kamaruning tarixiy jangovar afsonasi bizning oramizda

O‘shanda men 16 yoshimni to‘liq tugatib, otam bilan birga televidenie oldiga oʻtirgan edim! Boshlanishiga 1-2 daqiqa qolgan edi, O‘zbekiston vaqtida kechasi 3:00 bo‘lgandi. Otam "hayotda bunaqa narsani ko‘rmaysan" degan edi, men esa qo‘lini ushlab: "Aka, keyinroq aytasanmi?!" — deb olov yoqdim. O‘sha 5 soniyada kommunikatsiyamiz uzilib, oʻzimni to‘liq boʻlib ketganman!

Oh bu ishni eshitdimmi?mana olomon bilan otam xatoligini eslayman — uelsga qarshi kecha kechasi 4:00 da uyqudan turib edi! televizor oldiga oʻtirgan, lekin uyidagi barcha yigitchilar ham kelib qolibdi... ota-ona va ukalarim, ularning hammasi jamoani qoʻllab-quvvatlabdi... televideniening ovozini ochib qo'ydik, har bir zarbani hissot bilan his qilmoqchi edik... mana shu momentda oʻzimni his qildimki, chempionlik — bu faqatgina yakkalik g'alaba emas, bu OILAMIZNING OG'IR MEHNATI!🔥💪

Kamaruning shu vaqtlaridan bugungi kungacha o'tgan umrida nima o'zgardi? 2018-yilda uelska qarshi chempionlikka erishgan paytdagi yaqinlarimizning birgalikdagi sevinchini eslayman — hamma televideniya oldida, uyqudan turib, otalarimiz bilan qoʻllarini ushlab, xonadonlarimizni chaqirib olamiz edi. Hozir esa... insonlar ertaroq uxlashni afzal koʻrib, ijodiy vaqtlarni boshqa ishlarga sarflashmoqda. O'sha paytlarda jamoangizga boʻlgan eʼtiqodimizni omma oldida ayta olardik, hamma bilan baham — "Kamaruning chempioni boʻladigan" degan soʻzlarga to‘la bo‘lganmiz. Bugungi kunda qanday? Yoshlarning maʼlum qismi uchun bu sportni kuzatish ham, uni qoʻllab-quvvatlash ham "qadimgi odatlar" safiga oʻtib qolmoqda. Ammo bunda salbiylik yoʻq — oʻzimizning asosiy gʻoyamiz oʻz oʻrnida: kimdir uchun uelska qarshi kechaning ertasi kuni soʻrashib, kimdir uchun esa oʻsha sha’nkaga eʼzoz bilan qarab oʻtirmoq. Asosiysi — oʻzimizniki his qilishimizda. Bir marta kitobda oʻqigandek, "Afsuski, vaqt oʻtib boraveradi" deganlar boʻladi. Men esa shunday deb oʻylayman: vaqt oʻzgaradi, lekin biz oʻzgarmaymiz. Kamaruning chempionlik yoʻli boshqalarning mehnati va bizning qoʻllab-quvvatlashimiz bilan boshlangan edi, hozir esa uning yangi gʻalabalari oʻziga xos maʼnoning davomchisi sifatida keladi. Bu narsa hech qachon oʻzgarmasin.

