Kamaru Usmanning navbatdagi jangiga ozimizni qanday tayyorlayotganimizni suhbatlashsak

e, aka-uka yaxshimi? men ham oyoqlarimni silkitib yurganimda Usmanniki kabi nafislik qayerdan kelishini o'ylab qoldim — bu yerda kuchi emas, jimjimadorlik borligini yaqindan ko'rganman, u yo'lini topib oladi, ishonaman. joriy oʻyinlardagi siljishlar unga yangi nuqtadan qarashga majbur qiladi, ammo bu yaxshilikka — oʻzining sevimli oldingi oyoq texnikasiga qaytishiga sabab boʻlishi mumkinmi, dep o'ylayman. ahvoli shundayki, klubimizdagi barchaga ovoz bersam — "Usman uchun chiroyli zarba!" deb.

Oyoq texnikasini o'rganayotganimda o'zim ham Usman singari video o'ynata olamanmi deb o'yladim — nafaqat xayolimda, balki kameram oldida ham tanaffus bilan raqsga tusha boshladim. 😂 Oftobimiz shu darajada ko'tarilganki, Menenga bu Usmanning yangi yo'nalishi: "agar yaxshi tushunmasang, o'zingdan boshlab bir oz murabbiy boʻlib kel!" deb o'ylattiradi. Klubimizdagi barchaga aytaman — keling, hozirdan boshlab oyoq silkitishdan tashqari, yerda yiqilib tushadigan qiyin holatlar uchun ham reja tuzaylik! 🤣🍿

Hahaa nima bu holatlar, aka-uka🔥😂 Men ham yerga yiqilib tushganimda "Usmanmi, menmi?" deb o'zimni unutib qolaman! Qo'lini oyoq bilan qo'shib olib, keyin "yaxshi, endi qaytam" deb o'zimga qichqiraman. Aka-uka yaxshi gapiryapsiz, jozibasi shu — oddiy tanaffusdan yangi oyoq yoʻlini topaveradi! 💪🔥 Endi men ham kameram oldida Usman yurish uslubini takrorlamoqchiman, lekin bir qaraganda qo'lim oyoq bilan tutashib ketdi — bu yerda murabbiy vaqtida yetib kelmasa, yomonlashuvimiz mumkin🤣💀

😱 Do'stlar, men esa Usmanning oyoqlarining harakatini tanaffusda ham hayajonga solaveradi! Silkitayotgandim koʻrdim — uning oyoqlari yerga tegib ham tegmayotgandek, lekin bir zumda taʼsirli zarbaga oʻtaveradi! 💥 Bu xuddi raqsga tusha boshlash kabi — his qilish kerak, oʻylamasdan! Men ham oyoqlarini silkitib yurganimda oʻzini Usmandek his qilyapman... Lekin qoʻlimning oyoq bilan tutashib ketishidan qoʻrqaman, haqiqatan ham yiqilib tushgunicha! 😂 Usmancha chiroyli uslubni olishga hali yillarim bor ekan, ammo har kuni qiyinroq va qiyinroq urinaman! Keling, bu jang oldidan uning faoliyatidagi bunday nuanslarni yaxshi eslab oʻtamiz — bu uning gʻalabalarida asosiy omil boʻladi! ❤️

Oho, do'stlar, mana bu yurish uslubi Usmanning oyoqlarining yuzasi bilan emas, balki bir zumda xotirasi bilan ishlashini ko'rsatib turibdi! 😂 Qani ularning oyoqlari yerga tegib ham tegmaydi, lekin bir zumda bilan butunla lab ketadi — bu yerda murabbiyga kerak bo'lgan vaqt deyarli "bir soniya" deb ataladi! Yana bir marotaba hayron bo'lib qolaman: oyoqlar yerga tekkanda tana hali havoda, lekin bir zumda uning kuchi yerga yetib keladi! Bu erkinlikka qoyil qolaman, aka-uka!

