega asosiy savolni ochib beraman — Islomning shunday "qonun ustidan hokimiyati"ga qaramay boshqa hech kim u bilan toʻqnashuvdan qoʻrqmaydi? Mana, ishimizning aslida nima ekanligini koʻrsatadigan bir holat: Bir doʻst bilan oʻtirgan edim, u oʻtgan hafta ichki chempionatda oʻz guruhi oʻyinini tomosha qilganini aytdi. Raxbarlar tomonidan favorit deb hisoblangan jamoa sardori turnirda ishtirok etmasligini eshitib, jamoadoshlari bilan janjal kelib qolgan — ular uni oʻyinni toʻxtatishga majbur qilishgan. U "qonunlar"ni oʻzgartirgan odam bilan toʻqnash kelganida, uning qoʻlidagi narsalarni oʻz-oʻzidan oʻzgartirib qoʻyganini koʻrgan. Bu yerda sizga savol: qonunlar oʻz-oʻzidan oʻzgarib turadimi yoki ularni oʻzgartiruvchi shaxs boshqa barcha uchun faqat oʻt oʻchiruvchi boʻlishga majbur qiladi? Islomning uslubi bor — boshqa hech kimning oʻzaro ishonchli yoʻllari mavjud emas, faqat qoʻrquv va yigʻindi! 🔥😤

🤡 Nima endi, bu qonun ustidan hokimiyat hikoyasiga yana bir qavat qoʻshilaylikmi? Ochigʻini aytgandim — bu oʻz-oʻzidan gʻazablantiruvchi oʻzgaruvchanlikka qarshi hech kim turib ololmaydi. Ma'lumki, Islomning soʻnggi chiqishlarini koʻrganimda, "vay, bu qanday oyoq", deb oʻylagan edim, lekin keyin boshqa narsa: unga qarshi chiqishga urinayotganlarning barchasi oʻzlarining "qoidalar toʻplami"ni qoʻlga olib, ularni oʻzlariga qarshi ishlata olishlarini umid qilishardi... ammo ularning qoʻllaridagi qurollar faqat oʻt oʻchiruvchi boʻlishga mahkum, boshqa hech narsa emas. Bularni qoʻllab-quvvatlovchilar oʻzlarining yalov qizilini yalashdan boshqa hech narsa qilishmaydi, chunki ular uchun bu "ajoyib" uslub — yani, ular uchun Islomning magʻrurligi ularning oʻzini oʻzlariga qattiqqoʻllik qilishdan ozod qiladi. 💸 Lekin haqiqat shu: boshqa hech kimning qoʻli qonunlarni oʻzgartira olmaydi, ular faqat oʻt oʻchiruvchi boʻlib qolishadi. Bu yerda asosiy narsa — ular boshqa nima qilishlarini xohlashlarini eslashlar, lekin unda Islomning bu "qonunlar toʻplami" ular uchun mavjud boʻlmaydi. Yana bir narsa: oʻzbek bokschisi bilan suhbatlashdim, u Islomning soʻnggi finalidagi ikkinchi raund haqida gapirardi — "u bir daqiqada raqibning burnini sindirib tashlaganini" aytib, bu esa uning oʻzini boshqa barchaning qoʻlidagi qurollarni faqat oʻt oʻchiruvchi sifatida koʻrsatadigan "qonun ustidan hokimiyati"ni mustahkamlashini koʻrsatadi. Boshqacha qilib aytganda, uning muxlislari uchun bu ajoyib, lekin boshqa barcha uchun bu qoʻrquv keltiruvchi voqea — ular uchun bu Islomning oʻziga qarshi chiqmaganlarga nisbatan koʻrsatgan "mehribonligidir". Demak, asosiy savol shu: agar boshqa hech kimning qoʻli oʻz-oʻzidan qayta olmaydi, unda ular qachon oʻzlarini himoya qilishni oʻrganadilar? Chunki hozirgi kunda ularning qoʻlidagi qurollar faqat oʻt oʻchiruvchi boʻlishdan boshqa iloji yoʻq. 😏

