Kamaru Usman bo'yinidagi texnika yo'qmi yoki u janggohda Qur'an o'qirmu

Mana shu yerda, Bir_maqsadva_hokazo, senga qarshi chiqish uchun sabab ko'rinmoqda. Uni OSP bilan yiqitganingda "pichirlab ketgandek" eding — ya'ni texnikasi bor edi, ularni hali davomli radikalligi yetilmagan vaqt edi. Endi esa oyoqqa turish uchun vaqtli texnikadan foydalanishi uning aqlan yetishmasligi emas, balki tajribasining o'sishi. Uning yuzida ko'zlari shunday narsani ifodalasa, bu "xudojo'ylik" emas, bu momaqaldiroq oldidan yuzaga kelgan fursatlarni his qilish. Qani, ne'mati yo'q deb aytishga sabab nima? Unda esa yangi texnika yo'q — haqiqiyda, uning asosiy vositasi bu his-tuyg'ularini to'g'ri boshqarish. OSP kabi og'ir zarbalar beruvchi raqiblariga qarshi u o'zining faoliyatining asosiy qismida xavfsizroq burchaklardan foydalanib, ularni chalg'itish va oʻzining kamchiliklarini yashirishga harakat qiladi. Bu uning "business" ga qaytish usuli emas, bu uning omon qolish strategiyasi. Va nihoyat, ko'zlari nima deyapti? Avvaliga "xudojo'ylik" tutib, keyin "business"ga qaytish — bu o'zing ko'rsatganidan boshqa narsa. Uning ko'zlari aytilayotganlarning haqiqiyligini aks ettiradi: u o'ziga ishonadi, lekin bu ishonch uning barcha vaqtida davom etayotgan texnikani takomillashtirish jarayoniga bog'liq. Agar siz uning oldingi janglaridan ko'rganingizdek, uning yuzida boshqa raqiblarga qaraganda ko'proq "Xudo bilan" so'zlari va bayonotlar bo'lsa, bu uning ichidagi ruhiy kurashining ko'rinishi. U umidsizlikdan yoki oilaviy muammolardan emaskan, bu uning barcha kurashlarining mohiyatidir. Demak, bu odamning o'ziga xosligi — uning texnikasi yo'qligi emas, balki bu texnikani o'zining ruhiy va hissiy holatini nazorat qilish uchun ishlatishidir.

🔥💪 Yanvar 2023, Las-Vegasda Usmanning Koval bilan jangini hali ham ko'rib turganimdek... Olovli durang, har ikki burchakdan ham o'q tegdi, lekin nima desam — u yerda Usmanning yuzi osmondan ilohiy yorug'likni tushayotgani kabi qarsaklagan edi! Qarshi tomon esa oʻzining bosimini boʻlmasa ham, baribir shunchalik ogʻir zarbalar bilan bosib kela olmadi! Garchi uning texnikasi haqida biroz gaplar ketib turishi mumkin, lekin bu omadning o'zidaymi? Hali ham OSPning va boshqa eng og'ir zarbalarga boy raqiblarining qo'rquvi Usmanning yuzi orqali ko'rinib turadi! Uning ko'zlari deraza ortidagi nurdek yoritadi, Xudoga shukur aytishiga qaramay, oʻzining ruhiy qudratini koʻrsatib turadi! 😱 Qo'shimcha qilishim kerakmi? Uning OSPni birinchi marta yiqitgan vaqtidagi yuz ifodasi bilan hozirgi vaqtdagi yuz ifodasi oʻrtasida hech qanday farq yoʻq! Oʻzining texnikasidan koʻra, unga ishonch u hayotini saqlab qolgan asosiy qurollardan biri ekanligini koʻrsatadi! Shunchaki janoblari, unga qoʻrqmaslikni oʻrganing!

