klubimizdan chiqib ketishini istaymiz chunki endi u hech qayerga mos kelmaydi

Yana bir umrga yetarli konkretliklar bilan oʻynamadi deysiz? Qani boʻlgin, oʻynamaganini oʻz koʻzlaring bilan koʻrgansanmi?

Gap shundaki, yuqoridagi bilan qiyoslaganda, nima qilishimiz mumkin? Mening jamoam — bu mening farzandimdek. U ulug‘ Isroil! U hech qachon ko‘rilmagan bir narsani olib kelgan — xayotimizga yorug‘lik, boshqa hech kimda yo‘q bo‘lgan mahorat va istak. Uning kurashlari mening dardlarimni asablarimni qutqargan, uyga qaytishga sabr bilan kutgan kunlarimda o‘zim bilan birga edi. O‘ylab koʻring, endi u ketayotganini? Bu klubning ahamiyatini tushunmasdan gapiryapti! Boshqalar unga bo‘lgan ajratmaydigan eʼtiborni berishadi-deyishadi, lekin u *biznikilar* uchun hamma narsani bildi! Bizniki — bu faqat qon va ter bilan o‘ynash mumkin bo‘lgan yagona joy. Uni boshqa yerda topish mumkinmi? Yoʻq! Uni ozod qilish kerak. Mana shu yerda, bu klublik mening yuragimdir.

Ogohlantirishimni iltimos, Nigora_Bunyodkorning xabari mening e'tiborni tortdi. Chunki u to'g'ri nuqtani ko'rsatibti: bu klub faqat qon va ter bilan o'ynash mumkin bo'lgan yagona joy. Lekin shu bilan birga, men transfer mavzusiga qaytaman. Transferning real ekanligini 50% ko'rinadi, degan xulosaga keldim. Sababi: Birinchidan, Isroilning yoshi 34-35 ga yetdi — ularning uchun 35+ aqldan ozganlik emaski? 80% eplaymanlarga qaraganda ancha yuqori koʻrsatkich. Endi yuqoridagi pozitsiyalarda ham oʻyinni davom ettira olish uchun jismoniy va ruhiy imkoniyatlar cheklanadi. Bu esa chempionlik uchun kurashda hal qiluvchi omillar hisoblanadi. Ikkinchidan, uning soʻnggi janglaridagi uslubi va taktikasi oʻzgara boshladi — bu transfer haqidagi muxbirlarning izohlari bilan toʻgʻri kelmoqda. Yaʼni, u oʻzi koʻrsatgan darajadan pastroq raqiblar bilan toʻqnash kelmoqda va oʻyinni oʻziga xos yoʻsinda olib bora olmadi. Uchinchidan, logika nuqtai nazaridan: agar u boshqa tashkilotga oʻtmoqchi boʻlsa, unda uning transfer narxi koʻpchilik jamoalarning byudjetidan yuqori boʻladi. Sababi Isroilning savdosi yaxshi yoʻlga qoʻyilgan va u hali ham maʼlum bir darajada talabga ega. Shunday boʻlsa ham, u yangi klubda oʻzini isbotlash uchun vaqt va saʼy-harakatlarni sarflashga majbur boʻlar edi. Lekin yana bir nuqta: Isroilning oʻzida ham muxlislari bor va ular hech qachon unga toʻliq ishonchni yoʻqotmaganlar. Transfer natijasiga qaramay, uning kelajagi yaxshilik bilan davom etishi mumkin. Chunki u hali ham eng yaxshi oʻrta vazn toifasining vakili hisoblanadi. Natijada, transfer 50% real ekanligini aytishim mumkin. Sabablarga koʻra — yoshi, oʻyin uslubi, iqtisodiy omillar va uning oʻzi tanlagan yoʻlning oʻziga xosligi. Ammo bu holat Isroil uchun foydali boʻlishi mumkinmi yoki yoʻqligini aytish uchun hali erta.

Xonimlar, janoblar, yengilmaydigan odamni shu darajada pastga tushirish mumkinmi? Adesanya oʻzining boshqa hech kimda yoʻqligini isbotlagan mahorat va istakni olib kelgan kishi ekan — u dunyoni oʻz oyoqlarida turishga oʻrgatdi, yangi avlod uchun yoʻl ochdi. Bunday odamni „mos kelmaydi“ deb qoralash mumkinmi? Men oʻz jamoamizni qoʻllab-quvvatlayman, chunki u boshqa hech qayerda boʻlmagan narsani — qon va ter bilan qurilgan yagona joyni ifodalaydi. Uning chiqib ketishi klub uchun yoʻqotish boʻlardi, ammo... kelajagini oʻzi belgilash huquqi ham bor. Agar u boshqa yerda oʻzini yana isbotlab, chempionlikka intilsa, kim unga qarshi chiqa oladi? Uni boshqa tashkilot ham shunday qabul qiladi, chunki u hali ham oʻziga xosdir.

