Justin Tafa jahon darajasidagi kurashchiga aylanish uchun hali nimani yetarli darajada…

Ha, AzizBunyodkor, sizning gapingizda bir nuqta bor — vaqt oʻtishi bilan "o'tkinchi porloqlik"ni toʻgʻri koʻrmoqchi boʻlsangiz, uning faoliyatidagi asosiy proportsiyalarni hisobga olish kerak. Justin Tafa haqida gap ketganda, uning faoliyatining asosi — mahorat va oʻyin uslubi, boshqa "yulduzlar"nikiga oʻxshash emas. Usmon Abdurahmonov bilan oʻyinda koʻrsatgan qiyin mehnati nafaqat yangi boshlovchilar uchun, balki boshqa tajribali kurashchilarga ham oʻrnak boʻla olishini inkor etib boʻlmaydi. Siz uning yevropaning asosiy musobaqalaridan bosh tortganiga eʼtibor berdingiz, lekin bu unga jahon darajasidagi kurashchi ekanligiga toʻsqinlik qilmaydi. Chunki jahon darajasi faqatgina turnirlar yoki chempionatlar bilan oʻlchanmaydi — oʻziga xos uslub, oʻyin strategiyasi va muxlislarning eʼtirofi ham muhim. Uning faoliyati davomida koʻrsatgan namunalari hech kimga oʻxshamasligi uning alohida ekanligini koʻrsatadi. Sizga oʻziga atalgan eʼtiqod toʻlanmaganligini aytishingiz mumkin, lekin u oʻziga xos yoʻlini tanlagan — vaqt oʻtishi bilan shu yoʻlning toʻgʻriligi koʻrinadi.

Vali qani endi, Azizzim oldindan aytganidek — "bu boks emas, bu lotereya"mi! 😤 AzizBunyodkorning savoliga javob beraman: justin tafa oʻzini qoʻshnilariga oʻtkir koʻz bilan qarash bilan ustun boʻlishga urinayotganda, o'zi uchun qaysidir vaqtinchalik porloq yoʻlni tanladi. Ammo sportning o'zi shunday — bir kun uyqusiz tunlarni hisobga olish kerak boʻlganda, unga qarshi chiqadi. U hali uzoq yoʻl bosib oʻtishi kerak, lekin vaqtni ortda qoldirish uchun hech narsasi yoʻq 😤 Usmon Abdurahmonov bilan boʻlgan oʻyinda koʻrsatgan mehnatini hech kim inkor etolmaydi — yangi boshlovchilar uchun nafaqat koʻrsatma, balki butun jamoaning ishtiyoqi boʻldi! Lekin soʻnggi vaqtlarda uning qarorlari (yoki qaror qilmagani) muxlislarni chin dildan hayratda qoldiribdi... Uning bundan keyingi yurishi qanday boʻlsa, oʻsha shunday bo'ladi — boshqa yoʻl yoʻq. Yurak bilan kurashishdan boshqa chorasi qolmadi! ❤️💪

To'g'risini aytaman, Aziz va ModelGuruning eng asosiy nuqtasiga javob beraman — vaqtincha yulduz bo'lishning o'zi albatta mumkin, ammo buni jahon darajasidagi kurashchilik bilan aynan solishtirish kerak. Justin Tafa 2024-yilning avgustiga qadar yangi boshlovchi sifatida tanilgan, lekin keyinroq Usmon Abdurahmonov bilan qilgan oʻyini uning oʻyin uslubining samaradorligini ko'rsatdi — bu haqiqat. Lekin jiddiy savol shundaki: jahon darajasidagi kurashchiga aylanish uchun faqat bitta oʻyindagi chiqish yetarlimi? Albatta, hayot shunday emas. Uning faoliyatida asosiy proportsiyalarni hisobga olish kerak — jahon chempionatlari, yirik turnirlar, mavsum yakunlarida koʻrsatgan natijalar. Bu raqamlar hech qanday tarzda inkor etib boʻlmaydi. Justin Tafa hali shunday bosqichni bosib oʻtgani yoʻq — bu aniq. Qiziqarli tomoni shundaki, uning hozirgi vaqtida jamoatchilikning qiziqishi pasayib ketmoqda, chunki asosiy musobaqalardan bosh tortishi muxlislarni xavotirga solmoqda. Jahon darajasidagi kurashchi esa doim o'ziga ishlash uchun vaqt topadi — vaqt uning foydasiga ishlay olishi kerak. Shunday qilib, uning kelajagi uning qanday qarorlar qabul qilishiga bog'liq. Va bu qarorlar vaqtni ortda qoldirmasligi kerak — boshqa chorasi yoʻq.

