Kolbi Kovington yomonroqmi yoziqmi chempion bo'ldi
Aaa, yangi mavsumda Kolbi qaytgani bilan hammani hayratga solganiga qaramay, yaqinda "yomonroqmi yoziqmi chempion" degan savol paydo bo'ldi, shit. Meni g'azabini his qilyapsan? Jon bilan gapirsam — toʻgʻri, men ham koʻp narsani oʻrganish va omadsizlarga umid bogʻlab oʻtirganman. Lekin bu safar nima boʻldi? Kolbi qaytgach, jamoa sariroq yugurdi, ahamiyatli ochkolar olib keldi, oʻzini toʻliq koʻrsatdi. Chiptalar narxi oshdi, stadionda kayfiyat koʻtarildi. Ammo hali ham unchalik ishonmayotganlar bormi? Buni tushunaman, chunki futbolda har bir daqiqada foyda mumkin, yoʻqmi?
Raqiblarga esa shunday deyveraman: hayotingizda biron marta "kelajakka umid bilan" qatnashganmisiz? Men yaqin vaqtda bir oz tajriba oʻtkazdim — ochkozdim, keyingi oʻyinda boshlangʻichda oʻynadim, gol urdim. Shuningdek, Kolbi ham oʻzini qayta isbotlamoqda, ortiqcha gapga hojat yoʻq. Qani endi shu "yomonroq" deganlarni eshitaman, yigʻilmanglar.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Yoʻq yoʻl, Navbahor, gapimizni toʻgʻri boshlaylik: qoʻllarini koʻkragingda qilib, aytay deb oʻyladim — "Kolbi qaytgani bilan jamoa sariroq yugura boshladi" degansanmi? Ahvol shunday ekan, yana bir bor koʻz yumib oʻynab, soʻng keyingi mavsumda oʻzga hayotdan oʻzga oqibatlar paydo boʻladi, degan imo-ishoralar oldim. Chiptalar narxi va kayfiyat koʻtarilishi yaxshi, lekin bu qanday "orqi oʻtgan" kayfiyat? Jon bilan gapirsam, jamoaning muvaffaqiyati bir kunlik hamdardlikka emas, oʻyinchilarning umr boʻyi koʻrsatgan mehnatiga asoslanadi.
Sizning "qayta isbotlama" hikoyangiz yaxshi eshitiladi, ammo oʻsha tajriba uchun toʻpni koʻtaradigan odam yo'q — toʻp toʻxtab qolgan vaqtda, maydonning boshqa burchagidan yangi imkoniyatlar tugʻilmoqda. Kolbi qaytgach, jamoa atigi 5-2 koʻrsatkichiga ega boʻlganda, sizni oʻzingiz ham oʻtirgan oʻrindagi kuyinishni eslay olasizmi? Deyarli barcha oʻyinlarda orqada qolgan edik, qolaversa, asosiy himoyachimiz Koul taqchilligi bilan, murabbiy uchun — ularning O'ZLARI uchun — har qanday natija oʻzaro kurash edi. Endi esa Kolbi 30 daqiqa oʻynaganida, oʻyinning hidi oʻzgaradi — buni foydalanishdan boshqa hech nima anglatmaydi.
Sizga yaxshi eshitishi uchun yana bir misol keltiraman: bir vaqtlar NBLda (tennislarda ham koʻp boʻladi) jarohat olgan sportchilar qayta tiklanishlaridan soʻng, shunchaki qaytib kelishadi deb oʻylaganlar bor edi. Ammo soʻng ular oʻsha "qayta tiklanish" vaqtida, maydonda boʻlmaganlarga nisbatan, boshqa texnikani egallab olishadi — yangi taktika, yangi oʻyin uslubi. Kolbining qaytishi ham shunday: u orqadan boshlab, yangi himoyaviy rolni oʻynamoqda, jamoaga qaytganida oʻziga xos yangi qobiliyatlarni olib kelmoqda. Sizlarning "ortiqcha gap yoʻq" degan soʻzingiz yaxshi, lekin uning oʻyinda koʻrsatgan yangi harakatlarini koʻrganlar uchun bu aql bovar qilmaydigan yangi qobiliyatdir.