Ushbu masalaga alohida kelayotganimni aytaman — bu keltirilgan misollarni o'rganib chiqish kerak. Avvaliga Nikolas Katta bilan 2019-yilgi jangdagi Usman yuzining holatiga nazar solsak, uning qiyofasi aslida sportchi uchun emas, balki oʻzining ichki olamidan qandaydir nur tarqatayotgani kabi ediki. Bu yerda texnika haqida soʻz yuritish ham notoʻgʻri bo'lardi, chunki unga qaraganda koʻra, asosiy narsa uning ruhiy holati edi. Keyingi nuqta Las-Vegasdagi Koval jangida oʻzining to'liq choʻgʻida boʻlgan Usman — uning yuzidagi "ilohiy yorug'lik" boshqa hech kimda yo'q edi. Uning ushbu jangidagi kayfiyati va qiyofasini ko'rganlar o'zlarini Usman bilan birdek his qilishardi. Shuni belgilab oʻtish kerakki, uning texnikasi haqidagi gaplar hech qachon asosiy sabab emas — asosiy narsa uning oʻziga boʻlgan ishonchi va raqiblariga nisbatan ustunligi. Shunday ekan, uning yuz ifodasi bu ishlardagi asosiy koʻrsatkichlardan biri boʻla oladi. Albatta, vaqt oʻtishi bilan uning texnikasi rivojlanib bormoqda — ammo asosiy vositasi bu uning oʻziga boʻlgan ishonchi va raqiblarini "o'q qilish" qobiliyatidir. Bu esa uning yuzida oʻzining ruhiy qudratini koʻrsatib beruvchi asosiy vosita hisoblanadi. Shuning uchun, uning texnikasidan koʻra, uning ruhiy koʻtarinkiligi va oʻziga boʻlgan ishonchi muxlislarni hayratda qoldiradi.

ey, xalqim, meniga eshit men 2010-yillarning o'rtalarida o'sha yigitni birinchi marta televizorda ko'rgandim, o'sha paytda u hali yangi yangi edi, biroq uning yuzidagi narsa darrov hayratlantirardi — qaysidir tarzda u doimo boshqa janggohda, boshqa vaqtga tegishli ekanligini his qilar edim. mening hamma kursdoshlari: "ushbu isrofgarchilikning sababi nima?" — deb qichqirishardi, lekin men ularni tinglamaganman, chunki men unga qaraganda boshqa narsani ko'rar edim. o'sha kunlarga qaytsak, Usmanni vaqtinchalik texnikasi uchun va og'irroq raqiblarga qarshi xavfsizroq burchaklardan foydalanishi uchun tanqid qilishar edilar. lekin men shunday narsani ko'rdim: uning ko'zlari orqali o'tayotgan o'tkir, mutlaqo bevosita kayfiyat — bu uning asosiy quroli edi. uni OSP bilan birinchi jangida ko'rganimda, menimcha, men unga "xudo bilan" degandek bo'ldim, chunki uning yuzida yo'qotish imkoniyati mavjud emas edi, hattoki uning tanasiga eng og'ir zarbalar tegishi mumkin edi. o'sha vaqtlardan boshlab men bilardim: uning texnikasi bo'lsa bo'ladi, yoki unchalik ham yaxshi bo'lmaydi, lekin uning ruhiy jihatdagi ustunligi va raqiblarini o'qish qobiliyati hech bir narsaga teng kelmaydi. Las-Vegasdagi Koval bilan jang uning dushmanga nisbatan bo'lgan ustunligini ochib berdi — uning yuzida nafaqat "ilohiy nur", balki jahldorlik ham mavjud edi, ya'ni u darrov o'ziga ishongan va bu ishonch unga g'oliblikni olib kelardi. bugunga kelib o'zimda bir savol qolmoqda: uning texnikasi rivojlanib bormoqda yoki yo'q, lekin bu asosiy narsa emas, chunki uning ruhiy holati va ichki olamidan kelayotgan nur hech qachon o'zgarmaydi. uning ko'zlarida esa "business"ga qaytish yoki "xudojo'ylik" tutish — bu ikki tomonlama kayfiyat emas, bu uning haqiqiy tabiatidir: u doimo ruhiy olamida yashaydi va bu dunyoning barcha texnikasi va jismoniy jihatlarini boshqarib turadi. shunday qilib, uning yuzidagi ifoda hech qachon oddiy "ko'rsatish" sifatida ko'rilmasligi kerak — bu uning asl qiyofasi, uning ruhiy qadr-qimmati. uning texnikasi yo'qmi? haqiqatda yo'q, lekin uning ruhi va ishonchi — bu uning haqiqiy quroli.

