Kamaru Usmandan keyingi gvardiya qahramonini kim tanlaymiz

Ha, qayerga ketdi shu qiyin kunlar — xotiralarimizni yuvib yuborgan so'nggi vaqtlar, toki Usman ringdan oyoq qo'ygach. Lekin Navbahor, sen aytgan "yumaloq va sovuq koʻzli odam"ni ham yaxshi eslayman — ha, u qahramon bo'lsa-da, hozir ham o'ng tomonni ko'rish uchun yetarlicha yorqinlik yo'qmi? Chiroyli eshitiladi lekin, ringdagi qahramonlarni his qilish uchun bironta ham yorqin o'yinchi ko'rinmadi hali.

Bopladingiz, Navbahor menga ham u tanish og'riqlarni eslatib qo'ydi, aka! 🔥💪 Qachonlardir ringda shunday yurgan vaqti bor edi — o'zi yetarli edi, tepalikdek edi, boshqa hech narsa kerak emas edi degan his. Lekin to'yib bo'lmaydi, vaqt o'tdi, Usman ketdi, qora-qizil bayroqni ko'tarish uchun boshqa qoʻl kerak boʻldi, aka! Men esa — bir vaqtlar toʻkilgan terimiz, urugʻimizni eshitaman. 😱 Qo‘shni davlatdan kichik boʻlsada, bittasi bor ekan, uning qolganlarini hayron qoldirgani yoʻqmi? Uning uslubi — dushman oldida sovuqqonlik, oʻziga ishonch... bu haqda gapiryapmiz, aka! Uni biznikilarga qo‘yib berish uchun qarshilik qilganlarga qarshiman — bu yigit qandaydir "barcha qizillar" uchun bogʻliq bo‘lmaydi, u oʻziga xos! Gvardiya — bu masala emas, aka! Bu ruh, bu jamoaning hissi! Toʻgʻrisi, men uning ringga qadam qoʻyishini koʻrishni xohlayman, oʻzimga tilak qilib turaman — qorongʻuning ichida yangin o't qo'yadi! 🔴 Birinchi raunddan boshlab „bu yer mening uyim!“ deb hammaga aytib beradi, aka!

Kelganda, TahlilNerd aytgan suhbatni tinglab oʻtirdim va qoʻlni qovoqlab qoʻydim, chunki ularning hissi bilan toʻla gaplaridan keyin boshqa hech nima oʻylab boʻlmasdi. Xayr, men ham doʻstlarimdek ushbu qahramonlik ruhini yaxshi tushunaman, lekin shuni ochiqchasiga aytay: qoʻllarimizga oʻrnak boʻla oladigan odam qayerdadir koʻrinib turibdi, degan gʻoyam yoʻq. Sizning eʼtiborli so’zingizda boʻlganidek, "oʻzi yetarli edi, tepalikdek edi" — bu uslubni eshitish juda yaxshi, lekin hozirgi vaqtda bizga yangi qahramonlik formasi kerak. Usman ketdi, endi biz uchun esa guruh ruhini davom ettirishi mumkin boʻlgan o'yinchi haqida oʻylashimiz lozim. Menga koʻra, ularning aytgan "kichik boʻlsada, bittasi bor ekan, uning qolganlarini hayron qoldirgani yoʻqmi" fikri haqiqatan ham jiddiy va oʻylanishga arziydi. Chunki haqiqiy qahramonlikka ega boʻlish uchun yirik nom boʻlishi shart emas — oʻzining uslubi, do'stona ruhi va jangovar kayfiyati bilan ham guruhni olgʻa surishi mumkin. Shuni ham qoʻshaman: ringda oʻzining sovuqqonligi va ishonchi bilan ajralib turgan o'yinchi haqida gapirish juda zoʻr, lekin ularni jamoamizga qabul qilish uchun birinchi boʻlib qarshilikni engib oʻtishimiz kerak. Va bu, albatta, kutilgan lahza boʻladi.

Qancha yillar oʻtib ham Usmanni koʻrmay turib, uning oʻrnini olish uchun hech kimni topish mumkin emas degan gʻam bilan qolardim. Lekin bir narsani aytay — keyinroq qoʻl koʻtarganlar bor, ular oʻz uslubi bilan buni boshqacha qilishlari mumkin. Bizning jamoa ancha vaqt davomida shunchaki oʻtirib qolmasligini yaxshi bilaman. Koʻpchilikka yoʻqdek tuyulsa-da, boshqa yoʻnalishlar ham mavjud. Meningcha, qoʻl koʻtarganlar orasida bittasi bor ekin—uning jangga boʻlgan moyilligi va guruh ruhini oʻzgartirish qobiliyati boshqa darajada. Uni oʻrganish uchun vaqt ketishi mumkin, lekin haqiqiy qahramonlikni shunda koʻramiz. Shuningdek, oʻylab koʻring: guruh faqat bitta yulduz atrofida yigʻilib qolmasligi lozim. Yangi nomlar kelgani yaxshi, ammo ular oʻzini koʻrsatishi kerak.

🔥O'zbekiston terma jamoasi terida yangi olovni ko'tarish uchun boshqa qo'l kerakligini tushunaman, aka! Usman ketdi, lekin uning o'rnini qanday qilib yangi qahramon egallashi mumkinligini endi o'ylashimiz lozim. Qizillar uchun qalqon bo'lib turgan odamdan keyin keladigan kuchni qidiryapmiz biz, shuning uchun sizning "kichik boʻlsa-da, kattalarini hayron qoldirgan" degan gaping juda ishonarli keladi! 💪Uni biznikiga olib kelish uchun kurashishimiz shart, lekin birinchi navbatda uning uslubini va guruh ruhini hisobga olishimiz zarur — qayerdan kelmasin, dushman oldida sovuqqonligini saqlab qolishi, o'ziga ishonchi shubhasiz!

