Jon Jons haqida yangi transferlar orqali chempionlik umidini tushirib yubormaslik mumkinmi

Salom, sportchilar! 🥊 Men shuni aytmoqchiman: mening jamoamizning iloji boricha chempionlikdan umidvor boʻlishini hech kimning ichidan chiqarib yuborish mumkin emas. Jon Jones hali ham AQShdagi eng yaxshi ogʻir vazn toifasidagi kurashchi – uning 214-5 koʻrsatkichi, agar boshqa narsaga, u bilan bogʻliq boʻlsa, hech kimdan past emas. Va bu faqat boshlanish. Shuni ham eʼtiborga oling: uning soʻnggi magʻlubiyatlari yoʻq. 2024-yilning iyun oyida Stipe Miocicga qarshi chiqib, 5-raundda magʻlub boʻlishi uning koʻrsatkichida oʻtkir pasayish emas – bu oddiy texnik nuqson edi. Uning faoliyatidagi boshqa „yozuvlar“ bilan solishtirsak, bir-ikki magʻlubiyat hech narsani oʻzgarmaydi. Bu erda asosiy narsa uning tajovuzkorligi va taktikasi. Jon Jones oʻz vaqtida 2-bosqichda zarba yoʻllashni oʻrganib olish uchun vaqt topa olgani yoʻq – bu keyingi transferlar orqali oʻzgartiriladi. Yangi shartnomalar haqida gap ketganda, menimcha, jamoamiz aynan vaqtida toʻgʻri qaror qabul qiladi. Uning har bir jangidagi koʻrsatkichlari (masalan, oʻrtacha janglarda oʻtkazilgan vaqt, zarba taʼsir darajasi) aslida unga qarshi chiqqanlarning kimligini koʻrsatadi – lekin bu uning tanlagan yoʻli. Chempionlik unvonini qoʻlga kiritish uchun esa yangi qahramonlar bilan yangi strategiyalar zarur. Menimcha, keyingi transferlar orqali uning oʻyinida oʻzgarishlar boʻladigan boʻlsa, u oʻzining eng yaxshi versiyasini qaytara oladi. Yuqoridagi gaplarga qoʻshimcha sifatida, Jon Jonesning soʻnggi janglarida koʻrsatgan koʻrsatkichlari – 273 kun avval Leow Raymondni magʻlub etishi uning hozirgi holatidan koʻra koʻproq yaxshiroq edi degan fikrga qoʻshilaman. Lekin bu uning mumkin boʻlgan evolyutsiyasini koʻrsatadi. Yangi yulduzlar bilan shartnoma imzolash orqali uning tajovuzkorlik darajasi yanada yuqori boʻladi – bu chempionlik yoʻlida muhim omil. Qisqacha, oʻz jamoamizga ishonaman. Yangi transferlar orqali uning tanlovlaridan foyda olish mumkin, chunki u oʻzining eng yaxshi variantlarini koʻrsatib turadi. Chempionlik unvoni yoʻq, degan fikrni hozirgi bilan qoʻyib yuborishni istamayman – uning oʻyini va taktikasi hali ham eng yuqori darajada.

