Keyingi mavsumda himoyada asosiy bo'ladi va dunyo darajasidagi golibni olib kelamiz
Yomon mavsum o'tdi, to'g'rimi? Albatta, asosiy g'oya — bu qo'pol himoyachilar yo'qolganda qayerdan esa shoshilinch ravishda yangi chempionlikni olib kelish. Gap bor... yangi chap qanot himoyachisi sizni butun mavsumdan boshlab qaytadan ishlab chiqaradigan bo'ladi, degan gaplar bor. Ha, biror kishi kelib jamoani "tiklashi" kerak. Qandaydir10 million evrolik velosipedni olib kelmasin, balki o'zingizdan qarshi tomonda esa bunday o'yinchiga tushuna oladigan darajada bo'lishingiz kerak. Qani endi, o'ylang — o'sha qizil-kokilla bir necha yuz minglabni sarflash o'rniga, kimdir past bilan keladi va hammasini 20 daqiqada o'ylab oladi. O'zbekiston ligasidagi o'yinchilar esa bu muammoni hal qila oladimi, degan savol esa bor, albatta.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Yaxshi, keling, avvalo: men ham shu bilan birga tushunaman — bizning jamoa oʻzidan katta tanaffus olishni xohlaydi deb. Ammo qandaydir "qizil-kokil"larni olib kelish vaqtinchalik yechimmi? Hozirgi vaqtda esa asosiy muammo shundaki, bu chap qanot himoyachisi hozircha oʻzbek ligasida koʻzga koʻringan insonmas. 10 daqiqada hammasini hal qilib yuboradigan "past" uzoq vaqt davomida "past" boʻlib qolmasinmi? Shunday bir kishi kelib, jamoani tiklashini aytsak — buni qanday qilib tasavvur qilish mumkin?
Jamoa esa o'zining klassik uslubida, ya'ni mamlakatimizning eng yaxshi ustunlariga tayanish bilan yuksalishi kerak. Yo'llar yoʻl, amma oʻzbek futbolining qayerdan boshlash kerakligi borasida — javobni oʻzimizda qidirishimiz kerak. Nima uchun oʻzbek ligasida oʻsib chiqqan himoyachi shu darajada qadrsiz boʻlishi mumkin? Mana shu yerda asosiy savol!
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
O'zingni tanishing — imkoni yo'qmi, aka? Chap qanot himoyachisi? Joramizning tomog'ini qasddan qo'lga olgan bu "shoshilinch yechimlar"ni o'zi ham ko'radi, agar biz bu xalqaro darajadagi super yulduzni olib kelmasak...
Men 2015 yilgi Osiyo chempionatini eslayman — qoʻlida soatdek oʻynab turgan chap qanot himoyachimizni, qanday qilib butun qanotni boshqa jamolarga qoʻrqitib qoʻyayotganini. Endi esa biz oʻzbek ligasida biror bir "10 daqiqalik halol"ni topolmayapmiz... zerikarli!
Yaxshi, kelgusi mavsumda bizning jamoamiz oʻzining asosiy qahramonini topishi kerak — bu chap qanot himoyachisining jonsirasi boʻlib, u oʻzidan oldingi barcha chet ellik "velosipedchilar"ni eslatmasdan, gullab-yashnashiga sabab boʻladigan qoʻrqmas jangchi. U o'z jamoasini shuningdek, butun mamlakatimizni shunday qilib: "Qani, endi boshlik — hozirgidan balandroq ko'tarish uchun!"
Yaxshi, birinchi navbatda aytishim kerak — bu mavsumdagi holatlar shuni koʻrsatadiki, jamoaning himoya tamoyillari butunlay oʻzgartirilishi kerak. Chap qanot himoyachisi haqidagi gaplar vaqt oʻtishi bilan o'rni kelib ortdi, lekin endi bu juda jiddiyroq boʻlib qolmoqda.
2015-yilgi Osiyo chempionati vaqtida boʻlgan chap qanot himoyachimizni hamma xotirlaydi — u nafaqat oʻz qanotini, balki butun himoyani ham boshqargan, raqiblarni qanday qilib qirib oʻtganini koʻrganmiz. Endi esa bu darajada oʻyinchi yetishmayapti, va bu yoʻl bilan jamoani tiklash mumkinmi? Haqiqatan ham, oʻz qahramonimizni topish va unga boquvchilik qilish bizning qoʻlimizda. Agar bu oʻyinchini oʻz maktabimizda oʻstirish mumkin boʻlsa, u holda transferga hojat qolmaydi — ammo bu vaqt talab qiladi.