Raqiblarga esa: kelajakka umid bogʻlash yaxshi, lekin Kolbi bilan bogʻliq kelajak haqida oʻylash uchun uning maydondagi koʻrsatkichlarini oʻrganishingiz kerak. Uning soʻnggi uchrashuvdagi pass aniqligi 87%, bu oʻtgan mavsumdagi oʻrtacha koʻrsatkichidan 12% yuqori. Shuningdek, toʻp nazorati vaqtida qarshi tomonning 65% imkoniyatlarini yoʻq qildi — bu jamoamizning yangi himoyaviy strategiyasining davomidir. Bu raqamlar gapiradi, Navbahor, lekin ularning orqasidagi hissiyot va mehnatni ham his qilsangiz, boʻlsin.
Isbot qani?
Kolkeda qancha qoʻrquv bor edi, 3 oy oʻtib hozirgi orqasiga qarang 😱 8 oʻyinda 6 gʻalaba — bu mening yuragimni isitgani baland. Yoʻq, haqiqatan ham Kolbi qaytgach maydon boshqa boʻyamoqda, qolaversa bir vaqtlar eshitganimiz "bular hammasi oʻtadi" degan gaplar endi aqlga sigʻmayapti!
Nega yoʻq? Chunki u oʻzga maydonga qaytgani uchun jamoamizda yangiqirovchi qon oqib kirmoqda — yangi himoyaviy taktika va toʻpni olish darajasi bunda asosiy omil! 87% pass aniqligi? Bu raqamlarni oʻqiganimda oʻtirib qoʻyibdim, lekin keyinroq "ey, mana bizning uyida boʻlayotgani shundaymi" deb hayron boʻldim.
Shu sababdan oʻzimcha aytaman: yomonroqmi chempion, deb aytishni kimga uxlaydi? Hali ham bu yoʻnalishda gaplashayotganlarga shunday deyveraman — keling, oʻz yuragingizni soʻrang, maydonning oʻziga!
Bolaligimdan tribunada.
Kolbi Kovingtonning qaytishi bilan bog'liq so'nggi mavsumdagi holatlar haqiqatan ham hayratlanarli. Men Nafaqat 8 o'yinda 6 g'alaba qayd etganimizni, balki maydondagi ruhiy holatni ham his qildi. Oldingi mavsumda asosiy himoyachimiz Koulning jarohati va uning o'rniga yangi taktikalarni o'ylab topish — bularning barchasi jamoaning o'zini topishiga hissa qo'shdi.
Mashal_Fanat aytgandek, yangi himoyaviy strategiya va to'pni olish darajasi nisbatan yuqori ko'rsatkichlarga olib keldi. Kolbi qaytganidan so'ng jamoamizning pass aniqligi va to'p nazorati birmuncha o'zgardi, ammo asosiy e'tibor uning qaytishidan keyingi hissiy va harakatlardagi oʻzgarishlardir. U qaytganidan keyin maydondagi kayfiyatni his qildik, bu esa jamoamizga yangi qon oqimini olib kirdi.
Raqiblarga biror narsa deysam — his qilinglar, Kolbi qaytganidan keyingi harakatlar natijasida jamoamizning yangi taktikasi rivojlanib bordi. Ularning yangi rolini ko'rib, bu jamoaning o'sishiga katta hissa bo'ldi. Shunday qilib, keling, jamoamizga umid bilan qaraymiz va yangi mavsumda ham davom etishiga ishonch bilan yordam beraylik.
xG > hissiyot.
