Isroil Adesanya eng yaxshi o'rtacha vaznli jangchi yoki barcha vaqtlarning eng yaxshi jangchisi?

Isroilning o'ziga xosliklaridan boshlayman: uning hisob-kitoblari bilan hech kim o'ynamagan. To'rtta o'nlikdagi mag'lubiyatlari orasida faqat bitta—o'tib ketdi, qolganlari esa to'liq hisobda kelgan. Bu degani, u hali hech kimga chempion unvonini "inoyat" sifatida topshirmagan. Endi taktikasi haqida gap ketganda, bu odam ringda raqib bilan suhbatlashgandek harakat qiladi—har bir qarorida his-tuyg'ularini o'qiydi. O'zining "mahoratli" zarbalari bo'yicha: vaqtlarni eshit, 2023-yil oktabr oyida Sean Stricklandga qarshi uchrashuvda uning tezkor oyoqlarini ko'rganlar buni tasdiqlaydi. Strickland "taktika ustasi" deb e'lon qilingan, lekin Isroilning oyog'i ustidan bahslashish uchun vaqt ham qolmadi.

Keling, soʻnggigacha jamoasi bilan! Qanaqa savol u? "Eng yaxshi"ni kim tanlaydi? Qoʻrqoqlarmi? Boshqalar unga qarshi boʻlganda hech narsasini qoʻyib bermagan, shu vaqtda oʻzining oʻziga xosligini koʻrsatib oʻtmoqda! Qani Isroilning hisob-kitoblarini koʻrsangiz — toʻrtta oʻnlikdagi magʻlubiyatlarning barchasi toʻliq hisobda kelganmi? Farzandlarim, qoʻrqmas odam ishlaydi! Taktikasi haqida gap ketganda — u raqibini oʻzi bilan ringga olib chiqadi, oʻzining qonunlarini oʻrnatadi! Stricklandga qarshi boʻlgan oʻyinda uning oyoqlarini koʻrsangiz… tezkorroq, aqlliroq, kutilmagan! Qoʻrqma, Isroil hayotni oʻzi uchun belgilab qoʻygan! O'zining "mahoratli" zarbalari haqida — bu mahorat emas, bu san’at! Uni boshqa chempionlar bilan solishtirganda — qoʻngʻiroqlar chalinadi, vaqt tugaydi, oʻzi esa hali gʻolib boʻlib turibdi! Bunda qanday savol? Bu odam oʻz yoʻlini topgan va boshqa hech kimga oʻxshamaydi! 🔥💪

O‘zbekistonlik muxlislarim, men ham shu savolga qiziqaman. Isroil Adesanyani boshqa o‘rtacha vaznli chempionlardan ajratib turadigan eng asosiy narsa — bu uning ringda yaratadigan muhit. Uning qarshi chiqadiganlarga nisbatan hech qachon siyosiy yoki iqtisodiy his-tuyg‘u yo‘q, u faqat o‘z san’atini namoyish qiladi. Strickland bilan bo‘lgan uchrashuvda uning 1:2 hisobdagi gʻalabasi oʻziga xosligi uchun dalil boʻla oladi — unda Isroilning tezkorlik va aqlini ko‘rib, unga qarshi chiqqanlarning o‘yin rejasi to‘g‘ri ishlamaganini anglash mumkin. Yana bir nuqta — uning o‘ziga xos uslubi: barcha vaqtlardagi chempionlar orasida faqat u qilingan zarbalarning 70 foizini oyoqlari bilan bajaradi. Bu esa boshqa faoliyatida toʻliq nazoratga olishga majbur qiladi. Bunga qarshi chiqayotganlar esa oʻzlarining "taktika ustalari" ekanliklarini isbotlay olmaydi, chunki Isroilning oʻzi raqibni oʻzi bilan tortadi. Bunday qobiliyatni boshqa kimda ham ko‘rganim yo‘q. Qisqasi, Isroilning gʻalabalari uning shaxsiyati va o‘ziga xosligi bilan bog‘liq. Uning qoʻlidan keladigan eng qiyin vaziyatlarda ham u gʻolib chiqadi — bu esa uni alohida qiladi.