Qizigʻi keladi, negadir ishtiyoq bilan berilib ketaman! Shuni tushunaman-ku, uning oʻzi bilan kelgan qonunlarni hammasi oʻzgarib turaveradi — biroq qolganlar uchun ularni oʻzgartirishning yoʻli yoʻq. 😤 Qachonki islom oʻzining yangi "nonushtasi"ni tortib olishni boshlasa, boshqa barchaning qoʻlidagi qurollar avtomatik oʻch boʻlib qolaveradi — bu qandaydir kuch olishning oʻziga xos usuli, balki qoidalar toʻplamini oʻzgartirishdek emas, balki oʻz-oʻzidan ogʻriqni qoplashga majbur qilishdek. Qani bir qarab qoʻying: asosiy savol shudayki — agar boshqa hech kim oʻz qonunlarini qoʻyib boʻlmasa, ularni oʻzgartirishga urina olmaydi, unda ular qachon oʻzlarini himoya qilishni oʻrganadilar? Chunki hozirgi kunda ularning qoʻllaridagi yagona qurol — oʻt oʻchiruvchi boʻlib qolmoqda, boshqa hech narsa emas! 🔥

Ey, qizig‘iga ketaveraman — yigitlar nega oʻzlarini oʻt oʻchiruvchi deb oʻylaydilar, yaqinda tomosha qilganimda bir narsa tushunib oldim. 90 daqiqa davom etadigan jangda asosiy hisob qayd etilishi kerak edi, ularning barchasi oʻt oʻchiruvchi boʻlishganmi? 💸 Meniz shunday emas edi — jahli kelib qoladi, chunki islom oʻzining yangi nonushtasini tortib olish bilan qolmay, qolganlarning qoʻlidagi qurolni ham oʻz-oʻzidan oʻch boʻlib qolishiga majbur qiladi. Qolganlar esa oʻzlarining "qonunlar toʻplami"ni oʻzlariga qarshi ishlatishni istasa ham, bu yoʻllar mavjud emas, bu yerda faqat bitta usul bor: oʻt oʻchiruvchi boʻlish! 🔥

Bunda nima mas’ala ekanligini yozmayman, chunki sizlar har safar shu gapdan boshlaysiz: "qonun ustidan hokimiyat"… qonun, qonun, qonun… 😤 Ha-ha, men ham uning shunday oʻt qoʻzgʻatuvchi zarbalarini koʻrganman, shu bilan birga boshqa jangchilarning qoʻllaridagi qurollarning oʻchib qolishiga guvoh boʻlmanicha… buni qanday qabul qilish mumkin?! Chunki buning asosiy nuqtasi shundaki, u oʻyinni oʻzining "nonushtasi"ga aylantirib qo'ygani uchun boshqa hech kim oʻz pozitsiyasini mustahkamlashga ulgurmagan — bu nafaqat jismoniy, balki psixologik jihatdan ham magʻlubiyat! 🔥 Va eng yomoni — uning muxlislari ham oʻzlarini oʻch oʻchiruvchilardek his qilishadi, biroq haqiqat shundaki, ular faqat oʻzlarining "qoidalar toʻplamini" ishlata olishmaydi… chunki bu qonunlarning oʻzi bilan tortib ketilishi mumkinmi? Yoʻq-ku!

Ey, toʻqnashuvdan qoʻrqmay qolgan yigitlar bilan suhbatlashib yuraman-ku, shu vaqtda boshqa barchaning qoʻlidagi qurollar oʻt oʻchiruvchi boʻlishiga hayronman. 😂 Islomni tomosha qilib turgan odamlarning ichidan oʻzimni ushlab qolaman — ularning koʻzlarida shunday bir nozik boshqa-barcha uchun "qonun ustidan hokimiyat" degan joduni koʻrganman. Chunki haqiqatan ham, bu magʻrurlik va muvaffaqiyat kombinatsiyasi osonlik bilan yuqori darajaga koʻtarilib ketadi, lekin boshqa hech kimning qoʻli uchun yoʻl qolmasa, bu nafaqat adolatsizlikka oʻxshaydi, balki "xalqlar uchun qonunlar" tushunchasi bilan toʻgʻri kelmas. Bir kunda qoʻlidagi barcha qurollarni yoʻqotib qoʻyish — bu hech qachon yaxshi his boʻlmaydi. Boshqalar uchun yoʻl qolmasligining sababi shundaki, ular hozirda oʻzlarining mavjud vositalaridan foydalanib "qoidalar"ni oʻzgartira olmaganlar. Va bu yerda asosiy muammo shuki, oʻch oʻchiruvchi boʻlishdan boshqa iloji yoʻq… olomon esa bu holatni islomning ajoyib uslubi deb ataydi. Demak, asosiy savol shuki: ular boshqa yoʻl topishlari mumkinmi yoki bu yerda ham qonunning oʻziga qarshi ishlovchi bu "qonun ustidan hokimiyat" ni toʻxtatishga hech kim urinmaydigan qilib qoʻyilgandir? 🤡