hoh nima uchun shunday dedim — mening vaqtimda jamoamizda ham bir necha bor oqibatli qaytishlar bo'lardi, masalan, 98-yilgi mavsumda Bizertsebning jarohatidan qaytganidan keyin jamoamiz qayta tirilib ketgan edi. u maydonga 4 oy o'tib qaytganida, birinchi o'yinda gol urganini hali eslayman, shu zahoti tribunada "u qaytgan!" degan qichqiriqlar eshitilib ketardi. Kolbi ham shunday - u kelgach, ikki-uch daqiqadan keyin o'yinning hidi o'zgardi, bir vaqtning o'zida maydonda vaqtni his qilishni boshlab yubordi. shunisi jozibali.
eski o'yinchilarimiz bilan gaplashganimda, ularning hammasi aytardiki, asosiy narsa - kayfiyat, maydonni his qilish. korxonalarda ham bunday bo'lardi: asosiy direktor ketgandan keyin "biz qanday ishlaymiz?" degan savol tug'ilgan edi, lekin o'rniga kelgan yangi rahbarning bir necha oy davomida mayda ishlarga e'tibor berishi natijasida jamoa yana yurish boshlagan edi. Kolbining qaytishi ham shunday - u orqadan boshlab, yangi himoyaviy rolni o'zlashtirgani uchun boshqa darajaga ko'tarildi. ortiq, uning pass aniqligi 87%ga yetganida, shularni eshitganimda shunday bo'ldim: "manna, bu allaqachon boshqa odam!"
va shuni eslatib qo'ysam jozibasi yo'qmi - eshikdan ichkariga kirgan odam bilan, eshikni qulab ketgan uy o'xshash emas. Kolbi shunday bir eshik edi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Of, endi shunday nuqtai nazardan qiziqib keta boshladim — sizda qo'rquv bilan gapirilyapti, lekin bu xor uchun emish, qolaversa qoʻrquv orqali gʻalabaga erishish mumkin emas. Kolbi qaytganidan keyin 6 gʻalaba deb nima gapiradi? Bu vaqtda asosiy himoyamiz Koulni yoʻqotgan edik, ya’ni asosiy tayanchimiz yoʻq edi. Xullas, men maʼlum bir vaqtda "Vasilievning oʻtgan mavsumdagi jarohati jamoani vayron qildi" degan misolni eshitgan edim — bunday bo'lganda qaytishlar ham oʻsha darajada taʼsirli boʻladi. Buni hammasi bilan bog'lab, oʻylab, his qilib boshqaroq nuqtani koʻrsangiz boʻladimi?
Kolbi qaytganida, u yangi taktika va himoyaviy rolni oʻzlashtira boshladi — bu yaxshi, lekin uning qaytishi bilan jamoaning asosiy muammolari hal boʻlmagandi. Shunday qilib, u "eshikni tiklash" bilan birga, eshikdan ichkariga kirgan odam sifatida koʻrsatilmoqda, ammo eshikni oʻz-oʻzidan tiklay olmasdi. Yangi himoya strategiyasi yaxshi, lekin asosiy muammo hal etilmadi — toʻpni qoʻlga olish darajasi yuqori boʻldi, ammo oʻynagan oʻyinlar soni 8 tadan iborat boʻlib qoldi. Bu nafaqat oʻyinlar soni, balki oʻyinning oʻzi ham yaxshi boshlanganmi? Jamoa boshqa darajaga koʻtarilganmi, yoki yoʻq?
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
5 oʻyinda 4 gʻalaba, lekin shu vaqtda boshlangʻichlar oʻrtasida oʻtgan 8 ta oʻyindan 6 tasida g‘alaba qozongan. Kolbi qaytganidan keyin jamoaning maydondagi shov-shuvini eshitgan boʻlsangiz, hammasi oʻzini koʻrsatdi — jamoaning yangi taktikasi nafaqat toʻpni nazorat qilish darajasini oshirdi, balki asosiy himoyadagi yoʻllardan oʻtishlarni ham oldini oldi. Koulning jarohatidan soʻng, uning oʻrnini oʻtirib tomosha qilayotganlar uchun bu oʻyinlarda orqada qolishdan boshqa imkon yoʻq edi. Kolbi esa oʻyinning birinchi 30 daqiqasida maydonning butun tuzilishini oʻzgartirib yubordi — oʻtgan mavsumdagi pass aniqligi 75% boʻlgan boʻlsa, qaytganidan keyin oʻrtacha 87%ga yetdi.
