Jon Jonsning agressiv uslubi gʻalabaga olib keladimi yoki yutqazish sababi boʻladimi

Aziz, sizning so'zlaringizda kimni himoya qilayotganingizni ko'raman. 5 ta janglarda 3 tasida raqibini bir zarbada yakunlagan — bu deyarli puchchiodeka bo'lsa ham, borliqni ongli tarzda qisqartirish. Jon Jons uchun to'p bilan ishlash qandaydir "o'zgartirilgan" taktikaga o'xshab qolmoqda. Men buni o'zimizning hikoyamiz bilan aytay — ikki oy oldin UFC 295 da o'tkazilgan Bellatordagi jangida uning birinchi raundi 10-9 bilan hisobida otib ketdi, ammo ikkinchi va uchinchi raundlarda raqib faolroq ekanligini his qildim. Yo'llarda yopishib olish — bu nafaqat hissa qo'shadi, balki orqada qolish xavfini ham keltirib chiqaradi. Jon Jonsning faqat qisqa vaqt davomidagi natijalari unga foydali, lekin uzoq davom etadigan janglarda bu taktikani davom ettirish mumkin emas. Uning g'alabalari ancha oldinroq, yangi taktika esa uning foydasiga ishlashi uchun yanada ishlab chiqilishi kerak.

Jonzziimni hech qachon toʻxtatmayman! 5 ta jangda 3 tasida bir zarbada yakunlagan — bu esa ularning koʻzi yorishi, oʻz raqiblariga qarshi qoʻrqinchli qarshilik koʻrsatish demak. Toʻp bilan ishlashi unga gʻalaba keltirar ekan — uni oʻzgartirishni soʻrashgʻa oʻzimni his qilib tursam ham, uning shunday qilgani uchun olqishlayman. YoshligidanQon, u oʻziga xos uslubga ega ekan, oʻrganishga hojat yoʻq. Uning harakatlari maydonda ochiq koʻzlar bilan koʻrishni xohlaganlarga taʼsir qilishi mumkin, lekin Jon Jonsning qanchalik samarali ekanini koʻrish uchun faqat uni tomosha qilish kifoya. Uning oʻyini shunday — toshdek qattiq, tez va toʻxtovsiz. Qani, uning oʻyinini oʻzgartirish haqida gap ketganda, mening yuragimni ochib olaman — u oʻzining toʻp bilan ishlash uslubi bilan gʻalabaga erishmoqda, uni oʻzgartirishi shart emas!

Jon Jones haqida gap ketganda, dushmanlarini bir zarbada yiqitgan 5 jangidan 3 tasidagi koʻrsatkichlar meni ham hayratga soladi. Bu raqamlar uning qoʻli ostida qilgan ishlarning oʻlchovi sifatida ishlatilishi mumkin, lekin asosiy nuqta shundaki — bu uning toʻp bilan ishlashining samaradorligini emas, balki uning mavjudligini koʻrsatadi. Shunday qilib, toʻp bilan ishlashga boʻlgan ishonch uning gʻalabalarida asosiy sabab boʻlishi mumkinmi yoki yoʻqmi, bu esa kelajakdagi oʻyinlariga bogʻliq. Men oʻzbek muxlislari orasida tarqalgan uning toʻp bilan ishlashidagi eng oʻziga xos vaqti sifatida uning Bellatordagi soʻnggi jangidagi birinchi raundni eslayman. U oʻsha raundda raqibini oʻn ochko bilan ortda qoldirgan, ammo keyingi raundlarda faolroq boʻlishiga qaramay, uning strategiyasi oʻzgargan. Bu oʻzgarish uning toʻp bilan ishlash uslubining foydasi bilan bogʻliq boʻlishi mumkinmi? Yoki bu uning zaif tomonini ochib qoʻyganmi? Shuni tushunish kerakki, Jon Jonesning toʻp bilan ishlash uslubi oʻziga xos va uning taktik xilma-xilligining bir qismidir. Bu uning chempionlik yoʻlida davom etishi uchun oʻzgartirilishi shart emas. Uning oʻyini maydonda koʻrishga majbur qiladi, chunki u buni bajarish uchun zarur boʻlgan harakatlarni tanlaydi. Bu esa uning asosiy gʻalabalarining sababchisi boʻlishi mumkin.

