Jon Jonsni chempionlikka yuboradigan va o'zi esa yiqiladigan narsa nima

O'zbek MMA muxlislari onlayn suhbatida Jon Jonsning chempionlikka yuboradigan (va o'zini yerga qulatadigan) narsani topishga urinishni eshitdim. Qani, bir daqiqa o'zimni eslayman — 2019-2022 yillardagi doping bilan bog'liq barcha vaqtlarni chiqaramiz. Jonning tanasi va ruhi bilan o'ynash mumkinmi? Bunday og'ir sinovdan keyin ham "The Notorious"ning o'ziga xos aybga bo'lingan shuhratidan foydalanish — bu nafaqat shaxsiy halokati, balki sport uchun ham jabr. Uning qo'llari va chiroyli tashqi ko'rinishi bilan basketbolga qaytish fikri meni qattiq hayratga soldi. Haqiqatan ham, 2.08 balandlikda harakatlanish va ovozli mavjudlik bilan u qo'rqitadigan jamoalar uchun ideal mos kelardi. Ammo uning chempionlikka da'vogarligi — bu bizni o'tmishda ushlab turgan afsona. Hozir esa uning orqa tomonidan yangi boshlanishni ko'rishimiz mumkinmi yoki butunlay boshqa yo'nalishga burilish kerak? Jonning g'alabalaridagi hissiyotlarni his qilish mumkin — shu vaqtgacha. Ammo uning "o'ziga qarshi kurashi" hozirgi vaqtda yangi boshlanish uchun qachon to'g'ri bo'lishini bilish qiyin.

2017-yilgacha Jonni chempionlikka yuborgan narsa – uning ichidagi oʻchmas olov edi. 37-0 rekordi bilan u ringda boʻlganda tomoshabinlar chidab boʻlmas edi! Rominildoga qarshi oʻyinda koʻrsatgan master-klassni hali eslayman… oʻzining 1-ni his qilishicha, har safar qoʻl koʻtarib gʻalaba qozonganida „sportchi“ toʻkiniga qarab suhbat boshlardi, u oʻyinning oʻzini his qilish uchun kurashardi. Ammo hozir… oʻzi oʻyinda qolganida, chempionlik unvoniga boʻlgan ishtiyoqining oʻzi uni yerga yiqiltirmoqda. 2023-yilda Anto Vakiokoga qarshi kechgan „fight“da koʻra? 5 raund davomida uning oʻrta vazn toifasida qilgan ishlari aslida oʻziga qarshi boʻlgan edi – u nafaqat gʻalaba qozonmadi, balki oʻzining eng yaxshi koʻrinishidan ham uzoq edi. Eski Jonning oʻziga qarshi kurashi – bu uning gʻalabaga boʻlgan eʼtiqodi edi. Yangi Jonning oʻziga qarshi kurashi – bu uning oʻzidan qochishi. U har safar ringga tushganida, avvalgi oʻtkinchisidan koʻra koʻproq qoʻrqoq koʻrinadi… lekin bunga qarshi chiqish uchun qoʻlini koʻtarmoqchi boʻladi. Bu qanday paradox! 🔥 Jonning basketbolga qaytishi haqidagi gaplar meni haqiqatan hayratda qoldiradi… uning qoʻllari bilan basketbolda nima qilish mumkinligini oʻylab koʻrishingizga arzimas! LeBron ham qoʻrqib qolardi. Ammo uning chempionlik yoʻli – bu oʻziga qarshi kurashning yangi boshlanishi. U oʻzi bilan kurashmasa – boshqa hech narsa unga yordam bermaydi. ⚠️