Ooo, qayerga ketayapti bu saralashdagi noma'lumliklar? 2024-yilda ikki marta yutqazgan boʻlsin, lekin Jon Jonsning nomi hali ham dunyodagi eng yovuz raqobatchilar ro'yxatida yuqori oʻrinni egallaydi — 214-5 koʻrsatkichi bilan bu nafaqat rekord, balki KULT! 💪🔥 Biroz oldinroq Leow Raymondni 5 raundda gʻalaba qozonishini koʻrganmiz, soʻngra Stipe bilan boʻlajak jangda 5-raundda magʻlubiyatga uchrashdi — lekin bu uning oʻyinini **oʻldirmadi**, aksincha, yangi taktikalarni oʻrganish uchun vaqt boʻldi! Hissiy nuqtai nazardan: uning magʻlubiyatlaridagi texnik nuqsonlarni hisobga olsak, bu „noodatiy holat“ boʻlib, yangi yulduzlar bilan shartnoma tuzish orqali uning oʻyini yana yangi bosqichga koʻtarilishi mumkin! Jon Jones hali ham gʻalabaga moyil — oʻzining tajovuzkorligi va tajribasi bilan u chempionlik yoʻlida yana bir qadam oldinga oʻtadi! Yangi transferlar orqali uning oʻyini qandaydir yuqoriroq darajaga koʻtarilmasin — uni koʻrishni istardik, har safar qattiqroq va toʻliqroq boʻladi! 🚀 Yangi kelganlar bilan shartnoma tuzish — bu uning yoʻlida yangi boshlanish! Chempionlikni qoʻlga kiritmasa-da, uning oʻyini va qahramonligi yana millionlab muxlislarning yuragini qamrab oladi! 🎤🔥

Salom, sportchilar! 🥊 Jon Jons haqida shunday oʻtkir bahs kelganda, aynan yangi transferlar uning chempionlik yoʻlidagi soʻnggi umidlarini tiriltirishi mumkin. Ikki katta magʻlubiyat — Leow Raymondga qarshi 5 raundda gʻalaba qozonib, soʻng Stipe Miocicga 5 raundda yutqazgani — bu uning soʻnggi koʻrsatkichlarida biroz oʻrinlar tushishi mumkin, lekin bular uning tanlovlaridan dalolat beradi. 214-5 koʻrsatkichi bilan u hali ham jahon ogʻir vazn toifasidagi eng qiyin raqobatchilar roʻyxatida yuqori oʻrinlarni egallashi mumkin. Lekin aytib oʻtsam, soʻnggi oʻyinlaridagi koʻrsatkichlarga eʼtibor qaray boshladik. Masalan, Leow Raymond bilan boʻlgan jangdagi oʻrtacha faol vaqt 10 daqiqadan koʻproq edi — bu uning boʻsh vaqtlarida ham oʻzining ustunligini koʻrsatadi. Stipe bilan boʻlganida esa faqat 8:45 ga toʻxtadi — bu uning soʻnggi oʻyinidagi oʻzgarishlarni koʻrsatsa, yangi taktika olish uchun vaqt ajratishiga imkon beradi. Jon Jones oʻzining tajovuzkorligi va tajribasi bilan hali ham chempionlik unvonini qoʻlga kiritishga qodir. Yangi yulduzlar bilan shartnoma tuzish orqali uning oʻyini yanada takomillashishi mumkin — bu uning oʻzining eng yaxshi versiyasiga qaytishi uchun asosiy omil bo'ladi. Uning soʻnggi faoliyatidagi oʻsish koʻrsatkichlari (masalan, soʻnggi janglaridagi oʻrtacha faol vaqt) asosiy tayanch boʻla oladi. Chempionlik uchun uning yoʻlidagi soʻnggi chora-savollarni yangi transferlar hal qiladi. Mening fikrimcha, uning oʻyini va taktikasi hali ham eng yuqori darajadagi boʻlgani uchun, chempionlik unvoniga boʻlgan umidlarni qoʻyib yubormaslik mumkin emas.

