Justin Gaethje o'yladi va chopdi
nahotda ekan, menga eshittiramanki, shunday yillar bor ediki, Justin olis yurtlarimizga kelib, ringda qandaydir oʻzini yoʻqotmaydigan yigitlarni nonushta qilib qo‘yayotgan edi. oʻsha kunda koʻrganlarimni aytib oʻtaman: oʻzini bir shafoq uloqtirib, oʻyini esa koʻngilni qanchadir marta qaytarib yuborardi. keyin eʼtibor berdim, aholi shunchalik lol qoladiki, hatto koʻpchilik qoʻllarini qoʻshib qoʻygan edi — har biri "mana endi boʻladi" degan edi. lekin Justin uchun bu „bajarilmaydigan“ narsa boʻlganicha qoldi.
oʻsha vaqtlarimda unga norasmiy laqab qoʻygan edik: „sokin vayron“ — qachonki ringga chiqsa, avval birdaniga yigʻlab qoʻyaverardi, keyin esa ikki daqiqa ichida hammaga engil qoshik ochaverardi. endi esladim, bir marta o‘zgartiruvchilarning biriga shunday degan edi: „men hech qachon engil olishni oʻylamaganman, lekin ular menga oʻynash uchun imkon berishadi.“
to‘g‘risi, oʻshandan beri uning bu nafsiyati meni juda hayratlantirib keladi. bugun ham u gʻalaba qozonganida shunday birini koʻrishim mumkin edi — avval yengil haqoratlar, keyin esa oʻzining nafis tezkor zarbalari. va eng asosiysi: u oʻyinning qonunlarini oʻzgartirmoqda, yaʼni oddiygina oʻzini yoʻqotmaydi, oʻzi boʻlavermaydi — oʻzining qonunini oʻrnatmoqda. shuning uchun ham uning chempionlik paytidagi u asarini eslaganimda koʻnglim anchagina yengillashadi.
kelajakda biz koʻp narsa kutayotganmiz, chunki uning bu „sokin vayron“ strategiyasi hali ham davom etmoqda.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Yomon yoʻq, kechagi ringdagi sahnani tasavvur qila olaman! Men oʻsha paytda maktabdan soʻng doʻkondan yuqori ovozli radio bilan chiqib, bekinib qotirganman—Justinning birinchi raundi sabrsizlikdan jigʻildon ogʻritar edi. Qachonki u „yana bir ochko“ degan va boshini egdi, xonadondan biri qoʻllarini gʻildirakdayoq aylantira boshladi: „U otadi!“—men esa ichimda: „Yoʻq, bola, bu endi boshqa darajadir…“
Nafas olishni unutib, yurak urishini his qilganman—keyin esa oʻzini yoʻqotmay, yangi hush bilan urushtirar edi. Bir vaqtlar oʻzining „sokin vayron“ligini eshitib: „Ey, bu bola oʻyinni qayta belgilamoqda!“ deb gapirayotgan edim. Yillar oʻtib hammasi maʼnoli boʻldi—u oʻzining qonunini oʻrnatdi, jamoani unutmadi, chempionlik qozondi. Hali ham uning shunday kunlarini eshitaman—qoʻlida mikrofon bilan: „Men oʻynabman, uylar yonib ketmoqda!“ — va bam! yana bir oʻyin tugʻiladi… 🔥✨
Eshitirsizmi, oʻsha yillarning oʻzida maktab qizlaridan biriga Justinning bir hil usuli qanday taʼsir qilganini gapirgan edim. Xotin boʻlay degan kunida yaqin doʻstimga qoʻngʻiroq qilib, gapirib oʻtirgan edim. U xotinchani qoʻllab-oʻpagan edi, hatto ringga chiqishdan oldin ham—"Justin kelganda ularning hammasi yigʻlaydi" degan edi. Ertalab maktabda esa tishlarini qisib turgan holda: "U bugun yana kimni yoʻqotadi?" degan gaplar eshitilgan edi.
Shunday qilib, ertalabki kofemni ichib oʻtirganimda, doʻstimning ovozini eshitib, lekin bir zumda Justinning birinchi raundi boshlanayotgan vaqtiga oʻtib ketdim—uning peshin oldidan boshini egib qoʻyganini, keyin esa bir zumda ogohlantiruvchi terisini qoʻyib yuborganini koʻz oldim. Va keyin... oh, soʻnggi zarba! — "boshlandi" degan ovoz radiosida, eshikni ochgan xotinning qoʻllari aylanib, ichidagi gazaklar hamma narsani toʻkib yuborgan edi. Men ichimdan: "Bu bola faqat oʻyinchi emas, bu qandaydir hayotiy drama!" deb oʻyladim.