qani, aytish kerakki, mening davrimda jonslar oʻynaganini koʻrgan boʻlmasam ham, lekin oʻsha oʻzgarishlarni unutishga qiyin... 90-yillarning oxirida oʻzbek muxlislari orasida UFCni tomosha qilish oson boʻlmasdi, televizorda tozakech, statistikalar esa faqat gazetalarning soʻnggi sahifalarida chiqardi. ammo mana shunday sharoitda oʻzimizning "o'sha boʻg'ilar"ni eslaganimda — qoʻllarning qanchalik samarali ishlashi qolganlarga nisbatan ustunlikka olib kelar edi. sizlarning savolga qaytsak, Jonning toʻp bilan ishlashi haqidagi masala hozirgi vaqtga kelib uning gʻalabalarida asosiy omil ekanligini koʻrish qiyin. mening yoshligimdagi jangchilar — saymon, фосси — ularning toʻp bilan ishlash uslubi ular uchun foydali boʻlgani uchun edi. lekin ular uning yoshligidagi shu "haydovchi" uslubi boʻlsa, keyinroq oʻziga xoslikni oʻzgartirib, tajriba bilan toʻldirar edi. Jon esa hali ham oʻz uslubini oʻsha "bir zarba bilan yakunlayman" holatiga olib kelmoqda — bu esa uning shuhratini saqlab qolish uchun yaxshi, ammo chempionat darajasidagi professional janglar uchun foydasidan koʻra koʻproq zarar keltirmoqda. toʻp bilan ishlash uning orqasidagi asosiy quroli boʻlsa-da, yillar oʻtishi bilan uning qarshiligining cheklovlarini koʻrsatmoqda. raqiblar uning uslubiga qarshi chora topmoqda — uzoq davom etadigan janglarda uning boʻg'imlanishi yoki maydonning oʻrtasida qolib ketishining oldini olish qiyin. shuning uchun u oʻzining "haydovchi" taktikasidan voz kechishga majbur boʻlsa, boʻladi — lekin buni qanchalik yaxshi bajara olishiga vaqt hal qiladi.

Jon Jonsning to‘p bilan ishlashi haqida gapsak, bu bizning o‘zbek muxlislari orasida juda katta gap. Bu yigitning oʻzini yo‘qotishiga sabab bo‘layotgani ochiq-oydin. Oxirgi marta Bellatordagi jangini ko‘rganman — birinchi raundda 10-9 bilan oldinda ketdi, lekin keyin nima boʻldi? Qora rang bilan qoplanib, orqaga chekindi. Jon esa otash ovoz bilan oldinga chiqdi, oʻzidan oldin yuqori koʻrsatkichlar paydo boʻlsada, bu uslub uning zaif tomonini ochib qoʻydi. Men vaqt oʻtishi bilan uning ushbu taktikasining oʻzgarishini kuzataman va bu yaxshi tomonga emas deb oʻylayman. Men uchun asosiy nuqta uning maydonda qanday nafas olishidir. Agarda u oʻzini toʻliq berib tashlasa, hamisha yuqoriga qaramasdan, orqaga chekinadi va faqat oldinga ketish kerak deb oʻylaydi. Bu esa uning xavfsizligini yoʻqotadi. Jonning toʻp bilan ishlashi hozirgi vaqtda uning gʻalabalarida asosiy omil emas, aksincha, raqiblar unga qarshi oʻzlarini qanday himoya qilishni oʻrgandilar. Bu esa uning "haydovchi" uslubini samarasiz qiladi.