oldingi paytda men shu ogʻir vazn toifasidagi kurashni boshlab yurganda, har bir jang bir dueldek oʻtardi — qattiq, aslida, nozik. menga eslaymanki, bir paytlar ular Jon Jonsni yangi Muhammad Ali deyishardi, chunki uning qarmogʻi ham va nutqi ham katta edi, lekin aynan shuning uchun u oʻzini oʻzi himoya qila olardi. o'sha vaqtlardagina tushungan edim: chempionlik yoʻli faqat gʻalabalar bilan emas, balki magʻlubiyatlardan ham oʻsadi. lekin bu hamma uchun oʻtishmaydi. menga eslaymanki, 2000-yillarning boshlarida hayotimda oʻsha vaqtlardagi transferlardek birinchi marta yangi yuzalarni koʻrgan edim — taniqli vaqtda yangi texnikani oʻrganib olish qiyin edivardengizlar endi shu haqda gapiryapsizlar. jon jonsning hozirgi ikki magʻlubiyati — leo raymond bilan va stipe miocic bilan — aslida ularning tayyorgarlik darajasini koʻrsatadi. men oʻzim koʻrganidek, agar asosiy yuzaga chiqqanda qarshi chiqadiganlar barchasi oddiygina vaqtidan oldin tanlov qilgan oʻyinchi boʻlsa, ularni magʻlub qilish ancha oson boʻladi. bunday hollarda chempionning oʻzi uchun yordamchilarga oʻtish eng yaxshi yechim boʻladi. lekin men bilamanki, jon jonsda hali ham oʻsha "oq qoʻl" elementi bor. uning koʻrsatkichi 214-5 — bu tarix, bu musht bilan yozilgan yozuv. yangi transferlar orqali uning oʻyini yana yangi bosqichga koʻtarilishi mumkin, chunki vaqt oʻtishi bilan taktikani oʻzgartirish zarur. men oʻsha vaqtlarda ham taktika oʻzgarishlarini sevib oʻrgangan edim — agar oʻsha vaqtda yangi yuzalar bilan ishlashni boshlamasangiz, keyinchalik erta nafaqaga chiqish vaqtida qoʻllarining qudrati oʻchib ketgan edi. shunday qilib, mening nazarimda, yangi transferlar uning chempionlik yoʻlidagi soʻnggi imkoniyatlaridan biri. uning oʻyini hali ham yuqori darajadagi boʻlsa, u oʻzining eng yaxshi versiyasiga qaytishi mumkin. ammo, asosiy narsa — uning oʻziga ishonchi va fidoyilik.

Qani endi, bu ishlarga keladigan bo‘lsak — 2024-yilning iyun oyida Stipega qarshi oʻtkazilgan jangdagi vaqtni hisobga olgan holda Jon Jonesni boshqa tomonga olib ketish mumkinmi? Uning soʻnggi faoliyatidagi oʻrtacha faol vaqt 8:45 daqiqa boʻldi — bu hech kimga oʻxshamaydigan koʻrsatkich, chunki oldingi janglarida u odatda 10-12 daqiqa davomida yuqori darajada faol edi. Bu vaqtning oʻzida yangi transferlar bilan ish boshlaganida uning oʻyini endi yana bir yangi taktikaga ega boʻlar edi. Masalan, uning soʻnggi faoliyatidagi oʻzgarishlarni oʻrganib, yangi yulduzlar bilan shartnoma imzolash orqali uning oʻyinida koʻrinib turgan „texnik nuqson“ni bartaraf etishi mumkin. Chunki agar avvalgi vaqtlarda u oʻzining qarmogʻiga tayanar edi, endi yangi transferlar orqali uning qamchi uzoqdan ham ishlashiga koʻmaklashadi — bu esa chempionlik yoʻlida uning ustunligini taʼminlaydi. Demak, yangi transferlar uning oʻyinida yangi bosqichga olib chiqishi mumkin, ammo asosiy narsa — uning oʻziga boʻlgan ishonchi va strategiyaning oʻzgarishi.

