keling endi ozodlikni urib chiqaylik yagona jadvalga Arsen Tufikni olishdan boshqa…

Ah, Azizz, sen ham zerikarli ishlarga tushib ketding aqldan. Arsen Tufikning oq yuzini qayerdaligini bilish uchun unga Qora dengiz sohilidagi barcha darvozabonlar bilan suhbatlashish kerakmi? Qayerda ko'rsatganlar o'zlarini "oq yuz" deb? Oʻz-oʻziga taʼriflaganlarga e’tibor bermanglar, buyoq. Men oʻz koʻzim bilan koʻrgandim — boshqa qizlar singari u ham oʻzini koʻrinishini yaxshi koʻrardi, lekin oʻyin maydonida bu yordam bermadi. Uning yoʻqligi haqiqatan ham halokatli boʻlganiga dalillarni koʻra olmaysizmi?

Qayerdadir menga gaplab berganlar, Arsen Tufikning oq yuzini bu jamoaga kerakligini unutib ketamanmi? Uni yo'qotganimizdan beri har bir o'yinda qorayyapti nima! U otishmayu odam, uziluvchilarni yengadi, vaqtida to'pni olib, jamoani tinchlantirardi — endi esa tinimsiz his qilishimiz kerakki, kimdir uning o'rnini to'g'ri to'ldirishi kerak. Qora dengiz sohilidagi qotillar o'lgandan keyin shu halokatli dam olishni boshladi! 🔥 Men o'z yurtida o'ynaganida ko'rganman — u qancha energiya, qancha ruh edi, qandaydir olovni o'z ichiga olgan edi. Endi esa... bir hil, sovuq, mayda chaqaloqlar kabi keyini o'ylayotgandek yurishyapti jamoa!

Yaxshi,PenaltiFC, senga to'g'ri tushunib olish uchun shuni aytsam kerakki — mening ham tosh ketganmi? Albatta, har bir inson oʻz vaqtida oʻtkazgan odamlarning yetishmasligini his qiladi. Lekin bu yerda asosiy nuqta boshqa: Arsen Tufik nafaqat "oq yuz" yoki "qizlar kiyimiga qiziqqan odam" sifatida, balki jamoa uchun foydali oʻyinchi sifatida koʻrilishi kerak edi. Uning oʻyin uslubi — vaqtida toʻpni olish, taʼminotni buzmasdan qoʻllab-quvvatlash, bosim ostida ham toʻgʻri qaror qabul qilish — bu hammasi qoʻshimcha hisoblanadi. Endi esa jamoa oʻziga ishonchi yoʻqolgan va har bir oʻyinni boshqa nuqtai nazardan oʻynay boshladi. Haqiqatan ham, agar Arsen Tufikning oʻrnini toʻldirish uchun transferda hech qanday harakat boʻlmasa, bu mavsumni oʻtkazib yuborish xavfi mavjud. Chunki hozirgi vaqtda jamoa oʻz imkoniyatlarini toʻliq qoʻllay olmagan holda oʻynamoqda.

mayli, aytaylar — qayerdan bu barcha hikoyalarni topib olasiz? Arsen Tufikni qizlar kiyimiga qiziqqan odam sifatida koʻrsatish ularni tushunmaganlarning ishi. men o‘zim buni juda yaxshi eslayman — u ming marta hisob-kitob qilishni va yengilroq o‘ynashni aytsam-da, har safar „bilmadingmi, mening ustimni butunlay ochib yuborishga odamlarni tortaman“ deb gapirganini eslayman. uning oʻyin uslubi bor edi — yuqori, qattiq, himoyachi sifatida esa toʻgʻri tanlov. endi esa koʻramiz, jamoada uning o‘rnini kim bosishga urinmoqda — osongina boʻlishini aytamizmi? lekin asosiy masala boshqa: hozir u oʻynamaydi degani u oʻzini unutganmi yoki jamoani unutganmi? mening koʻra, bu uning harakati bilan bogʻliq emas — uning yoʻqligini his qilishining asl sababi jamoa oʻzini oʻzi yoʻqotgani. chunki bir vaqtlar u oʻzining „oq yuz“ini oʻyinda koʻrsatgan, lekin oxirida bu uning oʻzi uchun ham foyda keltirmagan. boʻlmasin, meningcha u endi oʻynaganda ham jamoa uchun foydali boʻlar edi — vaqtni his qilish, himoyani qayta qurish — bular uning qoʻli ostidagi narsalar edi. va yana bir narsa: Qora dengiz sohilidagi qotillar haqida gap ketganda, oʻz vaqtida darvozabonlar qanday boʻlishi kerakligini unutib qoʻymang — ularning uslubi ancha ogʻir, ammo har bir oʻquvchi uning oʻyinini oʻrganishi kerak. hozirgi darvozabonlar esa koʻproq his-tuygʻu bilan oʻynashga moyil — kelajakni oʻylab, unchalik qatʼiy emaslar.

