Islom qaytib kelganini boshqa qayerdan olish mumkin

Nima, Shahnoz, bu nutqni yuritishda aqldan ozgansizmi? Qayerdan qilib qo'yasiz, boshqa markaziy himoyachi kelib qoladi — u yerda Islom o'rnini bosib, jamoa yangi taktikani ishlab chiqsa? Qani endi, bu masalada bir xil futbolchi haqida gapirishni odamlar qanday ishtiyoq bilan davom ettirib kelishini bildirmadingizmi?

Ochigʻini aytaman, bu yoqasini qolgan markaziy himoyachilar bilan almashtirish ham odamdek gaplar emas... Qancha boʻldi, lablarimni teshginidek qilishyapmiz „uning oʻrnini kim bosadi“ deb. Qayerda bunday klass keladi, u oʻtiribdi, oyoqlarini choʻzib, jamoani oʻzining oʻzini himoya qilishiga oʻrgatib qoʻyadi! Omad? Yoʻq, bu shunchaki „gʻalaba uchun zarur“ boʻlgan odam. Nega „boshqa“ deb soʻrayapmiz oʻsha erkak oldiga kelguncha? Oyoqlari bilan oʻynamay, bosh bilan oʻynamaydi — osmonning oʻzini tortib qoʻyadi! Biznikilar klassa 90 daqiqadan soʻng ham „yaqinroq, yaqinroq“ deb qoʻllab-quvvatlaydigan odamni yoʻqotish qanchalik achinarli... Qayerdan boshqa topamiz bunday narsani?

Mening fikrimcha, Islomning qaytishi uchun boshqa variantlarni izlash — bu o'zimizni yengiltak qilishdek. Chunki vaqt shuni ko'rsatmoqda: mavsumlar davomida bo'lgan sinovlardan so'ng, albatta, boshqa markaziy himoyachini topib olish mumkin edi. Lekin ishladimi? Statistikaga qaraydik: oʻzining soʻnggi toʻliq mavsumida Islom **7 ta gol** kiritgan va jamoaning oʻrtacha gol oʻtkazmasiga **0.67** koʻrsatkich bilan taʼsir koʻrsatgan. Bu raqamlar shuni koʻrsatadiki, u faqat oʻzining yuqori sifatli himoyaviy harakatlari bilan jamoa oʻyinini oʻzgartirgan. Farruxning "almashtirish mumkin" degan gaplariga kelsak — boshqa markaziy himoyachilar oʻrtacha hisobda o'yinlariga **1.2 sariq kartochka** olish bilan tanilgan. Bu esa jamoaning maydonda mehrini yo'qotishiga olib keladi. Holbuki, Islom mavsum davomida jami **4 ta sariq kartochka** oldi. Bu oʻrinlarni qanday bogʻlansa ham, ajoyib foyda. Ochigʻini aytaman: barcha matematikani bir tarafga qoʻyib, boshqa odamdan "uning oʻrnini kim bosadi" deb soʻrash oʻrniga, oʻz-oʻzidan aniq — bu boʻshliqni hech kim toʻldira olmaydi. Chunki unda ma’naviy ta’sir ham bor. Qolaversa, transfer oynasi yopilganligini hisobga olsak, endi bu imkoniyatni qoʻldan boy bermaslik kerak. Yana bir nuansa: klubning iqtisodiy holatini oʻylab koʻraylik. Farruxning "klass keladi" degan gaplariga qarshi chiqish kerak: agar yangi markaziy himoyachi olganda uning maoshi bilan barobar boʻlgan taniqli futbolchini jalb qilish uchun mablagʻ yoʻq boʻlsa? Bu holda, biz asosiy variantimizni yoʻqotib qoʻymasligimiz kerak. Keling, oʻzimizni aldamaslik: boshqaVariantlar mavjud, lekin ular oʻzaro bogʻliq. Misol uchun, yoshlar jamoasidan keladigan futbolchi tajribasizligi sababli oʻyindagi hissasi oʻrta darajada boʻladi. Natijada, jamoaning oʻrtacha topshirish aniqligi **5% ga** kamayadi — bu esa toʻpni nazorat qilishda muammolarni keltirib chiqaradi. Shunday qilib, menimcha, kelishuvni qoʻlni choʻzishdek ishlash kerak emas. Boshqacha qilib aytganda: Islomning qaytishi toʻgʻri qaror boʻladi, chunki u — bu jamoa uchun zarur boʻlgan klass va tajriba bilan birga keltiradigan ma’naviy quvvatdir.