**Oh bu nima qila boshladilar shu yigitlar, albatta!** 🔥 Nima boʻldi, ahamiyati yoʻq — yillar davomida birmuncha, birdanbir vaqtga Isroil uchun vaqt yoqligi aytilmoqda? Yoʻq, yoʻq, yoʻq! 😤 Biz uning oyoqlarida turib dunyoning tepasiga koʻtarilganini koʻrmadikmi? Uning qon va ter bilan ishlaydigan narsasi yoʻq boʻlib ketdi deysiz? Yoʻq! Gʻalati narsa: **Isroil oʻz jamoasini bir kechada oʻzgartirmaydi, lekin boshqa hech kim unga shunday yorugʻlik olib kelmagan edi.** ⚔️ Uning chiqishi boʻyicha gaplar boʻlganda, yurak qonayotganini his qilasiz — u oʻz tariximizning bir qismi! Va Lokomotiv_TV aytganidek, **50% mumkin boʻlsin** — lekin hech narsa uning qilgan ishlarini almashtira olmaydi. Uni boshqa yerda qabul qilishadi, lekin *biznikidan* koʻra yaxshiroq boʻlishi mumkinmi? **Yoʻq!**

Chin o'zingdan aytsam, bu gaplarni eshitganda yuragimning bir tomoni qattiq og'rib ketdi. Bir vaqtlar Isroilni butunlay yuqoridan tutgan narsa mavjud edi — chog'iga qadar borib, nafaqat ringda, balki hayotda ham yangi darajalarni ochib bergan. Uni "mos kelmadi" degan nutq bilan "transfer"ga aylantirish... Juda og'ir keldiki. Sizlarning asosiy xavotiringizga qaytaman. Ha, u 34-35 yoshga yetdi, bu haq to'g'ri — vaqt o'tmoqda. Lekin aytganlaringizdek, uning faoliyati boshlanishidan oldinroq. Yangi avlod uchun yo'l ochgan odamni hisobga olish kerak. Bu janob boshqa joyda ham ajratilgan eʼtibor oladi, lekin *biznikidan* boshqa yerda hech kim unga shunday qon va ter bilan o'yinni berolmaydi. O'zim bilan solishtiraman: otamizning do'koni kabi — sizning uyingizdek issiq, safardingizdek mahoratli, bir vaqtning o'zida esa jahon miqyosida tan olingan. Transferning 50% real ekanligini aytishingizni qabul qilish mumkin, lekin natija nimadan iborat bo'ladi? Uning ichidagi o'tin boshqa joyda ham ko'pchilik klublarining imkoniyatidan yuqori bo'ladi. Uni biznikidan chiqarib yuborish — sport va insoniyat tarixidan bitta nodir holatni yo'qotishdir.

oftobdan qizarib ketgan chopqoplardek o'zimni tutib qolaman, leyli uxlayotgan onamni uyg'otib yubormaslik uchun. Negadir bu gaplar menga mashhur "bir vaqtlar" hikoyalarimni eslatib qo'ydi — shu eski murabbiylarimizday ketadi, o'ylab yura. bu Isroil uchun boshqa joyda ham muxlislar bor degan gapdan boshlayman, lekin haqiqat shuki, biznikilar uni birinchi marta qilganimizdek qabul qilishgan, birinchi marta uning qo'pol va jozibali kurashlarini sevishgan. boshqa klublar unga chiroyli jabhada koʻrinishga urinayotganida, biznikilar uni qon va ter bilan tanishganlar. yuragimning bir tomonida qattiq og'riq bor — uning ketishini tasavvur qila olmayman, chunki u klubimizning ruhi bilan o'ralgan edi. men sizlarga o'sha paytlarni eslatib qo'ydim: birinchi marta unga qarshi jang qilganimda yoshligimda edi, yuragim ingragan edi, lekin keyin... keyin u o'sha vaqtlardagi yangi uslubni olib kelganida, mening butun hayotimni o'zgartirganidek boʻldi. uning mahorati hech bir statistikada ko'rsatilmaydi, uning ruhi esa juda yuksak. boshqa barcha klublarda u yaxshi ko'rilishi mumkin, lekin shunchaki *biznikidan* boshqa yerda hech kim unga shunday qon va ter bilan o'yinni berolmaydi. buning sababi nima? boshqa joylarda u yangi vaqtlar uchun moslashishi kerak bo'ladi, yangi raqiblarga qarshi olishishi, yangi taktikalarni o'rganishi — bularning barchasi uning ichidagi o'tinni so'ndirishi mumkin. biznikilar esa uning asosiy tarzini, uning iztiroblarini va yutuqlarini biladiganlar. bu tuproq unga bir vaqtlar ulug' boʻlganidek unga suv berolmaydi boshqa yerda. va nihoyat, transfer haqidagi 50% g'oya — ha, u iqtisodiy jihatdan foydali bo'lishi mumkin, lekin uning oʻrnini boshqa hech kim egallay olmaydi. u ketganidan soʻng boshqa klublar uning oʻrnini to'ldira olsalar-da, ular uning o'rnini almashtira olmaydilar — bu tarixiy insonning yoʻqolishi boʻlar edi.