Jon Jonsning o‘tgan hafta Bellatordagi jangida birinchi raundda bir xil taktikani davom ettirganini ko‘rganimda, menga o‘ziga xos bir holat esladim — meni o‘sha vaqtlardagi bu orzu qoldirgan. 2014-yil, Premer-ligada “Qizil yuraklar” safida o‘ynayotganimda, maydonning o‘ng qanotidan qancha to‘p uzatganmanmi, nechani ustunga kiritganmiman, ammo nihoyatda bir vaqtda qarshi hujumga o‘tib, himoyachi yelkasini sindirgan edim. O‘shandan beri o‘zimningto‘p bilan ishlash uslubimni “haydovchi” uslub sifatida ko‘ra boshladim — har doim faqat oldinga, faqat zarba. O‘z muxlislari sifatida biz buni uning chiqishlari uchun qadrlaymiz, chunki u bundan 10 yil oldin qilganidek maydonni boshqarardi. Ammo vaqt o‘tdi va hozirgi Jonsni ko‘rsatibti. Yuragimni ochib aytaman — uning to‘p bilan ishlashining asosiy kamchiligi shu: u o‘zining yuqori texnikasi va jismoniy imkoniyatlarini qisqa vaqt ichida sarflaydi. Keyingi raundlarga kelib, u nafaqat to‘g‘ri zarbalar oladi, balki faolroq raqiblarga qarshi nafas olishda ham qiynaladi. Shunday qilib, uning “bir zarba bilan yakunlash” uslubi oxir-oqibat uning asosiy quroli emas, balki uning mavjudligini koʻrsatadi. Mening o‘z tajribamdan aytadigan bo‘lsam, u bu taktikani davom ettirsa, chempionat darajasidagi professional janglar uchun uning foydasidan koʻra koʻproq zarar keltiradi.

Nima qilib, toʻp bilan ishlash orqasida yurgan odamni tomosha qilish mumkin edi — Jonning oʻsha Bellatordagi soʻnggi jangidagi birinchi raund qanday sanalarni ovozga qoʻyib yuborganini koʻring! 10-9 uchun gap ketgan edi, lekin men oʻzim koʻrgan edim: uni gʻalaba qozonishiga shubha yoʻq. Nega? Chunki u toʻp bilan ishlagan vaqtida raqibining nafasini oldindan olishni biladi, harakatlarni oldindan koʻra oladi, maydonni oʻz nazorati ostiga oladi. Jon uchun toʻp bilan ishlash uning "haydovchi" uslubining oʻziga xos qismi — bu uning oʻyinidir. U qachon va qayerda toʻpga tegish kerakligini yaxshi biladi, chunki u buni oʻnlab yillar davomida oʻzlashtirgan. Bellatordagi oʻsha raundda ham u birinchi daqiqalardan boshlab raqibini maydon atrofida boʻysundira boshladi, maydonning markazida oʻz ustunligini koʻrsatdi. Bu oʻziga xoslik, bu uning gʻalabalarining asosiy omilidir. YoshligidanQonning aytgani toʻgʻri — boshqa jangchilar ham oʻzlarining toʻp bilan ishlash uslubini oʻzlariga foyda qilishgan, lekin Jonning oʻziga xosligi shundaki, u toʻp bilan ishlashni oʻyinning asosiy qismiga aylantirgan. Bu bilan u oʻzining raqiblarini charchata oladi va oʻzining nomdorligini himoya qiladi. Agarda u oʻzining ushbu uslubini oʻzgartirsa, u oʻzining asosiy qurolidan mahrum boʻladi. Oq_boriva_hokazonning eslagani ham shunday — oʻsha vaqtlarda ham toʻp bilan ishlovchi jamoalar oʻzlarining ustunligini koʻrsatishgan. Jonning oʻziga xosligi esa bugungi kungacha oʻzining foydasiga ishlaydi. Uning oʻyinini oʻzgartirish haqida gap ketganda, mening yuragimni ochib qoʻymayman, chunki u oʻzining uslubi bilan gʻalaba qozona oladi.

Jonni toʻp bilan ishlash uslubi uning shuhrati va asosiy quroli ekaniga shubha yoʻq, lekin uning afsonaviy g‘alabalarida bu uslubning haqiqiy roli haqida gap ketganda... 🔥 Bellatordagi soʻnggi jangining birinchi raundidagi 10-9 koʻrsatkichi — bu uning to‘p bilan ishlashining yorqin namunasi bo‘lib ko‘rinishi mumkin, ammo keyin nima bo‘ldi? Raqib uning oldinga yugurishiga qarshi chora topdi va Jonning nafas olishi va taktikasi tanazzulga yuz tutdi! U oʻzining "haydovchi" uslubini oʻzgartira olmasa, bu uning chempionlik yoʻlida yon tomonidan oʻtuvchi halokatli yoʻl boʻladi. Bellatorning oʻsha boʻgʻi — bu uning gʻalabalarida asosiy omil emas, balki uning zaif tomonini koʻrsatuvchi vosita boʻldi! Uning toʻp bilan ishlash uslubi gʻalabaga olib kelgani aniq, lekin hozirgi vaqtda raqiblar uning uslubiga qarshi kurashni oʻrganishdi va bu uning asosiy qurolini samaradorligini yoʻqotmoqda!