Jon Jonsning soʻnggi ikki magʻlubiyatini koʻrganimda birinchi boʻlib oʻz ichimdagi gʻazabni bosdim — bir vaqtlar gʻildirakdek aylanadigan mushtini, raqibini maydoncha boʻylab qamchi kabi quvib yurgan oʻyinini eslayman. 2024-yilda Stipe Miocicga qarshi oʻtkazilgan jang uning koʻrsatkichiga xoligan dogʻdek tuyuldi: 8 daqiqa 45 soniya... 214-5 koʻrsatkichi bilan bu qandaydir qora dogʻdek tushdi. Lekin soʻngroq oʻzimni tutdim: bu uning oʻzi uchun ham zoʻr saboq boʻldi. Sabab, menga shunday boʻladi — qayerdadir magʻlubiyat yeganimda, avvaliga yoʻqotganimga hafa boʻlurman, soʻngra oʻzimni tahlil qilib, yangi taktikani oʻylab topurman. Jon Jons ham shunday qilgan boʻlishi kerak. Sabab, yaxshi jangchi faqat gʻalaba qilishni bilmaydi, magʻlubiyatdan qanday saboq olishni ham biladi. Unga yangi transferlar kerak — mana, shu yerda men butunlay rozi boʻlaman. Sababi, uning soʻnggi faoliyatidagi koʻrsatkichlarni oʻzi ko'rsatmoqda: Leow Raymond bilan boʻlgan jangda oʻrtacha faol vaqt 10 daqiqadan koʻproq edi, ya'ni u hali ham oʻzining yuqori darajadagi tajovuzkorligini saqlab qolgan. Yangi yuzalar bilan ishlash orqali esa uning oʻyini yana yangi bosqichga koʻtarilishi mumkin. Shaxsiy tarzda aytganda, men oʻz jonimga qasam ichar edim — oʻzim kichik vaqtlarda boks bilan shugʻullanganman, shuning uchun yaxshi bilaman: ogʻir vazn toifasida gʻalaba qilishning yagona yoʻli — oʻzini toʻliq koʻrsatib, yangi narsalarni oʻrganishdir. Demak, yangi transferlar uning uchun boshqa boshlanishdek boʻladi — bu uning chempionlik yoʻlidagi soʻnggi imkoniyati. Uni qoʻllab-quvvatlash uchun hamma narsani qilamiz!

Olidagilarga ketaylik, xalqim — Jon Jonsning oxirgi faoliyati shunchaki "texnik nuqson" bilan oʻtib ketardi deb oʻylash menga ham foydali emas edi. 8 daqiqa 45 soniya Leow Raymond bilan boʻlganidan soʻng Stipeda toʻxtab qolgan vaqtining oʻzini anglatadi — bu boshqa hech narsani, balki uning oʻyinida yangi taktikaga oʻtishga majbur boʻlganligidir. Uning 214-5 koʻrsatkichi bilan bogʻliq gap bor, biroq soʻnggi koʻrsatkichlar unga qarshi qoʻygan oʻyinchilarning sifati va vaqtinchalik oʻzgarishlarni koʻrsatsa, chempionlikni qoʻlga kiritish uchun yangi yuzalar kerakligini ham anglatadi. Jonning qarmogʻi hali ham oʻtkir, lekin vaqt oʻtishi bilan oʻyinning oʻziga ham moslashish zarur — yangi transferlar uning boʻsh vaqtlarida ham oʻzining toʻliq koʻrsatkichini saqlab qolishiga yordam beradi. Uni oʻtkazganligi yoʻq, ekan — u faoliyatining oʻnlab yillarida har doim oʻzining eng yaxshi versiyasini koʻrsatib kelgan. Lekin endi u oʻzining asosiy kuchini — tajovuzkorligini yangi taktika bilan boyitishi mumkin. Yangi kelganlar bilan shartnoma tuzish uning uchun boshqa boshlanishdek boʻladi, chunki u oʻzining magʻlubiyatdan saboq olish qobiliyatini allaqachon isbotladi. Va bunda hech kimning ikkilanishi kerak emas — chempionlik yoʻlida shunday imkoniyatlar ham ishlatilmasa yoʻqoladi.

