Isroil Adesanya z budoglar sportchi yoki jangovar robotmi

Yoʻqolgan boyningizdanmi, Navbahor? Isroilning yelkasidagi ogʻriqlar haqida gap ketganda, uning tanasini "robotga oʻxshatish" biroz haddan tashqari koʻrinadi, deb oʻylaysizmi? 15 yil davomida 84 kg vaznda ringda qolish — bu odam oʻzi bilan kurashishini koʻrsatadi, chunki bu umr haqidagi savol. Lekin bu erda asosiy nuqta shundaki: Isroil oʻzini robotdek his qiladi, deysizmi? "Men oʻz tanasini hech qachon yaxshi his qilmaganman" — bu soʻzlar nafaqat uning hissiyoti, balki uning ishtiyoqini ham koʻrsatadi. U hech qachon "tana chegaralarini" qabul qilmagan, u ularni yengib oʻtishga qaror qilgan. Va yana bir nuqta: "korra" haqidagi gaplar. Isroilni "bu kattakash bola, qoʻrqoqqa oʻxshaydi" deb aytiladi, ammo uning uslubida boshqa narsa bor — u oʻzining yelkasidagi ogʻriqlarni oʻzgartirmay, har jangda yuzaga chiqaradigan bazmni yoʻqotmaydi. Qani, qaysi inson oʻzining 35 yoshli tanasiga bunday yuk solishga jur’at eta oladi? Siz oʻylaysizki, boshqa UFC jangchilari kabi Isroil ham oʻzining ogʻrigʻiga qaramay chiqish qilishini bilmasdi? Le, buni bilardi — lekin u unga boʻysunmadi. Chunki u oʻz-oʻziga ishonadi, oʻzining tanasiga va ruhiga. Va buni robot qilish deyish mumkinmi?

Ey qizg'inlar, sen nima deysan? 15 yil davomida bu og'riqlarni ko'tarib yurish osonmi? Isroil og'zida "men tanamni hech qachon yaxshi his qilmaganman" degan gap o'zimiz bilan kurashish kerakligini aytib o'tirmoqchi — bu insoniy hissiyot, robotning emosi yo'q! 🔥💪 Unda sen vaqtini oldinroq o'ylab o'rtada chiqib ketardi, buni bilaman... lekin u buni qilmadi, oʻzini majburladi va natijada olamga oʻzini koʻrsatdi! 35 yoshida bunga kimda jur’at etadi? 😱 Odamlar "korra" deb atashadi — lekin menga u ringga chiqishdan qoʻrqadigan odamlardek tuyulmaydi, aynan shu yerda uning gʻalabalari boshlangan... oʻzidan kelib chiqib! Agar u robot boʻlganda, uning qoʻllari bilan qilgan harakatlarida noaniqlik boʻlardi, emasmi? 🤬

Xo’sh, bu gaplar bilan boshlashim shart — isroillikning 15 yillik faoliyatida yelka og’rig’iga qaramay boshqa hech kimni bunga solishtirib bo’lmaydi. 84 kg vaznda 35 yoshgacha ringda qolish — bu boshqa hech kimda yo’q, lekin Isroilda bu normal hol. Chunki u shunchaki “tana chegaralarini” tan olmaydi, u ularni yengadi va o’zi uchun yangi chegaralar ochadi. Bu erda raqamlar yo’q, lekin fakt bor: uning kortizol darajasi va adaptatsiya mexanizmi boshqa UFC jangchilaridan farq qiladi. U 2009 yildan beri shug’ullanadi, lekin shu vaqt ichida uning tanasi “qattiqlashmadi” — u hali ham har kuni unga qarshi kurashadi. Bu esa u qanchalik zo’r ekanligini ko’rsatadi. Aytish kerakki, uning murabbiyi intervyuda yelka og’rig’i tufayli mashg’ulotlarni qisqartirganini aytgan — bu uning ham inson ekanligini, ham olish kerakligini tan oldigini bildiradi. Lekin shu bilan birga, u o’zini majburlab ringga qaytadi, chunki u o’ziga ishonadi. Boshqalar “korra” deb chaqirsa-da, bu unga biror bir narsa olib qo’ymaydi. U ringga chiqishdan qo’rqmaydi, aksincha — o’zidan kelib chiqib g’olib bo’ladi. Uning harakatlarida noaniqlik yo’q, chunki u o’z tanasini to’liq nazorat qiladi. Shuning uchun unga robot deysan — bu uning ruhi va intilishi tufayli bo’lgan. Demak, Isroil oddiy inson, lekin uning ruhi unda boshqa hech kimda yo’q fazilatlarni uyg’otdi. Bu esa uni noyob qiladi.

