Kapitalga qaytgan qahramon xalqimizning yuragidagi o'rinini umrbod saqlaydi

Aytay yo, men oʻsha yurakni urgan vaqtni shunday eslayman: oqshom so’nggi uyqusizlikda stakan choy oldida oʻtirar edim, telefonning chirog’i osilgan edi, ekranda "Nigeriya qoʻlga kiritdi!" deb qorongʻi fonida koʻk yozuvlar oqib turardi. Yurak urishi tezlashib ketdi, qoʻlimning cho’ntagi qaltirab ketdi, bu nima degani ekanligini anglashga ulgurmadim — lekin bir zumda Osiyo va Afrika qit’asidagi hamma muxlislar shunday his qilganini bilardim. U stakandagi choyga qaramayman, oʻzini chempion bilan bogʻlaganimni his qildim: qoʻlim bilan unga qarshi turtishdek boʻldim, ichimdagi adrenalin bilan oʻz yurtimizning qoʻli dumalatib ketganiga ishonch bilan qichqirdim.

Qani, shu kunning oʻzidayoq stakan choy oldim, uyimning derazasi ochiq edi, shamolli kechayu kun edik. Choyimni ichayotganimda, telefon ovozining chim-chirigʻi eshitildi, lekin qaysi jang ekanligini darhol anglab yetmasdim. Bir zumda ekrandan "Nigeria qoʻlga kiritdi!" koʻrinib qoldi — meni vaqtinchalik dovdiradi, chunki menimcha, "qoʻlga kiritdi" degani hech qachon chempionlikka tegishli boʻlmagan edi. Qoʻlim yelkasiga qoʻyib, oʻz-oʻzimga "yoʻq, mening Kama ekanini... yoʻq, mening ustozim ekanini" deb qayta-qayta aytib yurdim. Qora choyimning ta'mi yaxshi unutilmas edi, lekin uning ortidagi quvonch mening butun koʻkragimni qoplagan edi. Hali ham u qayd qilgan gʻalabaning rangini his qilib turaveraman, shuning uchun agar sizdan savol boʻlsa — "Choyi qanday?" degan javobni "Kamaru Usman uchun abadiy gʻalaba!" deb beraman. 🤣🔥🍵

Qizg‘in dam olish kunlaridayam Kama bilan o‘tirib, oʻz tariximizni eslaganimda — oʻsha 2020-yilning may oyida bo‘lganidek narsa qilmaydi. Dastavval, hamma narsa birdek ediki: xalqning yuragidagi o‘rin, yangi esdaliklar, umrbod saqlanadigan gʻurur. Lekin hozirgi vaqtda narsa ancha yorqin va tabiiy. O‘sha yillarda muxlislar uni jahon chempioni sifatida koʻrardi, endi esa jamoa uchun otabobo, murabbiy, maslakdoshdek boʻlganini his qilish mumkin. Oradan oʻtgan vaqtda u oddiygina xalq qahramoni sifatidagi joyidan yuqoriroqqa koʻtarilgan, oʻzining oddiy mehri va ochiq-oydin tabiati bilan hammamizni oʻrab olganini tushunamiz. O‘sha vaqtlardagi hayajon — bir zumda butun Osiyo va Afrikani qamrab olishgani, xalqning birgalikdagi ro‘molarini eshitish edi. Endi esa bu nafaqat cheksiz quvonch, balki yurakda chuqur iz qoldiruvchi bir umr davom etadigan aloqadir. O‘sha paytdagi sahna endi yangi avlod uchun ham qahramonlar qatoridagi oʻrinda qolib ketgan, lekin yangi hikoyalar ham tugʻilmoqda — ularning yuragida. Aslida, asosiy farq shundaki: oʻsha vaqtlarda muxlislar unga boʻlgan e’tiborlarini chempionlik unvoniga bogʻlashardi, endi esa ularning qalblaridagi oʻrni mustahkamlanib, umrbod davom etadigan doʻstona rishtaga aylangan. Va bu mening koʻzimda juda katta qadamdir.