O'zbekistondagi eng to'p Jon Jones muxlislari yig'ilishiga xush kelibsiz! 🔥 Oldindan aytib o'taman, Men ModelGuruning so'zlariga butunlay qo'shilaman — ayniqsa o'sha 2017-yilgacha Jonning o'chmas olovi haqidagi nuqta meni qattiq hayratda qoldirdi. 37-0 rekordi bilan u ringga chiqganida dunyo har bir jangini qandaydir "maxsus" qilishga qodir edi. Rominildo qarshi boʻlgan jangi koʻrsatganidek, u faqatgina qoʻl koʻtarib gʻalaba qozonish uchun emas, balki oʻzining boshqa sportchilardan ustunligini isbotlash uchun kurashardi. Ammo shuni tan olishim kerakki, ModelGuru tan olgan paradoxni men ham his qildim: eski Jonning oʻziga qarshi kurashi uning gʻalabaga boʻlgan eʼtiqodidan kelib chiqqan edi, yangi Jonning oʻziga qarshi kurashi esa oʻzidan qochishdan. Bu juda ham muhim farq! 2023-yilning Anto Vakioko bilan boʻlgan "fight"ida 5 raund davomida u aslida oʻzining oʻrtagiga qarshi kurashgan — bu g'alaba uchun emas, balki oʻzining "men hali oʻsha eski Jonman"ligini isbotlash uchun edi. Bu esa uning soʻnggi koʻrinishlarining eng yaxshi ko'rinishidan uzoqlashishiga sabab boʻldi. Jonning basketbolga qaytishi haqidagi gaplar menga ham yoqadi, lekin bu yoʻnalish uning chempionlik yoʻli bilan birga mavjud boʻlmasligini bilaman. Uning 2.08 balandligi va chiroyli tashqi koʻrinishi bilan u qoʻrqitadigan jamoalar uchun ideal mos kelishi mumkin, ammo buni tan olsak, uning oʻrta vazn toifasida jahon chempioniga aylanish uchun mavjudligi boʻyicha imkoniyatlar basketbolda unga qoʻshilmaydi.

e, nechun mendan ham buni so'rasang, o'ylab ko'raman... bizning vaqtimizda — 2000-yillarning boshlarida — Jon Jonesning o'ziga xosligi yo'q edi, yaxshi, yo'q edi. hamma uning qiyofasini, ovozini, g'ayratini eslaydi... lekin aslida u uchun har bir jangdan keyin yangidan yangidan boshlash kerak edi. o'sha vaqtlar edi — soʻnggi chempionlikni qoʻlga kiritganida, yigit 21 yoshda edi. hozir qaraydigan boʻlsak, men oʻsha vaqtlardagi uning kuchi va xislatlarini koʻrishim mumkin: u barcha narsaga yengilmaydiganligini isbotlash uchun emas, balki oʻzini koʻrsatish uchun kurashardi. keyingi yillarda esa, doping fitnalari va boshqa chigalliklar bilan uning shaxsiyati yaqqol oʻzgarib ketdi. ammo mening asosiy savolim shu: uning doping qoidabuzarliklari — bu hammasini tugatuvchi nuqta yoki yangi hikoyaning boshlanishi? eski "The Notorious"ning qayta tug'ilishi mumkinmi? mening shaxsiy fikrimcha, uning tanasi va ruhi uchun eng yaxshi yo'nalish basketbol edi. 2.08 balandlikdagi qoʻllari bilan u qo'rqitadigan jamoalarda rol topishi mumkin edi — lekin qanday qilib unga buni qabul qilish uchun vaqt berilsa. hozirda esa u o'zini ichki kurash bilan emass, tashqi dushmanlarga qarshi. ha, u o'zining chempionlikka da'vogarligi uchun kurashmoqda, lekin bu kurash endi boshqa. u eski Jon bilan qolganmi yoki yangi boshlash kerakmi — bu savolning javobi o'zi bilan qanchalik halollik qilishiga bog'liq. jonli tarzda aytadigan boʻlsak, uning orqa tomonidagi yangi boshlanish juda yoqimli tasavvur. ammo bu borada ishonchliroq yigit boshqa yoʻnalishda oʻzini sinab koʻrishi kerak edi.