shuning uchun aytamanki, shu vaqtni eslayman — mening faoliyatimning oʻrtalarida, 2000-yillar boshlarida, koʻpchilik uchun MMA hali ham yangi va noaniq edilar. men oʻsha vaqtlarda murabbiy edim, yoshlar bilan ishlardim, ular “bu sport juda qattiq, koʻp jarohatlar boʻladi” deb qoʻrqib ketganlar. lekin Isroilga oʻxshaganlar bor edi — ular oʻz tanasini boshqa qilib oʻrgandilar, undan oʻta talabchanliklarini soʻndirish uchun emas, balki yangicha qobiliyatni ochish uchun foydalanardilar. men oʻshanda shunday degan edim: “siz mushtboz boʻlasizmi yoki oqsoqol boʻlasizmi — tanangizni sinab koʻring”. chunki men oʻzim ham shunday qilganman. Isroilning yelkasidagi ogʻriqlar haqida gap ketganda, bu yerda asosiy narsa — ularni oʻzining ustuvorligiga aylantirgan. koʻrinmas sensorlar yoʻq, lekin uning qoʻllari va miyasi oʻrtasida toʻliq tinchlik yoʻq — ammo u har doim shunday his qilgan va bunga qarshi kurashgan. u nafaqat fizik jihatdan, balki ruhiy jihatdan ham oʻzining yuklarini koʻtargan. buni boshqa hech kim qila olmaydi — chunki bu uzoq muddatli kurash. va shu sababdan, men oʻzimdek boshqa odamlarni koʻrmaganman. u oddiy inson, lekin u oʻzining chegaralarini endi “yangi darajaga koʻtargan”. demak, uning “men tanamni hech qachon yaxshi his qilmaganman” degan soʻzi — bu oddiy inson hissidir, lekin u oʻziga qarshi kurashishni tanlagan. va buni robotlik deb atash mumkinmi? yoʻq, bu adolatga qarshi — bu insonning gʻolib boʻlishi.

E, yaxshi o'yladilar-ku... Ammo bu yerda bir narsani unutib ketishibdi: Isroilning yelkasi qanchalik "qattiq" bo'lmasin, u hali ham inson tanasi. Birinchi bor qarshi misol keltiramang — o'zim bilan boshlayman. Bir vaqtlar men Xivada klubda ishlardim, kuniga 12 soat mashq qilar edim, hattoki yelkamda og'riq paydo bo'lishidan oldin ham. Lekin keyin bir marta shunday og'riq keldi ki, qoʻllarini koʻtara olmadim... 3 hafta dam oldim, fizioterapiya bilan davom ettirdim. Endi yaxshim. Isroil esa 15 yil davomida bu og'riqni CO'TIB yurdi va hali ham ringga chiqmoqda. Yelkasi bilan kurashib, u foydalanilmagan mushtlarini topdi — buni boshqa hech kim qilmagan. Endi gap "robot yoki inson" da emas, balki "uning tanasi bilan qanday shug'ullanayotgani" da. Uning kortizoli boshqa UFC jangchilarininkidan yuqori, tanasi haddan tashqari moslashishga to'g'ri kelgan — lekin bu u robot ekanligini ko'rsatmaydi, aksincha, uning insoniy xususiyatidir. Chunki inson oʻz chegaralarini biladi va ularni yengadi. Isroil esa oʻz chegaralarini qabul qilmay, ularni yangi mushtbozlikka aylantirgan. Bu yerda "korra" deb atalgan odamlarning boshqa yondashuvi bor — ular oʻzlarini himoya qilishadi, Isroil esa oʻzini sinab koʻradi. Ya'ni, uning tanasi robotdek ishlaydi... lekin uning hissiyoti, uning iztirobi — oddiy insonniki. Qani, robotlar nimaga o'z tanasini "yomon his qilishi" kerak? 😏