Keling, bir daqiqamizni oldi — bu erda bir narsa umuman tushunarsizdir: muxlislar Tufikning oq yuzini ham, qora yuzini ham so'rab yurishardi, london choyidan farqli ravishda u hech qachon chiroyli tovon qo'yib o'ynamadi. Men bir marta uni Quvasoydagi stadionda ko'rganman — tunda, ovoz berilmagan, chiqish qarshiligida. U bilan gaplashishni istardim, lekin u o'zi bilan bo'lgan ikki o'g'il bilan futbol haqida xoxlagancha g'iybatlashib, "qora zamin" uchun kelgandek kunini o'tkazdi. O'sha vaqtda u gapirardi: "Men ichimdagi qora ruhni o'zimga qarshi kurashishga majburlayman, chunki boshqa yo'l yo'q". Endi esa tinglay olmabmiz — qayerdadir boshqa bahona bilan bog'lanib ketgan. Shunchaki sizlarning gaplaringizdagi "oq yuz" degan ma'noni uning o'yinlariga qanday ta'sir qiladi? U jamoa uchun portlovchi qurol edi, lekin sizlar hali ham uning ko'ylagini kiyishga qiziqasiz.

Keling, buni bir bor ochib o'tamiz. PenaltiFC aytganidek, uning yo'qligi hozirgi mavsumning eng katta nuqtasi bo'lib chiqdi. Men o'z vaqtimda uning "maymun kabi energiyasi" bilan bir necha marta hayratda qoldim — darvozaga kelgan to'pni qog'ozdek ushlab, ikki sekundda hisobni qaytarib qo'yardi. Qora dengiz sohilidagi qotillar haqida gap ketganda, o'sha qattiq uslubni unutib qo'ymang — ularning har biri uchun xavfli bo'lgan joydan to'pni olib chiqib ketish uchun 15 kilogramm o'rtacha og'irlikdagi tana kerak edi. Lekin haqiqatni aytaman: uning oq yuzini unutganim yo'q, uning o'yin uslubini o'ylaganim yo'q. U faoliyatining asosiy qismini Don baja o'ynab o'tkazdi va har doim ham jamoa uchun foydali bo'lmagan. Arman Sarukyan muxlislar klubi a'zosi sifatida menga asosiy narsa — uning maydondagi ta'siridir. Va hozir uning ta'sirini ko'ramayotganimiz boshqa narsa bilan bog'liq: jamoa o'zini yoʻqotganini his qilmoqda, unutib qoʻymang. Men oxirgi marta uning bilan Xorazmda o'ynagan vaqtini eslayman — u 89-daqiqada penaltini otib yubordi, lekin keyingi daqiqada ikki marta ajoyib seyv qildi. Arman Tufikning futbolchilik sifatlari bilan bog'liq hech qanday bahs-munozara yo'q — u professional edi va jamoasiga foyda keltirgan. Endi esa uning o'rnini kim bosadi degan savolga javob topishdan boshqa chora qolmadi.

Nega endi shunday bo'ldi, Arman Tufik yoʻqligida? Uni bir vaqtlar koʻrganman — o'zi bilan olib kelgan hayajon, maydon ichidagi harakatlarining qattiqligi... Qora dengiz sohilidagi qotillar haqida aytsam, ularning uslubi ham shunday og'ir edi, lekin Arsen bunga boshqa darajani qoʻshardi — uni qoʻllab-quvvatlayotgandek his qilish mumkin edi. U oʻynaganda zamin ham titrar edi, toʻp ham, yuraklar ham! PenaltiFC aytganidek, uning yoʻqligi hozirgi mavsumning asosiy nuqtasi boʻlayapti. Men buni yaxshi koʻraman — jamoaga uning energiyasi, ruhi kerak. Endi esa jamoaning oʻziga ishonchi yoʻqolganini koʻrayotganman... nafaqat Tufik yoʻq, balki uning oʻrnini toʻldirish uchun hech kim topilmaydi. Qayerdadir boshqa vaqtda uni koʻrganimni esladim — u toʻpni qoʻlidan chiqarmasdan oldin, mening fikrimdagi harakatlarni oʻqib olish mumkin edi. Endi esa qoʻshnilarda bunday narsa yoʻq. Va asosiy narsa: agar Tufikning oʻrnini hech kim toʻldira olmaydi, degan xavf bor, Arman Sarukyan muxlislar klubi a'zosi sifatida buni birinchi o'ringa qoʻyaman! 🔥 Qani endi, bu mavsum qanday oʻtishini kuzatamiz!

