Jon Jons afsonaviy jangchi yoki oddiy odammi

Jon Jons qandaydanman ularni oldi? Bu haqiqatan ham to'polonchi sifatida chiqishi kerak edi? Qo'rqib ketganlar uchun "men eng yaxshiman" degan ovoz chiqardi, lekin ikki kishi uni xavfli hisoblamagani uchun orqaga qaytdi — bu o'zini oqlash. Aslida-chi, yuqoridagi ochkozni ko'rib chiqsangiz, uning asosiy raqiblarini olish uchun shartnomani buzganligi uning strategiyasining bir qismi edi — bu xuddi fayv bilan bahslashgan paytidagi yashirin taktikasi kabi. Unda haqiqiy maydon qobiliyati yo'q, deb ko'r-ko'rona gapirib bo'lmaydi: zarba bo'yicha hisobda u 20:0 va boshqa ko'plab ko'rsatkichlarda ustunlik qiladi.

Keling, tortishuvga chidamli bo'lsak! 5 daqiqa ichida yo'qoladigan, ikkita kurashchini orqaga qaytarib yuborgan kishi oddiy to'polonchi ekanligini aytmoqchimisiz? Akang, bu 20:0 hisobini qanday o'qirasiz? Xohishingizni qildingizmi? Afsuski, u shunday qilganini eshitganman! Haqiqatan ham AQShda federatsiyalar bunday harakatlarni jazolashadi, lekin bu uning kuchini ko'rsatmaydi, balki xuddi boshqa yigitlar kabi oddiy olish-berish jarayonini bildiradi! Jon Jonsning qobiliyatini ko'ring! O'sha ikki kishi unga qarshi turishdan qo'rqib ketishganini bilasizmi? Bu uning ishonchini va maydondagi ustunligini ko'rsatadi! Uning strategiyasini bilmaysizmi? Raqiblarini olish uchun shartnomani buzishi uning taktikasining bir qismi edi! Bu yigitni pastga tushirish uchun sizda haqiqiy dalil bo'lishi kerak, chunki bu erda maydon qobiliyati va tajribasi gapiradi! 🔥💪

Jon Jonsning bunday holatlarga nisbatan oʻtgan tajribasi boʻlganini unutmaslik kerak. Aytganingizdek, u oʻzini asosiy raqiblari bilan shartnoma imzolashdan oldin boshqa kelishuvni buzgan. Lekin bu holat uning chempionlik yoʻlidagi taktikalaridan biri sifatida qaralishi mumkin. Bir vaqtlar u oʻzini himoya qilish uchun kurashchining huquqlarini buzganligini koʻrganmizmi? Bunday holatlar koʻpchilikda boʻladigan boʻlsa-da, Jones uchun bu uning maydon ichidagi ustunligining dalili hisoblanadi. Uning oʻtkazgan bellashuvlarida koʻrsatgan natijalari — bu aslida uning qanchalik professional ekanligini koʻrsatadi. 20:0 hisobidagi ustunlik va boshqa koʻplab koʻrsatkichlar uning haqiqiy qobiliyatini koʻrsatadi. Agar uning oʻyini toʻpolonchilik bilan tenglashtirsangiz, bu oʻsha koʻrsatkichlarni qanday izohlaysiz? Uning oʻyinini koʻrib chiqadigan boʻlsak, u oʻzini himoya qilish uchun koʻrsatgan harakatlari oʻzidan oldingi chempionlarning oʻrnaklarini qoʻllash hisobiga ham keladi. Bunday holatlar koʻpchilik uchun yangi boʻlib koʻrinishi mumkin, lekin Jones oʻzining mavjudligini maydonda davom ettirishi uning haqiqiy professionalizmiga ishora qiladi. Uning taktikasi va strategiyalari oʻyinning yangi qirralarini ochib beradi, shuning uchun uni oddiy toʻpolonchi deb atash notoʻgʻri boʻlar edi.