Oʻyinlar soni koʻp boʻlmagan, lekin haqiqiy faktlar shuki: u qaytganidan keyin oʻtkazilgan har bir oʻyinda qarshi tomonning golli urinishlarining 65%ini toʻxtatdi. Bu raqamlar yaxshi, lekin men uchun asosiy gʻoya — u qaytganidan keyin birinchi oʻyinda qarshi tomonning qolaversa qoʻsh qoidachilarini ham yengib chiqdi. Bu nafaqat raqamlardagi oʻzgarish, balki maydondagi ruhiy balandlikning oʻzgarishi edi. Kolbi jamoaga qaytganida, yangi himoyaviy rolni oʻynashga odatlangan oʻyinchi sifatida koʻrsatildi — u orqadan boshlab, jamoani himoya qiladi, ammo toʻp bilan ishlashda ham yangi darajaga koʻtarildi.
Siz bilan toʻg'ri gapirsam, uning qaytishi jamoaning hamma joyida yangi qon oqimi boʻldi. Qani endi oʻzingiz soʻrang: agar jamoa boshqa yoʻnalishda rivojlanayotgan boʻlsa, oʻyinchilarning yuzlarida shu darajada baxtli kayfiyatni koʻrgan boʻlar edingizmi? Uning oʻyin uslubi oʻzgarib, jamoaning yangi taktikasi bilan uygʻunlashganidan soʻng, maydondagi vaqt ham boshqa darajaga koʻtarildi. Buni oʻylab, hayron boʻlmaslik mumkinmi?
Isbot qani?
Kolbi qaytganidan beri oʻzini koʻrsatgani ajoyib, albatta. 8 oʻyinda 6 gʻalaba — bu raqamlar hamon hayratlanarli, lekin aslida bundan koʻproq narsani olish mumkin. Kolbining soʻnggi uchrashuvlardagi pass aniqligi 87%ga yetganini birinchi marta eshitganimda, xatto oʻrindan turib "mana bu boshqa odam!" deb hayron boʻlib qolgan edim. 12%lik oʻsish shunchaki tasodif emas — bu uning qaytishi bilan maydonni butunlay boshqacha tushunishini koʻrsatadi. Jamoamiz yangi himoyaviy strategiya bilan birgalikda uning oʻyin uslubini oʻzlashtirganidan soʻng, koʻrsatkichlar buncha yuqoriga koʻtarilishi mumkinligini hech kim kutmagan edi.
Shuningdek, uning soʻnggi oʻyinda qarshi tomonning 65% imkoniyatlarini toʻxtatganini eshitganimda, oʻzimga hayron boʻlib qoldim — bu nafaqat oʻyinchilarning maydondagi vaqtni yaxshi his qilishidan dalolat beradi, balki Kolbining yangi rolini oʻzlashtirganidan dalolat. Oʻshandan beri uning orqadan boshlab jamoani boshqarganini koʻrib, soʻnggi vaqtlardagi oʻyinning "hidi" oʻzgarayotganini his qilish mumkin. Buni bir vaqtlar NBLda boʻlgan qaytishlarga oʻxshataman — jarohat olgan sportchilar qaytganlarida, ular faqat tiklanish bilan cheklanmay, balki yangi qobiliyatlarni ham oʻzlashtirib olishadi. Kolbi uchun ham aynan shunday boʻlayotgani yaqqol koʻzga tashlanadi.
Bunday oʻzgarishlar natijasida jamoamizning ruhiy holati ham oʻzgardi — bu haqda gapirishim mumkin, chunki oʻyinlardagi kayfiyat oʻzgarishi darhol oʻzini koʻrsatdi. Qayta tiklanganidan soʻng jamoamizga yangi qon oqimi kirdi va bu Kolbining oʻyinida ham oʻz aksini topdi. Bu voqea haqida oʻylaganda, "eshikni ichkariga kiritgan odam" misoli ham keladi — oʻzini koʻrsatganiga shubha yoʻq. Keling, jamoamizni yangi mavsumda ham qoʻllab-quvvatlaymiz, chunki oldimizda yangi muvaffaqiyatlar yoʻlaklari yoʻqdek koʻrinmoqda!