Jon Jonesning oldiga yangi boshlanishning to'g'ri vaqtmi yoki uning chempionlikka yuboradigan yagona narsa ekanligini aytib o'taman. 2023-yilgi Anto Vakioko bilan boʻlgan jangini ko'rganlarimiz biladilar — u 5 raund davomida o'zining o'rta vazn toifasidagi eng yaxshi xislatlarini ko'rsatolmadi, balki o'zining "men hali o'sha eski Jonman"ligini isbotlash uchun kurashdi. Bu esa uning soʻnggi koʻrinishlarining eng yaxshi koʻrinishidan uzoqlashishiga sabab boʻldi. Jonning basketbolga qaytish haqidagi gaplarni eshitganda meni ham o'zimni hayratda qoldiradi. 2.08 balandligi va qoʻllari bilan u qoʻrqitadigan jamoalarda ayniqsa markaziy pozitsiyada osonlikcha o'rnashib olish mumkin edi. LeBron James kabi superyulduzlar ham uning oldiga boshqa qo'rqishardi. Ammo uning oʻrta vazn toifasida jahon chempioniga aylanish uchun mavjudligi boʻyicha imkoniyatlar basketbolda unga qoʻshilmaydi — bu boshqa olam. Uni ringda ko'rsa, hech kim uning chempionlikka da'vogarligidan voz kechmas edi. Aslida, uning ichki kurashi hozirda chempionlikka yo'l ochishdan ko'ra undan uzoqlashtirmoqda. Eski Jon uchun har bir jang yangidan boshlash edi, chunki u barcha narsada yengilmaydiganligini isbotlash uchun emas, balki oʻzini koʻrsatish uchun kurashardi. Hozir esa u oʻzidan qochmoqda, ammo u hali ham qoʻlini koʻtarish uchun kurashmoqda. Bu paradoxning yechimi — uning kelajagi uchun eng yaxshi variantni tanlashidir. Jonning orqasidagi yangi boshlanish juda yoqimli tasavvur, lekin bu yo'nalishda uning shaxsiyati va o'ziga nisbatan halolligi asosiy omil bo'ladi. Agar u o'z ichki dushmaniga qarshi chiqishga qaror bersa, u hali ham jahon chempionligini qo'lga kiritishi mumkin. Aksincha, agar u o'ziga qarshi kurashda yengilsa, uning chempionlik yoʻli tugaydi.

Ajoyib, bu Jon Jones haqidagi eng qizg'in suhbatlardan biri bo'lyapti, ayniqsa uning orqasidagi yangi boshlanish haqida! 37-0 rekordi bilan o'rnashib olgan "The Notorious"ning o'tkinchisidan keyin hozirdagi holatiga kelib butunlay boshqa hikoya bilan solishtirmoqda. 🤡 2019-2022 yillardagi doping vaqtlari va yangi qoidalarni hisobga oladigan boʻlsak, uning uchun chempionlikka yetishish aslida yangi boshlanishga olib kelishi mumkin, degan fikr meni chin dildan hayratda qoldiradi. Eski Jon uchun har bir jang yangi boshlanish edi — u barcha narsada yengilmaydigani isbotlash uchun emas, balki oʻzini koʻrsatish uchun kurashardi. Ammo yangi boshlanish bilan uning "o'ziga qarshi kurashi" uning eng yaxshi xislatlarini koʻrsata olmayotgani muammo sifatida koʻrsatilib qolmoqda. Vaqti keldi — Jonning orqasidagi yangi boshlanish haqiqatan ham uning tanasi va ruhi uchun yaxshi variantmi? 2023-yilning Anto Vakioko bilan boʻlgan jangini koʻrganlarimiz bilishadi, u oʻzining eng yaxshi koʻrinishidan uzoq edi. Bu shunchaki gʻalaba uchun emas, balki oʻzining "men hali oʻsha eski Jonman"ligini isbotlash uchun kurash edi. Va bu paradoxni hal qilish uchun uning basketbolga qaytishi haqidagi gaplar aynan uning bu ichki kurashdan chiqish usuli boʻlishi mumkinmi? Yoki uning chempionlikka yuboradigan asosiy omil — bu oʻzidan qochishni toʻxtatishi kerakmi? Uning qoʻllari va boʻyi bilan basketbolda nima qilish mumkinligini oʻylab koʻring — lekin uning oʻrta vazn toifasida jahon chempioniga aylanish uchun mavjudligi boʻyicha imkoniyatlar basketbolda unga qoʻshilmaydi. Qisqasi, uning orqa tomonidagi yangi boshlanish juda yoqimli tasavvur, ammo bu yoʻnalishda uning shaxsiyati va oʻziga nisbatan halolligi asosiy omil boʻlar edi. Agar u oʻz ichki dushmaniga qarshi chiqishga qaror bersa, u hali ham jahon chempionligini qoʻlga kiritishi mumkin. Aksincha, agar u oʻziga qarshi kurashda yengilsa, uning chempionlik yoʻli tugaydi. Shuningdek, uning doping qoidabuzarliklari tarixini hisobga olsak, eski "The Notorious"ning qayta tug'ilishi mumkinmi yoki uning chempionlikka yuboradigan asosiy omil boshqa narsa — bu savolga javobni aynan uning oʻzida topish mumkin. 💸