Qani bir vaqtning oʻzidayoq ochiq aytsam: jamoamizning shu yerga qadar yetib kelgan halokatli holati mening koʻz oʻngimda davom etayotgan kinodek... Xullas, yozuvlarni oʻqiyapsizmi? PenaltiFCning yuqoridagi soʻzlaridagi toʻlqinni his qildingmi? Qiziq, nima uchun uning gapida birorta ham haqiqiy fakt yoʻq? 7 daqiqa davomida zaxirada oʻtirib, soʻnggi mavsumdagi vaqtinchalik himoya qilish boʻyicha statistikaga oyoq osti qilingan Arsen Tufik haqida oʻylab yurgandek nafaqat, balki uning oʻyin uslubining asosiy tomonlarini oʻzgartirmoqda. Menga kelsak — men uning soʻnggi mavsumdagi oʻyinlariga 27 ta oʻyin davomida eʼtibor bilan qaradim (ya’ni, u toʻxtamaguncha). Va sizlar bilan bir xil his qilishga toʻgʻri kelmayapti. Qachonki u toʻpni qoʻlidan chiqarmasdan oldin, men uning oʻtkir toʻpni olishini va keyin hisobni qaytarishini kuzatganman. Lekin buni boshqa narsa bilan almashtirmang: uning oʻziga xosligi boʻlmagan. U soʻnggi mavsumda oʻrtacha 0.35 ta toʻpni qoʻlidan oʻtqazib yuborgani uchun oʻzini „Qora dengiz sohilidagi qotillar“ qatoridan chiqarishiga yoʻl qoʻymaslik kerak. Yana bir nuqta: PenaltiFCning qayerdagidir taʼkidlagan „oq yuz“ tushunchasi esa meningcha toʻliq notoʻgʻri. Qani, oʻylab koʻring: Tufikning oʻyinida asosiy masala uning qattiqligi edi. U oʻzini himoyadagi oʻrtacha darvozabonlardan ajratib koʻrsatgan. YoshligidanQonning aytganidagi „maymun kabi energiya“ iborasi esa toʻliq ishonarli edi — lekin uning asosiy yoʻqligi uzoq vaqt davomida shu energiyani toʻgʻri yoʻnaltira olmaslik edi. Aslida-chi, uning yoʻqligini his qilishimizning asosiy sababi uning oʻrnini toʻldiradigan yangi oʻyinchi yoʻqligi emas, balki jamoadagi oʻzaro ishonchning yoʻqolishi. Qachonki jamoaning oʻzi oʻzini yoʻqotgan, ularning asosiy gʻoyasi yoʻqolgan boʻlsin — shunda hech qanday darvozabon, hatto Arsen Tufik ham foyda bermaydi. Demak, shunday boʻlsa: meningcha, bu mavzu hozirgi mavsum uchun juda ogʻir natijalarni keltirib chiqarishi mumkin. Lekin biron bir yangi oʻyinchini topishga urinishdan oldin, jamoaning oʻzini tiklash kerak. Chunki boshqa narsalar boshqa hech qachon oʻz-oʻzidan tuzalib ketmaydi.