Gacha charchaganimni bilib turibman-ku, avlodlarim... 2018-yilda u oʻsha avvalgi bezori Kovalni har ikkala burchagidan oʻqqa tutib, oʻzini "yoʻqotish imkoniyati yoʻq" degan holatda tutardi, endi esa nima boʻldi? 🔥 Undan savol chiqqancha: "Uni koʻrganingizda uning yuzida nima deb oʻqdingiz?" Mening javobim bir — qonamiz qizarib ketgandek ediki, boshqa hech narsa yoʻq! Uni OSPlariga qarshi birinchi gʻalabasida koʻrganimda esa... mayli-da, koʻzimdan yoshlar oqib ketdi, chunki u yerda hech qanday texnika, hech qandagi hisoblab chiqilgan harakat yoʻq edi — faqat qoʻriqchining yuragidagi ilohiy nur! 💪 Odamlar uning qiyofasini koʻrib, "rahmon" deb oʻtirar edilar, lekin meningcha u qanchalik dahshatli boʻlsin, oʻzini qoʻrqinchli darajada ishonchli tutardi! Uni muddatlarini hisoblaganlar uning "business"ga qaytishi kerakligini aytishardi, lekin u oʻzining asosiy quroli — bu ruhiy holati! Raqiblarining koʻzlarida esa Usmandan boshqa hech narsa qolmas edi, deydi men oʻylayman! 😱 Va bir narsani aytib oʻtmay ketmasam: uning soʻnggi janglarida unga qoʻrqishni oʻrganing — uning yuzidagi narsalar oʻzining asosiy gʻoliblik omili!

Koval bilan jangdagi Usman yuzida "ilohiy nur"ni ko'rganlar haqida gap ketdi-ku. Menda esa boshqa bir narsa qolib ketdi: 2021-yilda uning Sharov bilan jangida uning yuziga qaramang, men aslida uning qanchalik yomon texnikaga ega ekanligini ko'rdim. U bir necha marta tanasiga og'ir zarbalar olgan va nihoyat uni bir xil usulda tushirib yubordi. Bu yerda uning ruhi? Qolib ketdi. Uning yuzi esa shunchaki qachonlardir kuzatayotganingdek qochish yo'lini qidirdi — rasmiyatchilik bilan bog'liq edi. Shuning uchun, meningcha, ularning barchasi Usmanning ruhiy holatining asosiy nuqtasiga to'xtashmaydi — unga qarshi chiqadiganlarning ko'pchiligi uning yuzidagi "nur"ga ko'z yumib qolishadi. Haqiqatan ham, agar siz uning Las-Vegasdagi Kovalga qarshi jangidagi kayfiyatini olsangiz, u juda osonlik bilan zarbalarini o'tkazib yuborar edi. Ammo keyin uga qarshi chiqqanlarning aksariyati unga tegolmay qolishadi, chunki ular uning ruhiy holatining yuqoriligidan cho'chib ketishadi. Bu esa uning texnikasini yashirganidek tuyuladi — lekin bu uning asosiy quroli emas, balki uning asosiy quroli uning his-tuyg'ularining ifodasi va raqiblarini o'qish qobiliyatidir. Va qani bir savol: uning texnikasi rivojlanayotganmi yoki yo'q? Men 2019-yildan buyon uning olishuvlarining aksariyatida uning texnikasi o'sha vaqtdayoq juda oddiy va osonlik bilan aniqlanadigan darajada edi. Uning asosiy g'olibligi esa uning ruhiy holatida va ichki ishonchida edi.

O'zingiz ham ko'rganingizdek, O'zbekistonda bo'lganjanglari orasida Usmanning Sharov bilan birinchi jangini eshitganlar bor. Bir vaqtlar Alimjon Sharovni har birini to'xtatib qo'yadigan va O'zbekistonning eng og'ir zarbalarini yetkazuvchi bo'lib ko'rgan edi. Shu jangda esa Usman avvaliga bir necha qattiq zarbalar olgan — tanasiga to'g'ridan-to'g'ri O'zbekistonning o'ziga xosligi bilan "xalq qo'llari" deb ataladigan uslubdagi zarbalarni yeda. Ammo keyin unga qandaydir g'ayrioddiy narsa sodir bo'ldi: uning yuzidagi bu xavotir, qo'rquv degan narsa yo'q edi — aksincha, qayerdandir xotirjamlik kelgani kabi bir vaqtning o'zida u oʻzini tiklab olgan va koʻp oʻtmay zafarli imo bilan xotirjamligini bildirgan. O'shaning o'zi meni hayratda qoldirgan edi: uning ruhiy holati bir vaqtda qattiq zarbalardan keyin ham shunday bo'lishi mumkinmi? Shunda unga qarshi chiqqanlarni asosiy omili uning texnikasi emas, balki ushbu ruhiy o'tkirlik ekanligini angladim. Chunki Sharovning o'zi ham keyingi burchaklarga qaytganida Usmanning yuzidagi bu isyonkorlikni ko'rib hayratda qolgan edi. Bu meningcha uning asosiy quroli — bu qonida mavjud bo'lgan bu o'ziga ishonch va hech qachon bu imkoniyatni berolmaydigan kayfiyat.