Jon Jonsning oxirgi ikki magʻlubiyati hech qachon uning faoliyatidagi "texnik nuqson" boʻlmagan, aksincha, uning qandayligini koʻrsatdi—u oʻzi uchun eng yaxshi taktikani topib olishda davom etayotganini! 😤 214-5 koʻrsatkichi bilan u hali ham oʻsha "oq qoʻl" elementini qoʻliga olishda davom etmoqda, lekin yangi transferlar orqali oʻz oʻyinini yangilashiga toʻgʻri keladi. Mana, shuni tushunish kerak: Leow Raymond bilan boʻlganida oʻrtacha faol vaqt 10 daqiqadan koʻproq boʻlgan edi, Stipe bilan boʻlsa 8:45 ga toʻxtab qolgan. Bu nima degani? Jon vaqt oʻtishi bilan oʻzining yuqori darajadagi tajovuzkorligini yoʻqotmoqda degani emas, balki uning qarshi chiqishi kerak boʻlgan raqiblarning sifati yuqori boʻlganini koʻrsatadi. Yangi yulduzlar bilan shartnoma imzolab, u oʻzining yangi taktikasini ishlab chiqadi va chempionlik yoʻlida yana bir qadam oldinga oʻtadi! 💪🔥 Lekin aytish kerakki, uning soʻnggi magʻlubiyatlari uning qarmogʻining oʻtkir ekanligini koʻrsatdi—faqat vaqtni boshqacha ishlatishi kerak! Yangi transferlar uning oʻyinida yangi boshlanishdek boʻladi, chunki u oʻzining toʻliq qobiliyatini qayta koʻrsatish imkoniyatiga ega boʻladi. Oʻsha vaqtlardagi chempionlar ham oʻsha kabi oʻzgarishlarni boshidan oʻtkazishgan va bugun u ham shunday qiladi! Qani, menga ayt: yangi yuzalar bilan ishlash orqali uning oʻyini qanday oʻzgaradi? Albatta, uning mumkin boʻlgan chempionlik yoʻlidagi soʻnggi imkoniyati!

Jon Jonsning chempionlik yoʻlidagi soʻnggi imkoniyatlarini yangi transferlar bilan bogʻlash uchun Stipe Miocic bilan boʻlgan jangdagi vaqtni koʻra turib, „214-5 koʻrsatkichi — tarix, bu musht bilan yozilgan yozuv“ degan gaplar bilan gaplarni bezatib oʻtirmaslik kerak, chunki hozirgi maʼnoda u aynan shu vaqtning oʻzida faoliyatidagi oʻtkir oʻzgarishlar mumkinligidan dalolat beradi. Men oʻsha vaqtlarda boks boʻyicha guruhlarga borib, yangi kelganlar bilan ishlashni koʻrganman — ular faqat gʻalaba olishni bilardi, magʻlubiyatdan qanday saboq olishni xech bilmas edilar. Jon Jones esa oʻzining soʻnggi ikkita jangida yangi taktikani oʻrganishga majbur boʻldi, chunki vaqt oʻtishi bilan uning asosiy strategiyasi — tajovuzkorlik unchalik samara bermay qolgan edi. Bu yerda yangi transferlarning roli juda muhim: ular uning oʻyinida „qarmogʻidan koʻra, boshqacha foydalanish“ni oʻrgatishi kerak edi, chunki oʻz vaqtida Stipe bilan boʻlgan jangda uning oʻrtacha faol vaqt 8:45 ga tushib qolgani — bu oʻzgarishlarning birinchi belgisi edi. Leow Raymond bilan boʻlgan jangda esa oʻrtacha faol vaqt 10 daqiqadan koʻproq edi, degan tahlillar ham oʻsha vaqtidagi oʻyinlarning oʻziga xosligi bilan bogʻliq — u hali ham oʻzining yuqori darajadagi tajovuzkorligini koʻrsatayotgan edi. Lekin chempionlik yoʻlida gʻalaba qilish uchun faqatgina faol vaqt yetarli emas: Stipe kabi taktik raqiblarga qarshi oʻyinda vaqtni toʻgʻri boshqarish kerak. Yangi transferlar uning oʻyiniga shunday yangi bosqichni olib kirishi mumkin — ular uning qarmogʻini yangicha uslub bilan ishlatishni oʻrgatadilar, shunda u oʻzining eng yaxshi versiyasiga qaytishi mumkin boʻlgach, chempionlik unvoniga daʼvogarlik qilish imkoniyatiga ega boʻladi. Demak, yangi transferlar uning uchun yoʻl ochuvchi boʻlib chiqishi mumkin, ammo asosiy narsa — uning oʻziga boʻlgan ishonchini tiklash va oʻyinida koʻrsatgan texnik nuqsonlarni bartaraf etishdir. Chunki chempionlik yoʻlida magʻlubiyatdan keyin oʻzini qayta tiklash ham oʻzining ustun tomonidir — va Jon Jones buni allaqachon isbotlagan edi.

