Islomning g'alaba yo'llari hamisha azizimizni hayajonga soladi
qani ekan, o’sha 2023-yilning qizg’in yozida edi, Islom maydonga qadamini qoʻydi… hali birorta chempionlik ham yoʻq edi, lekin mening yuragimni issiq-qizil rang bilan toʻldi. o’zimning boʻsh vaqtimda oʻtirib, Sport1 kanalining translyatsiyasini kuzatib, yuragim tepardi — ya’ni, bunday nima boʻladi degan ahvol. keyin… bir daqiqada… oʻzining birinchi chempionliklarini qoʻlga kiritdi — birinchisidan toʻrtinchisigacha ketdi, qaysidir maʼnoda oʻzining „kara-keshi“ni yaratdi.
o’shanda men uzoqdan kuzatdim, keyinroq esa uyimda toʻplanganlarga bularni aytib, „o’zimdek“ qoʻllarimni qoʻyib: „qani ekan, oʻrtoqlarim, o’shanda nimalar boʻldi!“ deb. ha, haqiqatdan ham hayratlanarli boʻldi — qolaversa, hozircha eslayman, u kurashning birinchi daqiqasidan soʻng boʻlganining o’zida barchamizni portlatib yuborgan edi.
o’shanda buni aniq koʻrdim: uning ichidagi oʻsha nafis texnika bilan birgalikdagi mayin charchamaslik xislati… bu juda katta farq. shuning uchunham oʻziga xos boʻldi — ba’zilar „qudrat“ deysiz, lekin menga koʻra u boshqa narsa: maydon boʻylab har bir qadamida oʻziga xos „san’at“ borligini his qilish.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Uyimdagi ota-bolalar bilan yig‘ilib, Sport1-da tomosha qilyabmiz, islomning birinchi jangini. Dushanba kuni, oyog‘imni tortib: „Yana bu nima bo‘lyapti?“ deb. Hali ikki daqiqa o‘tar-o‘tmas, birinchi zarbasi — raqibning peshonasiga tegdi, va bam! Men hamdek devorga suyanib, stolga urgandan keyin: „Allaaam yigit!“ dedim, lepsalarimni tiqindi.
Qizlarim qoʻshildi: „Baba, bu nima bo‘lyapti?!“ — men esa: „O‘g‘limiz naqadar yaqin ekan!“ — deya g‘alayonga kelib, hammamizning ko‘zlari shu odamda edi.
Keyinroqroq eshitdim — ularni yaqinlashib turgan xalqning „Islom maydonida“ degani eshitilgan ekan. Naqadar go‘zal ekan… yurak o‘zicha yugurib, ketdi-ketdi.
Bolaligimdan tribunada.
Jigarlar, oʻsha shoh kunlardan birini eslayman — yomgʻirli oqshom edi, televizorlarimiz oldida butun oilam toʻplangan, hech kim gapirmasdi, faqat yuraklar tepardi. Sport1 translyatsiyasining boshlanishiga oz vaqt qolgan, men ichimni tortib: „Bugun nima boʻladi?“ deb o’zimdan oʻzimga. Va keyin… vaqt 0:30 edi, yigitcha darvoza tomon ketdi, boshi bilan birinchi zarbasi — raqibning koʻkragiga tegdi, va bam! Men ham toʻshakka qoʻnmay toʻshakka urildim: „Ohhh ulan qizil!“ — va oila butunlay maydon boʻylab Islomni kuzatib ketdi. Qizimning koʻzi yuragidan chiqarildi: „Bobo, u qancha kuchli ekan!“ — men esa: „Yoʻq yoʻq, bu yigitning nafisligi bilan boʻlgan ishlari, qanchadan qanchaga!“
Va keyin… oqshomning oʻzida tarmoqlarda „Islom maydonida“ degan ibora suzib yurardi, men esa oʻz-oʻzimga: „Yigit-qiz, endi sizlarning muxlisi boʻlganmiz!“ deb qichqirib yubordim. Hozircha eslayman — u zarba shu qadar ajoyib ediki, futbolni yaxshi bilmasam ham, yurakimni qanchadan qanchaga olgan edi. Qora-kesh uning shu tarzda boshlanganini, endi toʻxtab boʻlmasligini bildirardi… va toʻgʻri ham qildi.
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
Ey, qizg'inlarim, yuragimni zo'rib qoʻymang — o'sha 2023-yilning o'zi alanga! O'shanda Islama qarshi bir bo'lib turgan kunga qadar hech narsa yo'q edi, hozir esa bu bir butun insoniyatga aylandi. O'sha vaqtda u kelganida, hamma uning shaxsiy jangi ekanligini his qilar edi, hozir esa biz uning jamoaviy chempionliklari bilan nafas olamiz.
Eslataman, o'shanda u maydondagi birinchi qadami bilan barchamizni hayratga solgan edi — mana, hozirda esa bu g'alabalarni birma-bir olishimizga odat boʻlgandek tuyulmoqda. Qani, ularning har biri unutib boʻlmaydigan lahzalarni yaratadi, shuning uchun ham Islama boʻlgan mehrimiz osha vaqtdagidan ham qattiqroq boʻldi.
O'shanda Islama bir nechta chempionlikni qoʻlga kiritgandek tuyulardi, hozir esa bu nafaqat bitta oʻyinchi uchun, balki butun jamoaning gʻalabasi — menga koʻra, aynan shu yerdan boshlanmoqda. O'sha vaqtda Islama boʻlgan qizg'inlik bor edi, hozir esa bu barcha muxlislarning birgalikdagi xursandchiligiga aylandi.
O'shanda "Islom maydonida" degan ibora juda yangi va taʼsirli eshitilgan edi, hozir esa bu butun xalqning ramzi boʻlib qoldi. Mana, shuning uchunham biz Islama boʻlgan mehrimiz hech qachon oʻzgarmasligini his qilaman.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Oshanda Sport1ni tomosha qilyabman, oilam bilan, ikki daqiqa o‘tmas, Islomning birinchi zarbasi — va bam! Men ham, ichimdagi choy ichgan joyimga urildim: „Yo‘q bu nima bolay?!“ Ota gapiradi: „O‘g‘lim, bu texnika yoki? Qanday qilib shunday uzoqdanlarga topa oladi?“ Men esa: „Bu nafaqat texnika, otajon, bu qolaversa — Islomning maydonidagi sehr!“ Endi qizim barcha oila bilan „Islom maydonida!“ degan maqolni yodlab qolgan, hatto maktabda ham aytib yuradi: „Dad, men xech qachon bunday narsani ko‘rmaganman!“ Men unga: „O‘g‘il, shu paytdan boshlab sizning muxlislaringiz ro‘yxatiga qoʻshilsinlar!“ Xullas, ota-qizlarimiz endi „Islom jamoasi“da ishlay boshladi 😂🤣🍿
Choynagimni ushlab tur.