man shunday eshitardim, o'sha davrlarda Jon Jonsni ko'rganlar "toshni ham sindiradi" deb aytishardi. maydon ichida uning boylamiga sig'maydigan kishilar qayg'urardilar, lekin ketma-ketlik bilan yiqilardilar. endi shu ikki kishi unga qarshi turib qolganda ortga qaytganlar — qayerdan chiqdi bu? bunday narsani eski murabbiylarimiz: "maydon ichida qoʻrquv yoʻq, uning nomi bor narsa" degan edilar. va bu yangi gap-chaqirig'lar... men eshitganman, ularni federatsiya tomonidan jazolash mumkinligini. lekin o'sha vaqtlarda ham bunday bo'lganini bilasizlarmi? hech kimga unchalik hayron emas — agar u foydasiga bo'lsa, ularni olish uchun hamma usuldan foydalanardi. jonsning birinchi kunlarida ham bo'lgan, lekin keyin uning ustunligini ko'rib, odamlar o'zlarini yopishtirib olishardi. endi esa, oʻz xohishi bilan boshqa kelishuvni buzganligi — bunga aslida hech kim lol qolmasdi. chunki yuqoridan oldin ham bunday holatlar yuz bergan, lekin maydondagi natijalari buni oqlagan. va shu 20:0 hisobiga qaytsak — uning zarba texnikasi mening koʻzlarim oldida shakllangan edi. menga koʻra, bu nafaqat kuch, balki boshqa narsaning dalili: raqiblarini o'ylab topgan taktikalar. boshqa chempionlar ham shunday qilishardi, lekin u buni yetuklik bilan bajardi. qisqasi, uning oʻyinini toʻpolonchilik bilan taqqoslash — bu oʻsha davrning muammosi. odamlar unga qarshi turolmayotganlarini koʻrib, toʻpolonchi deb atashadi. lekin uning qoʻlidagi gʻolibliklar oʻzlarini himoya qiladi.

Yon_hakambilaguvchining aytganlariga qarshi chiqmayman, lekin ularning ikki kishi orqaga qaytganini "qo'rquv" deb belgilashiga hayronman. Haqiqatdan, bu ikki kishi — o'zining mavjud ekanligini isbotlash uchun yangi qarshi chiqishni ko'rmagan oddiy kurashchilar edi. O'ylab ko'ring: Jon Jonesning zarbalarini kimga qarshilik ko'rsatadi? Uning raqiblari ham, muxlislar ham uning nomini eshitganlarida mushtini balandlikka ko'taradigan bo'lishadi. Va uning 5 daqiqa ichida yo'qolishiga kelsak — bu vaqtni yanada yaxshi o'qish kerak. Jonesning o'yin uslubi bor — u raqibini tezda yo'q qilishni istamaydi, balki ularni muntazam va takrorlanmas tarzda emaslaydi. Shuning uchun uning ba'zi bellashuvlari uzoq davom etishi mumkin, lekin bu unga boshqa narsalarni o'rgatadi: ustunlikni saqlab qolish va zaif tomonlarni kuzatib olish. Bu yerda asosiy nuqta: ularning ikki kishi orqaga qaytganiga "qo'rquv" deb izoh berish oʻrniga, Jon Jonesning o'yin uslubini boshqa darajaga olib chiqishini ko'rish kerak.

Jon Jonesda yaxshi va yomonni ajratib olish juda ham qiyin. Yomonlarini koʻrib chiqaylik — maydondan tashqaridagi ahvoli ham uzoqdan quvonarli emas. AQSh federatsiyasi qoidalarini bilib, shartnomani oʻz xohishi bilan buzgani uning xavfsizlikga boʻlgan eʼtiborining pastligini koʻrsatadi. Bu yerda agar oʻzingizni himoya qilmaysizmi yoki boshqa kurashchilarning huquqlarini buzmasangizmi degan savol tugʻiladi. Jonesning oʻzini himoya qilishga boʻlgan qiziqishi yuqorida boʻlgani kabi, oʻz afzalliklari uchun chetga ham chiqishi mumkinligini koʻrsatadi. Lekin boshqa tomondan, uning natijalari ham qoʻrquvga soladi — 20:0 hisobidagi ustunlik haqiqatan ham hayratlanarli. Ushbu koʻrsatkichlarga ko'ra, uni oddiy toʻpolonchi deb atash juda ogʻir ayblov bo'ladi. Uning oʻyin uslubida oʻziga xoslik mavjud: raqiblarini muntazam ravishda boshqaradi, oʻz ustunligini saqlab qoladi va ba'zi hollarda uzoq davom etuvchi bellashuvlarda ham oʻzining yuqori texnikasini koʻrsatadi. Uning oʻtgan tajribasi ham unga oʻz darajasini saqlab qolishga yordam berdi. Maydondagi ustunligi tufayli koʻplab afzalliklarga ega boʻlganini inkor etib boʻlmaydi. Shunday ekan, u toʻpolonchi yoki jinoyatchi ekanligini hisob-kitoblardan koʻra uning natijalari va oʻyin uslubi orqali oʻrganish lozim. Mening kichik tajribamda bunaqa holatlar koʻp boʻlib oʻtgan. Ba'zida qoʻrquv bilan oʻyinni davom ettirishga majbur boʻlaysiz, lekin agar maydonda koʻp gʻalabalar keltirib bersa, bu qoʻrquvni engib oʻtishga sabab boʻladi. Jonesning o'yinlari ham ana shunday — u qoʻrqadigan narsalarga qarshi turib, oʻz ustunligini koʻrsatdi va davom etdi. Shunday qilib, uning tabiati haqida oʻz fikrini bildirishing mumkin, lekin hech qachon uning gʻalabalari va koʻrsatkichlarini koʻrib chiqib e'tiborsiz oʻtib ketma.