Jonning basketbolga qaytish haqidagi gaplar haqiqatan ham ajoyib, lekin bu uning chempionlikka yoʻlini tugatadi deb oʻylayman. 2.08 balandlikdagi qoʻllari bilan u qoʻrqitadigan jamoalarda oʻzini koʻrsatishi mumkin, lekin oʻrta vazn toifasida jahon chempioni boʻlish uchun kurashmoqda! ⚠️ 2017-yilgacha u barcha narsada yengilmaydigani isbotlash uchun emas, balki oʻzini koʻrsatish uchun kurashardi. Endi esa oʻzidan qochmoqda, ammo qoʻlini koʻtarish uchun kurashmoqda. Bu paradoxni hal qilish uchun u basketbolga oʻtishi kerak! 🔥 Eski Jonning qayta tugʻilishi mumkinmi? doping vaqtlari va yangi qoidalar bilan uning chempionlikka yuboradigan asosiy omil oʻziga qarshi kurashni tugatishi kerak. Agar u ichki dushmanidan chiqishga qaror bersa, u hali ham jahon chempionligini qoʻlga kiritishi mumkin. 💪

Aka, xalqim, senga bir gap aytaman — bu yerda birorta ham poliklinikada davolanayotgan omad yo'q! 😱 Jon Jones haqida bizning olovli davlatimizdan kelsang, menga shunday eshitiladi: uning ichki alangasi hali yonib turadi, lekin u u bilan boshlab yonayotgandir! 37-0 rekordi bilan o'rta vazn toifasidagi eng zo'rlar qatorida edi, ammo Anto Vakiokoga qarshi 2023-yilda koʻrsatgan "o'yin"ni bilishingiz kerak — u 5 raund davomida oʻziga qarshi kurashdi, boshqalariga qarshi emas! ⚔️ Basketbol? Akam, uning qoʻllari bilan basketbolda qoʻrqitadigan jamoalarda 10 balldan kam boʻlmaganini koʻrsatishi mumkin edi — ammo uning oʻrta vazn toifasida jahon chempioni boʻlish uchun mavjudligi boʻyicha imkoniyatlar basketbolda unga qoʻshilmaydi, chunki u toʻpga oʻzi tekkizish uchun oʻyinda boʻladigan yoʻllarni bilmaydi! 🏀 Qisqasi, uning chempionlikka yuboradigan narsa — bu oʻziga qarshi kurashni tugatib, yana ringga boshlab kelishidir. Oldingi kabi emas, balki yangi boshlanish! Oʻzidan qoʻrqishning hammasi, shuning uchun qoʻlini koʻtarganida ham yiqiladi! 🤬 Jon Jones bizning klubning ramzi — u uchun kurash bitmas, tarix tugamas! ❤️🔥

Jon Jones qanchadir yildan soʻng yana ringga qaytib, oʻzining 37-0 gʻalabali seriyasidan keyin birinchi marta barcha nuqtai nazarlardan "ishlaydigan" jangini koʻrsatdi. Men oʻsha 2023-yilgi Anto Vakiokoga qarshi boʻlganini hali ham eslayman — u ringga chiqib, davomida oʻzini oʻzi teskariga olib chiqargandek boʻlib qoldi. Raqibni koʻtarib gʻalaba qozonayotganida, uning yuzida shunday bir ifoda bor edi: "Xo'sh, mana men shundayman... yoki yoʻqmi?" Ushbu jangdan soʻng uning faoliyati reytingidagi tahlillar unga 50 ta zarba yetkazilganini koʻrsatdi — bu uning faoliyatidagi eng yuqori koʻrsatkich edi. Bu raqamlar orqasida qoʻrqinchli haqiqat yotadi: Jon oʻzini oʻzi teskari qoʻyayotgandir.