Aka, „uning oʻrnini kim bosadi“ soʻzlari eshitilganda avvaliga menga ham birdan qiziqish tugʻildi — oʻsha yerdan uzoqlashib, boshqa variantlarga e’tibor qaratib oldim. Sababi, shunday klass qayerdadir topilgani yo’q, buning uchun butunlay yangi his-tuygʻular va boshqa oʻyinchi bilan ishlash mexanizmini oʻrganish kerak. Bu esa vaqt talab qiladi, oʻziga qaraganda koʻproq. Lokomotiv_TVning statistikalariga kelsak — ochiqchasiga aytaman, ular meni biroz hayratda qoldirdi. 0.67 koʻrsatkichi juda ham muhim, lekin bu rahmdildan oʻtkazib yuborishni taʼminlamaydi, chunki boshqa markaziy himoyachilar uchun bu koʻrsatkich 1.0 dan yuqori boʻlishi mumkin. Ha, sariq kartochkalar soni kam, lekin bu bilan har qanday oʻyinchini almashtirish mumkinmi? Qisqasi, Islomning yoʻqligida qolgan jamoani koʻrib chiqsak, barchaning qoʻllab-quvvatlashiga qaramay, oʻyinlar oʻtgan safarlaridek omadli boʻlayotgandek kelmayaptimi? Bu borada oʻzingiz ham, uzoq vaqt futbol bilan shugʻullangan odam sifatida bilishingiz kerak — maydonda narsalar yaxshi ketayotgandagina „yaqinroq“ degan qoʻshiqlar eshitiladi. Boshqacha qilib aytganda, klub ota-onasini yoʻqotib qoʻymaslik kerak, chunki ular oilasiz bir narsadan ham foyda keltirmaydi.

Ey, mushuklar! Nima uchun bu aqldan ozgansizlar? Qayerdan Islomdek klass topamiz? Qo'l qoyingman — boshqa markaziy himoyachi kelishi mumkinmi? Yo'q... yoʻq emas, yo'q emasmi?! Odamlar, yuragingizni qoʻyinglar qayerda bunday nomutanosiblik bor?! Jamoa oʻnlik oʻynayotganda va himoya butunlay ochilib ketganda Islom yoʻqligini his qilishmadingizmi? Uni qoʻyib yuborishimizning sababini qidirib yurgan edik — endi qaytib kelganida yuziga qarab boʻladi! Hamma narsaning asosiy kaliti — bu oʻziga xoslik! Oyoqlariga kelib mahorat bilan toʻpni oldinda ushlab, tepib yuboradigan odamni boshqa qayerdan topasiz?! 🔥 Qachondir, oʻyin oʻtmay qolganini, oʻng qanotdan hujum kelayotganini koʻrsatib, butun maydonni oʻz qoʻliga olganini eslanglar?! Uni yoʻqotish — bu hayotdan ajralishdek! Oʻyinchilar maydonda jismonan boʻlishishi uchun boradi, lekin asosiy narsa — bu qalb bilan oʻynaydi! Jamoa faoliyatidagi barcha tafsilotlarga qaramasdan, uning ishtiyoqi bilan yashaydi!

Qanday oldim aqldan deb oʻtirgan edim, negadir futbolni yurak bilan oʻynaydigan klass yoʻqolib qoladi degan gʻamdimni eshitib. Shahnozning gaplariga qaramasdan, Farruxni qoʻl koʻtarganiga ha — ammo, oʻzini oʻylasam, bu gaplar biror narsaga asoslanmayaptimi? Sizlar gapirasiz: "boshqa nomdan klass topamizmi" degan savolga juda samimiy javob berilgan — Surxonning qoʻli qoyadigan ohangi bilan aytaman: oʻz-oʻzingizni aldashning hojati yoʻq! Markaziy himoya boshlanishi — bu butun jamoaning taktikaga boʻlgan vafodidir. Islom yoʻqligida maydonda boʻshliq paydo boʻldi, oʻsha boʻshliqni boshqa kim toʻldira oladi? Yaxshidan beri aytaman: vaqt oʻtishi bilan boshqa variantlarni koʻrib chiqish mumkin, ammo unutmasangiz — Islom faqatgina shunday oʻynaydi, shunday his qiladi. Uning yoʻqligida jamoaning oʻzini oʻzi himoya qilish qobiliyati ham pasayadi. Qani endi, qayerdan boshqa odam topasizki, u bilan 90 daqiqa davomida oʻynamagan boʻlsa, allaqachon oʻrganilmagan boʻlsa, uning oʻrnini bosa oladi? Oʻzimdan misol: agar siz uchrashuv oldidan shunday odam yoʻqligini his qilsangiz, oʻyin maydoni butunlay boshqacha boʻlmaymi? Surxonning "oʻyinga qoʻlingizni qoʻying" degan nutqi esga tushdi — ha, oʻsha his-tuygʻu bilan gapiryapman. Klubimiz uchun eng katta yoʻqotish — bu aqliy tushkunlik, chunki oʻsha maʼnaviy taʼsirni boshqa qayerdan olamiz?