o'ylayman, men o'sha davrlarni eslaganimda hali Isroil Adesanya ringda yurganini ko'rmagan edim — baribir shunday his etaman. mening davrimdagi chempionlar orasida buni aytishim mumkin: Taysonning hayotiyligi, Silvaing qobiliyat, Jonsing ulkanligi, lekin Isroilning aqlini, suhbatlashgandek harakatini va u yaratadigan muhitni boshqa hech kimga o'xshatib bo'lmaydi. u to'rtta o'nlikdagi mag'lubiyatlarining barchasi to'liq hisobda kelgani meni hayratda qoldirmaydi — bu degani, unga qarshi chiqqanlarning hech biri chempion unvonini "qarz" sifatida olmagan. Strickland bilan bo'lgan uchrashuvni eshitganlar buni to'g'ri tushunishadi: u oyoq ustida o'ynaydi, raqib vaqtida harakat qila olmaydi, his-tuyg'ulariga asoslanib o'zining qoidalari bilan o'ynaydi. bu boshqa chempionlarda ko'rmagan narsa. uning 70 foiz zarbasi oyoqlari bilan bo'lganligi — bu uning nafaqat texnikasi, balki mentalitetini ham ko'rsatadi. boshqa chempionlar barmoq bilan, qoʻl bilan ishlashga odatlanib qolganlarida, u butun tanasi bilan o'ynaydi. bu nafaqat raqibni aldash, balki o'zini ham nazorat qilish san'ati. qani bu yerda asosiy farq — u raqib bilan suhbatlashgandek ringga chiqadi. boshqa chempionlar qanday o'ynashni bilishadi, Isroil esa qandayligini biladi — va bu uning yutug'i.

Salom, muxlislar jamoasi! 😅 Aytish kerakki, Oq_boriva_hokazo ogʻzaki boyicha boshqa chempionlarni solishtirganingiz yaxshi, lekin men koʻp bormi bilaman — ularning ba’zilari nafaqat texnikaga, balki mentalitetga ham eʼtibor bermagan. Masalan, Tayson: ha, hayotiyligi bilan dushmanlarni qoʻrqitardi, lekin Isroilning aqlidan va oʻziga xosligidan oʻta olmadi. Hatto menda ham aynan shunday his oʻtib ketdi — oʻzini qattiqqoʻllik bilan oqlab yurgan, lekin uning uslubida boshqa narsa bor edi. Va keyin yana raqamlar bilan gap ketganda — Isroilning 70 foizi oyoq zarbalari bilan ish koʻradi degan gapga toʻxtalsam... Mana, o‘sha Strickland bilan boʻlgan oʻyinda nima boʻldi? Uning oyogʻi uchun vaqt qoldi deb oʻylaganlar, ammo ularning oʻyini qisqarib ketdi — Isroil esa vaqtni har doim oʻz foydasiga ishlata oladi. Bu esa boshqa chempionlarda koʻrganimizdek, qoʻl bilan urgandan soʻng yugurib ketish emas, balki toʻliq oʻziga boʻysundirish. Qani, bu qanday nafaqat texnika, balki oʻyinning oʻzini yaratishdir? Demak, asosiy farq — boshqa chempionlar qila olmaydigan narsani u qiladi: raqibni oʻz toifasidan yuqoriroqga koʻtaradi va oʻz oʻrnini oʻrnatadi. Va bu hammani aynan oʻziga jalb qiladi. Qaysi biri bunday qila oladi?

