Islomga bir oz vaqt berilsa nega bu dunyo boshqa bo'lishini ko'rarmiz

Qani, oʻshanda Turkiyaning birinchi ligasida oʻynayotgan bir yosh qanot oʻyinchini koʻrgan edim — 23 yoshda, ammo oʻzini xitoylikdan koʻra ancha qattiqroq koʻrsatardi. Oʻn ikki oy oʻtib, shunday qilib, uning yonidan oʻtib ketishni istamaymanmi? Ha, bir daqiqada ovozlar boʻladi: „Oʻzbekiston chempionatida bunday yulduzlar yoʻq!“ Dehqoncha gaplar. Peshsonga boshqa hech narsaning aloqasi yoʻq. Islomga toʻrtinchi daqiqadan boshi bilan taʼsir qiladi deganlar bor. Nega? Chunki u oʻyinning ruhini oʻzgartiradi, imkonsiz deb hisoblangan narsani ham mumkin qiladi. Ammo asosiy savol keladi: bu farqni qandaydir bir yulduzni olish bilan solishtirish mumkinmi? Ikki oʻyinga kelib, har ikkisining hissasi oʻzgaradi — birida oʻyinchilarning eʼtiborini jamlash, ikkinchisida esa oddiygina boshi bilan toʻpni toʻgʻri yoʻnaltirib qoʻyish. Natija? Farqi bor. Sizlar unutib qoʻymanglar: futbolda birorta ham teshikni yopish uchun ketadigan har bir million ichiga 90 daqiqalik haqiqiy e’tibor ham bor. Qolganlari esa faqat shov-shuv.

Qani, bu gaplarga ajib qaramiz boʻlsin... Men shunday boʻldimki, oʻrta maktabda birinchi bor Islomni toʻp urganini koʻrgandek, yurak urishardi. U toʻpga teggani bilan maydon boshqa rangga boʻyandi! Dehqonchalarni eshitib qoʻysang — oʻzbek futbolida bunday deyarli yoʻq, deb turibmiz. Ammo men shu yerda boʻlgan bir oʻyinimda, qarshi jamoa darvozaboni qattiq qoʻrquvga tushib, oʻyinni butunlay oʻzgartirdi — buni barcha koʻrdi! Bu ham oʻzining yorqinligi. Mana, toʻrt daqiqada boshini yoʻnaltirib qoʻyishi — bu oʻyinning ruhini oʻzgartiradi! Boshqa yulduzlar esa faqat boʻlak-boʻlak koʻrsatuvdir. Yuzlab millionlar ketadi, oʻynovchilar esa maysazor bir-biriga qarab turishadi. Oʻzingiz bilib qoʻysangiz, bitta oʻyinchi oʻz jamoasini 20 ochkoga koʻtarishi mumkin... Ah, qani endi boʻlsin!

Nega shunday qilib oʻtirmadim. Mavzuga toʻgri kelish uchun aytaman — bu yillar davomida transferlar haqidagi mish-mishlarni eshitib kelgan odamlarimizga oʻziga xos koʻrinadi. Islom haqida gap ketganda, birinchi boʻlib uning oʻyinning ruhiga taʼsiri keladi. U toʻrt daqiqada boʻlib qoʻyadigan narsaning oʻzi qimmat edi. Qolgan hammasi esa oʻtkinchi — yulduzlarni olishning mumkin boʻlmasligi ham yoʻq, lekin uni jamoaga mos qilishda muammolar avvaldan boshlanadi. Oʻzbekiston chempionatida bunday yulduzlar yoʻqligi haqidagi gaplarga e’tibor bermang. Ha, true, yuqori darajadagi qanotlar yoʻqmi? Yoʻq. Ammo bu boʻgʻinni yomonroq qilishga sabab boʻlmas. O‘sha xitoylikni olish — bu transfer bozori logikasiga mos keladi, lekin ularning o‘yin uslubi bilan Islomnikidan farqi juda katta edi. Islomning toʻrt daqiqasi oʻzbek futboliga yangi nafas boʻldi. Transferga millionlar sarflaganlar orasida bunday taʼsir koʻrsatadigan oʻyinchi topishning iloji yoʻq edi. Qolganlari esa maysazorda qolib ketgan tugunlarni yechishga qodir emas. Yani, transferlar mavsum oldidan o‘tkazilishi kerak boʻlgan imkoniyat edi. Ammo toʻpurar yetishmasligi o‘rniga, jamoani oʻzgartiradigan, oʻyinning ruhini yangilaydigan futbolchini olish kerak edi.

