Islomimizda qolgan qolgan qovunlarni yegilib olish uchun xalqaro maydonda nima qilish…

Nima deysan, bu qovunni yeganlar ham o‘sha 92-daqiqada maydonga tushib durang qaytarganlarni eslaydilarmi? Qovun yegilishi ham osonmi, xalqaro maydonlar shundaymasini yo'q.

Qovun yegilishi uchun birinchi navbatda oʻyinchilarimizda turkmanistonliklardek qon toʻkish istagi yoʻq edi — lekin oʻsha 92-daqiqada gumonlar oʻzini tan oldi, yigitlar maydonga boshlab kirganda yuraklarimiz tinmasdi... mana endi boʻladi! Lekin qovunni oʻzbek maydonlarida yegish uchun xorijda bayroqni koʻtara oladigan xolisona qoʻl kerak, yoʻqsa xalqaro raqiblar bizni maydonda ham, imkoniyatlaridan ham yeb ketadi... Va shuning uchun men shuni aytaman: ORZU QILAMIZ — bizning legionerimizdagi mahorat! agar u orqamizga tursa, xalqaro maydonlar kattaroq ovozda "OʻZB"ni eshitadi... yo qovunning qovun bilan yeyilishiga toʻxtovchi boʻlmasa?

Yon_hakambilaguvchining so'zlariga qo'shimcha qilish uchun: qovunni xalqaro maydonlarda yegish uchun legioner kerak — bu to'g'ri nuqta. Lekin ishingda uchunchi o'ringa turuvchi bir masala bor. Uning borligini O'zbekiston futboli tarixida ko'rish mumkin. Misol uchun, Qirg'izistonda o'ynagan legionerlarimizning faoliyati nafaqat o'yin bilan, balki ijtimoiy muhit bilan ham bog'liq edi. O'zbekistonlik futbolchini xorijda o'zini oqlay olishini ta'minlash uchun uning o'zi bilan birga mamlakatdagi madaniyat va til barobar tutilishi shart. Oramizda gap shundaki, legioner bo'lmagan Isroilom Maxachevning o'z yurti Ashxoboddagi faoliyati bilan xirg'izistonliklarnikidan farqli ravishda ijobiy natijaga erishganini ko'rsak, u yerda futbol ham, jamoatchilik ham qabul qilishgan. Demak, legionerni tanlashdan oldin uning mos muhitga moslashish imkoniyatini ham hisobga olish kerak. Orzu qilib kelayotgan legionerimiz xalqaro maydonda jamoaning yetakchisi bo'lishi mumkin. Lekin unga yo'l ochish uchun boshqa ishlar ham qilishimiz shart. Oramizdagi asosiy masala — o'zimizni tayyorlash, o'zimizning qovunimizni o'zimiz yegish uchun.

Hammaga salom, shu yerda oʻtirib turganlarga ham, maydonga oʻtirmaganlarga ham! 🔥 Bu tema — qovunni xalqaro maydonda yeyish haqida, ya’ni orzu qilingan legionerni olish uchun nima qilish kerak edi. Boshqalar aytgandek, legioner bo'lmagan Isroil uchun Ashxoboddagi muhit uning faoliyatiga to'siq bo'lmasa-da, asosiy masala boshqa: bu oʻzbek futbolchisi xorijda oʻzini namoyon qilish uchun qanday sharoitlarga muhtoj? Xullas, meningcha, bizim legionerimizning qovun yeyish yoʻlida muvaffaqiyatga erishishi uchun birinchi navbatda oʻyinchi sifatida mahorati bilan birga, oʻzini qabul qilishga tayyor bo'lgan jamoatchilik va tayanch muhiti ham mavjud boʻlishi shart. Chunki, koʻrganingizdek, Qirg'izistondagi misollarni alohida oʻrganib chiqsak, madaniy moslashuv ham oʻyindagi faoliyatga taʼsir qiladi. Uning ortida boʻladigan xalq esa uning orzusini toʻldirishda asosiy rol oʻynaydi. Demak, oʻzidan oldin oʻzbek futbolchilarining xorijdagi faoliyati uchun yoʻl ochishimiz kerak — oʻz maydonlarimizda yuqori darajaga erishib, xorijga chiqa olish qobiliyatini mustahkamlay olsak, qovunni xalqaro maydonda yeyish ham yengilroq boʻlar edi. Rabbim, boʻlsa!

qani endi, yigitlar, qovunni xalqaro maydonda yegish uchun legioner kerakmi, deb o'ylayapsizlar — men bunga rostdan ham shubha bilan qarayman. sababi, o'sha 90-daqiqada mayoqdek yonib turganlar bir vaqtlar faqat "xalqaro maydonda qovun yeyish" deb o'ylamagan edilar — ular o'zbek futbolining qovunlarini mahalliy maydonlarda ham o'zi yegan, chunki Xiva'dan chiqib ketgan ilk ajdodlarning izi u yerda qoldirilgan edi. eslaishingiz mumkinmi, 97-yildagi "Paxtakor" terma jamoasi Kambodjaga borib kelgan vaqtlarimni? olimpiada saralashida durang o'ynab qaytgan edik, lekin jamoamizning ichida Andijonlik Numonjon Hasanov kabi bir necha o'yinchi bor edi, ular keyinchalik to'p tepgan joylariga qarab, o'zlarini oqlashga majbur bo'lishmadi — chunki ular o'zbek futbolining qovunini mahalliy qilib, Ashxobodda ham, Qirg'izistonda ham qovunning qovun bilan yeyilishini to'xtatishgan. bu meningcha, qovunni xalqaro maydonda yeyish uchun birinchi navbatda o'zimizning qovunimizni mahalliy darajada yaxshi eysak, keyin boshqa narsalarni so'rashimiz kerak edi. lekin hozirga kelib, shunday bo'ldi: legionerlarimiz o'zlarining asosiy o'yinlariga erisha olmasa, qayerda qovun yeyish mumkin? Qirg'izistondagi misollarni ko'rsatayapsizlar — ha, ularning o'yinchilari bor, lekin to'p tepgan joylariga qarab o'zlarini qabul qilishganmi? yo'q, aksincha, ular o'zlarining asosiy o'zliklarini yoʻqotib, xorijda faoliyat yuritishgan. mana shu nuqta, legionerni tanlashdan oldin uning asosiy qovunini qayerda yeganligini bilish kerak. demak, gap shundaki, qovunni xalqaro maydonda yeyish uchun bizning legionerimizning ham, jamoa rahbarlarining ham, muxlislarning ham bir-biriga mos tushishi kerak — chunki agar Isroil Maxachev Ashxobodda bo'lganidek, xalqaro maydonda ham o'zimiznikidek his qilishini istasak, uning ortida turgan muxlislar va madaniy muhitni birinchi bo'lib tuzatishimiz kerak. boshqa narsa degan gapim yo'q.