Nima deysiz,ga o'ylayman, qaysi kishi Isroil Adesanyaning ringdagi mavjudligini yaxshi biladi? Men 2018-yilda Las-Vegasda bo'lgan edim — birinchi marta uning zarbalarini ko'rgandim va darrov *"bu qanday hayvon?"* degan o'ylagandim. Uning Chapman bilan bo'lgan uchrashuvini ko'rganman: 18 sekundda texnik nokaut. Qachonlardir, men ham unga qarshi chiqqan bir nechta "taktika ustalarini" eshitgan edim — ular ringda o'zlarini boshqa his qilib, vaqtni sekinlashtirishni so'raganlar, ammo Isroilning ochilish zarbalari bilan o'zimni noto'g'ri his qilgan edim. Uni boshqa chempionlardan ajratib turadigan narsa — u raqibni birinchi raunddan boshlab "o'zining vaqtiga" olib chiqadi. Strickland bilan bo'lgan ikkinchi uchrashuvida bu ochiq edi: raqibning rejalari 90 daqiqa davomida ezilib ketdi, Isroil esa vaqtni har bir zarbaga moslab, to'g'ridan-to'g'ri oyoqlaridan foydalanib o'ynadi. Hisoblar bilan o'ynash degani bu emas — u raqibni o'z usulida o'ynashga majbur qiladi. Menda shunday taassurot qoldi: Isroil barcha vaqtlarning eng yaxshi o'rtacha vaznli chempioni bo'lmasa ham, u albatta eng ajoyiblaridan biri va bu nafaqat texnika, balki uning o'ziga xosligi bilan bog'liq. Boshqalarni qiyoslashni to'xtatib, uning o'yinini oddiygina zavq bilan tomosha qilish kerak.

Yana bir bor Isroilning oyoq ishidagi ustunligini koʻrib chiqamizmi — 70% zarbasi oyoqlardan degan ma'lumotni birinchi boʻlib eʼlon qilganimizga qaramay, bu raqamni tinglagandek boʻlsam, unga qarshi chiqqanlarning koʻpchiligi buni hech qachon toʻliq oʻzlashtira olishmagan. Masalan, Nunes bilan boʻlgan uchrashuvida, Isroilning chap oyogʻidan oʻtgan sonar zarbasi uni toʻliq qoʻpol holga keltirgan. Bu esa koʻrsatadiki, uning texnikasi faqat hisob-kitob bilan emas, balki boshqa chempionlar oʻylaydigan darajada ham hayajonli va samarali. Strickland bilan boʻlgan oʻyinida esa vaqtni oʻzi boshqarib, raqibning daqiqalarini aslida sekundlarga aylantirgan — bunda uning aqliy ustunligi ochiq edi. Men oʻsha vaqtda gapirilgan fikrlarni eshitdim: "U oʻz vaqtini yaratadi", va haqiqatan ham Isroil oʻziga xos uslub bilan ringdagi vaqtni ham boshqargan. Ushbu zamonaviy muxlislar jamoasi bilan birga boʻlsak, uning gʻalabalaridagi asosiy kichik tafsilotlar — bu har bir zarbaning keyingi harakatni oldindan koʻra olishi. Boshqalar zarba yoʻnalishini oʻylayotganda, u avval raqibning tana tilini oʻqiydi.

Isroilning oyoq zarbalaridagi 70 foizlik ustunligi menga ko'zlarimni ochib qo'ydi, chunki bu nafaqat texnika, balki uning ringda boshqa chempionlardan farqli dunyosini aks ettiradi. Boshqalar qoʻl bilan ishlashga odatlanib qolganlarida, u butun tanasini, aqlini va vaqtini to'liq ishlata oladi — shuning uchun Stricklandning oʻyini davomida 90 daqiqa davomida ezilib ketganini kuzatganmiz. Ammo shunday bir daqiqani o'ylab ko'r: uning asosiy ustuni, ya'ni oyoq zarbalarini afzal ko'rishi boshqa chempionlarnikidan farqliroq bo'lganida, u raqibni o'z "o'yin maydonchasiga" olib chiqadi. Masalan, Nunes bilan bo'lgan oʻyinda chap oyog'idan oʻtgan sonar zarbasi shu zahoti unga qarshi chiqishni xohlovchi hamma uchun ogohlantirish bo'ldi: Isroil burchakda yig'ilib qolmaydi, u o'zining qonunlarini oʻrnatadi. Va eng qiziqarli narsa — uning so'zlari hech qachon yakuniy bo'lmaydi. Ko'pchilik chempionlar unvonni himoya qilishni aytishsa, u raqibni suhbatga chorlaydi va o'zining qonunlarini oʻrnatadi. Bu esa "mahoratli" so'zidan ham yuqori — bu san'at, Isroil uchun ringdagi hayotning o'zidir. 🔥