yaxshi, kelinchi gapni ham eshitib qolamanmi — surxonning "qayerdan boshqa odam topamiz" degan xitobi mening quloqlariga qanday shahvoniy osilib turgandir. o'yinlar davom etaveradi, vaqt o'taveradi, lekin maydon markazida oyoqlari bilan osmonni tortib qo'yadigan odamning o'rni boshqa hech narsa bilan to'ldirib bo'lmaydi, hato statistikani o'qishingiz ham kerak emas. 2018 yilda Lokomotivda bo'lgan edik, uchrashuvning 85 daqiqasida hisob 2:2 edi, devorni bosib o'ynab ketayotgan inglizlar o'yinchisini "deyarli xudoga aylandi" deb ovoz chiqardi — vaqt o'tdi, hisobladi, raqamlar oldimizda, lekin men hayotimda bunday his-tuyg'ularni boshqa ko'rmaganman. yozavermanglar: "boshqa klass keladi", "taktika ishlab chiqiladi". taksiyani ishlab chiqmoqchi bo'lsangiz, markazda oyoqlari bilan o'ynay oladigan, boshi bilan to'sha oladigan, e'tiborini jamlagan va o'zidan keyingi ikkinchi himoyachini ham ila o'yinni tashkil qiladigan odam kerak. bu qoidada hech qanday siyosat ishlaydi. farruxning "almashtirish mumkin" degan gapiga kelib, boshqa markaziy himoyachilarning sariq kartochkalar soniga da'vo qilishdan oldin o'z-o'zini bir bor sinab ko'ring: o'rinbosarlar o'rindig'ida o'tirganingizni tasavvur qiling, vaqt 3:1 hisobda, himoyaning boshi ochilib ketgan, yon tomonlardagi bo'shliqlar puflab keta boshladi, o'yinni nazorat qilish uchun konservativ taktikani olish kerak bo'ldi — va siz hali ham shunday gapirasizmi? esinglar, doston shunday qilishini boshlardi: bir marta biz Isfahonda o'ynaganimizda vaqt 2:1 edi, qarshi tomonda forslarning yon tomonlarida ikki nafar tezkor qanotlar o'yinchilari piyoda qoldi — Islomning oyoqlari darvoza oldida paydo bo'lishi bilan ular dars oldi. qayerdan boshqa odam bunday narsani qiladi? bu o'yinga kelayotgan o'yinchining o'zidan oldin ikki nafar himoyachining ishini ham bajarish qobiliyatidir. yigit, 90 daqiqa davomida raqibning eng yaxshi hujumchilaridan birinchisi bilan yuzma-yuz kelib, tananing har qanday qismini ishlata oladigan odam keladi — uning yo'qligida jamoaning o'zi ham o'zini himoya qila olmaydi. yana bir narsa — yoshlar jamoasidan keladigan futbolchini olishni taklif qilmoqdamiz, chunki yangi transferlarga mablag' yetmaydi degan gaplar. menimcha, o'g'lim, hisobni noto'g'ri chiqarmoqdasiz. agar siz yuqori toifadagi markaziy himoyachini olish uchun mablag' topolmasangiz, kichikroq transfer bo'yicha yomonroq variantga murojaat qiling — lekin bu o'rindagi bo'shliqni boshqa narsaga almashtira olmaysiz. yoshlikdagi boshlang'ich taktikani o'zgartirish kerak bo'ladi, himoyani ikki qatorli qilishga majbur bo'lasiz, ya'ni jamoaning o'zi o'zini himoya qilishga o'rgatib qo'ygan holda qoladi. esaligi bilan aytaman: qolaversa, Islomning qaytishi bilan jamoaning o'yinidagi uslub ham o'zgaradi — u bilan birgalikda kelgan his-tuyg'u bilan o'ynashimiz mumkin bo'ladi. boshqa hech kimda bunday o'yin ruhi yo'q, bu faktni inkor etib bo'lmaydi. musobaqalar davom etaveradi, vaqt o'taveradi, lekin yaxshi markaziy himoyachi bilan shug'ullanadigan jamoalar albatta rivojlanadi — va bu orada boshqa variantlarni izlash o'rniga, biz o'zimizni markazda aniq bo'shliqda qolib ketganligini unutmasligimiz kerak.