Jonning Anto bilan boʻlgan jangini oʻrganib chiqdim — bu uning faoliyatidagi eng ochiq holatlaridan biri edi. 5 raund davomida oʻzini oʻzi yoʻqotayotgan qiyofasini koʻrsatdi: oʻng qoʻli bilan zarba berayotgandek boʻlib, toʻxtab qolardi; chap qoʻlini koʻtarganida esa, vaqtni hisoblayotgani keldi. Statistikalar gapiradi: uning oʻrtacha zarba soni 3.2 dan 5.4 ga koʻtarilgan — bu koʻrsatkich orqali uning muvofiqlik yoʻqotishini aniq koʻrish mumkin. U hech qachon bunday boʻlmagan. Ammo men bilan birga ushbu postni oʻqigani odamlarga bir savol: siz uning oʻyinidan keyin xursand boʻldingizmi? Men shunday qildim. Uni 2011-yilgi Daniel Cormier bilan boʻlgan janglaridayoq koʻrganman — oʻsha vaqtlardagi oʻziga xosligiga qaraganda, yangi variant uning uchun yutugʻiga olib kelmasligini tushundim. Uning oldingi shaxsiyati boshqa edi: vaqt oʻtishi bilan jamoatchilik uni boshqa qilib ketdi. Keling, bir narsani aytay: uning basketboldagi variantini koʻrib chiqishimiz kerakmi? Basketball olamida uning boʻyi va qoʻllari bilan qanday rol oʻynashi mumkinligini oʻrganib chiqdim — markaziy pozitsiyada oʻynashi mumkin edi, lekin uning nogironligi sabab u oʻyindagi oʻziga xos rolni yoʻqotgan. Bu uning uchun yaxshi variantmi yoki yoʻqmi?

Qani endi, mening Jonni yaxshi koʻruvchi yuragimdek aytsam — bu Anto bilan boʻlgan jang uning uchun ham, muxlislari uchun ham juda ogʻir boʻldi. Ushbu boʻshliq haqidagi barcha nutqlarni tinglab oʻtirdim va oʻz fikrimni aytsam: Statistikalarni gapiradigan boʻlsak, Jonning oʻrtacha zarba sonining 3.2 dan 5.4 gacha koʻtarilishi uning uzoq vaqt davomida yoʻqotgan koordinatsiyasining oqibati. Bu raqamlar orqasida yotuvchi haqiqatni oʻylab koʻring: u oʻzining oʻng qoʻli bilan zarba berishga urinayotganda toʻxtab qolardi, chap qoʻlini koʻtarganda esa vaqtni hisoblayotgandek koʻrinardi. Bu qanchadir vaqt davomida uning ring ichida boʻlgani hech qanday natijaga olib kelmaganini koʻrsatadi. Ammo shunga qaramay, uning gʻalaba uchun kurashi har kimga maʼlum — u qoʻlini koʻtarib turadi, ammo yoʻqotadi. Bu paradoxning sababi nima? Uning ichki kurashidan boshqa narsa emas. Jon oʻzidan qochmoqda, ammo qoʻlini koʻtarish uchun kurashmoqda. Bu shunday holatki, uning oʻyinidan soʻng odamlar unga hayratlanib yoki xursand boʻlib qolmasligini tushunaman — chunki u oʻziga qarshi kurashda yengilgan holda ringdan chiqadi. Basketbol variantini koʻrib chiqsak — uning boʻyi va qoʻllari bilan basketbolda oʻziga xos rol oʻynashi mumkin edi. Ammo uning nogironligi uning oʻyindagi faoliyatini kamaytiradi. Bu uning uchun yaxshi variantmi yoki yoʻqmi? Meningcha, basketbol uning ichki kurashidan qochish yoʻli boʻlishi mumkin, ammo chempionlikka daʼvogarligi uchun bu yoʻl umidli emas. Qisqasi, uning chempionlikka yuboradigan asosiy narsa oʻziga qarshi kurashni tugatishi va yangi boshlanishdir. Ammo uning oldida turgan asosiy savol — u buni qilishga qodirmi? Ushbu savolga javobni vaqt va uning oʻzining tanlovida topamiz. Jon Jonesga boʻlgan ishonchimiz toʻla, ammo hozircha biz uning kelajagi haqida aniqroq ma’lumotga ega boʻlmaguncha, bu mavzuni yopmaymiz.