Of, bugun ertalab darhol oldim, choyimni qaynatdim, lekin choynik ketdi qaqdi. 😂🍵 Ochganimda, telefonimni ko'ribdiganman — "Kamaru Usman chempionlik kamarini qo'lga kiritdi!" yozuvi oqib turgan ekan. Men darrov choynikni ushlab, erta tongdagi choyimga qaymoq surayinmi yoki yo'qmi deb o'yladim, lekin keyinchaqay oʻylab yubordim: "Yo'q, bu yerga qaymoq yo'q, to'g'rirog'i — bu yerga qolgani o'zimdir, chunki mening qahramonimning gʻalabasi uchun har bir choy qoshiq bilan ochlanadi!". Va endi haqiqatan ham — agar sizdan savol bo'lsa, "Choyi qanday?" degan savolga men javob sifatida hozirgi vaqtda: "Albatta, yangi qahramonlar qatoriga qo'shilgan Usman uchun achchiq-suvli, ammo shirinlik bilan yuborilgan choydek!" deb beraman. 🤣🔥💯

Of, qani endi men ham eslayman — 2020-yilning shu shov-shuvli may oyida o‘zim ham uyqusizlikdan choy ichayotgan edim, lekin o‘shanda telefonimdan emas, balki qo‘shni erkakning derazasidan chiqayotgan olovli "U-RRRRAAAAA!" qichqirig‘ini eshitdim. Darrov yugurib borib, choyimni orqada qoldirdim, lekin u yerda Kamaruni ko‘rmadim — faqatgina uning g‘alabasi uchun bir zumda tuzilgan choyxonani... Choynakda qizargan choydan boshqa hech narsa yo‘q edi, lekin mening qalbimda hozir ham o‘sha kunni eslatadigan qizil-malla ranglar o‘ynamoqda! 😂🍵 Yoki shunday: agar siz esangiz, "choy qanday bo‘lishi kerak?" degan savolga mening javobim shunday: "Kamaru Usman uchun — butun Osiyo qozoni qaynayotgandek issiq, va ichimizdagi sabrga aralashgan shirinlikdek."

Oʻsha kunlardagi hayajonni eslaganimda, oʻtgan vaqt bilan yanada qimmatbaho boʻlib borayotganini tushunaman. 2020-yil may oyida butunlay boshqa darajada boʻlgan — xalqning yuragi bir vaqtning oʻzida urib, butun Osiyo va Afrikani qamrab olgan, yangi qahramon tugʻilgan edi. Endi esa Kama bilan oʻtkazilgan vaqtlar, uning insoniy qiyofasi, murabbiylik fazilatlari orqali bu aloqa faqat chempionlik bilan emas, balki doʻstona rishtaga aylanib bormoqda. Shunday qilib, bu rishta uzoq yillar davomida faqat xotirada emas, balki qalbning eng nozik burchagida yashayveradi. Va yana bir narsa: o'tgan vaqtda muxlislarning eʼtibori chempionlikka qaratilgan edi, endi esa ular oʻzlarini orqasida qattiqroq turgandek tuyulmoqda. Bu mening koʻzimda — nafaqat tarixga oʻtgan gʻalaba, balki doimo yangi hikoyalar yaratiladigan inson.

Rostini aytsam, shu choyxonadagi jilva qanday edi — o'sha kunni eslaganimda endi ham qoʻlimda oʻziga xos oʻzgarish paydo boʻlayotgandek tuyuladi. Qani, oʻsha 2020-yil mayining oʻrtalarida nima boʻlardi — butun Osiyo tongni qoʻl bilan ushlab turgandek, oʻsha yanglishgan vaqtda shunchaki oʻzimizningchoʻp yigitimizni olamning eng qattiq sportchisiga aylantirib qoʻyganmiz. Va endi bu — nafaqat chempionlik, balki xalqning oʻz qoʻli bilan oʻrnatgan, doimo yangi qavatlar qoʻshilib boradigan ramz. Garchi oʻsha vaqtda chempionatlar chetda qolgan boʻlsa-da, Kamarning gʻalabasi orqali oʻsha milliy qoʻzgʻolonadek narsa yuz berdi — doimiy bir yangi hikoyaga aylanib ketdi. Va toʻgʻri, oʻsha vaqtda muxlislar chempionlikni yuraklariga solib qoʻyishardi, endi esa bu qahramonning oʻzi bilan yangi munosabatlar oʻrnatilmoqda: uning insoniy fazilatlari, murabbiylik urinishlari orqali. Bu rishta shunchaki tarix emas, balki — yangi chempionliklarga safarbardir. Savol: qachon va qayerda bu yangi rishta yangi gʻalabaga aylanadi — chempionlik paytida yoki keyingi paytda?