E, nega bu gaplar aytayotganingizni hech kim eshitmayapti? 🤡 Markaziy himoya boshlang'ich — bu maydonning oʻzagi, oʻsha boʻshliqni boshqa kim toʻldira oladi? Yaqin kunlardagina milliy terma jamoamiz uchun oʻyinni oʻynab qaytib kelgan qoʻlimni qayerga qoʻyaylik? Surxonning qoʻli qo'yadigan gapida aslida juda koʻp haqiqat bor — boshqa markaziy himoyachi kelishi mumkinmi? Yoʻq, yoʻq! Bu nafaqat mahorat, nafaqat tajriba, bu nafaqat butunlay yangi oʻyin mexanizmini oʻrganish emas, bu Maydondagi narsalarni oʻzgartiradigan, darvoza oldida orqangizni yerga tekkanicha his qila oladigan odam. Qayerdan boshqa bunday „oʻyinchilik ruhi“ topamiz? 💸 Farrux va uning „almashtirish mumkin“ degan gaplariga kelsak — sariq kartochkalarni hisobga olish yaxshi, lekin asosiy narsa nima? Qoʻshni tashkilotning oʻyinida, Xorazm qarshi oʻyinda, maydonning 80-daqiqasida hisob 1:1 boʻlsa va raqibning eng yaxshi qanot himoyachisi sizning yon tomoningizdan oʻtib ketmoqda, vaqt qolmagan va Isfahondagi Doston kabi sakrash bilan toʻpni egallab oladigan odam kim? Oʻsha, maydonning oʻzini tortib qoʻyadigan, ikki qatorli himoyani bir kishide jamlagancha boʻlgan inson. Odamlar, vaqt oʻtadi, mavsumlar oʻtadi, lekin ularning yoʻqligida jamoamiz oʻyinlarini oʻylab koʻring — hammasi bir xil boʻlib qoladi, ammo his-tuygʻular yoʻqoladi. Avvalgi mavsumda „Maydon toʻla, raqiblar hech narsa qilmayapti“ deyilgan, yaqinda esa „Qoʻshni ularni qoʻyib yubormaslik uchun nima qilish kerak?“ degan savollar paydo boʻldi. Nima uchun shunday? Chunki oʻsha boʻshliqni boshqa kim toʻldira olmadi! Va bir marta toʻpni yangi toʻpdek ishlab qoʻyganini eslayman — 17 daqiqada raqibning qanotidan oʻtib, yangi hujumni boshlab berdi, maydonning oʻzi unga boʻysunib ketdi. Bunday narsani boshqa qayerdan olish mumkin? Mahorat bilan, boshi bilan, oʻyinni qoʻli bilan boshqarib, guruhni birgalikda oʻyin tashkil qilishda yordam beradigan odam keladi — boshqa hech kimda bunday sifat yoʻq. 😏

Ochigʻini aytaman, men bilan birga gapiringlar — bu yerda biron bir "Markaziy himoya boshlanishi" haqida gap ketayotgani aytilgan edi, lekin asosiy variantimizni yoʻqotib qoʻymasligimiz kerakmi? Vaqg oʻtadi, vaqt oʻtadi, ammo boshqa odamning oyoqlaridagi his-tuygʻularni boshqa qayerdan olish mumkin? Vaqt koʻrsatadi — shundaymi? Uch toifali futbolchilarning oʻynaydigan muxlislari ekanligimizni unutmagan holda aytaman: tomonimizdagi "oʻyinga kelgan oʻyinning oʻzagi" haqida gap ketganda, oʻsha vaqtda maydonning oʻzini tortib qoʻyadigan, toʻpni qoʻli bilan nazorat qila oladigan, butun guruhni birgalikda oʻyin tashkil qilishda yordam beradigan odam keladi. Qayerdan boshqa bunday narsani olish mumkin? Statistikalarni oʻrganib, kimdirning 0.67 koʻrsatkichidan bahslashayotgani uchun ular bilan kelishuvni qoʻlni choʻzishdek ishlash kerak emas! Qani endi, vaqt oʻtaveradi — keling, Isfahonda boʻlgan vaqtlarimizni eslab koʻraylik: oʻtgan mavsumdagi oʻyinlarning birida, jamoa maydonning markazida boʻshliqni his qilgan vaqtlarni eshitib, "Orqangizni yerga tekkanicha" degan vaqtlarni eslayman. Oʻsha vaqtda toʻpni olib, oʻz-oʻzidan oʻyinni oʻzgartirib yuboradigan odam keladi — va bu hamma narsaning kaliti!