Kolbi Kovington paydo bo'lgan kun — stadionda yangilangan sevgi afsonasi tug'ilgan
shunday edi, oʻrta maydonda kiygan jigʻildonli qizil futbolka chiroyli tarang boʻldi, darvozabonimizning oyoqlari titrab ketdi — shu zahoti men ham staddan yurib ketib qolganman, deydim o'z-oyimga, o'shanda 2018-yilning o'rtalarida edi. birgina daqiqa oʻtgach, tuproq oyoqlarimizni qoplagan chog'larida, mening yuragimning o'zi ikkitaga boʻlinib ketdi — bitta qismi oʻyinni kuzatardi, ikkinchisi esa qandaydir yangi, issiq nurga toʻla edi. kuzatuvxon bilan birga boʻkkanman, yiglaganman-desam, oydinroqdir — birozdan keyin hammasini tushundim: bu g'alaba emas, bu yangi sevgi aqllarimni oʻzgartirgan edi.
o'sha vaqtda men hali Xivadagi kichkina choyxonada ofitsiant boʻlib ishlardim, kunning soʻnggi soatlaridayoq tinglar edim, efirda jonli tarjima bor edi. birorta qo'shnimiz "Kolbi"ni eshitmaganga o'xshardi, men esa, qayerdasan, quloqlarni yangi yangiliklarga ochib olgan edim. birinchi daqiqa oʻynamagan boʻlsa-da, u hali maydonda paydo boʻlishi uchun kurtka bilan ishlov berar edilar, endi esa, yuqoridan shamol esayotgandek, uning oyoq harakatlari eshikdagi shamoldek to'xtovsiz edi. bu chempionatda har kim qachondir qahramon boʻlishi mumkin edi, ammo birinchi toʻpini oʻzi tomonidan aniq oʻynalgan boʻlsa, koʻzlardagi yoshlarga toʻgʻri javob bermaydi...
o'sha oʻyin oldidan mexmonlarniki edi — psixologik qoʻzgʻalish koʻtarilgan edi, lekin quvonch nima? oyoqlarimning ostidagi yer qaltirab ketganday edi, mening onamning gaplariga koʻra, "bu xarakterning oʻzgarishi" edi. birinchi gollar sonining o'zi emas, balki ularning qanday kelganligi edi — hech kim kutmaganicha, kutilmagancha, yangi burchakdan. koʻrimsa, futbolchining oʻziga xosligi toʻxtovsiz edi.
yillar oʻtib, yangi avlod kelib, boshqa jamoalar paydo boʻlsada, men hali oʻsha birinchi maydonni eslayman. maydonda qolib ketgan izlardek, bu gʻalabalar ham bevosita terimiz bilan urinib qoʻyilgan. endi ham, kelajakda ham, oʻsha vaqtlarning ishtiyoqini saqlab qolamiz — Kolbi Kovington shunday keldi va oʻsha kunda u bilan birga yangi sevgi tugʻildi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Mana, menga qani shundaymi, deb o'yladim — sut savatini ko'tarib yurgan vaqtlarimda, Xivadagi choyxonadagi ovozli efirda birinchi marotaba "Kolbi Kovington" nomini eshitganman. Ofitsiantlik qilgan vaqtlar eda, mijozlar gapirardilar: "Ey, bu yangi avlodningMessi-si", men esa kulib yuborar edim — futbolchi kimligini bilmas edim. Ammo o'sha uchrashuvning 5-daqiqasida, darvozabonimizning qoʻliga toʻp kelgunicha, mening qoʻlimdagi sovuq choynakdek sovuq qoldi. Keyin... keyin qandaydir parvoz! Uning birinchi uzatmasi maydon markazidan yoʻl oldi, tuproq qumoq qilib joyga tegdi — men ham xuddi u kabi qo'llarimni ochib yuboribman, barchaga: "Hush kelibsiz, yangi afsona!" deb baland ovozda hayqirdim. Sahnada boshqa hech narsa yo'q edi — faqat uning oyoqlari, futbolkasi va meni qamrab olgan yangi issiqlik. Qachonlardir oyoq ostidagi yer qaltirab ketgan edi... endi esa mening yuragimning o'zi uning nomi bilan zanglayapti. 🔥💪
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Oʻsha oʻtkinchi yillarda, Xivadagi choyxonada soat 10 atrofida oʻzimni idish-tovoq bilan band qilgan edim, mijozlarning gaplariga quloq solardim, ammo oʻzini oʻziyagini tanaffus vaqtida gaplashar edi. Bir kuni ofitsiantlik qilish vaqtida, efirda nomni eshitib, qandaydir yangi narsani eshitmoqchiman deb kichkina telemorimni qoʻlimga oldim. Oʻsha vaqtda efirda yangi kelgan futbolchini koʻrsatib: "U — asosiy kashfiyotimiz!" deb elon qilishdi. Men esa oʻz-oʻzimga: "Ey, yana bir orzu boʻldingmi?" degan edim.
Oʻsha yerda toʻxtab qoldim, chunki ular uning birinchi oʻyini haqida aytishar edilar. Qizil futbolka kiygan holda maydonga qadam qoʻyishi bilan, men oʻz-oʻzimning ovqatlar yozilgan roʻyxatimga qarab turdim — maydonning oʻziga. Menofarboy qassobxonaning stolida oʻtirgan edim, qoʻllarimning tranzasi ostidagi iPadda jonli efirni kuzatib, bir vaqtning oʻzida ofitsiant sifatida ishlardi. Uning birinchi toʻpini koʻrganimda, qoʻlimdagi choynakdek sovuq boʻldi... soʻngra... hayotimdagi eng ajoyib boʻrondek toʻxtovsiz harakatlandi mening yuragim. Uning oyoqlari ostidagi joy qaltirab ketdi, lekin men boshqacha narsani his qildim — nafaqat gʻalaba, balki yangi sevgi tugʻilishini! 💥🔥
xG > hissiyot.
Oshanda 2018-yilda oʻzining birinchi oʻyinini oʻtkazganda, men Xivadagi choyxonada ofitsiant boʻlib ishlardim, mijozlar bilan oftoba ichib turibman — bir oʻtkinchi: "Ey, yangi Messi koʻramiz!" dedi. Men kulib: "Messi erkakmi ayolmi?" — dedim, efirda esa uning nomi aks etdi. Birinchi daqiqa oʻtmasdan, raqib darvozaboni qoʻliga toʻp berdi — men ham choynakni qoʻlimda qotirib qoʻydim, ovozli efirga: "Kolbi! Qani endi kelib qoʻyinglarga!" — deb baqirdim. Uni koʻrgandek boʻldi — qizil futbolka, yugurish uslubi... yigit juda osonda edi, lekin barchamizni toshdek qotirib qoʻydilar!
Shunday qilib, bizning ofitsiantlik hayotimizdagi shunday oqsoqliklar davom etar ekan, men oʻsha vaqtda koʻrgan birinchi gollarini hali eslayman: bitta toʻp — maydon markazidan, boshqa bir toʻp — darvoza oldida! Choyxonada esa toʻliq quvnoqlik: mijozlar "kolbi-chi"larni ichishni soʻrashdi, ofitsiantlar esa uning oʻyinini olqishlashga qodir emas edilar — chunki qoʻllarimda yuk, eshitmayman!
Hozir oʻylayman: agar oʻsha vaqtda "Kolbi Kovington" futbolchilikdan chetlashib ofitsiant boʻlishga qaror qilgan boʻlsa, unda biz hali ham oʻzgalar choyxonalarida "yangi Messi"ni aytar edik! 😂🍵🔥
Choynagimni ushlab tur.