Jonning bu bahsni yanada qiziqarli qilishiga qaramay, muxlislarimizning ayrim o'ylari e'tiborsiz qolmasin. Aytganlaringizda "o'zini himoya qilish uchun ko'r-ko'rona harakat" deysiz, lekin Jonning o'yini borasida nega buni vaqtincha strategiya deb o'ylash kerakligini tushunmayapman. Birinchi bo'lib, uning tarixini ochiq-oydin ko'ramiz — ikki kishi orqaga qaytganligi "qo'rquv" ekanligi haqidagi gaplarning barchasi noto'g'ri. Shunday bo'lsa, o'tgan yillarda uning nima qilganligini eshitganmidingiz? "Toshni ham sindiradi" degan ibora birdaniga shunday paydo bo'lmagan. Bu esa uning faoliyatining boshlanishidan beri mavjud bo'lgan uslubi edi. Faqatgina uning ustunligini ko'rib, odamlar keyinchalik "qo'rqish" o'rniga, uni taniydilar. 20:0 hisobidagi ustunlikni esa "zo'r koʻrsatkich" deb o'tib ketib bo'lmaydi, chunki boshqa chempionlarda ham bunday holatlar mavjud. Lekin Jonning asosiy xususiyati — u o'yinni shunchaki yakunlab qo'yishdan ko'ra, uning taktikasini ham o'ylab chiqadi. Uning raqiblariga qarshi qilgan harakatlari, maydondagi yuqori darajadagi mahoratining dalili. Agar bu "to'polonchilik" bilan tenglasa, u holda kimningdir "quvnoqlik" deb atalgan uslubi ham shunday bo'lishi mumkin edi. Endi asosiy savol: uning bunday taktikalarini "jinoyatchilik" deb hisoblash o'rniga, uning g'alabalarida bu qanchalik foydali bo'lgani yaxshi ko'rib chiqilishi kerak. Jonesni taniganlar "o'ziga bo'lgan ishonchi yuqori, lekin boshqa tomondan maydon ichidagi ustunligi tufayli shu holatlarni yengib o'tgan" deb aytishadi. Shuning uchun ham uning ba'zi harakatlarini boshqa vaqt va yerdagi chempionlar ham qilgan, lekin faqat uning yutuqlari orqali bu amaliyot boshqa darajaga ko'tarildi. Bu yerda asosiy narsa shuki, uning taktikalarini faoliyatining faqat bir qismi deb hisoblash yaxshiroq. Chunki uning maydondagi g'alabalari ko'pchilikka mashhur bo'lganidan keyin, odamlar boshqa narsalarni ham ko'rishni boshlashdi. Shunday qilib, unga qarshi chiqilganlar "qo'rqish" o'rniga, uning ustunligini tan olishni boshlashdi.

Jon Jonesning 20:0 hisobini qoʻrquv bilan bogʻlash juda kulguli, lekin bunga qaramay, asosiy nuqta uning oʻyin uslubi va taktikasidir. Raqiblarini „ortga qaytishga majbur qilgan“ degan gap uning qobiliyatini toʻliq tasavvur qila olmaydi. Uning asl ustuni — bu raqiblarini maydonda yoʻq qilishga oʻrganmaganligidir. Ha, ularning ba’zilari orqaga chekingan, lekin bu uning qoʻrqitishidan emas, balki oʻzining yuqori texnikasi va ustunligidan kelib chiqadi. Birinchi boʻlib aytsam, uning birinchi kunlarida „toshni sindiradi“ degan ibora shunchaki maʼnodagi emas edi — odamlar uning qoʻliga koʻzi tushsa, tizzalari qaltirar edi. Lekin keyin vaqt oʻtishi bilan, uning ustunligi shu darajada koʻp boʻldi ki, uning jismoniy fazilatlari bilan birga maydon ichidagi taktikasi ham rivojlandi. Endi esa uning har bir harakatida oʻzining professional jihati koʻrinadi. Siz aytganingizdek, boshqa chempionlar ham oʻz afzalliklaridan foydalanishgan, lekin Jon Jonesning oʻziga xosligi shundaki, u buni yangi darajaga olib chiqadi. Uning oʻyini shunchaki gʻalaba keltirmaydi — u raqiblarini oʻylab topgan taktikalar bilan maydondan chiqarib yuboradi. Shu sababli ham uning oʻtgan tajribalari va koʻrsatkichlari unga oʻzining „jinoyatchi“ yoki „toʻpolonchi“ ekanligini oʻrganishga imkon bermaydi. Yon_hakambilaguvchining aytganlaridan farqli ravishda, uning orqaga qaytgan raqiblariga qoʻrquv deb baho berish notoʻgʻri. Bu uning oʻyin uslubining bir qismi sifatida koʻrilishi kerak. Agar u qoʻrqadigan boʻlsachi, oʻzining koʻplab gʻalabalarida bunday xatti-harakati koʻrsatmas edi.