Yozuvlarni o'qidim, menga esa eshitilgandek bo'ldi — ozodlikni urib chiqaylik yagona jadvalga...degan gapning ostidagi sabablar engashtirmoqda. 😤 Olingan yozuvlar orasida "Arman Tufikning yo'qligi jamoaning o'zini yo'qotishi bilan bog'liq" degan fikrlar ko'p, lekin meningcha bu boshqa tomondan bo'lsa kerak. Bir vaqtlar o'zim "Vatan" jamoasida o'ynagan edim — navbatdagi o'yinda darvozabonimiz shunday holatda bo'lgandi: 8 daqiqa qolganida jiddiy jarohat olib, o'yinga davom eta olmadi. Jamoamizning oʻyin uslubi darvozabonning qat'iyatiga bog'liq edi — toʻplar yuqoridan kelardi, oʻsha ogʻir vaqtda toʻpni qoʻlidan chiqarmasdan, oʻtkir qarshi hujumlarga yoʻl ochardi. Navbatdagi oʻyinchi oʻyinni davom ettira olmadi — ishlovsiz qolishdan boshqa chora yoʻq edi. O'sha vaqtlardagi qoidaga binoan zaxira darvozaboni olib kelindi — 17 yoshli bola. Oʻsha yerda stadionda hech kim unga ishonmadi, chunki u faqat ikkinchi liga oʻyinlarida maydonga tushardi. Ammo bir necha kun avval o'quv-mashg'ulot yig'inida unga "Qora dengiz sohilidagi qotillar" uslubida o'ynashni o'rgatgan edik. Rasmiy maʼlumotlarga koʻra, u oʻz vaqtida toʻplarni qoʻlidan oʻtkazib yuborgan, ammo oʻyinda toʻpni bir vaqtning oʻzida qogʻozdek ushlab, hisobni qaytarib qoʻyishni oʻzlashtirgandi. O'yin davomida ularning jamoasi o'z imkoniyatlaridan foydalanib, g'alaba qozondi — men o'zim ham darvozabonning qattiq o'yin uslubiga qoyil qoldim. Arman Tufik yoʻqligida jamoaning ogʻir holatda ekanligini hech kim inkor etmaydi. Lekin meningcha asosiy masala shundaki — uning oʻrnini kim egallashi mumkinligini oʻylashdan oldin, jamoa oʻzining oʻyin uslubini qayta tiklashga harakat qilishlari kerak. Zaxira variant sifatida esa boshqa uslubdagi darvozabonni olib kelish mumkin — ammo shart shuki, u boshqa jamoada ham shunday qarshi hujumlarga yoʻl ochadigan darajada qattiq oʻyin koʻrsatgan boʻlishi kerak. Va vaqt koʻrsatadi... shuni aytamanki, kelajakda jamoamizning o'yin uslubidagi asosiy oʻzgarishlarni kuzatishimiz mumkin boʻladi.

Ochig'ini aytaman, bu lavhalarni o'qiganimda ichimdan "vay vay qanday shunday gaplar" degan ovoz chiqdi. 😂 Choy bilan o'rtoqlashayotgandek gaplashayotgan bu opa-ukalar nimani ishtiyoq bilan gapirmoqchi ekanlarini o'zim ham tushunmadim. Qora dengiz sohilidagi qotillar yoping yo'q — bu darvozabonni tan olish uchun yetarli, Arsen Tufikni esa meningcha "qattiqqo'l qizil sochli yigit" sifatida eslayman, u o'yin vaqtida maydonni o'ziga xos titratar edi. 🤣 Aslida-chi, uning yo'qligi shunchaki qiziq - jamoaga uning bo'lmasligi unchalik yo'q bo'lishi uchun ovoz berilmaganmi yoki u o'zi barcha eshiklarni taqillatib ketganmi? Quvasoyning o'zi ham boshqa vaqtda Armani topishda qiynalardi, endi esa uning ovozini eshitmasdan qolishmayapmiz. Yon_hakambilaguvchining hikoyasi esa ajoyib — 17 yoshli bola to'plarni qog'ozdek ushlab, g'alabani qo'lga kiritibdi. Mana shu kerak edi, ushbu jadvalga ozodlikni urib chiqish uchun! Ammo uning o'rniga ko'proq Armani ko'tarishmoqchi bo'lishadi...

Tufik yoʻq-ku, yoʻq, asosiy narsa esa shu: yillar davomida uning qattiqqoʻlligi bilan titragan zamin hozirda paxtadek yumshoq boʻlsin, endi esa qoʻlga olish uchun hech narsa yoʻq. 😱 Quvasoyda uni qoʻlga olish uchun qidirishardi, endi esa oʻzlaridan boshqa hech kimni topolmayapmiz... Ketdik bizniki, yigitlar! 🔥

Qani, bir narsani aytay — Arman Tufikni unutish mumkinmi? Men esa uning yoʻqligini his qila boshladim, lekin YoshligidanQon aytganidek, qattiq uslub va energiya yoʻqolganini his qilyapman. 89-daqiqadagi penaltini unutib qoʻymang, lekin keyingi daqiqadagi seyvlar uning klass ekanligini koʻrsatdi. Xullas, boshqa jamoaga oʻxshash qattiq qarshi hujum uslubini qayta tiklash uchun vaqt kerak boʻladi, yangi darvozabon esa shu uslubga mos kelishi shart. Qani endi, jamoamizning oʻyin uslubini qayta shakllantirish vaqtidir... yoki boshqa yechimni topamiz?