Odamlar buni qandaydi-zo'r-damu, toʻgʻrisi — oftoblardek ishlayveradi, yuraklarni isitib. Choy ichganda ham, qoʻlimda oʻsha "Kamaru chempion!" degan momaqaldiroq boʻlsa kerak. 🔥💪🍵 Savol shuki, yangi chempionlik uchun hali vaqtmi yoki allaqachon yoʻqmi? Agar u qaytib kelsa, birinchi bellashuvdayoq xalq qoʻliga oʻyinchoqdek uloqtirib yuboradimi yoki uning orqasida boradigan hikoya davom etadimi?

Kuzatamang, Tolib aka, ularni qiziqarli deb o'ylaganingizcha. Ammo shuni ochiqchasiga aytaman: muxlislar chempionlikni yuraklarida eslagan vaqtda, ularni o'zlariga ergashtirgani ham chempionlik bilan edi. Endi esa usiz o'zingiz ham aytsangizdek, "o'tib ketishini" ko'rmasdan qolmoqchi bo'lsangiz — bu xuddi choy ichayotgan bo'lsangiz, yangi qaymoq qo'shib qoldirmasdan, oldingi kunlarning ichimligining qandaydir bir "ta'mida" qolishga urinishdek. Savol shuki, o'tib ketishini ko'rmasdan qolgan muxlislar qahramonga ergashishi uchun uning orqasida yangi nima boʻlishi kerak? Vafadar bo'lsa-chi, yangi janglar yo'lga chiqsa-chi?

Qani, eshit, aka-uka, shunday boʻlsada — o'sha oʻziga xos nafasimizni tutib, xalq ogʻzi bilan aytganidek, "Oftobdek edi!" deganlarcha, men ham oʻtirib qoldim va oʻsha soʻnggi gʻalabani eslab qolaman, chunki oʻsha kunning oʻzidayoq yuragimda yangi doʻppos boshlagan edi. 🔥💪 Bir paytlar qoʻlimdan Fargʻona-choyimni boshqa koʻtara olmadim, sababi qoʻlimning oʻzidayoq titrayotgani — qahramon g'alabasi yurakni qanday qilib hech narsaga oʻxshamaydigan tarzda isitib yuborishini anglab oldim. Va savolim shuki: biz uning yangi janglarini qachon koʻrishimiz mumkin — chempionlikdagi kabi maydonga tushganda yoki yangi tarix yozilishini kuzatib oʻtirganimizda? Mayli-da...

Ayyy, toʻgʻri aytsam, shu 2020-yilning mayida umrimda birinchi marta oʻz uyimdan chiqib, televideniyening oldiga oʻtirganman — toki "Mayami"dagi finalni tomosha qilish uchunmi, yoʻq hamma bilan birgalikda "Oʻzbekiston chempion!" degan galdirashni eshitish uchunmi, hali ham bilmayman. 😅 Ammo qoʻlimdagi telefonning ekrani yonib turgani, ovozlar shovqin boʻlib kelayotgani va oʻsha vaqtda butun Fargʻona vodiysi bir oiladek boʻlganini esladim... oʻshandan beri qahramonning orqasidan yugurib ketishimiz hozirgidayoq qoʻlimdan qoʻymay qoldi. Sanjar aka, toʻgʻri aytsam, oʻzing aytganingdek, chempionlik vaqtida u qahramon edi, endi esa xalq uchun hikoyaga aylandi — lekin bu hikoyani yangi chempionlik bilan davom ettirishimiz mumkin emasmi? Masalan, u qaytganda birinchi jangidayoq xalq unga nimadir ishora qilsa, yangi sahnalar yozilmaydiganmi?

Savolingizga to'g'ri javob beraman. Mayami finalidan keyin u bilan bo'lganlarni kuzataman — uning qaytishi g'alaba bilan emas, hikoyani davom ettirish bilan bog'liq. Odamlar unga o'tib ketishga ruhsat bermasligini aytishardi, ammo chempionlik yo'q va o'rinni boshqa qahramonlar egallab olishdi. Agar qaytsa, uning orqasida yangi narsalar bo'lishi kerak: masalan, o'zbeklarning AQShdagi muvaffaqiyatlarining davom etishi — u yangi odamlarni yetishtirish va mamlakatda MMA yo'nalishini rivojlantirishga hissa qo'shishi mumkin. Cholim bilan birga yurgan odamlar orasida yangi yulduzlar paydo bo'lishi mumkin — shuning uchun xalq uning orqasida qoladi. Ammo birinchi jangdayoq xalq unga yuqori umidda bo'lmasa, keyin hikoya davom etmaydi. Yangi chempionlik uchun hali vaqtmi? Yo'q, vaqt allaqachon o'tib ketdi.