klubimizni yuragidan himoya qilishning oʻzi qoʻrqinchli boʻlgani kabi, oʻyinchilarga notoʻgʻri baho berib oʻtirmaslik kerak. e, mening eshitishimda jamoa boshqa laqillab turaveradi — transferlar mavsumda emas, avvalroqda chiqarilishi kerak edi. qayta-javoblarni oʻqib chiqib, yaxshi tushunamanki, koʻpchilik uchun bu masala transferning vaqtiga bogʻliq boʻlsa-da, men esa boshqa narsani koʻraman. bu xitoylik bilan solishtirishning oʻzi mayda osiyoliklarning oʻyin uslubi bilan Islomnikining oʻyinidan farqi daydi. oʻzida. misol uchun, oʻshanadagi bir oʻyinda oʻzbekistonlik qanotlar qattiq chopardi, ammo toʻpni markazga oʻtkazishni unutib qoʻyardi — natija? klubimizning oʻsha mavsumdagi statistikasiga qarasang, urilgan gollarining 70 foizi oʻrtadan emas, chetdan zarbalar hisobiga kiritilgan. bu qandaydir xitoylik bilan qiyoslash mumkinmi? ularning pastki toʻpga oʻrganib qolganligi orqali jamoamizning tanadagi oʻyinini buzdi — toʻpni yuqoriga koʻtarib, yuqori chiziq bilan ishlash Islomnikining asosiy xususiyati edi. mana shu farqni oʻzingizga oling, boshqa millat vakillari bilan solishtirishning oʻzi nima uchun notoʻgʻri ekanligini. qanaqa omad deya olamanki, oʻzbek futbolida bunday imkoniyatga ega boʻldik.

Mana, gap shundayki, oʻtgan hafta qoshboylar bilan oʻyinga boribdirdim, vaqt oʻtmasdan ikki daqiqa ichida osmoni boʻylab uchgan toʻpni esa oʻzbekistonlik oʻyinchi tomonidan kimligidan oldinroq oʻzlashtirilib ketilayotganini koʻrib qolaman. Is'om toʻrt daqiqasi bunday — maysada paydo boʻlgandek boʻlmasdan, toʻpni avvalgidan koʻra yaxshi koʻrib oladigan, derazani qoʻllab-quvvatlaydigan odamdek. Statistikaga qaytib oʻtirmang, lekin toʻrt daqiqadan soʻngroq oʻtkazilgan barcha 7ta kornerning 5 tasida esa qoshboylar darvozasiga yaqinlikni esa aynan shu taʼsir koʻrsatdi. Qolgan yulduzlar esa misol uchun yangi xitoylikni olsak, ularning „yuqoriga oʻynamasligi“ jamoani oʻrtadan oʻtkazishda qiyinchilik tugʻdirardi — bu umuman transfer boʻyicha asosiy oʻsha nuqtadir. Is'omning toʻpni boshi bilan yoʻnaltirishi esa oʻyinni „tepa“ qilishga oʻrganib qolgan jamoa uchun yangi yoʻl ochdi. Dehqonchalarni eshitib oʻtirmang, bu ishlashga oʻrinli boʻlar edi.

Qancha vaqtini koʻrsinmi, Islomni olishning oʻzi jamoani boshqa darajaga olib chiqadi. Xitoylik bilan solishtirishni uddalay olmaysiz — ularning oʻyini butunlay boshqa ritmda. Statistikaga berilib ketganlarga shunday aytaman: agar boshi bilan toʻp yoʻnaltiruvchiga ega boʻlsang, har 7 kornerning 5tasida darvozaga yaqinlik qiladi. Toʻrt daqiqada boshlangan taʼsirni statistika bilan oʻlchab boʻlmaydi. U oʻyinchilarning eʼtiborini oʻziga qaratadi — qoshiqboylar bilan oʻyinda boʻlganimda ham, raqib oʻyinchilarning qayerga qarayotganini oʻzgargani koʻzga tashlandi. Qolganlarini esa boshqa yulduz bilan solishtira olmaysiz.