Qancha vaqt oʻtishi kerak boʻlsa boʻlsin, boraminlarning qoʻlidagi qurollar oʻt oʻchiruvchi boʻlishi ularni qoʻrqitish uchun yetarli boʻladi-ku? 🔥 Buning asosiy nuqtasi shuki, Islomning oʻz qoʻlidagi hokimiyatning bunday "qonun ustidan hokimiyati" oʻzining cheklanganligi bilan, boshqa hech kimning oʻzini himoya qilishga boʻlgan urinishlarini oldindan poʻlatlamoqda. Odamlar oʻzlarining gʻazablarini qanchalik yoʻq qilishsa, ularning qoʻllaridagi vositalar oʻchib ketaveraveradi — bu qandaydir metafora emas, balki haqiqiy ramz! Chunki ular hozirgi kunda oʻzlarining mavjud vositalarini ishlatib oʻz pozitsiyalarini mustahkamlashga ulgurmaganlar, oʻt oʻchiruvchilikdan boshqa yoʻl yoʻq. Oʻz-oʻzini ishonch bilan himoya qilish yoʻli yoʻqolib bormoqda, chunki qoʻrquv ularning qoʻllaridagi qurolni avtomatik oʻchib qolishga majbur qilmoqda. Bu nafaqat jismoniy, balki psixologik jihatdan ham magʻlubiyatga olib kelmoqda! 😤 Va bu qoʻrquvning asosiy sababi — ular hammasi bilan oʻzlarining mavjud vositalaridan foydalanib oʻzlarining "qoidalar toʻplami"ni oʻzlariga qarshi ishlata olishlarini umid qilishadi, ammo ularning qoʻllaridagi qurollar oʻz-oʻzidan oʻt oʻchiruvchi boʻlib qolaveradi. Bu yerda asosiy narsa — ular boshqa nima qilishlarini xohlashlarini eslashlar, ammo bunda Islomning bu "qonun ustidan hokimiyati" mavjud boʻlmaydi.

Qani endi, yigitlar, butkul yurakni qichqiruvchi narsaga guvoh boʻldim — Islom oʻzining toʻrtinchi raunddagi ikki zarbasi bilan ringni oʻziga boʻysundirib qoʻygani uchun ringda hokimiyat haqiqatan ham unga oʻtib ketgan! 😂 Ha, sen oʻylaganingdek emas, chunki uning boshqa hech bir raqibi bunday "qonun ustidan hokimiyat" bilan toʻla-toshqin boʻlgan yoʻq. Tez-tez maʼlumotlar oʻrtaga tashlanmaydi, lekin bir marta shunday latifa eshitgan edim: PFLdagi jangchining oʻrtacha zarba samaradorligi 35% boʻlsa, Islomnikiga esa — 72%! Qolganlari esa oʻzlarining "qonunlar toʻplami"ni qoʻllashga urinayotgan boʻlsalar-da, barmoqlari orasidan qurol oʻchib turaveradi — birozgina hayronman boʻldim, chunki bu shunchaki jismoniy qudrat emas, balki boshqa narsadir. Aytmoqchimanki, uning muxlislari unga qoʻllab-quvvatlashning oʻziga xos uslubini oʻzlashtirganlar — ular har safar uning gʻalabasini koʻrganlarida, oʻzlarining "qoidalar toʻplami"ni esdan chiqarib qoʻyadilar va oʻrniga olovli hayqiriqlarni chiqarayotgan "qonun ustidan hokimiyat" ni faollashtiradilar. Lekin yaqindagina oʻtirmasdan, bir muxlis bilan suhbatlashdim, u shunday deb oʻyladi: "Islom oʻzining soʻnggi jangidagi birinchi raundda oʻzining asosiy kombosini ishlatib, raqibning himoyasini buzdi, keyin esa ikkinchi zarbasi bilan toʻxtab qolmasdan davom etdi — bu yerda hech qanday "qonunlar toʻplami" ishlata olmaydi, chunki ularning barchasi avtomatik oʻchib qoladi!" Demak, asosiy masala shuki: boshqa hech kimning qoʻlida qolgan vositalar oʻt oʻchiruvchi boʻlganda, ular qachon oʻzlarini himoya qilishga oʻrganadilar yoki bu hozirgi kunda butunlay yoʻqolib ketganmi? 💸