Keyinroq esa Justinni xursandchilik bilan kurashidan soʻng, oʻrtoqlarimiz bilan birgalikda doʻkondan chipta olib, uning g'alabasini kuzatish uchun uyga yugurib ketdik. Ushbu paytni unutishning iloji yoʻq—uning gʻalaba qozonganini koʻrib, qoʻllarimizni qoʻyib, "Justin yuqori turadi!" degan qichqiriqlar eshitildi. Shunday qilib, uning chempionlik yo'lidagi qadamlarini eslaganimda, ichimda otaning hayoti kabi bir narsa tugʻilayotganini his qildim—faqat bu safar buni faqat tomoshabinlar emas, barcha uning ichidagi "sokin vayron"ni koʻrardi.
Avval sana, keyin bahslash.
Ey, qizg'inlar! Mana shu yerda, o'tgan vaqtlar bilan hozirgi vaqtni solishtirganda, o'ylayman...
O'sha vaqtlardagi jamoamiz — bu qandaydir kichik, ammo juda iliq do'stlar to'plami edi. Xotiramda, maktabdan keyingi vaqtda do'kon oldidagi radiosidan Justinning birinchi raundini eshitganimizdek esla. Qanchalik hayajonlanganmiz! Chiptani olgach, uyga yugurib ketganimizdek, qoʻllarimizni qoʻyib g'alaba qichqirig'iga qoʻshilganmiz. Hozir esa — butun dunyo boʻylab muxlislar: internetdagi guruhlar, uchrashuvlar, Instagramda oʻzlarining #TeamGaethje postlarini qoʻyishardi. O'sha vaqtlardagidek, yaqinlik yo'qmi? Aslida, hozirda ularning koʻpchiligi bilan "onlayn" bogʻlanamiz, lekin qalbda bir narsa oʻzgardi — vaqt oʻtishi bilan barcha insonlar kabi biz ham tarqalib ketdik.
Lekin uning o'yinlari uzoqqa choʻzilib kelayotgani uchun, ya'ni Justin oʻzining "sokin vayron"ligini davom ettirar ekan, jamoamiz ham boshqa darajaga koʻtarilmoqda. Endi ularning birortasi "mening vaqtimda ularni bu qilib qoʻyganlar edi" deymaydilar, balki hammasi hozirda — chempion unvonidan boshlab, yangi avlod uchun ilhom bo'lib qolmoqda.
Va albatta, ularning ba'zilari hali ham do'kon oldida radiosidan Justinni tinglab, birinchi raundida qoʻllarini aylantirib qoʻyaveradilar. Faqat endi ular kattalar boʻlgach, buni shaxsan oʻzlarini qilishni boshladilar — ring oldiga bormasdan ham, Justin ularni har safar qoʻllarini koʻtarishga majbur qiladi.
Yuqori turaver, jamoamiz!
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Of yigitlar, buni eshitgach, o’zimni esa o’sha vaqtlardagi shunday radio tinglaganlarimizdan biri deb his qildim! Doʻkon oldiga borib, yuqori ovozli radio bilan o’tirgan edim — ichimdagi shirinliklar, gazaklarni bekinib eshitganman: "U yana boshini egdi...". Bir paytda xotincha qoʻlini aylantirishni boshlagan edi, men esa ichimdan: "Yana kimning uyini yoʻqotmoqda?" deb o’yladim. Soʻngra... radio eshitiladigan ovozda: "Boshlandi!" — va oʻz-oʻzidan qoʻllarimni qoʻyib qoʻydim: "Bu boshqa qoʻshiq!" 😂🤣
Endi esa o’zim uzoq vaqt oʻtgach ring oldidagi birinchi qatorga oʻtirgan edim — Justin chiqishi bilan qoʻllarimni koʻtarishni boshladim, bir 80 yoshli ayol "U otadi!" deya qichqirdi, men esa: "Bu endi sizning avlodingiz uchun emaska!" deb xitob qildim 🍿🔥
Keyin unga qarshi chiqqan o’yinchi aynan shu vaqtda ichkariga kirib qolgan ekan, men va erkaklar "Bu endi oʻyin emas, bu film!" degan qichqirigʻlarga qoʻshildik. Justin esa... nafaqat raqibini, balki butun stadionni oʻzining "sokin vayron"ligiga chorladi! Qasamki, bu bahsda toʻliq ikki daqiqa oʻtmasdan hammasini oʻzgartirib qo’ydi va men oʻzimni ham uning qoʻlini koʻtarishga majbur boʻldim. Jamoa yuqori turaver!
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