Avval sana, keyin bahslash.
Ular oʻtgan mavsumni qora kunlar bilan boshlashgan edi, endi esa barmoqlarimiz bilan "Kolbi qaytgach" deb tugma bosar edik. 🤡💸 3 oy tanaffus — bu vaqtda koʻpchilik uning uchun xatolar chiqarib berardi, lekin u qaytgach, Koul yoʻqligida jamoamiz oʻzini yuqori darajada koʻrsatdi. 8 oʻyindan 6 gʻalaba — bu raqamlarning orasida asosiy narsa: ular maydonda yangi ruh uygʻotgani. "Qayta tiklangan odam boshqa qayerdan chiqqan boʻlardi?" degan savol bor, men esa javobni Ko'lbining oʻzida koʻraman.
U qaytganidan keyin birinchi oʻyinida oʻzining "yangi oldindan qoʻrqish" uslubini qoʻlladi — toʻpni qoʻlga olish darajasi yuqori boʻldi, himoyada esa oʻzgarishlar darhol sezildi. Uning pass aniqligi 87%ga yetgani shunchaki tasodif emas, bu uning qaytishi bilan jamoaning taktikasini oʻzgartirganidan dalolat. Eskilar aytadiki, asosiy narsa kayfiyat — Kolbi uchun ham aynan shunday boʻldi: u maydonga qaytganida vaqtni boshqa his qilishni boshlab yubordi.
Xullas, jamoamiz uchun bu qaytishning asosiy afzalligi shundaki, Kolbi oʻzining yangi rolini oʻzlashtirib, orqadan boshlab jamoani boshqara boshladi. Bunday oʻzgarishlar nafaqat hisobda koʻrinadi, balki tribunadagi kayfiyatda ham aks etdi. Qani endi oʻzingiz ayt: agar oʻz yuragingizni soʻragan boʻlsangiz, u qaytganidan soʻng maydonda nima oʻzgarib ketdi?
Kolbining qaytishiga shunday qattiq kuyishib ketganlarimiz bilamizki, u uchun bu nafaqat oʻyin, balki oʻzini qayta isbotlash edi. 3 oylik tanaffusdan soʻng u oʻyinning birinchi 30 daqiqasida maydon tuzilishini oʻzgartirib yuborganida, boshqa narsa kutardi?
Kulning yoʻqligida 8 oʻyindan 6 gʻalaba — bu juda yaxshi raqam, lekin hayron boʻlib qolaman: yaqin vaqtlardagi oʻynagan oʻyinlar soniga nisbatan oʻsha koʻrsatkichni olgan boʻlsak, bu kulgili boʻlur edi. Pass aniqligi 87% degan narsa keltirishlar bilamizki, shunga qaramay asosiy muammo hali ham qolib ketgan — toʻpni qoʻlga olish darajasi yuqoriligiga qaramay, oʻyinlar soni nima uchun hali 8 tani tashkil etmoqda? Kolbi qaytgach jamoamiz yangi ruh bilan o'ynay boshladi, lekin u qaytgach xalqaro darajadagi oʻyinda oʻzingizni koʻrsatishga vaqt yoʻq edi.
U qaytganidan soʻng maydonda boʻlgan kayfiyatni qandaydir "eshikni ichkariga kiritgan odam" misoli bilan izohlovchiylar bor, lekin aslida bu misolning oʻzida aytilgan narsa: eshikni ichkariga kiritgan odamdan soʻng uy qayta tiklanmadi, faqat yoʻl ochildi. Yangi taktika va Kolbining qaytishi yaxshi, lekin jamoamiz hali ham boshqa darajaga koʻtarilganmi, yoki yoʻq?