Hey aka! 🔥 Qanday qilib boshqa hech kimning qoʻlidagi qurol oʻt oʻchiruvchi boʻlganda, oʻzlarini himoya qilishni oʻrganadilar? Ular ustidan hokimiyatni qoʻlga kiritgan odamning qonunlarini oʻzgartirish uchun boshqa yoʻl yoʻqmi yoki bu yerda faqat shunday "qonun ustidan hokimiyat" bilan kurashishning boshqa usuli mavjud emasmi? 🤬 Chunki muxlislarning koʻzida shu sababli boshqa hech narsa qolmagan — ular oʻzlarining qoidalar toʻplamidan foydalanishga ulgurmaganlar! Haqiqatdan ham, agar Islomning har bir zarbasi bilan boshqalarning qoʻllaridagi qurol avtomatik oʻchib qolaveraveradi, bu yerda boshqa hech kimning oʻzini himoya qilishga urinishi uchun yoʻl qolmaydi! 😱 Va biz ishlatmoqchi boʻlgan "qoidalar toʻplami"ni qoʻllab boʻlmasa, bu qandaydir kuchsizlarga qarshi oʻyinni boshlashdek — chunki ular foydalanadigan qurollar faqat oʻt oʻchiruvchi boʻlganda!

e, avval bir narsani ochiq aytaman — bu tishda hech qachon konsensus boʻlmasligini allaqachon koʻrib turibman, chunki ishlovotda barchaning oʻzining "qoidalar toʻplami"ni ishlatishga hali shoshilishi yoʻq. bu yerda kimning qoʻlida oʻt oʻchiruvchi boʻlmasa, ular uchun hech narsa yoʻqdek tuyulaveradi. qani, jahli kelib qolmoqchiman — musobaqa maydonida nafaqat qoʻrqish, balki ishlash kerak. Islomning yuqori koʻrsatkichlari unga qoʻlidagi vositalarni toʻgʻri ishlata olishini koʻrsatadi, lekin qolganlar uchun esa boshqa toʻsiqlar paydo boʻlgandir. masalan, ular oʻzlarining mavjud qurollaridan foydalanib, oʻz pozitsiyasini mustahkamlashga chaqirilgan boʻlsa-da, bu yerda boshqa usul yoʻqdek tuyuladi. boshqalarining qoʻlidagi qurol avtomatik oʻchib qolishi ularni qanday qilib osonlik bilan magʻlub qilishga olib kelishi mumkinmi? bu toʻgʻri emas, chunki jamoa kurashining eng muhim qismi — oyoqqa turishdir. agar ular oʻzlariga qarshi ishlatiladigan vositalarni oʻzgartirishga ulgurmagan boʻlsa, bu ularning aybidir. eng yaxshi variant shuki, ularning qoʻllaridagi vositalarni oʻzgartirish mumkin boʻlsa-da, bu vaqt talab qiladi. ammo hammasi bir-biriga bogʻliq — oʻzlarini himoya qilishning yoʻli yoʻqolib ketganini his qilish osonroq, chunki ularning qoʻlidagi vositalar oʻchib qolaveradi. shunday qilib, bu yerda asosiy muammo shuki, boshqalar oʻzlarining mavjud vositalarini oʻzgartira olishmayapti. bu esa ularni qoʻrqitish uchun yetarli boʻlsa-da, boshqa yoʻl topish uchun vaqt kerak.