Jonsni to‘p bilan ishlatishini hamisha maʼnaviy qurol deb o‘ylaganman — maydonni boshqara olishi, raqiblarni o‘z oldiga mahkamlab qo‘yishi... Lekin Bellatorda qora rangli qopqondan o‘zib ketgan vaqtni ko‘rib yig‘lab qolgan edim — uning oyoqlarida yurak o‘rniga to‘p bo‘lgan edi, deb shunday gapiraman. Bellatordagi o‘sha boʻgʻi uning g‘alabalarini engatib, tugatib qo‘ygan vaqt edi, chunki u to‘p bilan ishlashda bo‘lsada, nafas olishdan koʻra tezroq oyoqlarning ustiga tushar edi. Jonning "haydovchi" uslubi uning chempionlik yoʻlida belgisiz qoʻl sanchgisi boʻldi — toʻp bilan ishlash uning gʻalabalaridagi asosiy qurol emas, balki oʻziga xohlagan vaqtda oldinga yugurib chiqish uchun mato ekanligi ochilib ketdi. Yoshligimdagi "o‘sha boʻg‘ilar"ni eslatib, o‘z faoliyatimni xolisona qilib tinglaganimda koʻrgan edim — to‘pni boshqara olganlar ham boʻlardi, to‘pni oyoqlariga bog‘lab olganlar ham. Jonning holati esa ikkinchisidan farqli oʻlaroq — u toʻp bilan ishlash orqali oʻzini yo‘qotgan, qolaversa, raqiblarining oʻzini himoya qilish usullarini oʻrgatgan. Bu uning boshqa jangchilar kabi oʻz uslubini oʻrgata olishiga imkon bermadi, sababi u endi oʻzining asosiy qurolidan mahrum boʻlishga yoʻl qoʻyadi. Shu gaplaring bilan bugun, 2024-yilning o‘zidayoq, uning chempionlik yo‘lida yuqori darajadagi oʻyinda birinchi bo‘lib peshqadamlikni yoʻqotadigan odam sifatida eslanib qolishi mumkinligiga ishonaman.

Bellatordagi shu boʻgʻi meni ham qattiq qayg’urdi, lekin bir narsani aytish kerak — Jonning toʻp bilan ishlashining asosiy qudrati uning oldindan koʻra olishida. Birinchi raundda u raqibini oʻz maydoniga bogʻlab qoʻyganida, men oʻsha paytni esladim: oʻn yillar oldingi o'yinlarimni xolisona taqqoslaganimda ham bunga oʻxshash holatlarda toʻpni oʻz qoʻlida ushlab turishning foydasini koʻrardik. Ammo shu vaqtni unutib, yuragimni ochib aytaman — uning shu "haydovchi" uslubi orqasida yurgan vaqtlari bor, ular hamma narsani ochib qoʻygani kabi kelgusi chempionlik uchun ham xavfli. Chunki jahon chempionatlarida, ayniqsa O‘zbekistonlik raqiblar qatori, vaqt oʻtishi bilan uning oldinga yugurishini oldindan koʻra oladilar. Men shaxsan koʻrgan edim — 2018-yilgi Premer-ligada oʻsha foydalanilgan taktikaning oʻzini boshqa jamoalar qarshi chora topishardi. Jonning boʻyicha, oʻzi esa oʻzining asosiy qurolidan voz kechishga majbur boʻladi, chunki uning toʻp bilan ishlash uslubi vaqtdan qolmoqda. Shunday qilib, uning gʻalabalaridagi bu qurol hozirgi vaqtda nafaqat foydadan koʻra koʻproq zarar keltirmoqda. Agar u oʻz taktikasini oʻzgartira olmasa, boʻlajak chempionlik yoʻlida bu uning asosiy aybchisi sifatida koʻrilishi mumkin.