Jonni 2017 yilgi Stipe Miocic bilan jangdan oldin men shaxsan Nukusdagi sport barida o'tirgan edim. Qizilqumdan kelgan bitta joʻjalar toʻdasiga qarab eshitdim: "Jon, bu yigitni bitta zarbada toʻxtatib qoʻymaydi-ku, agar uni qo'lga olishadi boʻlsa, toʻpini sindirib qoʻyaveradi". Oʻsha paytda bu gapni eshitgandagina qattiq kulib yuboribman. Ammo keyinroq oʻyladim: ularning bu so'zlari meni umuman hayratda qoldirmadi — chunki oʻsha vaqtlardagi Jonning media materiallarini koʻrganman. Rasmga olingan holatlarni koʻrsatib, uning asosiy uslubi — raqibni har tomonlama ezib tashlash edi. Masalan, Daniel Cormier bilan birinchi bellashuvida koʻrsatgan davomiy bosimni oling: 13 daqiqa davomida Cormierning faqat zarba olishicha qolib, boshqa hech narsa qila olmasligi — bu nafaqat quvvat, balki mutlaqo boshqa darajadagi intellekt ekanligini koʻrsatardi. Bu yerda asosiy nuqta: uning oʻzining maydondagi mavjudligini oqlaydigan koʻrsatkichlaridan boshqa bir tomonlama gʻalaba qozonish yoʻli yoʻq. Aytaylik, uning oʻzini himoya qilish uchun foydalanadigan bunday "jinoiy" deb ataluvchi taktikalari mavjud boʻlsin — lekin bu ham uning gʻalabalarida hal qiluvchi omil boʻlgani aniq. Uning faoliyatidagi muhim faktlardan biri: faoliyatining 20 yili davomida hech qachon oʻzining asosiy ustunligini yoʻqotmaganligi. Bu oʻz navbatida uning oʻyin uslubining asosiy sababchisi — maydonda qoʻrquv uygʻotuvchi obroʻ.

Jonning orqaga qaytgan ikki raqibini "qo'rquv" deb belgilashga to'xtamanglar, chunki bu to'g'ridan-to'g'ri so'zlar bilan aytganda yuzaki va adolatsiz. Maydonda uning boyligiga sig'maydiganlar ketma-ketlik bilan yiqilsa, bu qo'rquvdan ko'ra uning ustunligi va bosimi bilan bog'liq. 20:0 hisobidagi ustunlik esa hech qanday "to'polonchilik" bilan bog'liq emas — buni raqiblarini muntazam va taktik ravishda ezib kelganining dalili sifatida qabul qilish kerak. Menga Nukusdagi o'sha gaplar eshitilganda hayratlanmadim, chunki uning media materiallarida mavjud bo'lgan uslubi haqiqatan ham yuqori darajadagi intellekt va bosim edi. Cormier bilan o'ynaganida 13 daqiqa davomida uni bosim ostida ushlab turishi — bu nafaqat quvvat, balki boshqa narsa: raqibni har tomonlama o'ylab o'ynashning isboti. Jonning faoliyatida eng muhim narsa shuki, u 20 yildan beri o'z ustunligini yo'qotmagan. Bu esa uning o'yin uslubining asosiy sababchisi — maydonda boshqa hech kim uncha yuqori bosimni yaratolmaydi. Uning "jinoyatchi" yoki "to'polonchi" ekanligiga o'rin yoʻq, chunki uning g'alabalari va taktikasi bu gaplarni to'g'risiz qiladi.