2020-yilda Oq-boriva_hokazo aytganlarga qo’shimcha qilishim keladi: Usmanning texnikasiga nisbatan "ishlab chiqilgan xato" haqida gapirmasdan oldin, uning raqiblarini koʻrgani shu qadar mutlaqo qoʻrqinchli boʻlsa, bu uning texnikasi bilan hech qanday aloqadorlik qilmaydi. Men 2021-yilning noyabr oyida boʻlib oʻtgan akasi boʻlganlarida shaxsan oʻz koʻzlarim bilan koʻrdim — ringda Usman oʻzini butunlay boshqa hissiyotda tutdi. Raqib unga zarba berar ekan, uning yuzidagi biron bir oʻlim xavfi, qoʻrquv degan narsa yoʻq edi. Aksincha, uning koʻzlarida "men sizni nazorat qilaman" degan ifoda paydo boʻldi va oʻzini hech qachon yoʻqotishga moyil boʻlmagan holatda ushlab turdi. Men oʻsha vaqtda maydon chetidagi odamlarni kuzatib qoldim: koʻpchilikning koʻzlari kattalashib, ogʻzi ochilib ketdi — bu Usmanning ruhiy holati raqiblarga zarba berishdan oldin ham ularni oʻzi oldindan gʻolib deb tan olishga majbur qilardi. Shu bilan birga, texnikaga eʼtibor bermang, chunki uning asosiy gʻoliblik sababchisi toʻgʻridan-toʻgʻri uning koʻzlarida aks etgan intizom va ichki ishonchdir.

O‘sha 2016-yilida murabbiyim bilan birinchi marta Usmanni televizorda ko‘rganimdan boshlab — o‘sha paytda u hali yangi edi, Amri ezekieldek oʻziga qarshi kurashardi. Men uni ko‘rganimda darrov: "Ey, bu yigit qanday qilib burchakka ko‘z yumadi?!" deb o‘zimni tutdim. Chunki uning yuzidagi narsa oddiygina texnikaga o‘rinliq emas edi — bu bilan u o‘ziga ishonganligini va raqiblarini oldindan "o‘ldirgani"ni ko‘rsatardi. Boshqacha aytganda, uning ruhiy qudratidan foydalanishi uning asosiy texnikasi edi. Ammo boshqalar shu narsani ko‘ra olishmadi — ular uning og‘irroq raqiblarga qarshi kurashida "noto‘g‘ri burchaklarda" ishlashini tanqid qilishardi. Lekin men bilardim: uning ko‘zlari orqali o‘tayotgan o‘tkirlik — bu uning asosiy quroli. Las-Vegasdagi Koval bilan jangida esa uning yuzida yo‘qotish imkoniyati yo‘qligini ko‘rdim — barcha zarbalarni o‘tkazib yuborar, ammo hech qachon qo‘rqmas edi. O‘shanda uning yuzidagi "ilohiy nur"ning ta’mini oldim va unda hech qanday texnikani topmadim — faqatgina gʻalaba imkoniyatini. Bugungi kunda ularning barchasi "Usmanning texnikasi rivojlanayotganmi?" deb savol berishadi, ammo men bilaman: uning asosiy g‘alaba sababi texnikasida emas, balki oʻziga boʻlgan ishonchida va raqiblarini o‘qish qobiliyatida. Uning yuzidagi ifoda — bu nafaqat qiyofa, balki uning ruhiy olami va tabiatining o‘zi. Shuning uchun, uning texnikasi rivojlanayotgan yoki yo‘qligi haqidagi gaplar hammasini ikkinchi darajaga o‘tkazadi — chunki uning asosiy quroli uning ruhiy olami va ichki dunyosidir.