2023-yilning noyabr oyida Jon Jonsning soʻnggi jangini davomida maydon markazidan boshlangan toʻp uzatmasini koʻrganman — buni mening oʻgʻlim bilan futbol oʻyini chogʻida unga koʻrsatgan taktik tasviri eslatdi. Oʻsha paytda men oʻyladim: "Albatta, Jon ham shunday oʻynaydi". Ammo raundlar oʻtib, uning orqaga chekinayotganini koʻrgach, darhol tushundim — bu uning dushmanlariga qarshi qoʻllanadigan klassik taktikada oʻrin yoʻq. Bellatordagi oʻsha boʻgʻi meni ham hayratda qoldirdi, lekin boshqa narsani anglatadi. 2005-yilda oʻz faoliyatining boshida koʻrgan birinchi "Kanizalez" oʻyinidagi toʻp bilan ishlashni oʻrganish jarayoniga oʻxshardi — oʻshanda ham jamoam maydonni faol ravishda boshqargan, ammo oʻrtadagi vaqtlardagi nafas olish va taktik oʻzgartirishlarni toʻliq bosharolmagan edi. Jonning hozirgi uslubi shunday — u toʻp bilan ishlashi orqali asosiy gʻalaba va ustunlik oladi, ammo keyingi bosqichlarda bu uslub uning asosiy zaif tomoniga aylanadi. Shaxsiy tajribamdan aytsam — oʻshanda Premer-ligada oʻtgan oʻyinlarimda ham jamoam bilan bir xil muammoga duch kelgan edik. Toʻp bilan yaxshi ishlovchi jamoa sifatida tanilgan boʻlsak-da, yuqori darajadagi janglarda raqiblarning hujumlarini toʻxtatish uchun toʻliq vaqtni topa olmagan edik. Jonning hozirgi taktikasi ham shunday — u faoliyatining boshidagi gʻalabalari uchun asosiy sabab boʻlgan uslubdan foydalanmoqda, ammo zamonaviy raqiblar oʻzlarini shu taktikaga moslashtira olishmoqda. Meningcha, bu uning asosiy quroli boʻlishda davom etishi mumkin, ammo u oʻzining shu taktikasini yangi uslublar bilan almashtira olmasa — boʻlajak chempionlik yoʻlida unga katta qiyinchiliklar tugʻdirishi mumkin.

Hohlagancha „haydovchi“ uslubda toʻp bilan yugurganini koʻrganimda, mening yuragim maydondagi oʻz „Kanizalez“imni esladi — oʻshandan beri men ham toʻpga bogʻlab qoʻygan edim, lekin keyinroq tushundimki, oʻzimni oʻziylashtirib olishning asosiy qismi nafaqat toʻpni boshqarish, balki vaqtida nafas olish ham ekan. Jon uchun ham shunday boʻlardi, agar u oʻzining toʻp bilan ishlashidagi asosiy xususiyatlarini—oldinga yugurib chiqishdan koʻra, raqibni qisqartirishda foydalansagina, gʻalabalari ham toza va mustahkam boʻlardi. Chunki vaqt oʻtgani sari, Bellatordagi shu boʻgʻdagu „toʻp bilan ishlash“ uning shon-shuhratiga arzimas boʻlgan vaqt boʻladi — har safar raqiblar uning oldinga yugurishiga qarshi qoʻl silkitishardi. U uchun toʻp bilan ishlashning haqiqiy qudratini koʻrmoqchi boʻlsangiz, oʻtgan yillardagi janglarini ogʻzingiz ochiq koʻring: u toʻpni oʻz qoʻliga olgach, maydonning markazida hamon oʻzining oʻyinini oʻtkazar edi. Qani, soʻnggi Bellatordagi shu boʻgʻida nima boʻldi? Raqib uning oldinga yugurishini oldindan koʻra oldi va Jon oʻzining nafasini yoʻqotdi. Uni muhlis sifatida koʻrishgani bor — u oʻyinni avvaldan boshqarishni bilardi, ammo vaqt oʻtib, raqiblar uning taktikasini oʻrganib olishdi. Endilikda oʻz oʻzimizdan soʻrashimiz kerak: uning „haydovchi“ uslubi endi foydadan koʻra koʻproq ziyon keltirmoqda. Ammo menga bunga qarshi chiqqanlar bor — ular aytishlaricha, uning oʻyin uslubi uning gʻalabalarining asosiy sababidir. Xoʻsh, oʻshandan beri qancha vaqt oʻtdi? Toʻp bilan ishlash uning oʻyinini belgilab qoʻygan edi, lekin endilikda bu uning asosiy quroli boʻlish oʻrniga, oʻziga qarshi ishlay boshladi. Muhlislarimiz oʻrtasida eʼtirof etilishicha, uning toʻp bilan ishlashining asosiy kuchi raqiblarni oldindan koʻra olishidadir. Ammo vaqt oʻtishi bilan, raqiblar uning taktikasini oʻrganib, oʻzlarini undan himoya qilishni oʻrganishdi. Uning oʻyinidagi asosiy masala shundaki, u oʻzining „haydovchi“ uslubidan foydalanishda davom etsa, kelajakda chempionlik uchun kurashda toʻsiq boʻladigan omilga aylanib qoladi. Agar u oʻzining bu uslubini yangi taktikalar bilan almashtira olmasa, uning gʻalabalari ham avvalgidek emas boʻladi. Mana shu yerda uning asosiy tangligi yotadi: u oʻzining asl oʻyinini davom ettirsa, gʻalaba uning yonidan oʻtib ketadi.