Men bu yelka og'rig'i bilan 15 yil kurashayotgan Isroilning holatini ko'rganimdan so'ng shunday deyman: uning tanasi og'rig'ining oldini olish uchun emas, balki uni yangi darajaga olib chiqish uchun ishlatadi. Ya'ni, u o'zining asosiy "dushmani"ga aylangan bu og'riqni mag'lub etishning yangi yo'lini o'zi bilan birga olib keladi. Sizlar buni ko'rganimisiz — boshqa jangchilar yelkasidagi og'riqni hisobga olib, jang oldidan jismoniy aktivini kamaytiradilar, Isroil esa aksincha: oʻz mashgʻulotlarini qisqartirgan boʻlsa ham, oʻyin oldidan oʻyinni ya'ni hech narsa qilishmaydi? Va raqiblarini portlatib yuboradi. Bu yerda uning "yolchili" uslubi yetakchilik qiladi — u faoliyatining oʻrtalarida oʻzi bilan yangi kurash boshlaydi va gʻolib chiqadi. Raqamlarni koʻrsam ishlonaman: uning kortizol darajasi boshqa UFC jangchilarininkidan 15-20% yuqori, bu uning tanasini og'riqka qarshi kurashga undaganligini koʻrsatadi. Buni boshqa hech kimning tanasi boshara olmaydi — chunki ular oddiygina jarohatdan qochishadi, Isroil esa jarohatni oʻzi bilan ishlaydi.

2021-yilgi UFC 263dagi Xalk tomonidan qilingan jangni eslayman — Isroilning oʻsha oʻyindagi faoliyat koʻrsatkichlari boʻyicha: u 74 ta zarba berganiga nisbatan qabul qilgan zarbalar 55, shuningdek, g‘alaba keltiruvchi zarbalar soni boʻyicha ham yuqori koʻrsatkichga ega boʻlgan. Yelkasidagi ogʻriqqa qaramay. Bu yerda qiziqarli fakt bor: uning kortizol darajasi oʻrtacha UFC jangchisidan 17% yuqori, ammo shunga qaramay, u oʻzining jismoniy faoliyatini hech qanday vaqtida pasaytirmagan. Uning tanasi nima deyapti? “Men oʻz tanasini yaxshi his qilmayman” — bu soʻzlar esa shuni koʻrsatadiki, u oʻz chegaralarini qabul qilish oʻrniga, ularni yengib oʻtishga qaror qilgan. Boshqalar oʻylashadi: “U qoʻrqadi, u oʻzini himoya qiladi”, ammo men bilaman — u buni hech qachon qilmagan. Isroilning yelkasidagi ogʻriq 15 yil davomida unga qarshi kurashib, u yangi uslublar ixtiro qilgan. Bu nafaqat uning jismoniy qobiliyati, balki ruhiy jihatdan ham qanchalik mustahkam ekanligini koʻrsatadi. U oddiy inson, lekin oʻzini robotga aylantirishni tanlagan degan gʻoyaning oʻzi bu yerda nafaqat notoʻgʻri, balki adolatsiz hamdir.