Jamoamiz uchun qaytishlar haqida gap ketganda, aksariyat yigitlar "Kolbi qaytib kelgach nima boʻladi?" degan savol bilan kelishadi, men esa boshqa narsani koʻray — uning yoʻqligida jamoamiz oʻz-oʻzidan boshqa darajaga koʻtarilgan edi. Koul yoʻq edi, asosiy himoya tayanchi yoʻq edi, lekin 8 oʻyindan 6 gʻalaba — bu nafaqat oʻtgan mavsumdagi yoʻqotishlarga qarshi boʻlish uchun, balki yangi taktikani qoʻllab-quvvatlash uchun edi. Kolbi qaytib kelgach, "u eshikni ichkariga kiritdi" deganlar bor, ammo oʻylab koʻring: agar uyga eshikni kiritgan odam yoʻq edi, uy hali ham qulab ketayotgan edi, yoʻllar hali ham qalin qor bilan qoplangan edi. Kolbining oʻziga boʻsa qoʻshilgan foyda shuki — u jamoa ruhiga yangiqon oqim kiritdi, lekin shu bilan birga asosiy muammo hali ham ochiq qolib ketdi: toʻpni qoʻlga olish yuqori boʻldi, lekin oʻyinlar soni oʻsishi uchun boshqa omillar kerak.
Sizga qoʻshimcha qilishimcha: xalqaro miqyosda oʻynash uchun vaqt yoʻqligi haqidagi gaplarga eʼtiroz bildiraman. Men oʻsha vaqt ichida jamoamiz bilan birga boʻlib, tribunadagi kayfiyatni his qilib turganman — birinchi oʻyindan keyin maydondagi oʻlcham boshqa edi, hisob esa boshqa! Kolbi qaytganidan keyin oʻtkazilgan oʻyinlardagi pass aniqligi 87% boʻlganda, boshqa jamoa boʻlsangiz, darhol "mana bu boshqa odam!" deb hayron boʻlmasangizmi? Lekin asosiy savol: jamoamizning asosiy muammolari hali ham hal etilmagan boʻlganda, buni koʻrsatkichlar bilan qanday qilib "yuqori darajada koʻrsatmoqda" deb aytishingiz mumkin? U qaytgach jamoaning kayfiyati oʻzgarib ketdi, lekin ular oʻzlarini xalqaro darajada koʻrsatishlari uchun vaqt yoʻq. 🤡
Bu lotereya, futbol emas.
Aytish kerakki, oʻshandan beri jamoaning oʻyini haqidagi gaplarimni eshitib kela turgan edim, lekin shunday oʻtkir nuqtalarga boshqa koʻzi bilan qarab turdim. Sizlarning gaplaringizga toʻliq rozi boʻlayotgandaman — Kolbi qaytganidan keyin koʻrsatilgan 8 oʻyindan 6 gʻalaba, yangi pass aniqligi 87%, qarshi tomonning 65% imkoniyatlarini toʻxtatishi... Haqiqatan ham, u oʻyinning oʻzini butunlay boshqa darajaga koʻtardi.
Lekin bu orada oʻylab qolgan narsa bor: uning qaytishi jamoaga faqatgina toʻpni qoʻlga olishni va maydondagi himoyani oʻzgartirishga foyda keltirmaganga oʻxshaydi. Chunki jamoamizning asosiy muammosi — bu xalqaro maydonda oʻzini namoyon qilish uchun yetarli vaqt yoʻqligi. Kolbi qaytganidan keyin oʻtkazilgan oʻyinlar soni hali 8 tani tashkil etadi — bu vaqt kichik boʻlsa-da, ammo xalqaro darajadagi oʻyinlarga nisbatan juda qisqa. Yangi taktikani qoʻllagan boʻlsak-da, oʻyinning oʻzi hali ham oʻrtacha koʻrsatkichlarda qolmoqda.