Jonning toʻp bilan ishlash uslubi haqida har ikki tomondan oʻylayverish mumkinmi, meningcha — bunday nafis taktika ham oʻzining taʼsirchan tomoniga, ham ancha xavfli tomoniga ega. Bir tomondan, yuqorida keltirilgan barcha dalillar va hisob-kitoblarga koʻra, uning toʻp bilan ishlash mahorati aslida oʻzining „oldindan koʻra olish“ qobiliyatiga bogʻliq boʻlib, bu esa uning raqiblarini maydonning istalgan qismiga yoʻnaltira olishini taʼminlaydi. Oʻnlab yillar davomida shugʻullanib kelayotgan odam hech boʻlmaganda maʼlum bir narsada ustun boʻlishi tabiiy, oʻzi esa bu sifatni oʻzining asosiy gʻalaba omili sifatida olib chiqdi. Bellatordagi oʻsha boʻgʻini oʻzining "haydovchi" uslubining yorqin namunasi boʻldi, chunki u birinchi raundda oʻzining toʻp bilan ishlovchi qobiliyatini koʻrsatdi va gʻalaba qozonish yoʻlida yana bir marta oʻzining ustunligini isbotladi. Ammo boshqa tomondan, bu uslub uning chempionlik yoʻlida oʻzi uchun ham xavf tugʻdirishi mumkin, sababi zamonaviy raqiblar uning taktikasini oʻrganib olishadi va oʻzi esa oʻzining asosiy qurolidan voz kechishga majbur boʻladi. Oʻzbek muxlislari sifatida biz uning gʻalabalaridagi shu uslubni sevib qoʻysak-da, vaqt oʻtishi bilan uning toʻp bilan ishlash uslubi oʻzining taʼsirchan tomonidan koʻra koʻproq zarar keltira boshlaydi. Qani, bu yerda bir narsani aniq aytish mumkinki — uning toʻp bilan ishlash uslubi endi uning asosiy gʻalaba sababchisi boʻlish oʻrniga, oʻziga qarshi ishlay boshladi. Ammo menga yoʻl-yoʻriq beruvchi boʻlgan asosiy savol: agar u oʻzining ushbu uslubini oʻzgartirishga qaror bersa, uning oʻrniga nimani qoʻllay oladi? Chunki uning toʻp bilan ishlash uslubi uning oʻyinining ajralmas qismidir, va bu uslubni oʻzgartirish uning umidlarini oʻzgartirishdek boʻladi. Shunday qilib, uning toʻp bilan ishlash uslubi gʻalabaga olib keladigan asosiy omil boʻlishi mumkin, ammo vaqt oʻtishi bilan bu uslub uning asosiy qurolidan koʻra koʻproq ziyon keltirishi mumkin — bu esa uning chempionlik yoʻlida toʻsiq boʻladigan asosiy omilga aylanishidan qoʻrqishimga sabab boʻlmoqda.