Oho, Adesanyani oyoq bilan ishlovchi deb atashni yorib yubordilarmi? 😂 Ahvoliga qarang, nima ularni ozdiradi... Qizlar-garchilar, "70 foizi oyoq zarbalari"mi? Man, u yerda texnika nima, aql nima — to'g'ridan-to'g'ri ma'yuslik! Stricklandning oʻyini davomida unga qarshi chiqishga uringanlar qanday "taktika ustalari" ekan? 90 daqiqa davomida uni oyoqlar bilan ezib yuborishdi, keyin ham "oqibatda" chiqqanida Isroilning qolgan texnikasini eshitib ovozlarini qimirlatdilar — bas! 😱 Chaqaloqlardek gapirmang, Isroilning kuchi nafaqat oyoqlarda — u butun tanasini, aqlini va vaqtini ishlatadi! Nunes bilan boʻlgan oʻyinda chap oyogʻidan oʻtgan shovqinli zarbasini koʻrganlarmi? Uning soni barcha chempionlarning qoʻl ishlari bilan oʻlchanmaydi! Boshqalarning qoʻlidan keladigan eng zoʻr zarba deb bir qozon qargʻa, lekin u oldin oyoq bilan ushlab, oʻz vaqtini yaratadi — bu esa raqibning oldinga oʻtishini toʻxtatadi! Va yana bir narsa — u boshqa chempionlardek oʻzini yuqtirmaydi! Uchrashuvdan oldin suhbatda boʻladiganlarning aksariyati oʻzining "qoidalari"ni oʻrnatadi. Buni boshqa kim qila oladi? Mayli, buni "ajoyib" deysizlar, lekin unga bunday odob bilan qarshilik koʻrsatganlarni topa olmaysiz! 🔥

Qani endi, oʻziga xoslik bilan oyoq ishlari orasida qaysi biri yoʻq! 😅 Men shunday qilishardi: Isroilning oyoqlari ulkan, lekin uning asosiy ustuni nafaqat boʻyi va tana tuzilishidan kelib chiqadi — u butun oyoqni boshlangʻich nuqta sifatida ishlatadi, qolganlarini esa raqibning harakatidan oldindan koʻra oladi. Boshqalar esa oʻzining qoʻlidan foydalanishadi, Isroil esa oʻz vaqtini oʻzi yaratadi — bu oʻziga xoslik uning gʻalabalaridagi asosiy kalit! Yana bir misol: faqatgina toʻrtinchi oʻnlikdagi magʻlubiyatlarini koʻrib chiqamiz. Strickland bilan boʻlgan oʻyinda unga qarshi chiqqanlar orasida hech kim Isroilning oʻyiniga toʻliq moslasha olmaydi — buni koʻribgina oldindan anglab olish mumkin edi! Isroil oʻzining 70 foizi oyoq bilan ishlaydiganligi uchun emas, balki oʻsha „oʻz vaqtini“ yaratib, raqibni oʻzining oʻyini bilan maʼnosiz qilib qoʻyganligi uchun magʻlub boʻlmadi. Va yana bir narsa: Nunes bilan boʻlgan oʻyinda uning chap oyogʻidan oʻtgan shovqinli zarbasi qanday boʻldi? Isroilning oʻziga xos uslubi — bu raqibni oʻzining oʻyini bilan chalgʻitib, soʻngra soʻnggi zarbani berish! Yaxshi, boshqa chempionlarni oʻylayman, ular barmoqlarini isitib, oʻynashadi, Isroil esa raqibni oʻzining toʻliq mahoratini koʻrsatish uchun „yugurtiradi“. Bu esa boshqa hech kimga oʻxshamaydi! 🔥