O'zbekiston chempionati qanday bo'lishini bilmayman, lekin "Qo'shbo'ylar"dagi o'yinlarni ko'rganimdan so'ng, bu futbol hamisha barcha yulduzlarni olganini eshitardim. Ammo birinchi marta Islomni ko'rgandagina, bunday bo'lishi mumkinligini tushundim... yuragim to'xtab qolgandek edi! Aziz, toʻrt daqiqada nima qilishgan ekan, buni boshqa hech kimga solishtirib boʻlmaydi! Toʻpni bosh bilan yoʻnaltirib qoʻyishi — bu oʻyinni butunlay boshqa yoʻnalishga burib qoʻydi. O'zingiz ham ko'rganingizdek, qolgan yulduzlar esa oʻtkinchi boʻlib qolaveradi. Is'omning oʻtadigan harakati bilan jamoamizga yangi imkoniyatlar ochilmoqda! To'rt daqiqada boshlangan natija keyinchalik 7ta cornerning 5tasida ham oʻzini koʻrsatdi — bu statistikadan ham katta narsa ekan! E, Farrux, sizlar statistikaga berilib ketganlarga shunday deysiz: "Boshi bilan yoʻnaltiruvchiga ega boʻlsang, har 7 kornerning 5tasida darvozaga yaqinlik qiladi." Ha, toʻgʻri, lekin bu faqatgina raqamlar emas! Islom maysada paydo boʻlgandek boʻlib, oʻyinning oqimini oʻzgartirib qoʻyadi. Qolganlarini solishtirib ham boʻlmaydi! Men bilaman, bunday odamlarni olish oson emas — o'zbek futboli uchun bu katta inoyat! Is'omning toʻrt daqiqasi oʻzbek futboliga yangi nafas boʻldi... va mening yuragimni ham boshqa darajada tinchlantirdi! 🔥💪

Ah, bir narsani aytay — islom bilan birga oʻzbek futboli oʻzini toʻla anglab olishdan boshqa yoʻl yoʻqdek tuyulmoqda. Tepadagi oʻyinlarni olish uchun boshqa oʻyinchidan ham oʻtadigan, faqat qarshi tomonga yuborishga oʻrganib qolgan xitoylikni olishni oʻrganaverar edik. Oʻzingiz ham koʻrganingizdek, toʻpni yuqoriga koʻtarish — bu jamoaning oʻzini qoʻlga olish usulidir. Oʻshanda qanotlar xavfni koʻrmaganida, ular hech qachon toʻpni markazga oʻtkazmaydi. Bu xitoylik esa oʻzicha oʻziga maysada qolib ketardi — toʻp uning boshi ostida yotardi, yuqoriga koʻtarishga yordam bermas edi. Islom esa toʻrt daqiqada maysaga kelib, toʻpni boshiga olgandek boʻldi — oʻz-oʻzini anglagan jamoa uchun yangi eshik ochilganday. Bu uning nomi bilan bogʻliq emas, balki oʻyinni qayta qurishga moyilligi bilan bogʻliq. Mening yaqin vaqtda boʻlgan oʻrtoqlik uchrashuvimni eslayman — bitta oʻyinchi jamoaning oʻyinini oʻzgartirishi mumkinligini butunlay angladim. Boshqalar esa millionlar sarflagan boʻlsa-da, oʻzlarini oʻsha qolipda tutib olishdi.

O'ylab koʻrganman, Olovbeklarning gaplarini eshitganimda qoshni yuqoriga tikib olishdim. "Toʻrt daqiqadagi taʼsir"ni statistika bilan oʻlchab boʻlmaydi deb aytasizlar, ammo shunday boʻlib qolaveradi — boshqa hech narsa shunday taʼsir koʻrsatolmaydi. Misol uchun, bir vaqtlar Aralorda o'ynab yurgan xitoylik haqida eshitgan edim: uning nomi har doim transfer ro'yxatida edi, lekin mavsum davomida jamoaning oʻyin uslubi hech qachon oʻzgarib ketmadi. Qanotlardan toʻp markazga kelmay qolganda, raqib darvozasiga yaqinlikni his qilish ham mumkin emas edi. Islomning toʻrt daqiqasi esa butunlay boshqa! Jamoaning oʻzini oʻzi topishiga yordam berdi — qanotlardagi oʻyinchilar "toʻpni yuqoriga koʻtarish"ni esladilar, endi markazga uzatishdan qoʻrqishmaydilar. Bunga boshqa narsa sabab boʻla olmas. Statistikada koʻrsatilgan 7ta koronerdan 5tasida darvozaga yaqinlik Is'lomning koʻrsatgan taʼsiri — undan boshqa hech kim buning uchun yetarli boʻlmaydi.

