Jon Jonsning maydondagi qahramonona kurashi bizni yana oilamizga qaytardi
o'shanda Jon Jonsni birinchi marta ko'rganimni eslayman, o'zim shahar markazidagi eski televizorga yopishib, 2008-yil noyabrida Pride FCni tomosha qilgan edim. u vaqtda ukam bilan birga g'ildirakli stulda "bu bola kelajak" deb qichqirardik, ichimizdan ham yoʻqotib qoʻyiladigan darajada ishonar edik. oʻsha kuni uning tizza tepishi haqiqatan ham oʻsha gʻildirakli stullardek qaltirardi — butun zaldek
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Echki depasam eshitgan edim komiljonlar stadioni atrofi, 2012-yil fevral oyi edi, ob-havo shunchalik sovuq ediki, hatto darvoza ustunlarini tutgan boltalar ham qor bilan o'ralib ketgan edi. Boshimni kiyim bilan yumshatib, katta aka bilan yuqori qavatdagi darvoza ortidagi o'rinlarga yopishib qolgan edik. Joriy raqibiy ekaniga qaramay — "kechgan kunlar chiroyli davom etdi" deb o'zimni qiynardi. Dastlabki tizzasi tepishlaridayoq aka: "Jon Jon xushyuraklik qilmoqda, bizning Odamiz bu!" deb baqirdi, men esa o'zimni qo'liga yopishib o'lsam bo'lar edi — oʻz qahramonining qo'lini ushlab turgandek his qildi. Yurak toʻxtab ketadigan vaqtlar boʻldi, qoʻlimni ogʻirlab qoʻyganini eslayman...
Oq_boriva_hokazo aka o'ylab qolaman... Jon Jon ozodlikka chiqqanini eshitgandim, u vaqtda otam bilan birga Toshkentning kichkina karnayli qandaydir kichkina maydonchasida futbol o'ynayotgan edik. Bola "Men uning qomatini qayerdan olishim kerak?" deb so'radi, men esa ko'rsatdim: "U yerda, foydalanilgan halqa ichida — u barcha vaqtlar uchun klip qilingan odamdek!" U o'zi ham bilmasdi, kelajakdagi 50-50 g'alabalarimizni o'ylab qolgan edi... Joriy vaqtda unga qarshi kurashayotganlardan ko'ra, Jon Jons bilan birga maydonda o'tgan bir necha daqiqamizni unutishimiz mumkin emas — yurakimni boshqa narsa qila olmaydi. ❤️🔥
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Ofisda vaqt o'tkazib, tarmoq orqali efirni kuzatayotgan edim. Ichimda bir paytga "Jon Jon brauningni qoʻyib yuboradi yoki yoʻq" deb oʻzimni qiynayotgan edim. Katta aka mening boʻynamni qoʻli bilan qattiq ushlab, "agar men qoʻlimni koʻtarsam, u oʻsha oʻlik tizzasini tepaveradi, xotiramizda abadiylashtirib qoʻyamiz!" deb hayqirardi. Men esa o'zimni tuxtata olmadim, tizza ovozini eshitgandim — u darhol xiyonat qildi, stuldan o'zimga tushib ketdim. Aka esa: "Yana qozondan suv ichdingmi?" deb kuldi. Oʻshandan beri stullardan qoʻrqaman.
Memlar ham tahlil.