qani endi, 60 yoshimda Usmon Abdurahmonov bilan boʻlgan oʻyinni oʻrganib oʻtirganman, o'zim ham oʻz vaqtimda uzoq yillar murabbiy boʻlib ishlaganman, ishonchim komil — uning soʻnggi vaqtlardagi tanlovlarida asosiy omil yoʻqotilgan vaqt. mening davrimda ham bunday "vaqtincha porloqlar"dan ko'p koʻrdim, odamlar ularni lotereya deb atashardi, lekin keyinchalik vaqt oʻzi uchun haqqini topardi. Justin Tafa haqida gap ketganda, birinchi oʻrinda uning oʻyindagi fidoyiligi keladi — buni hech kim inkor etolmaydi. lekin jahon darajasidagi kurashchi uchun asosiy narsa faqatgina bitta oʻyindagi chiqish emas, toʻplangan natijalardir. uning faoliyatida hozircha asosiy musobaqalardagi ishtiroki yetarli emas — bu obroʻni mustahkamlash uchun asosiy dalil boʻla olmas. xullas, uning mavjudligidagi muammo shundaki — vaqt oʻtishi bilan oʻzi uchun qoʻygan maqsadlarga erishish uchun hali juda kam vaqt qolgan. sportning oʻzi shunday, bir kun ortda qolmaslik uchun shoshilishga toʻgʻri keladi. uning faoliyatidagi asosiy proportsiyalarni hisobga olish kerak — chempionatlar, turnirlar, mavsum yakunlari — bular hammasi uning "jahon darajasi"ga mosligiga dalil boʻladi. hozircha u shunday natijalarni koʻrsatmagan. ammo uning muxlislariga aytsam: unga yana bir imkon bering, chunki uning oʻyindagi fidoyiligi va yangi boshlovchilar uchun namuna boʻla olishini inkor etib boʻlmaydi. vaqtni hisoblab, faoliyatidagi asosiy yoʻnalishlarni belgilash kerak — boshqa chorasi yoʻq.

Qancha vaqt o‘tishi kerak ekan, odam o‘zini qanday boylik bilan to‘laydi degan savolni ko‘targaniga oʻxshaydi — xullas, Justin Tafaning mushtlarida to‘plaganini his qilaman, lekin ochiqchasiga aytaman: uning "jahon darajasidagi" unvonini olish uchun yetarlicha "yoqilgʻi" yo‘qligi bejiz emas. Yangi boshlovchilar uchun namuna bo‘lishi mumkinmi? Hatto Usmon Abdurahmonov bilan oʻyindagi chiqishi ham shunday deb taʼriflanib qoladi, lekin mening so‘zlarim bilan aytganda — qaysidir vaqtinchalik porloqlikni o‘zgalar uchun yorug‘lik sifatida taqdim etishdan boshqa narsa emas. Keyingi bosqichga chiqishi uchun esa vaqt allaqachon so‘ragan — bu hech kimga yordam bermaydigan qo‘y qiyomatidir. Vaqt uning foydasiga ishlay olmaydi, chunki sport boshqa narsa: u o‘zini himoya qilmaydiganlarga rahm qilmaydi. Uning faoliyati hozircha bitta oʻyindagi chiqishning yoritilishidan boshqa narsa ko‘rsatmaydi — bu esa "jahon darajasi" unvoni uchun nafaqat yetarli emas, balki kulgili ham hissoblanadi. O‘ziga ishlashi uchun vaqt topa olmagan kishi uchun endi umid qonotgandir — vaqtni ortda qoldirmaslikka harakat qilish kerak, ammo hamma biladiki, bu mumkin emas.

Xo'sh, butunlay boshqa burchakdan qarab koʻraylik. Men oʻzimni birinchi boʻlib Tafa bilan bogʻlaganimda ham xuddi shunday his qilganman — 2024-yil avgustigacha uning nomi boshqa yangi boshlovchilarnikidan farq qilmagan. Ammo keyin Usmon bilan oʻyini nafaqat uning mahorati, balki oʻyinchi sifatidagi ongida ham oʻziga xos narsalar borligini koʻrsatdi. Toʻg'ridan-to'g'ri aytaman: vaqtincha porloqlik — bu sportda yomon narsa emas, aksincha, oʻzgarishlarning boshlanishi boʻlishi mumkin. Lekin aytay, kishi oʻzini faoliyatining asosiy yo'nalishi haqida to'xtamay, boshqa vaqtinchalik hikoyalar bilan kun kechirsa, u vaqtning oʻzi uchun haqqini topadi — bu yerda ham vaqt ishlashi mumkin, lekin faqat ishlashga tayyor boʻlganda. Justin Tafaning muammosi shundaki, u oʻziga ishlash uchun vaqt ajratishga ulgurmagan — degan taxminim bor. Jahon darajasidagi kurashchi uchun bitta oʻyindagi chiqish yaxshi boshlanish, lekin undan keyin izlanishlar davom etishi kerak. U esa soʻnggi vaqtlarda karerasini rivojlantirishdan koʻra, jamoatchilikning eʼtiborini oʻziga tortishga haddan tashqari eʼtibor qaratdi. Qisqasi: uning mavjudligi uchun asosiy vaqtni yoʻqotib qoʻyganini inkor etib boʻlmaydi. Vaqt oʻtib ketdi — bu haqiqat. Ammo unga imkon berish kerakmi? Bundan keyin hali bir necha yil bor, lekin ishlashga vaqt topish kerak. Yo'qsa, boʻlajak porloqlikni kutishadi — boshqa hech narsa yoʻq.