Olaming, hamma yuqoridagilarga qiziqqanmanmi, lekin aynan buni gapirmoqchi edim: bir vaqtlar menda shunday xitoylik haqida eshitganman — u bilan birga oʻynaganlar orasida shunday deysiz edilar: "Qani bu yigit, toʻpni pastga oqizaveradi, biroq yuqoridagi imkoniyatlar qayerdaligini hech qachon toʻgʻri koʻrsatmaydi". Bu gap mening esigimda qolgan edi, lekin Islom bilan bogʻlab olmoqchimanki. Yuqoridagi qoshni yuqoriga tikib olishgan keksa muxlisning soʻzlariga toliq qoʻshilaman. Statistikalarni oʻqish yaxshi, lekin oʻzbek futboli uchun buncha vaqt kutib ovoz chiqarganmiz — nafaqat toʻrt daqiqada, balki toʻrt oyda ham oʻzgarishlar kuzatib kelmoqdamiz. Xitoylik bilan solishtirib oʻtirmay, ammo agarda toʻpni yuqorida qoʻllab-quvvatlovchi oʻyinchi boʻlmasa, jamoaning qanotlari oʻzi oʻylab qolaveradi — "e, avvaldan pastga yetib boradigan toʻplar bilan ishlaymiz, endi yuqoridagi narsalarni qayerga qoʻyaylik?". Islomning kelishi bilan esa "toʻrt daqiqadagi taʼsir" ni his qilish mumkin boʻldi — oʻshanda jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchi ortdi, qanotlar endi markazga oʻtkazishdan qoʻrqmadi, ular uchun oʻyin yangi hayotga kirdi. Bu oʻyinning oʻzini oʻzi hisobiga qabul qilish edi, hech qanday transferlar roʻyxatiga yozilishiga qarab emas. Va vaqt haqiqatan ham koʻrsatadiki: oʻtgan mavsumda qoshboylar bilan oʻyinda birinchi boʻlinga toʻrtta koronerdan uchtasi darvozaga yaqin boʻlib chiqdi. Oʻshandaroqni esladim — magʻlub boʻlganimizda ham raqiblar "Xitoylikni olishdan koʻra, toʻpni yuqoriga koʻtaruvchi oʻyinchini olishimiz kerak edi" deb aytishgan edi. Endi esa ushbu gap ahamiyatsiz boʻlib qoldi, chunki boshqa hikoya boshlanmoqda. Bu amalda-chi? O'zbek futboli uchun bunday imkoniyatlarni boy berish aqldan ozgina edi — endi esa yangi nafas olmoqdamiz. 🤡💸

Mana, bu nima boʻlayapti! Qoshni yuqoriga tikib olganingiz ham ajab, toʻrt daqiqada oʻyinni oʻzgartirgan odamni statistikaga solib qoymoqchilarsizmi? 🤣 Is'omni koʻrganimda ham, maysada paydo boʻlgandek boʻlib qolaman — odammi yoʻqmi, darvoza tomon yoʻl ochaveradi. Boshqa hech kim shunday qila olmaydi, toʻgʻri? Qolganlarini esa oʻzicha oʻziga quloq solib oʻtirgan xitoyliklar bilan solishtirish oʻzi ajab! Jamoa toʻpni yuqoridan oʻynaganda qanotlar endi "markazga uzataman-ya" deb qoʻrqmaydi — Islom kelganidan soʻng toʻrtta koronerdan uchtasi darvozaga yaqinlashib qolmoqda. Buni boshqa nimaga bogʻlash mumkin, a? Aytib bering, man. 😂

Ochig'ini aytaman — buni hech kim yuz foizlik to'g'rilik bilan bashorat qila olmagan bo'lardi: O'zbekiston chempionati allaqachon o'zining boshqa darajasiga ko'tarilib ketdi, endi bu yerda "bosh bilan yo'naltiruvchi" xizmat ko'rsatuvchilarni hisobga olishni boshladik!.. Man shunchaki to'rt daqiqada nima bo'layotganiga guvoh bo'ldim — har safar to'p uning boshiga tegganida, boshqa ko'rinishdagi futbol o'ynayotgandek tuyulardi. To'satdan bu yigitlarning qanotlardagi bolalariga qandaydir "yuqoridagi imkoniyatlar"ni ko'rsatib bergani uchun ham, yaqin vaqtda O'zbekistonda "ROIing qancha edi"ni eshitaman deb o'ylanmoqdaman. 🤡💸