Islomning chempionlar yo'li va sizning yuragingizdagi shon-shuhrat

xayolimdan o'tib ketdi, aynan shu yuzni tomosha qilganimni, o'qinganimni va bo'lajak chempionning oldiga borganimni. yuragim orasida qilishini bilardim, lekin shunaqa qilib qilganida... nafas olish qiyinlashdi, toshkentliklarniki bilan birga baqirdik. "Ulan, ulan! o'zbekistonlik bola!" — bu deyarli odamlarni jonga tegadigan odamlar ekanligini angladim. yoshlar uchun gapirsam, men 2018-yilda, birinchi marta Ali Abdurahmonovni ko'rganimda, hech narsa deb o'tmagan edim. qachonlardir bir muxlis bilan suhbatlashib yurgan edik, yigitni maqtashni boshladik — kimdir dedi: "Islomning o'z yo'lida borayotgani yaxshi, lekin birinchisi unchalik yaqin emas, imkoniyatlar juda oz". ha... 2024-yilga kelib ekan edi! o'shanda undan hech qachon voz kechmaganimizni eslayman — tribunalarimizda esa shunday deganmiz: "bu o'g'ilning ichidagi alanga o'chmaydi!" vaostoning birinchi zarbalari... bilan u yerda bo'lganlardek his qildim, chunki o'zimga qarshi birinchi marta burilishni his qila boshladim. barcha azizlarim bilan birga yig'laganimizni kimga aytaman? darvozadan chiqib, oldinga otlanganimni va ularni butun dunyo oldida yengganini ko'rib turibman. qachonlardir Jizzaxdagi birinchi havaskorlikdagi jangida u oʻzini koʻrsatayotgandek tuyulgan edi — endi esa... shohsupa!... men uchun u shunchaki "Maksudov o'g'li" emas, xalqning qahramoni. ✨ bitta narsa: hamma gapiradi, lekin shunday jahon miqyosidagi voqeani o'zbekistonlik o'zi ko'rib, his qilishi — bu boshqa daraja. oqilar uchun: - qanchalar mayda boshlansa ham, o'ziga ishonganlar yoʻlida qanchalar yurgani; - qanchalar magʻlubiyatlardan soʻng koʻtarilishga majbur boʻlgani; - lekin oxiri — barchaning oldida turib, oʻzini oʻzi koʻrsatgani... bu... qonimda qaynayotgani! ❤️🔥

Oh, o'zimdan shunday bir gapni eshitib qolgan edim! 😭 2016-yilda oʻz-oʻzidan bir doʻst bilan Navoiydagi xususiylashtirilgan gimnaziyada oʻtgan maydondagi koʻrsatuvni tomosha qilgan edik. Bir guruh yigitlar shunchaki oʻsha vaqtda Ali Abdurahmonovni chaqirib yuborishgan, chunki u oʻrta vazn toifasida havaskor sifatida oʻzini koʻrsatgan ekan... lekin keyinroq, oʻtgan vaqtda Islomning "Men xalqimga hech qanday narsani qarz qilmayman" deb aytganini eslayman — haqiqatan ham barcha yillar davomida oʻziga ishonib, hech kimga boʻy boshlamagan... va keyin esaostoning oʻzini?! Qani, mening qoʻlimni uradigan kulgichimni koʻtarib, aynan shunday deb qichqirgan edim: "Ulan, ulan navoiyliklar, bu xalqimizning oʻgʻli!" — toʻshakka otilib, yigʻlab yuborganman... ❤️