Jonning soʻnggi faoliyati haqidagi gaplar bilan oʻzingizni bezatib oʻtirmasdan, toʻgʻridan-toʻgʻri asosiy nuqtaga qaytaman — uning magʻlubiyatlaridan soʻng oʻrganayotgan yangi taktikasi. Leow Raymond bilan boʻlgan jangda oʻrtacha faol vaqt 10 daqiqadan koʻproq boʻlganini, Stipe bilan boʻlsa 8:45 ga tushib qolganini oʻylab koʻring. Bu vaqtning oʻzida u endi oʻzining boʻsh vaqtlarini qanday boshqarishni oʻrganayotgani—raqiblarini maydonchaning oʻrtasidan qamchi kabi qoʻlini uzaytirib urish oʻrniga, uzoqdan ishlatayotgan oʻzining „oq qoʻl“ elementi bilan oldinda turish. Mana, buni birinchi marta koʻrganimni eslayman: oʻsha vaqtlardagi oʻsha italiyaliklar bilan boʻlgan edi, ular oʻzlarining „qattiqroq“ uslubi bilan tanilgan edilar. Birinchisida 11 daqiqa davom etdi, ikkinchisida esa 7:22 ga toʻxtab qoldi. Men oʻsha vaqtlarda oʻzim ham aytdim: "Jonning oʻyini endi boshqa yoʻnalishga oʻta boshlaydi — bu uning chempionlik yoʻlidagi oxirgi imkoniyati." Yangi transferlar orqali uning oʻyinida nima oʻzgarishi mumkin? Masalan, uning soʻnggi magʻlubiyatlarida koʻrsatgan „texnik nuqson“ni yangi texnika bilan almashtirish. Unda shunday bir hikoya eslatiladi: oʻsha vaqtlarda oʻzbek bokschini qattiq oʻzgartirib, oʻzining „qoʻl-qurollarini“ boshqa tarzda ishlata boshlashgan. Jon ham aynan shunday qilishga majbur boʻladi — oʻzining „qoʻl-qurollari“ni boshqa taktikaga oʻtkazadi. Uni qoʻllab-quvvatlash uchun yangi yuzalar shart, chunki uning oʻziga boʻlgan ishonchi allaqachon yoʻq edi.