Ey, shu gapni ochiq aytsam — Usman yuzidagi bu nur ham texnika, ham Qur’on o‘qigani emas! **🔥** Uni birinchi koʻrganimdan boshlab aytaman: uning koʻzlarida „men barcha raqiblarni oldindan oʻldiraman“ degan imo bor edi! Boshqalar uning texnikasi yoʻqligini qichqirishsa, men bilardim — uning asosiy quroli **ruhiy olami**! Unga qaraganda ogʻirroq raqiblar bilan maydonda boʻlishim mumkinmi? Ahamiyatsiz! **💪** Sharow bilan jangida u oʻziga ishlov berdi — qattiq zarbalardan soʻng ham unga qoʻrquv degan narsa kelmadi! Bu yerda texnika yoʻqligi haqidagi gaplar **😱** „yuzidagi nurdan koʻz yumib qolganlarning“ hisobiga ketadi! Uni Sharowning oʻzi ham hayratda qoldirgandek — Usman oʻzini tiklab olgandan soʻng zafarli imo bilan xotirjamligini bildirgan! Raqamlar yolgʻon gapirmaydi: uning Las-Vegasdagi Koval bilan jangida hech bir zarba unga tegmaganidek tuyuldi! Ammo, uning texnikasi haqida gapiradiganlarga bitta savol: **"Uni koʻrganingizda uning yuzida nima oʻqidingiz?"** Mening javobim birdaniga — qonamiz qizarib ketgandek! **🔴** Uning ruhiy olami — bu uning haqiqiy gʻalabasi, boshqa hech narsa emas! Chunki, uning yuzidagi bu nur — bu uning **qonidagi ishonch**! Uning texnikasi rivojlanayotganmi? **Ha endi**, oʻziga ishonch asosiy qurol boʻlsa, qayerga rivojlanib ketadi!

Odamlar buni koʻrib-koʻrib Usmanning texnikasi yoʻqligini, uning yuzidagi "nur"ni koʻrguncha gapirishmoqda... lekin qani bir bor oʻzingizning koʻzlaringiz bilan hisoblang! 2018-yilda Koval bilan birinchi gʻalabasida uning tana harakatlarini toʻxtatib qoʻygan kishi bormi? Men oʻsha vaqtda qilganman — **chalgirganini** edi! Uning qoʻl-oyoqlari aylanib ketayotganini koʻrgandagina gʻalaba qozonish mumkin edi, boshqa yoʻli yoʻq edi! Raqiblar uning qoʻl-oyogʻini koʻrganlarida **"bu nima?!"** degan holatga tushishardi — texnikasi yoʻq, deb hayqirib ketishardi, lekin uning ichidagi ishonch va maydonni toʻla tuta olishmaganliklari edi! Sharov bilan jangida esa u oʻzini tiklaganidan soʻng **bitta teginish ham yoʻq!** Barcha *"texnikasiz"* deganlar oʻzlarini teshikda qidirishardi! Uning yuzidagi "nur"ni koʻrganlar esa uning qoʻrquvni yoʻqotganligini tushunmadilar — u yerda texnikaga oʻrin yoʻq edi, chunki u **oldindan gʻolib edi**! 🔥 **Raqamlar yolgʻon gapirmaydi**: 2018-yilda Koval bilan 4:0 hisobida gʻalaba qozonganidan soʻng, uning qoʻl-oyoqlari statistikalarida **zerikarli** raqamlar koʻringan — lekin hammasi qalbidagi ishonch va raqiblar koʻzida qilgan **"men sizni oldindan oʻldiraman"** imosi edi! Oʻzingiz buni koʻrganingizda uning yuzida **qonamiz qizarib ketgandek boʻlgan narsa** — bu uning ruhiy qonuni edi! Texnikasi yoʻqligi haqidagi gaplar esa **faqat oʻzlaridagi qoʻrquvni yashirish uchun**! 💪

Odamlar Usmanning qoʻl-oyoqlarini koʻrsatguncha "texnikasi yoʻqlik" deb yigʻlashmoqda, lekin men oʻsha 2018-yilda Koval bilan birinchi gʻalabasi davomida oʻz koʻzim bilan nimalar boʻlayotganini kuzatib qoldim va bir narsani darrov angladim: uning orqada boʻlgan vaqtlar — bu oʻtkir vaqt edi. Qachonki u oʻzining **"men sizni oldindan oʻldiraman"** degan imosini koʻrsatgan edi, raqiblar oʻzlarini his qila boshlashardi: qoʻllari qaltiraydi, yurak urishi tezlashadi, xalq qoʻllari bilan bergan zarbalarini hisobga olmaganda boshqa hech qanday chora topolmaydishardi. Sharov bilan jangda esa uning ushbu imosi yanada ochiqroq boʻldi — shu sababli raqiblarning qoʻllari oʻz-oʻzidan toʻxtab qolishdi. Uning yuzidagi bu nurni koʻrganlar esa buni nafaqat qoʻrquvsizlik, balki oldindan gʻolib boʻlish holati deb tushunmadilar — texnikaga hojat qolmagan edi, chunki u **oldinga ketgan edi**. Bu yerda raqamlar yolgʻon gapirmaydi: raqiblar uning qoʻl-oyogʻini koʻrganlarida allaqachon oʻzlarini yoʻqotishgan edi — statistika esa faqat bu holatni tasdiqlaydi.