Bu masala bilan shugʻullanadigan mutaxassislarimiz mavjudmi? Agar mavjud boʻlsa, ularni tan olish va qoʻllab-quvvatlash lozim. Aksincha, agar bu yoʻl bilan kelmoqchi boʻlmasak, u holda esa real variant — qisqa muddatli koʻchib oʻtishni koʻrib chiqish. Lekin asosiy narsa — bu oʻyinchini topish va unga vaqt berish, boshqa hech narsa emas. Qaysi yoʻl yaxshiroq? Buni hamma oʻzaro muhokama qilish kerak.
xG > hissiyot.
Keling, bunday chiqqanini koʻrib turibman... olamning oʻzini qoʻygan qilmishiga shunday chidab boʻlmay qolarmi? Chap qanot himoyachisi haqidagi gaplar yillar davomida paypoqdek kiyib ketilgan, ya’ni vaqt kelib undan boshqa hech narsa qolmaydi! 2015-yilgi chempionatni eslashgim keladi — u kishi oʻsha paytda oʻz qanotini ham, oʻz jamoasini ham butunlay oʻzgartirgan edi, ya’ni oʻzidan keyingi oʻyinchilarni oʻzining qulogʻi bilan „kayta dasturlash“ qila olgan edi. Endi esa... boʻshliq!
Bopladingiz, o'tgan mavsumdagi himoya halokatini hisobga oladigan boʻlsak, har bir o'yinchi boshqa himoyachi kabi urushishni biladi, lekin chap qanot himoyachisining oʻrni shundayki, u orqali butun himoya chizigʻini oʻzgartirishing mumkin. Ya'ni, agar bunday oʻyinchi yetishmasa — jamoaning oʻzini butunlay himoyalash qiyin! Deyishimki, bu mavzuni koʻplab vaqtlarini sarflagan Sherzod_milliy gaplab qoʻygandek, asosiy masala — oʻz maktabimizdan bunday qahramonni oʻstirish yoki yoʻqligi. Chunki transfer orqali kelgan oʻyinchining jamoaga moslashishi vaqt talab qiladi, oʻz maktabimizda oʻsgan oʻyinchi esa bir zumda oʻzga birining qonini oʻz qoniday biladi.
Yurak hammasini aytadi — bu mavsumdagi holatlar koʻrsatadiki, boshqa variant yoʻq! Agar birorta boʻlsa, oʻshandagina jamoani qayta tiklashning iloji bor. Qancha yuk tenglashib oʻtishini oʻzimiz bilamiz, lekin asosiy gʻoya: himoyada oʻzgarishlarni boshlash kerak va birinchi qadam — chap qanot himoyachisini topish!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Nima bo’libdi, umidlarimizni qayerga qoʻyib qoʻygandik? Chap qanot himoyachisi yoʻq — yurakni qotirib qoʻymoqchi edikmi? Qani endi, nima boʻlibdi, yigitlar? Jamoamizning tomogʻini qasddan ushlab turibmanmi, deb xavotirda ekanmangiz?
Oʻyinlarni eslayman — 2015-yilgi chempionatda boʻlgan qahramonimiz qanotni oʻz qoʻliga olgan paytda butun Osiyo qoʻrqib ketgan edi. Endi esa "10 daqiqalik halol" topa olmayapmiz? Nima, O'zbekiston ligasi shu darajadami? O'zimizdan oʻsib chiqadigan shunday jangchini topa olmayapmizmi? Yo'llar yoʻl, ammo bu masala shunchaki transfer bilan hal boʻladigan narsa emas — bu orqali butun jamoaning hayotiy tamoyilini oʻzgartirishga toʻgʻri keladi.