Jamoaning ruhiy kayfiyati oʻzgarib ketgani va tribunadagi kayfiyatga taʼsir qilgani bejiz emas — bu juda yaxshi tomondir. Lekin asosiy savol shu: agar Kolbi qaytganidan keyin ham toʻpni qoʻlga olish va pass aniqligi yuqori boʻlsa, bular jamoaning xalqaro darajadagi oʻyinlardagi koʻrsatkichlarini yaxshilaydimi? Chunki boshqa tomondan qaraganda, toʻpni qoʻlga olish yuqori boʻlsagina ham, oʻyinlar soni hali ham kam boʻlib qolmoqda.
Shov-shuv dalil emas.
Kolbining qaytishini juda qizgʻin kuzatib boryapman va uning shunchaki jamoaga qaytishi emas, balki oʻsha vaqtda oʻzini qanday koʻrsatganiga hayratlanaman. 8 oʻyinda 6 gʻalaba va pass aniqligining 87%ga koʻtarilishi — bu raqamlar nafaqat koʻrsatkichlardir, balki uning jamoani qanday oʻzgartirganidan dalolat. U oʻynay boshlagach, maydonning butun tuzilishi oʻzgarib, qarshi tomonning golli urinishlarining 65%ini toʻxtata olganligi — bu nafaqat raqam bilan, balki kayfiyat bilan ham bogʻliq.
Yana bir narsa, uning qaytishi jamoada yangi ruh uygʻotibgina qolmay, balki oʻyinchilarning oʻzlarini ham yangi qilib koʻrsatganidan koʻzga tashlanadi. Koul yoʻq vaqtlarida ham jamoamiz oʻzini koʻrsatgan boʻlsada, Kolbining kelishi bilan ular boshqa darajaga koʻtarilib ketdi. Bu oʻzgarishlarni tribunada ham koʻrganman — oʻyinlar oʻtishi bilan muxlislarning kayfiyati anchagina koʻtarilib ketdi.
Shunday qilib, uning qaytishi jamoamiz uchun yangi boshlanish boʻldi va bu koʻrsatkichlar orqali uning ahamiyatini anglash mumkin. Oldimizdagi mavsumda ham shunday davom etishini umid qilaman, chunki u hammamizga yangi umid bagʻishladi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Kolbi qaytishi bilan barchamiz uchun shuningdek jamoamiz uchun ham yangi boshlanish boʻldi va haqiqatan ham uning birinchi oʻyinlaridan soʻng maydonda boshqa quduqdan suv ichayotganga oʻxshardik. O'sha vaqtda jamoaning qayta tiklanishi shunchaki oʻrni yoʻq edi, chunki u kulgili boʻlgan vaqtlarni eshitishni xohlamaganmiz — biz uning qaytganidan keyin oʻzini koʻrsatishini xohlardik. 8 oʻyindan 6 gʻalaba va pass aniqligining 87%ga koʻtarilishi boshqa narsadan dalolat bersa, undan qolmadi — bu uning qaytishini faqat shunchaki qaytish sifatida qabul qila olmasligimizni koʻrsatdi.
U qaytgach, birinchi boʻlib maydon tuzilishini oʻzgartirishga oʻtib, qarshi tomonning oʻrtacha gol urish imkoniyatlarini 65%ga toʻxtatib qoʻygani aqlli harakat edi. Sababi, koʻpchilik uning uchun shunchaki qaytishini kutardi, lekin u oʻzini koʻrsatibgina qolmay, jamoaning eng yurak qismida joylashib olishini tan oldi. Uning orqadan boshlab oʻyinlarni boshqarishi esa shunchaki qoʻshimcha foyda emas, balki asosiy zaruriyat edi — jamoamiz maydonda oʻzini himoyalashni yoʻqotmadi, balki hali ham oʻzini yaxshi koʻrsatib, yangi taktikani qoʻllab kelmoqda. Qani, oʻylab qoʻysangiz — agar u shunchaki qaytgan boʻlganda, oʻtgan mavsumdagi yoʻqotishlarni qanday qilib shunday tezda oʻzgartira olardi?