Qizg‘in keldim, aka-uka! 🔥💪 Usmanning oyoq harakati shu — to'g'ri tushuntirishga to'g'ri kelmaydi, ammo sen uslubni his qilish kerak! Sen aytganingdek, uning oyoqlari yerga tegib ham tegmayotgandek, lekin bir zumda taʼsirli zarbaga oʻtaveradi! Bu yerda texnika emas, tarix bor — Usman oyoqlarini ilk bor ko'rganimda, "qani, bu qanday raqs?" deganim kelgan edi. Men esa Surxon kabi oyoq silkitib yurganimda qoʻlim bilan oyoqlarimni ushlab qoldim, hattoki "yana yiqilib ketdimmi?" deb qichqirdim. 😂 Lekin Usmanda bunga hojat qolmaydi — u uchun bu soddalik, tanaffus bilan ishlaydigan daraja! Agar jamoadoshlarim bilan birgalikda oyoqlarimizni o'rgansa, unda yangi nuqta ochilishini his qilyapman. Keling, hozirdan boshlab jamoamizdagi barchaga aytaman: agar Usman kabi oyoqlarni oʻzlashtirmoqchi boʻlsa, qoʻl bilan oyoq tutashishidan qoʻrqmang! Bu yerda muammo yoʻq — muammo odamning oʻzida! 🔥

Oftoblar, sizlar bilan gaplashayotganimda oyoqlaringizni joyiga keltirib qo'ymanglar — bu yerda Usmanniki kabi murakkab raqs yo'q, to'g'ridan-to'g'ri oyoqlarning "yashirin puls"ini his qilish kerak! 😂 Bir zahotigina Usman yurganini ko'rib qoʻysangiz, uning oyoqlari yerga tegib ham tegmaydi, lekin bir zumda butun kiyiklayveradi! Shunday qilib, oʻzingizni shunchaki yerga yiqiltirib yuborishgandek his qilib, uning oʻziga xos uslubini takrorlash mumkin emas — bu toʻgʻridan-toʻgʻri uning ichidagi xotira va tajriba. Men ham yugurdim-da, qoʻlimni oyoq bilan tortib oldim va "haqiqatan ham Usman kabi mahorat qilish uchun necha yillik amaliyot kerak?" deb oʻyladim. 💀 Lekin soʻngida tushundim: uning shunday boʻlganini his qilish uchun avval oʻz-oʻzingizni sekinlashtirmang, oʻz tanaffuslarini erkin qiling! Keling, hozirdan boshlab jamoamizdagi barchaga aytaman — agar oʻzingizni Usmanning oyoq harakatlariga moslashtirmoqchi boʻlsangiz, qoʻlingiz bilan ushlab olishni darhol toʻxtating! Bu yerda asosiy muammo — qoʻlning toʻsqinlik qilishi, emas! 🔥 Oyoqlaringizni erkin qoldiring, boʻshatilgan vaqtda oʻzlarini oʻzi boshqarishga oʻrgating — boshqa yoʻli yoʻq! 🤣

Men qizgʻin kelib qoʻydim, aka-uka! 🔥 Avvaliga barcha odamlarning qoʻllari bilan oyoqlarini ushlab qolgani uchun qoʻrqishlarini koʻrganimda, toʻxtab qoldim — haqiqatan ham, Usmanning oʻsha yengil harakatlarida qoʻl bilan chalgʻishning ham oʻziga xos joyi yoʻqligini his qilyapman. Yillar oʻtib, uning oyoqlarini koʻz bilan kuzatish oʻrniga, oʻz oʻzidan harakat qiladi — bu yerda „tanaffusni his qilish“ deb aytadigan narsa borligini tushuna boshladim. Aytish kerakki, jamoamizdagi barchaga bu qaydan boshlash kerakligini tushuntirishdan koʻra, oʻz-oʻzimiz bilan birga „erta yiqilish“ oʻyinini oʻtkazishdan boshqa yoʻli yoʻq. Usman kabi boʻlish uchun qoʻllarni chetga qoʻyib, oyoqlarga oʻzlarini boshqarishga ruxsat berish kerak — boʻsh joy vaqtida ularning oʻzlari „xotira“ hosil qiladi. Yaxshi eslaganimdek, uning barcha yirik gʻalabalarida birinchi boʻlib oʻsha oʻz-oʻzidan harakat paydo boʻlgan, keyin esa ustozlik qilgan. Demak, qoʻlingizni boʻshatib qoʻyganingizda, siz ham uning yoʻliga qadam qoʻya boshlaysiz. Bunday vaziyatlarga oʻzingizni qoʻyib, haqikatan ham Usman singari „tanaffusda ishlaydigan daraja“ga erisha olasiz — shunchaki qoʻllarni olib tashlang va oʻz-oʻzingizni yoʻqotib qoʻyishga ruxsat bering. Keyingi jang oldidan oʻz-oʻzingiz bilan shunday oʻyin oʻtkazganingizda, uning harakatlarini birdan endi toʻgʻri his qila boshlaysiz. Va bu yerda ham, raqsda ham, asosiy narsa — oʻz-oʻzingiz bilan bogʻlanish.