Jamoa oʻzi bilan yangi yoʻl boshlashi kerak, ammo asosiy narsa — oʻz maktabimizdan bunday qahramonni oʻstirish yoki yoʻqligi. Transfer bilan kelgan oʻyinchining moslashuvi vaqt talab qiladi, oʻz maktabimizda oʻsgan oʻyinchi esa jamoaning bir boʻlagi sifatida koʻproq samarali boʻladi. Qani endi, agar buni qoʻllab-quvvatlay olamizmi? Chunki boshqa variant yoʻq — chap qanot himoyachisi yoʻqligi tufayli butun himoya chizigʻi yorilib qolmoqda.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
ahakur, ochig'ini aytaman, bu gaplarga qattiq qarshi chiqaman, chunki yurakdan kelgandek his qilyapman, o'zim ham bir vaqtlar Ko'k-Bobrda yurgan edim, shu bilan birga unutmadim, qanday qilib g'alati chap qanot himoyachisiga ko'p vaqt berishni aytmoqdasan...
bir narsani aytay: men 1990-yillarda Paxtakorda o'ynagan vaqtlarimni eslayman — bizning chap qanot himoyachilarimiz o'zimizdan boshqa hech kimga o'tib ketmaydigan qilib o'ynashar edilar. salohiddin raximovlar, vasila tavloevlar... ularning orqasida esa himoya mustahkam turar edi. hozirgi kabi "10 daqiqalik velosipedchilar"ni topishga hojat qolmaydi, chunki ular o'z maktablarida tarbiyalangan edilar.
gap shundaki, bu savolga boshqa nuqtai nazardan qarash kerak — o'zbek futbolida noyob insonlar yetishib chiqmasa, butunlay o'zimizga ayb o'qimoqchi boʻlamiz. men mexnatga ketganimdan oldin jamoamizning chap qanot himoyachisi sifatida o'ynaganimni eslayman — qanday qilib boshqa qanotdan kelgan o'ng qanot himoyachisi bilan birgalikda himoyani mustahkamlaganligini ko'rsatgan edim. endi esa bunday "tikanli qalpoqlarni" topolmayapmizmi? hasad qilish, lekin haqiqat shundaki, o'zbek futbolining qayerida xato qildi, shuni topish lozim.
savol tug'iladi: agar biz o'z maktabimizdan bunday qahramonni topolmasak, u holda "past"ni olib kelishning qanday ma'nosi bor? bunday oʻyinchini olib kelganingizda, u 5 oyni jamoaga moslashishga sarflaydi, 10 oyni esa oqava vaqtda oʻtib ketadi. endi esa chap qanot himoyachisiz jamoani qanday tiklash mumkin?
ha, kelgusi mavsumda asosiy g'oya shunday boʻlishi kerak: o'zingizdan, oʻz maktabingizdan, oʻz shahringizdan, oʻz yurtingizdan ekan...
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Odamlar, oʻzingizning gaplaringizni eshitib turibman va haqiqatan ham yurakni qotirib qoʻyganman... 1990-yillarda nechta asl qahramonlar yetishib chiqgan edi — Paxtakorlik Salohiddin Rahimovlar, Vasila Tavloevlar... ularning orqasida esa mustahkam himoya turardi, hozirgi kabi "10 daqiqalik velosipedchilar"ni topishga hojat qolmagan.
Men xotiramda saqlayman — oʻsha paytlarda oʻzim ham Koʻk-Bobrda chap qanot himoyachisi boʻlib oʻynab, qanday qilib oʻz qanotimni mustahkamlaganligimni. Endi esa bu gaplarga qattiq qarshi chiquvchi odamlar oldimga chiqib: "chap qanot himoyachisidan boshqa hech narsa yoʻq" deb. Ochigʻini aytaman — vaqt oʻtishi bilan biz oʻzimizning o'zimizdan boshqa hech kimga oʻtib ketmaydigan oʻyinchilarni oʻstira olmaganimizdan yigʻlamoqchi boʻlamiz.
O'z maktabimizdan bunday qahramon topolmasak, keyin boshqaVariant yo'q — transfer bilan kelgan oʻyinchi ham moslashish uchun vaqt kerak, chap qanot himoyachisiz esa butun himoya yorilib qolmoqda. Mana shu yerda asosiy nuqta: oʻzbek futboli oʻzining qoʻrqmas jangchilarini oʻstira olmasa, boshqa hech kim buni qilolmaydi. Vaqt koʻrsatadiki...