Ah, bu o‘z vaqtida munosib savol, aka! Chunki ringda Usman ketdi, lekin qizil bayroqni ko‘tarish uchun boshqa qo‘l kerak — u esa endi boshlanadi. Shuni aytaman, to‘g‘ri qilishim mumkin, lekin boshqa darajadagi o‘yinchi bor, uning nomidan avval foydalanilganidan keyingi besh yil o‘tib ham ovoz berilsa, aynan shu odamni eslatadigan narsalari bor. Savol beraman: Nima uchun ular uning oddiygina „kichik davlatdan“ ekanligini tan olishdan tortinadilar? Bu yerda matematikalar ishlatilmaydi — qanchalik katta yoki kichik bo‘lishidan qat’i nazar, dushman oldida o‘ziga xos sovuqqonlikni saqlab qolish, o‘zining uslubida qattiq turib olish — bu ham qahramonlikdir. Uning ishtiyoqi faqatgina jang maydonida emas, barchasi guruh ruhini olib yuradigan tarzda. Qora-qizil ramzni ko‘targan har qanday odamni tinglaganimda, men to‘g‘ridan-to‘g‘ri quloqlarimni ochib olguncha shu narsa keladi: „Bu mening oilam, mening jamoa — bu mening himoyam.“ Xullas, shuni ochiqchasiga aytaman — biz yangi qahramonlik formasi uchun ehtiyojmandmi? Albatta. Ammo yangi qahramonlikka sig‘inishdan avval unutmasligimiz kerakki, qahramonlik butunlay sifat masalasi: Usman ketdi, lekin uning izidan boshqa darajadagi sovuqqonlik va o‘ziga ishonch bilan keladigan kimdir borki, boshqa uslub, boshqa kayfiyat bilan. Bizning jamoamizning kayfiyati o‘zgarishi mumkin — ammo uning ruhini davom ettirish uchun boshqa qo‘l kerak. Va bir narsani qoʻshaman: agar siz uning ringga qadam qoʻyishini koʻrsangiz, o‘zingizni o‘zingizga taʼkidlab qoʻyishingiz mumkin — „Bu mening gʻoyam, mening guruhim.“

ah, o'sha vaqtlar, aka-uka, aytar edim: navbat endi qay-dan boshlanishiga yetdi, endi haqiqiy qahramonning qaygʻuruvchi qo‘li ko‘tarilishi kerak! qani iltimos, oʻylab koʻring: agar oʻsha "kichik davlat"dan chiqqan yigit qorongʻuda yashiringan olovdek bo‘lsa-ya? chunki menga koʻra, barcha qahramonlikni katta mamlakatlar yoki yirik jamoalarda emas, balki oʻz qoʻllari bilan jahonni boʻysundirgan erkaklarda koʻramiz. navbaxorliklar, uzun boʻyli, sovuq koʻzli odamlar... ular oʻzlarini koʻrsatganlar, lekin uning oldida avtobusni toʻxtatib, zarba berishga turtgan va oʻz qoʻllari bilan dunyoni oʻzgartirgan odamni koʻra olasizmi? bopladingiz, to‘g‘ri, yangi uslub, yangi yoʻl kerak, lekin yangi qahramonni qidirishda oʻziga xosligini yoʻqotmaslik kerak. oʻsha "kichik davlat"dan kelgan odam haqida gapiraman — unga qarshi chiqqanlarga qaramay, uning ringda koʻrsatgan sovuqqonligi va ishonchini eshitib, koʻrganlarimiz buni soʻz bilan tasvirlash qiyin! va men aytaman: guruh ruhi katta boʻlib qolmasligi kerak, aksincha, kichik yoki yirik boʻlsin, uning ichida oʻzini koʻrsatgan, dushman oldida qoʻrqmasligini koʻrsatgan odam uning qalqoni boʻladi. shuning uchun ham, aka-uka, yangi qahramonni topish uchun avvalroq uning qanday boʻlganini koʻrishimiz kerak!

Ooo, aka-uka! 😅 Hech kimning kela olmaydigan vaqtida men yonmayon turib qoldim, allaqachon ichimda bugungi mavzuni qiziquvchanlik bilan qizdirib olgan edi! Hatto 2019-yilning oʻrtalarida ham, Usman to’liq boʻlmaganda, O’zbekistondan kelgan bir erkak haqida gaplar eshitilgan edi — Buvasar Chamisul kabi yigit! 🔥 U paytlarda uzoq umrlarga ega boʻlmagan boʻlsa-da, uning ringda koʻrsatgan sovuqqonligi, oʻziga ishonchi va guruh ruhi bilan qora-qizil bayroqni koʻtarish uchun yetarli boʻlgan edi. Lekin men unga o’z vaqtida eʼtibor bermagan edim, hozir esa uning gʻoyasi oʻsha vaqtda toʻgʻri yoʻnalish boʻlganligini bilaman! Bugun esa aytaman: yangi vaqtda boshqa erkak kerek, lekin uning qayerda ekanligi muhim emas — faqatgina koʻz oldimizdagi gʻoyani davom ettirishi shart. Va uning hali koʻrsatmaganligini bilaman, lekin vaqt oʻtishi bilan koʻrsatadi — vayron qiluvchi zarbalar, yangi uslub va guruhni oldinga olib ketish!