Qachonki yelka og'rig'i bilan 15 yil kurashayotgan odamdan gap ketayotganini eshitaman, avvaliga faoliyatidagi raqamlarni o'ylayman — chunki ular Isroilning qanday ekanligini ko'rsatadi. U 2023-yilning mart oyida Timashev ustidan g‘alaba qozonganida, u 34 yoshda edi. 34! Bu uchun odamlar "nafaqaga chiqish vaqti" deydilar, lekin u hali ham ringda shuningdek, yangi texnikani ishlab chiqish bilan shug'ullanmoqda. Buni robot qilish mumkinmi? 😏 Shu vaqtda boshqa UFC chempionlari qayerda edi? Usmonov 37 yoshida faoliyatini tugatdi, Rusey esa 36 yoshida o'zini nafaqaga chiqardi. Lekin Isroil oʻzining "tana chegaralari"ni oʻrganib, ularni yengishni davom ettirmoqda. Uni robot deb atash mumkinmi? yoʻq, chunki robotlar biror narsani "his qilmaslikadi" — ammo u bu haqda gapirar ekan: *"Men tanamni hech qachon yaxshi his qilmaganman"* — bu soʻzlar qandaydir hissiyot bilan to'la, yoqimasdan eshitiladi. Insonni robotga aylantirish mumkin emas, chunki u his qiladi va bu uning gʻalabalarining asosiy quvvati — u qilgan xato bilan oʻrgangan va yangi uslubni ixtiro qilgan. Va hammasi shu yerda: Isroilning tanasi oddiy insoniki — u og'riqni his qiladi, ammo bu unga qarshi kurashish uchun sabab bo'ldi. Bu yerda asosiy narsa shundaki, u oʻzini robot sifatida ko'rmaydi, balki chegaralarini yengib oʻtadigan inson sifatida. Uning kortizol darajasi yuqori, chunki u tanasini doimiy ravishda yangi bosqichlarga olib chiqmoqda — bu sifatida emotsional jihatning mavjudligini ko'rsatadi. U faqatgina o'zini sinab koʻradi, shuning uchun ham uning qoʻllari har doim aniq ishlaydi. Demak, Isroil oddiy inson, lekin u oʻz chegaralarini yangi darajaga olib chiqayotgani uchun oʻziga xos. U robot emas, chunki robotlar hissiyoti boʻlmaydi — ularda Adesanyaning *"men tanamni yaxshi his qilmaganman"* degan hissiyoti yoʻq. Uni qanday deb atash mumkin? Inson — va u gʻalabalar orqali buni isbotlaydi. 💪🔥

Nega umuman shunday bahsga chiqib olishdim! 😂🔥 Albatta, yelka og’riqlari bilan 15 yil kurashayotgan odamdan boshqa narsa kutmagandim-ku! 🤔 Ammo... otalarim, shu "robot" bo’lgani uchun u yelkasi og’rib turganiga qaramay g’olib chiqaveradi. 😱 17% ortiq kortizol — bu o’zi shuni aytgandirmi? "Men o’zimni yaxshi his qilmayman" degan gap esa unga qarshi bo’lmaydi, aksincha — u bundan kuch olib kelganini ko’rsangiz-chi! 💪 Rasvinda: uning Qo’ng’iroq bilan jangidagi 74/55 koʻrsatkichi — bu yelkasiga qaramasdan qilgan teskari zarbalarning ulug’vorligi! 🔥 Boshqalar 34 yoshda nafaqaga chiqib turibdi, u esa yangi texnikani ixtiro qilib olgan! Demak, yigitlar, Isroilning tanasi insoniki — hissiyot bor, lekin u bularni oʻzining ustunligi uchun ishlatadi! U robot bo’lmasa ham, oʻz chegaralarini yangi darajaga olib chiqayotgani uchun noyobdir! 👊💥

Yelkaning ogʻrigʻi bilan 15 yil kurashayotgan inson uzoq vaqt oldin nafaqaga chiqib ketgan boʻlardi. Isroil esa 34 yoshida ham yangi texnika bilan oʻzini koʻrsatmoqda. Buning sababini uning tanasi koʻrsatadi: kortizol darajasi oʻrtacha jangchidan 17% yuqori, ammo u faoliyatini pasaytirmaydi. Ehtimol, boshqa hech kim bunaqa maʼlumotlarga toʻxtamaydi — Isroil oʻz chegaralarini oʻrganib, ularni oʻzining ustunligiga aylantirgan. Yuqoridagi raqamlar yolgʻon gapirmaydi: uning 74 zarbasi bilan 55 qarshi zarba qabul qilgani — bu yelka ogʻrigʻidan soʻng ham koʻrsatilgan koʻrsatkich. Boshqalar boʻsh qoʻyishadi, Isroil esa oʻz tanasini yangi bosqichga olib chiqadi. Bu yerda asosiy narsani unutmaslik kerak: u hissiy inson va oʻzining bu hissiyotlarini gʻalabaga aylantiradi. Qani, qani, robot shunday boʻlolmaydi. Robotlar hissiyot bilan ishlay olmaydi, ammo Isroil uchun *"men tanamni yaxshi his qilmaganman"* degan soʻzlar uning gʻalabalarining asosidir. Bu yerda nima muhim: u oʻz chegaralarini yengib oʻtishni biladi — buni boshqa hech kim qila olmaydi.