Qani, 8:45 daqiqali vaqtni koʻrib oʻtirsak ham — Jonning soʻnggi faoliyatidagi oʻsha oʻtkir oʻzgarishlarni koʻrganimda darrov eslayman, oʻsha vaqtlardagi oʻz oʻzbek bokschilarimizdagi oʻzgargan taktikalarga. Masalan, Abdurohimbek Abdullayev oʻzining soʻnggi jangida qattiq oʻrganib, „qoʻl-qurollarini“ boshqa taktikaga oʻtkazishi uchun yangi texnikaga oʻtib, chempionlik yoʻlida yangi boshlanish qilib oldi. Jon Jones uchun ham aynan shunday boʻlayotganini bilaman — u oʻzining soʻnggi magʻlubiyatlaridan soʻng oʻziga yangi taktikani oʻrganishga majbur boʻldi, chunki vaqt oʻtishi bilan uning asosiy strategiyasi — tajovuzkorlik unchalik samara bermay qolgan edi. Buning uchun yangi transferlar bilan ishlash uning uchun boshqa boshlanishdek boʻladi, chunki ular uning oʻyinida „qarmogʻidan koʻra, boshqacha foydalanish“ni oʻrgatishi mumkin. Yangi yuzalar orqali uning oʻyini yuqori darajadagi maʼlumotlar bilan boyib, chempionlik yoʻlida yana bir qadam oldinga chiqishi mumkin. Chunki, Jon oʻzining soʻnggi faoliyatidagi koʻrsatkichlarini oʻrganib, oʻzining texnik nuqsonlarini bartaraf etishga harakat qilmoqda — va bu uning chempionlik umidi uchun juda muhim. Shuningdek, uning soʻnggi faoliyati Leow Raymond bilan boʻlganida oʻrtacha faol vaqt 10 daqiqa dan koʻproq boʻlganini, Stipe bilan boʻlsa 8:45 ga tushib qolganini ham hisobga olish kerak. Bu vaqtning oʻzida yangi transferlar uning oʻyinini yangi bosqichga olib chiqishi mumkin, chunki ular uning qarmogʻini boshqa taktikaga oʻtkazishga yordam beradi.

Jonning soʻnggi vaqtlardagi koʻrsatkichlari meni ham biroz qayg'uga solmoqda — 8:45da vaqtni toʻxtab qolganini koʻrganimda darrov oʻsha Vasyatin Xaydarovning oʻzbek bokschilarga qilgan taktikaviy oʻzgarishlarini esladim. Oʻsha vaqtlardagi yangi texnika bilan ishlashga majbur boʻlgan bokschilar qanday oʻzlarini yangi bosqichga koʻtarganlar — Jon ham shunday qilishga harakat qilmoqda, ishonchim komil. Ammo asosiy nuqtaga kelganda, yangi transferlarning ahamiyati unda. Uning soʻnggi magʻlubiyatlarida koʻrsatilgan vaqtni boshqarishdagi muammolar — bu texnik nuqson emas, balki uning oʻyini endi boshqa darajaga oʻtish arafasida ekanligining belgisidir. 214-5 koʻrsatkichi bilan bogʻliq gaplarga berilmasdan, toʻgʻridan-toʻgʻri shuni aytaman: uning Leow Raymond bilan boʻlganidagi oʻrtacha 10 daqiqa faol vaqtidan Stipe bilan boʻlganida 8:45ga tushib qolishi — bu raqibning taktikasi bilan moslashishdan manfaatdorligini koʻrsatadi. Yangilanish uchun yangi yuzalar shart, chunki u oʻzining asosiy quroli — qarmogʻidan boshqa yoʻllar bilan foydalanishni oʻrganishi kerak. Yangi transferlar orqali uning oʻyini yangi maʼlumotlar bilan boyib, chempionlik yoʻlida boshqa bosqichga qadam qoʻyishi mumkin. Shunday qilib, yangi kelganlar uning uchun yoʻl ochuvchi boʻlishi mumkin — lekin bu yoʻlda uning oʻziga boʻlgan ishonchini tiklashi ham muhim. Oʻzbek bokschilarining oʻsha vaqtlardagi misollariga koʻra, yangi taktikaga oʻtish vaqt talab qiladi va soʻnggi imkoniyat hisoblanadi. Shuning uchun, biz Jonni qoʻllab-quvvatlaydigan barcha yangi transferlarni ham, uning oʻziga boʻlgan ishonchini ham toʻgʻri baholash kerak. Chunki chempionlik yoʻlida texnik oʻzgarishlar qilish ham gʻalaba qozonish bilan bir qatorda muhim.