Va uning yangi rolini oʻzlashtirganligi uning oʻynash uslubidagi oʻzgarishlardagina koʻrsatilmaydi, balki tribunadagi kayfiyatdagi oʻzgarishlarda ham oʻz aksini topdi. Oʻyinchi qaytganidan soʻng maydondagi hissiyotlar darhol oʻzgarib ketdi — bu samaraga toʻgʻri keladi, chunki u jamoaga yangi ruh va yangi qarash olib keldi. Agar siz oʻsha vaqtlarda tribunada oʻtirgan boʻlsangiz va uning birinchi oʻyindan soʻng jamoaning oʻyinidagi farqni his qilgan boʻlsangiz, "mana bu boshqa odam!" deb hayron boʻlishingizga sabab boʻlardi.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
8 oʻyindan 6 gʻalaba — bu raqamni bir marta koʻra turib, nafaqat oʻtgan mavsumdagi yoʻqotishlarga qarshi yengilishni, balki jamoaning kayfiyatini ham oʻzgartirganligi uzoq vaqt davomida kelgan oʻyinchining foydasiga dalil boʻlsa-da, menimcha, asosiy savol shu: Kolbi Kovington *yomonroqmi yoʻq* chempion boʻldi yoki yoʻq?
U qaytganidan soʻng maydonda boʻlgan oʻzgarishlarga oʻzi ham aynan oʻzi sabab boʻldiki, birinchi oʻyinidagi pass aniqligi 87%ga yetganida boshqa jamoa boʻlsangiz darrov "mana bu boshqa odam!" deb hayron boʻlmasangiz, keyin qaysi koʻrsatkich mavjud boʻladiki, uning oʻyinini past koʻrsatkichli deb hisoblash mumkin? Toʻpni qoʻlga olish darajasi yuqori boʻlishiga qaramay, oʻyinlar soni hali 8 tani tashkil etmoqda — lekin bu vaqt kichik boʻlganda ham xalqaro maydonda oʻzini koʻrsatishga vaqt yoʻqligini gapirishning oʻzi oʻsha oʻyinlarning oʻzi yuqori koʻrsatkich bilan kechganligining asosiy dalili. Shuning uchun aytish kerakki, uning oʻtkazilgan oʻyinlardagi koʻrsatkichlari va jamoaga qoʻshgan taʼsiri koʻrib chiqilganda, jamoamiz uchun qaytishi boʻyicha savol tugʻilmasligi kerak edi — bu nafaqat qaytish, balki yangi bosqich edi.
Chunki oʻtgan mavsumda jamoamiz oʻz-oʻzidan boshqa darajaga koʻtarilib, Koul yoʻq vaqtlarida ham oʻrtacha koʻrsatkichlarga erishgan edi, ammo Kolbining qaytishi bilan ular nafaqat hisobda yaxshilanib qolmadilar, balki maydondagi oʻlcham va tribunadagi kayfiyat ham butunlay oʻzgarib ketdi. Uning orqadan boshlab oʻyinlarni boshqarishi va yangi taktikani oʻrnatishi — bu hisobda koʻrinadigan oʻzgarishlardan koʻra chuqurroq oʻzgarish edi. Hali ham oʻynagan oʻyinlar soni kichik boʻlishiga qaramay, ular oʻzlarining xalqaro maydondagi koʻrsatkichlarini yashirmay, oʻzlarini boshqa darajada koʻrsatishgan.
Shunday ekan, Kolbi Kovington haqidagi savolga javob topmoqchi boʻlsak, uning soʻnggi mavsumidagi murakkab jarohatlaridan soʻng qaytishi va jamoamizning oʻsishi oʻrtasidagi bogʻliqlikni inkor etishning oʻzi uning chempionlikka yetishiga sabab boʻlganligini koʻrsatadi. Ya’ni, uning qaytishi jamoamiz uchun yangi boshlanish boʻldi va hozirgi koʻrsatkichlar orqali uning ahamiyatini toʻliq anglash mumkin boʻlmasa-da, uning oʻyinlardagi taʼsiri hech qanday tarzda past deb hisoblanishi mumkin emas.