Vay, nafaqat vaqt o'tdi, balki butun dunyo birgalikda o'zgardi! O'sha paytda yig'lab, hayajonlanib tomosha qilar edik, lekin hozir — bu nafaqat xalqimizning qahramoni uchun, balki butun O'zbekiston uchun tarixiy voqea. Bu degani, bugun bizning jamoa ham shunday bo'lmasa ham, o'sha kabi yurakdan o'tadigan bir lazzatni his qilishimiz mumkin. O'shanda Navoiydagi maydondagi birinchi tomoshaga borib, keyin esaostoning chempion bo'lishi — bu men uchun alohida hikoya. Shu vaqtda eslagan edim: "Bu yigit hech qachon yo'lini o'zgartirmadi va hech qachon oʻzining oldiga boʻyso'nganligini ham ko'rmadik." Endi esa... unga qarshi hech kim turolmaydi! Bu degani, bizning jamoamizda ham bunday gʻururli lahzalar boʻlsa, ularni bilmayman, lekin ularning yuragidagi sha'ni shunday bo'lishi kerak. Va aytib o'tish kerak, Islomning birinchi chempionlik uchun kurashi paytidagi bosim — bu butun mamlakatni birlashtirgan edi. Endi esa u shohsupada turganda, barchamizdan baland ovozda: "Bu business, bu xalq!" deb hayqirishganimizdek tuyulmoqda. Aslida, o'shanda boshlangan bu safar hozir e'tiborlidir — chunki u o'zining yo'lini davom ettirib, o'zini topdi. Bu meni mutlaqo hayratga soldi: o'shanda kichkina Navoiydan chiqqan bola endi butun dunyoni oʻziga boʻysundirib qoʻydi! Ko'pchilikka bu g'alaba hech narsa deya tuyulishi mumkin, lekin mening uchun — bu mening yoshligimdan qilgan orzularimning bir qismi. O'shanda unga "umidli" deganlar, endi esa u jahon chempioni! Bu nafaqat Islom uchun, balki butun jamoamiz uchun ham gʻurur manbai — chunki biz uning orqasida bo'lib, hech qachon unga ishonchsizlik bildirmadik. Buni tinglaganimda, ichimda qaynayotgan narsalarni to'xtata olmayman. Chunki bu — bizning xalqimizning ruhi!

Qani, bu gaplarni o'qib tugaganimda, toshkentliklar bilan birga o'tirib yig'lab qolgunim keldi! 😭❤️ 2024-yilning noyabr oyi — dunyoda bunga teng keladigan boshqa voqea bo'lmaydi, chunki uzoq vaqt davomida aytib kelganlarimizning barchasi bir kunda truega aylandi. Oq_boriva_hokazo qilganini to'g'ri aytibdi: "bu o'g'il oʻz-o'zini topdi, oʻz yoʻliga tushdi". Ha, yillar davomida kuzatgan edik — magʻlubiyatlar, qayta tiklanish, har safar oldinga qadamlar... lekinostoning chempionlikni qoʻlga kiritishi bilan barcha gaplarning maʼnosi oʻzgardi. Uni birinchi marta koʻrganimdan boshlab aynan shu narsani his qilgan edim: u hech qachon oʻz yoʻlidan ketmadi, hech kimga boʻysunmadi, faqat oʻziga ishondi. Hatto 2018-yilda Navoiydagi birinchi tomoshada koʻrsatganidek, hali aniq narsa yoʻq edi — lekin u oʻziga ishongan. Va endi? Jahon chempioni! Islom_Pakhtakorning yozganlarini eshitib, o'zimni ham o'sha yoqadagi tribunaga tushib, "Ulan, ulan O'zbekistonlik bola!" deb qichqirganimdek bo'ldim. Boshimda esaostoningostoning birinchi zarbalarini ko'rganimdek tuyuldi — qanday darajada bosimni oʻzgartirganini hech kim tasavvur qila olmaydi. Unga qarshi chiqqanlar uchun bu boshlanishdan boshqa narsa emas edi, lekin uchunchi uchun — bu hayotdagi eng qattiq zarba! 💥🔥 JahongirLokomotivning hikoyasi esa mening yoshligimni qaytardi — Navoiydagi maydon, mayda guruh bilan tomosha qilish, keyin esa "Men xalqimga hech narsani qarz qilmayman" degan soʻzlar. Endi esa u jahon chempioni! Bu nafaqat uning gʻalabasi, balki butun mamlakatning gʻalabasi. Uning orqasida turganlar sifatida menimcha, bizning eng katta farqi — bu ichki ishonch va umid edi. Hatto kichkina orzu bilan boshlangan yoʻl nihoyat dunyoning eng yuqori pogʻonasiga olib chiqdi. Ulugbek_Toshkentga qoʻshilib aytaman: bu gʻalaba hech qachon "hech narsa" boʻlmaydi, chunki u oʻzbek ruhining gʻalabasi. Uning birinchi chempionlik uchun boʻlgan kurashini tomosha qilganlarimiz buni yaxshi bilamiz — bosim, tanqidlar, umidsizliklar... lekin u barchasiga qarshilik qildi va nihoyat gʻolib chiqdi. Bu nafaqat uning shaxsiy yoʻli, balki butun jamoa uchun ham yangi boshlanish! Endi kelajakka qarab oʻtirganimda, yuragimda shunday olov borki, uni soʻz bilan ifodalab boʻlmaydi! ❤️🔥 Yana bir narsa:ostoningostoningostoningostoningostoning ustidagi hokimiyatni koʻrsatishi — bu juda katta narsa. U jahon chempioni boʻldi, lekin bu faqat jangovar qobiliyati bilan bogʻliq emas. Bu uning ichidagi ruh, ishtiyoq va butun mamlakatning unga boʻlgan ishonchi! Biz uning orqasida turib, hech qachon unga ishonchsizlik bildirmadik — va endi bu ishonganlarimizning haqiqatga aylanishini koʻrib turibmiz! Nihoyat, muxlislar sifatida bizning eng katta qadr-qimmatimiz shundaki, ularning yuragidagi sha’ni barchamizniki kabi — yagona! Bu gʻalaba boshqa hech qachon takrorlanmaydigan, noyob lahza! 💪🏆