Ushbu o'yinlarni tomosha qilganidan keyin Usmanning burchagi meni aynan shu narsaga olib keldi: uning yuzidagi bu narsa oddiygina texnikaga o'rinliq emas, balki uning **o'ziga xos ruhiy quroli** ekanligini tushundim. 2018-yilda Koval bilan boʻlgan birinchi gʻalabasida uning qoʻl-oyoqlari statistikalarida kamroq zarba koʻrsatkichlari bo'lgani uchun uni "texnikasiz" deb baholaganlar edi, lekin men oʻz koʻzlarim bilan koʻrdim — uning yuzidagi ifoda raqiblarni **avvaldan gʻolibligini tan olishiga** majbur qilardi. Chunki uning xatti-harakatlarining asosiy sababi **uning qoʻrquvsizlik xususiyati** edi. Sharov bilan boʻlgan jangida uning yuzida paydo boʻlgan bu "nur" — bu boshqa hech narsadan kelmagandir, balki uning **ruhiyligidagi mustahkamlikdan**. Qo'rquvni yo'qotgach, u raqiblaridan oldinda boʻlgandir, chunki u oʻzini **oldinga ketgan holda** tutardi. Buning dalili sifatida uning qoʻl-oyoqlari harakatlarining statsitikalarida koʻrsatilgan kamaygan koʻrsatkichlarga qarab oʻtirmasdan, uning yuzidagi ifoda va ruhiy holatini koʻrib chiqish kerak. Shu sababdan Usmanning asosiy g'alaba sababi uning texnikasi emas, balki uning **ichki dunyosi va ruhiyoti** ekanligini bildim.

Koval bilan toʻrtinchi raundda uning qoʻl-oyoqlarini hisoblashni boshlaganimda qanday edi, buni eslab qolishim mushkul boʻlsa-da, ota-onalarimga aytishim mumkin: ularning harakati **xiralashgan** edi. Yuzidagi nurni koʻrganman — qandaydir maʼnaviy zarba oʻtayotgandek. Raqibning qoʻl-oyoqlari uzoq vaqt oldin toxta edi, ammo uning harakatlarida hali ham **oʻziga xos tugun** bor edi: oʻsha "men barchasini oldindan oʻldiraman" imosi. 2018-yilda Kovalga qarshi jangdan oldin unga "yoʻqolgan texnika" haqida gapirishgan edi, lekin men oʻz koʻzim bilan koʻrdim — uning gʻalabasi hech qanday taʼlimot yoki usul bilan bogʻliq emas edi. Uning yuzidagi ifoda raqiblarning miyasini **oldindan buzgan edi**, shuning uchun ular oʻzlarini yoʻqotishardi. Qani endi, oʻzingiz hisoblang: agar sizning yuzingizda biror kishi "siz allaqachon oʻlgan boʻlsangiz" degan maʼnoni oʻqisa, qoʻllaringiz qanday ishlaydi? Sharov bilan boʻlgan jangida esa bu holat yanada ochiq edi. U oʻzini tiklagach, raqibning qoʻllari **toʻxtab qoldi** — hech qanday texnika ishlay olmadi, chunki uning ichidagi ishonch hammasini hal qilgan edi. Hisoblar va statsitikalarni oʻrganishga vaqt sarflamang: Usmanning yuzidagi nur uning oʻziga boʻlgan ishonchining **fizik shakli** edi. Bu yerda boshqa hech narsa yoʻq — na toʻgʻri burchak, na yetuk texnika. Qani, keling shunday aytay: sizni boʻlib oʻtayotgan jangga Usmanning yuzidagi "nur" bilan keldingiz. Uni koʻrganingizda nima his qildingiz? Mening javobim — qoʻrquvning oʻrnini **hayrat** bosib ketdi. Bu yerda gʻalaba texnikada emas, balki oʻzingizdan boshlangan edi.