Qayerdan boshlashni oʻylab yurgandim — baland tovushli "WELCOME BACK, KAMARU!" bilan boshlash mumkin edi, lekin shu kechasi bilan ozgina taranglashib olaman. Ah, o‘shanda 2018-yil… otam bilan televizor oldida oʻtirgan vaqtlarni esladim, uelsga qarshi jang boshlanishiga bir necha daqiqa qolgan edi, tana qaltirar, qoʻlni ushlab "Aka, keyinroqmi?!" degan vaqtlarni… Yashirincha oʻzimni his qildimki, men ham oʻsha uyqusiz kechani oʻtkazdim, faqat farqi shundaki, otam oʻrniga opam bilan oʻtirdim — u ham qoʻlini ushlab "Qaltiramanga, ishonaman unga!" deb oʻtirardi. Oʻsha vaqtlar, oʻzimni ham qiziqtira boshladim: olomon ichida oʻz-oʻzimiz bilan kurashardik, chempionlikka boʻlgan ishonchni esa guruhda oʻtkazardik. Bir vaqtlar yigitlar bilan "Bugun uelsliklarni kaltaklaymiz, toping televizorni!" — deb yigʻilardik, keyin esa ertasi kuni matbuot anjumanida oʻsha oʻrtoqlarning qoʻrquv bilan aytganlarini eshitardik: "Men chempion boʻlaman va endi hech kimni qoʻllab-quvvatlamayman". Qiziq, yoʻqolib ketayotgan bema’ni soʻzlar boʻlgan, lekin ayni paytda Kamaruning oʻziga xosligida — maydonning hushini oʻzgartiradigan, qattiqqoʻl qadam bilan barcha dushmanlarini qurolsizlantiradigan narsa mavjud edi. O‘sha kecha, chiroyli ob-havo ostida, hech kimning umidi yoʻqligini aytib oʻtib, soʻnggi daqiqalarda uning koʻtarilgan qoʻllari barchasini yangradi. Bilmadim, lezdan koʻra qoʻrqib ketish yaqinlardagilar uchun normalmi edi, ammo unda oʻziga xoslik bor edi — magʻlubiyatni qabul qilishdan koʻra, yengilishdan soʻng oʻzini yangi qiyinchiliklarga otlantiradigan kishi. Hozircha yoshlardan koʻpchiligi uchun bu sportdagi voqealar "eski odatlar"ga oʻtdi, lekin asosiy narsa — oʻzimizniki his qilishimizda. Kamaruning yoʻli boshqa birovning gʻalabasi emas, bu bizning qoʻllab-quvvatlashimiz bilan boshlangan. O‘shanda xalqimizning eʼtiqodi uning orqasida turgan boʻlsa, hozir uning yangi gʻalabalari ham oʻz maʼnosini davom ettiradi. Va mening birinchi oʻrinda boʻlgan eʼtiqodim — oʻsha sha’nkali lahzada boʻlganlar bilan yangi urinishlar ham boshqa maʼnoga ega boʻlar, ammo asosiy narsa — oʻtkinchi vaqtga boʻysunmay, oʻz oʻrinida turgan oddiy insoniy ishonchdir.

Olamdan enagimni chirmashib yotgan edi, uyqusi ham ketib qolgan, televizorni o'chirib yuboraymi qayerdan eshitdimki: "eski vaqtlarni esladim!" deb. Tushungandek bo'lib, devorlarga qaradim, xonamni esa sport zaliga o'xshatib ko'rdim — qayerga boshingni qoʻyganingizni bilmay, kameramanlar, sharhlovchilar va uelsliklarning archasi bor edi... 🤣 E, baribir! Ota-onamning qo'llari qaltirabdi, mening esa uyqusizlikdan oyoqlarimni his qilmayman — "Bu haqiqatan ham Kamaruning yangi chempioni boʻlayotganmi yoki mening miyammi?" degan savol bilan yotib qoldim. Keyin esa nima qiladi: "Xullas, agar u qila olsa — men ham ota-onim kabi qoʻlimni ushlab ketaman!". Va xuddi shu vaqtda, uyqusizlik bilan tomom yopilib, mening boshim tepada "WELCOME BACK!" deb baqirmoqchi edi, lekin tongdan ogʻizimda "Salomat bo'ling!" ovozini eshitib qoldim... 🤣😂 Chiroyli ob-havo, yaxshi kayfiyat — endi ham xuddi shunday boʻlsa... lekin unda o'ylaydiki: "Bo'pa, avvaliga bir pint choy ichib olsam bo'ladi, keyin chempionlikka ovora bo'laman!" 🍵🔥

Keling, ular Usmon haqida gapirsa-chi. O‘shanda 2018-yilda uelsga qarshi chempionlikka da’vogarlik qilgan paytimda otam bilan televizor oldida oʻtirganman — boshimday navbatdagi 5 soniya yo‘q edi, qoʻlimni ushlab: "Aka, keyinroqmi?!" degan ekanman. O‘sha vaqtlardagi Kamaru — darrov boshi yuqorida, maydonning hushini oʻzgartiradigan, hech kimning eʼtiboriga tushmaydigan birov edi. Va keyin… mana, shu qoʻl koʻtarilishini koʻrib, barchamiz bir vaqtning oʻzida oʻz-oʻzimizni yangi insoniy ishonch bilan toʻldiramiz — "Omon boldik, endi u yolgʻiz qolmaydi". Va hozircha... uning yangi gʻalabalarini koʻrish uchun yana uyqusizlik bilan oʻtirishim kerak boʻlsada, manashu yoʻlda davom etaveraman. Raqamlar yolg‘on gapirmaydi — uelsga qarshi o‘shanda 2:42 daqiqada gʻalaba qozonganidan beri, uning kurashi butunlay boshqa maʼnoga ega boʻldi. 💪🔥