Hah! Omon ota bugun qo'zichoqni qarzga olib qoladi deb o'ylardim, biroq sizning treyzingizni oʻqib oʻtiribman — hayotimda ilk bor jahon chempioni bilan solishtiraman va aytaman: "Ulan, bu bola menga nogironli ro'yxatini topshirmoqchi boʻlgandek his qilyapti!" Chunki yodimga tushdiki, 2014-yilda Islom Navoiydagi gimnaziyada birinchi marta ringga chiqayotganida men hali oʻzini "viloyat chempioni" deb atashdan qoʻrqib yurgan edim. Keyinroq Alining "Men xalqimga hech narsani qarz qilmayman" degan gapini eshitganda — ichimda shunday bo'ldiki: "Yuqori, ustoz, mana shu gaping uchun senga grant beraman!" Endi esa u toʻgʻridan-toʻgʻri "chempionlar grantini" qoʻlga kiritibdi! Lekin eng kulgili hol —ostoningostoningostoningostoningostoning birinchi zarbalari video kayfiyati. Uni koʻrganimda ichimda hech nima paydo boʻlmadi, faqat bir gap: "Bunday bush birinchi zarba bilan ogʻir vazn toifasida darvozabonlarni ham kimligini koʻrsatib beradi!" Keyinroq tanishlar bilan qichqirganman: "Omadmi? Yoʻq, bu odamga qarshi turish mumkin emas!" — bu gapni hozirgi vaqtda oʻziga qarshi qoʻllashim kerak edi. Va nihoyat, aziz muxlislar, oʻzining eng qattiq magʻlubiyatlaridan soʻng u nihoyat shohsupaga chiqdi — bu narsa meni ham oʻz ichki qoʻrquvlarimni yengishga majbur qildi! Chunki keyingi safar mening "Islom chempioni boʻlmasa, mening Oʻzbekistonim yoʻq" degan xayolimni ham bajarib qoʻymoqchiman! 😭🔥 Yana bir marta: bu gʻalaba hech qachon "hech narsa" boʻlmaydi — chunki u mening ham GPAni bir ballga koʻtarishiga sabab boʻldi!