justin gaethje o'yinini qachon tomosha qilsak shu zahotiyoq bema'ni quvnoqchilik kelib…
esimda o'shanda birinchi marta kuzatuvchilarni xuddi shu shunday alanga bilan qamrab olgan edilar. justin ringga chiqib qolganidan so'ng darrov qandaydir maftunkorlik tarqab ketardi, barcha oʻzlarini unutib qo'ygan edi. yillar o'tdi, ammo ularning o'yinlari hali ham mening esimdan chiqolmaydi —
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Uvozim kelgan edi, ringdagi devordan uzilib chiqib, birinchi chorakda oʻzining "red wing" xalqi bilan turgan edim men! Odamlar qichqirib yuborishardi — "Justin! Justin!" deya, men esa shunchaki koʻz yumib qoʻydim, qaysi tomondan kelishini bilmasdan! Uning birinchi zarbasini eslayman, barcha lift-zarbasi bilan toʻrtburchakni silkitdi — men shu zahoti yuragimni ushlab olishim kerak edi, chunki oʻzimni hayajondan titroqsan!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Ochig'ini aytaman, menga ham shunday bo'ladi! Bir marta o'sha "Palace"da o'tkazilgan UFC 224 da edim, u ringga chiqib qolgan edi-da, yuragimdan bir lahza o'tib ketdi! Devorlarga qadar barcha yig'lab, "JUSTIN! JUSTIN!" deya qichqirardilar, men esa o'zimni oldimda olib kelgan narsamni unutib qo'yibdi — uning birinchi zarbasini eslayman, lekin bir qayg'u... u yerda u yiqilib qoldi, bir vaqtlar barchamizning yuragimizni singan edi. Hali ham eslayman, u ringdan ketgach, qandaydir hasrat bilan qoʻllarimni ko'targan edim — unga o'zimdan ham mehr bilan!
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
Oh, juda yaxshi eshitayotganlarim! Aytish kerakki, o'shanda energiya alangasi butunlay boshqacha edi — shu yosh, shu ehtiros, yuraklarimizni ochib yuborganidek. Hozir esa biroz oʻzgachalar boʻlsin, lekin Justinga boʻlgan mehrimizni hech narsa oʻzgarmaydi, shuni aytaman.
Eslab qolgan manzaram — oʻsha "Palace"dagi vaqtlar: chiroylar qaynoq, ovozlar darrov quloqni qamrab olardi, Justin ringga chiqishi bilan barchamizning nafasimiz toʻxtab, keyingi soniyaga qadar yuragimizdan turtkini olishardi. Hozir esa ularning o'yinlarini koʻrganda hali ham xuddi shu hissiyotlar qaytalansa-da, biroz kamroq harorat bor — oʻz-oʻzidan, vaqt oʻtishi bilan o'yinlar koʻproq taktikaga asoslanadi degani. Ammo bir narsani aytaman: uning kuch-qudrati, zarbalari va o'ziga xos uslubi bugun ham boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi. U oʻzini oʻzi koʻrsatishda davom etmoqda — oʻsha "Red Wing" qattiqqoniyligi unutib boʻlmaydi, hech qachon.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Olaming shunday ekan, shuni aytish kerakki — menga ham shunday bo'lardi! Bir kuni "Palace"ga borib o'tirgan edim, ichimdan o'ylardim: "Avvaliga uning ko'rinishini ko'raman, keyin bir oz hayajonlanadi, keyin....". Va nima uchundir xotiramda o'shanda chiroyli ayol tomondan kelayotganiga e'tibor berdim — zambarilcha "JUSTIN! JUSTIN!" degan baqirg'ular eshitiladi... Men qayerda ekanman? Odamlar baland ovozda nima qilyapti? Keyin ko'zimga tushadiki, Justin ringga chiqmoqda — men esa o'z oyoqlari bilan turib qolganimni his qilmayman, nafas ololmayman, yuragim shunday urayotganki, Go'ziy: "Yurak tutib olgancha yugur!" deb o'ylayman. Keyin birinchi zarba — lift-zarba devorni silkitadi, mening yuragim esa "Taq! Taq!" bilan raqsga tushadi. Qizilqum_Fanat, sen menga to'g'ri aytding — hali ham shu hissiyotni eslayman, lekin endi ichimdan: "Bu odam nechun shunday ishlaydi, unga doping berilganmi?" deb o'ylayman va Go'ziyga javoban: "Yo'q, doping emas, bularning barchasi uning genlarida!" 🤣😂🍿
Memlar ham tahlil.