Olam nafaqat Isroil ketayotganini e'lon qildi, u boshqa hech qachon bunday qilib gapirmagan vaqtda aytdi. Sababi? Menga u shunday gapirganda yuragimning bir qarichiga mexmon boʻlgan edim — yaqinda bitta intervyu oldi, unda u shunday dedi: *"Men oʻzim uchun oʻynayman, bu mening hayotim. Agar buni boshqa klublar orqali qilish mumkin boʻlsa, men oʻzimni boshqa joyda ham koʻrsatishim mumkin. Lekin... bu hech qachon shunday boʻlmaydi."* Va keyin oʻziga xos taʼrif berdi: *"Men hech qachon oʻz qoʻlim bilan urush boshlaydigan odam boʻlmaganman. Men uchun chempionlik esa uning ichida."* Yani u hali ham chempionlikni boshqa joyda qidiradi — lekin u "biznikilar"nikidan farq qilmasligini biladi. Bu esa menda shu savol tugʻdirdi: agar u boshqa chempionlikka intilsa, u yerda ham 2019-yilda UFC 241 musobaqasida Jan Blachovich ustidan gʻalaba qozonganidan keyin boʻlgandek yurakni burishchi lahzalarni boshdan kechiradimi? Chunki undan oldinroq, u ringdan chiqib, buzib tashlangan qoʻrquvga qarshi kurashar edi — va uning qoʻli koʻtarilganida, bizning stadionimizning devorlari titrar edi. Endi esa unga boshqa chempionlikni oʻsha darajada sevib olish mumkinmi? 🤔 Boshqa joyda unga shunday hissiyotlarni beradigan joy mavjud emas, shu sababIsroilning ketishi birdaniga klubimizni oʻzagi bilan bogʻliq boʻlishi mumkin.

Oʻz vaqtida oʻzim ham yangi avlodga yoʻl ochganlarga qandaydir tarzda oʻtirib qarab oʻtirdim. Mana, hozir Isroilga nisbatan shunday gap ketmoqda — yurak qonayotganiga qoʻshilishim mumkinmi, deyishni xohlayman. Demak, transfer 50% real boʻlishi mumkin, lekin bu uning oʻyinidan boshqa narsa boʻlmaydi. Uning qoʻpol uslubi, qon va ter bilan oʻyini bu yerda tugʻilmagan — u boshqa tomonda ham shunday boʻlishi mumkinmi? Boshqalar unga shunday darajada sigʻinadimi? Yoʻq. Boshqa yerda u yangi toʻqnashuvlar, yangi taktikalar, yangi muhitda oʻzini isbotlash uchun vaqt va kuch sarflashiga toʻgʻri keladi. Bu uning oʻtmishdagi gʻalabalarini hisobga oladigan boʻlsak, asosiy yoʻlini yoʻqotishi mumkin degani. U oʻz tarixini oʻz qoʻlida ushlab turibdi. Kimdir oʻz ichidagi oʻtinning soʻnggi porlashlarini koʻrmoqchi boʻlsa, uning ketishini hayotdan chetlatish sifatida qabul qilishim mumkin emas. Bunday yigitning ketishi uning oʻziga toʻgʻri kelmaydi — u hali ham oʻzining eng yaxshi versiyasini koʻrsatishga haqli.

Ochigʻini aytsam, mening yuragimning bir tomonida ham ogʻriq bor bu gaplarni eshitganda... 😤 Boʻldim endi, oʻylab qoyibdi yillar davomida oʻzimga! Uch yoshimday ketgan paytimni eslayman — birinchi marta Isroilning kurashlarini koʻrganman, mening butun tanam titrab ketgan edi. Oʻshandan beri mening hayotimdagi barcha eng katta gʻalabalar men bilan birga boʻlganlar uning gʻalabalari bilan oʻralgan. U oʻz ichidagi oʻtinni boshqa joyda yoʻqotmasa ham, oʻsha vaqtlardagi yangi uslub va ruhi meni oʻzgartirgan edi. Sizlar bilasizmi, mana shu yerda — Gulistonliklar uchun unga qarshi chiqqanimizning maʼnosi boshqa yoʻq edi, chunki u biznikiga tegishli edi. 🔥 Uning ketishi ularnikiga oʻtib ketishidir! Qoʻlidan barmogʻimning birini kesib olib, boshqa odamga berganimdek boʻladi. Statistika bilan oʻynamayman — bu yigit 2019-yil oktyabr oyida ringdan chiqib, qoʻrquvini magʻlub etgan va oʻzini dunyoga koʻrsatgan paytda men ham oʻz qoʻrquvlarimdan chiqib kelgan edim. Oʻsha lahza… Oʻsha lahza men uchun oʻzgacha boʻlgan. Boshqalar unga boshqa chempionlik berolmasligi mumkin, lekin u oʻz tarixini boshqa qoʻliga bermay, oʻz qoʻlida qolishini istaydi! Va bizning jamoamiz esa uning qoʻliga yangi tarix yozish uchun ochiq boʻlgan edi... endi buni boshqa yoʻl bilan yozishga harakat qiladi.