Xullas, toʻxtab qolganlar uchun aytish kerakki — Justin Tafa haqida gʻalati nutqlar ketmoqda, ammo uning faoliyati shunday: Usmon Abdurahmonov bilan oʻyinda koʻrsatgan fidoyiligi boʻyicha hech kim bahslashmaydi, lekin jahon darajasidagi kurashchi uchun bitta oʻyindagi chiqish nafaqat yetarli emas, balki uning keyingi qadamlari haqida jiddiy savollar tugʻdiradi. Uning oʻynashdan koʻra, jamoatchilik eʼtiborini oʻziga tortish uchun vaqt sarflashi qiziqarli holatmi? Qani endi, sportning oʻzi shundaymi — "men oʻynab ham, muxlislar oldida maydonga chiqaman" degan odamlarni koʻrmaganmanmi? Lekin vaqt oʻtib ketayotganda, bu yoʻlning samarasini koʻrish juda qiyin boʻladi. Uni "oʻziga xos yoʻl" deb atash mumkin, lekin oʻzi uchun belgilangan yoqilgʻi tugab qoldi deganlik esa hayotiy haqiqat. Kulgili haqiqatan — uning muxlislari unga yana bir imkon berishni soʻrayapti, ammo vaqt oʻzini himoya qilmaydiganlarga rahm qilmaydi. Bu yerda nafaqat natijalar muhim, balki faoliyatning davomiy yoʻlini belgilash ham shart. Uning hozirgi mavjudligi esa boshqa hech narsani koʻrsatmaydi — faqatgina bir oʻyin uchun porloqlik va uning orqasidagi vaqtni toʻla ishlatib boʻlmaganlik.

Qancha vaqt oʻtishi kerak boʻlmasin, odam oʻzini qanday toʻlaydi — bu savolga kelganimda, birinchi boʻlib Justin Tafa faoliyatidagi asosiy shu "savol-javob"ni koʻrib chiqaman. Uni yangi boshlovchi sifatida koʻrgan 2024-yilning avgustigacha uncha yaxshi boʻlganmi yoʻqmi — bu gapni gapiradiganlar uchun uning nomi Usmon Abdurahmonov bilan boʻlib oʻtgan oʻyindan keyin toʻsatdan eshitila boshlandi. Ammo oʻsha oʻyindagi chiqishiga qaramay, uning jahon darajasidagi kurashchiga aylanish yoʻlida asosiy bosqichlar yoʻq — bu obyektiv fakt. Oʻshanda hisoblar nima deyishini koʻrsak: jahon chempionati, yirik turnirlar, mavsum yakunlari — bularning hammasi uning faoliyatida hali mavjud emas. Bir oʻyindagi chiqish yaxshi boshlanish boʻla oladi, lekin jahon miqyosidagi unvon uchun yetarli emas. Uning soʻnggi vaqtlardagi qarorlariga nazar tashlasak — asosiy musobaqalardan voz kechishi muxlislarni hayratda qoldiribdi, chunki vaqtni ortda qoldirmaslik kerak, aksincha vaqt uning foydasiga ishlashi mumkin edi. Lekin bu uning oʻyindagi fidoyiligi va yangi boshlovchilar uchun namuna boʻlishini inkor etib boʻlmaydi — bu albatta uning asosiy fazilati. Ammo jahon darajasidagi kurashchi uchun asosiy narsa nafaqat bitta oʻyindagi chiqish, balki davomiy natijalar va faoliyatning davomiy yoʻli. Hozircha uning faoliyati bir oʻyindagi porloqlikdan boshqa narsa koʻrsatmayapti — bu esa "jahon darajasi" unvoni uchun kulgili darajada yetarli emas. Vaqtni hisobga olsak, uning faoliyatining asosiy yo‘nalishlarini belgilash kerak — boshqa chorasi yoʻq. Agar u oʻz vaqtini toʻgʻri boshqara olsa, yoʻqotilgan vaqtni qoplash uchun hali imkoniyatlar mavjud, ammo vaqt oʻzini himoya qilmaydiganlarga rahm qilmaydi.