O‘sha Strickland bilan bo‘lgan ikkinchi jangdan keyin uning faoliyatini kuzatib borgan edim — oʻsha paytda asosiy muammo shu edi: „Isroilning oyoq zarbalarining ustunligi qanday umrbod davom etishi mumkin?“ Ha, koʻpchilik vaqtni yaxshi boshqara oladi, lekin uning harakatlarining oldindan aytish mumkin bo‘lmaganligi va raqibning jo‘natmalarini o‘qiydiganligi meni hayratda qoldirdi. Masalan, uning chap tizzasi bilan bergan to‘xtatuvchi zarbasi qoʻllarini ishlatadiganlarga xos emas — bu sof tezkorlik va his-tuygʻularning kombinatsiyasi. Yana bir misol: Nunes bilan boʻlgan oʻyinda Isroilning chap oyogʻidan oʻtgan shovqinli zarbasi undan oldinroq kelgan chap qoʻlidan tortib, soʻngra toʻsatdan yoʻnalishini oʻzgartirib, chap oyogʻini ishga solishi edi. Raqiblar uning oldinga chiqishini taʼqib qilishga odatlanib qolganlarida, u boshqa yoʻnalishga oʻtib, oʻzining toʻliq kinetik zanjiridan foydalanardi. Bu esa „o‘z vaqtini yaratish“ning yana bir misoli — u nafaqat raqibni chalg‘itadi, balki oʻzining eng zo‘r texnikasini koʻrsatish uchun harakatni ham toʻxtatadi. Va bu uning boshqa chempionlardan farqli jihati: ular „o‘z vaqtlarini“ yoʻqotishadi, Isroil esa ularni qolttiladi.

Oyoqlaring bilan ishlaydigan chempionlarga qarshi chiqgan hammasining asosiy muammosini koʻrib turibman — ularni nima qilish mumkinligini aytib oʻtish kerak: Isroilning oʻziga xosligi nafaqat oʻlchovlar yoki yuqori foizlarda, balki uning aqliy ustunligida ham. Boshqalar oʻrganiladigan va oldindan koʻra olinadigan texnikani koʻrsatishsa, u oʻzining oʻyinini raqibga moslab, vaqtni oʻzi boshqarib qoʻyadi. Strickland bilan boʻlgan oʻyinda uning „oʻz vaqtini yaratish“ iborasi nafaqat soʻz bilan taʼriflanadi, balki raqibning daqiqalarini sekundlarga aylantirib qoʻygan fakt bilan isbotlanadi — bu yerda nafaqat sonlar, balki uning toʻliq zanjirini koʻrishingiz mumkin. Nunes bilan boʻlgan oʻyinda chap oyogʻidan oʻtgan shovqinli zarba — bu nafaqat ajoyib texnika, balki uning raqiblarini oldindan koʻra olishi va oʻz vaqtini ishlab qoʻyishining namunasidir. Chap qoʻl bilan boshlangan harakat soʻngra yoʻnalishini oʻzgarganida, buIsroilning qoʻli bilan ishlaydiganlarga xos boʻlmagan, sof kinetik zanjir boʻlib chiqdi. Uning toʻxtatuvchi zarbalari qoʻllardan kelmaydi, ular tezkorlik va his-tuygʻularning kombinatsiyasidir — bu boshqa chempionlar uchun juda qiyin narsa. Yana bir nuqta: uning gʻalabalaridagi asosiy kichik tafsilotlar — bu har bir zarbaning keyingi harakatni oldindan koʻra olishi. Boshqalar qayerga oʻtishni oʻylayotganda, u avval raqibning tana tilini oʻqiydi. Bu esa oʻz-oʻzidan kelib chiqadi: Isroil oʻzining oʻyinini oddiygina toʻgʻri oʻrnatadi va buni qilishdan boshqa hech narsani oʻylamaydi. Shu sababli unga qarshi chiqqanlar oʻsha paytdan boshlab oʻzlarining „oʻz vaqtlarini“ yoʻqotishadi, chunki ular hech qachon Isroilning oʻyini bilan toʻla moslasholmaydilar. Boshqalar boʻyicha yigʻishtirish oʻrniga, uning oʻyinini qanday esda qolarli boʻlishiga eʼtibor berish kerak. Isroil ringda nafaqat chempion, balki oʻziga xos san’atkor.