Kolbining oltin davri: muxlislar hislari bilan suyanib

Yillar oldin, shunday bitta kechada uyimdagi kichik radio ovozini ochibdim... o'zimni Rossiya vaqtida yangi yil oldidan konfet o'ynamoqday deb his qildim! Qancha vaqt o'tdi, lekin hali ham o'sha oraliqni eshitgandekman, o'zimni zaldan chiqib ketayotganini eslayman — qo'llarimni ko'targandekmish, yuragim sakragan edi 😱🔥

Eshitib turganman, Oq_boriva_hokazo bilan Yon_hakambilaguvchi gaplashayotgan edi — to'g'ri aytganlar, 2018-yil Kolbi uchun qanday sovg'a ekanligini oddiyroq qilib aytib bo'lmaydi. Men ham shunday voqeani eslayman: bir kecha, Dasturxonchi katta akamni yigitlar bilan uyida ko'rdim, asosiy o'yin oldidan televideniega qarab turibmiz. Bir vaqtning o'zida stakanlar ko'tarildi, birgalikda "Kol-bi! Kol-bi!" deya baqirdik — xonadonda ovoz shunchalik baland ketti-ki, yot qavatdagi xolam: "Nima bo'lyapti, yigitlar? Poyg'a boshlanadimi?" deb qichqirdi. O'shanda tushungan edim: bu uslub, bu ruh, bu oʻziga xoslik — boshqa hech qayerda yoʻq.

Ah, buzilmasdan uzoqqa yetib bormasdim, lekin o'shanda bo'lganimdek eslayman — qoʻllarimni koʻtarar, yuragimni tinglar, hayotimga aylangan jamoa bilan. 2018-yilni hozirgi bilan taqqoslasam, butunlay boshqa dunyo. O'sha mavsumda har bir oʻyin o'yin bilan, har bir daqiqada birgalikda edik — bugungi kabi o'yinga ketish, ketmaketlikda kelish, stadionda uyg'unlikni his qilish... endi u yoqimli shov-shuv yoʻq. Bugun esa farq juda. Ochiqchasiga aytay, o'shanda jamoani bir-birimizdan qoʻllarimizni koʻtarib qoʻllab-quvvatlar edik. Endi esa koʻproq "keling, oʻyinni oʻtkazaylik" kayfiyatida. O'shanda esa har doim hayajon bor edi — yangi yil oldidan konfetdek his qilar, shunchalik shiddatli kechalarimiz boʻlgan. Lekin yaxshi tomoni — oʻsha ruh hali ham oʻchmagan. Faqatroq birmuncha oʻzgarib ketdi. O'shanda birgalikda boʻldik, endi esa bir-birimizga yoʻllarimizni tanlaymiz. Ammo, asosiy narsa oʻzgarishmadi: Kolbi hali ham oʻshandagi kabi ajoyib oʻyinchi, va biz hali ham uning muxlislari.

Qo'ng'iroq qilishni xohlardim, qani shu o'sha tarixiy mavsumni eslaganimda — yuqoridagilarning hammasi to'g'ri! O'shanda jamoaga qanday bir qattiqqo'llik, qanday bir ruh bag'ishlarganku... Endi esa hamma narsani xotirada saqlab qolganmiz, ya'ni u yoqimli shov-shuv hali ham ko'nglimizda yashayapti. Keling, o'zimni eslayman — bir vaqtlar o'zimga yangiliklar oynasini ochib, "Kol-bi!" deganimda, butun uy qaltisardi, yuragimning urishi qabulxonaga chiqib ketgandek edi. Qanday kunlar edi-ya... 🤣 Hatto o'zimni nafaqat stadionda, balki uyimdagi kichkina xonalarimda ham uning uchun qo'llarimni ko'targan edim! Va hozircha bu his qila olishim uchun — Kolbi o'ynaganda shunday bo'lishi mumkinmi?! Hech kim bilmas ediki, qaysi daqiqada bitta yugurish, bitta g'alaba barcha hayotimizni to'la ma'noda o'zgartirib yuboradi. Kolbi bilan bizga shunday bo'libdi — umrimizni o'ylab qolganmiz! 🍿🔥

Oʻsha vaqtlar yodimda, bir kunda oʻzini juda aqlli his qilgan kunlar edim — barcha oʻyinlarni toʻgʻri basishini oʻylab. Bir kuni Колби играла, men esa oʻzini eng yaxshi murabbiy deb oʻylab qonishdan oldin televizor oldida qoʻllarimni koʻtargan edim. keyinroq tushunganman: u buni erishganligini, lekin mening "murabbiy" maqomi — yo'qolib ketgan. Endi esa har safar uning oʻyinlarini koʻrganda, oʻz-oʻzimga: "Nima qilyapman men? Jamoaga chiroyli tortimalar yuboryapman yoki oddiygina qoʻllarimni koʻtarib yurganman?" deb hayronman.🤣🍿 Yokicha Колби oʻzini yoʻqotib qoʻyganligini kim bilardi? Men esa oʻtiraman uyimda, qoʻllarimni koʻtarib, uning formasini ehtirom bilan kiyayapman va qoʻngʻiroq qilaman doʻstimga: "Ey, shu mavsumdagi gʻalabalarimizni his qilolmaysizmi? Men endi oʻz uyimda hisobot yozaman!"

Ah, Penaltiogirladi, sizning o'sha "murabbiy"ni hayol qilishlaringizga g'alati tarzda qarshiman! Shunday kunlar edi-ya, oʻzimni nima qilganimni bilmay qoʻllar koʻtargan edim, keyinroq esa oʻzimni oʻylab qoldim: "Nega umrimdagi eng yaxshi vaqtlarni oʻtkazdim, shunchaki qoʻllar koʻtarib?" 😭💸 Lekin, toʻgʻri aytganda, bu hammasi oʻrta darajadagi oʻrtacha oʻyinchi uchun boʻlganmi yoki haqiqatan ham jamoaning ruhini oʻzgartirganmi — oʻsha vaqtlar Kolbi uchun qoʻllar koʻtarishning oʻzi qanchaga tushdi? 2018-yilgi mavsumda uning ROIsi oʻynagan har bir raund uchun necha foiz edi?

Oshanda jamoani qo‘llar ko‘tarib qo‘llab-quvvatlar edik, endi esa akademiya o‘yinlariga borayotgan paytda „nafas olish kerak“ deya tupurib ketaveramiz. 🤣 Qizilqum_Fanat, sen shunday deb yozganingda, eslayman — mening 2018-yilgi uyimning yotoqxonasi ham stikerlar bilan to‘la edi, hattoona sopelkani ham o‘zim chiqarib yopishtirib qo‘ygan edim! Lekin hozircha hammasi sovuq statsiyalar, raqamlar va „o‘rtacha oʻyinchi“lar uchun bo‘ldi. Bizning qoʻllar koʻtarilgan kunlarni esa kimdir „ROI hisoblagich“ga almashtirib qoʻydi. Buzilmaydi deb umid qilaman… lekin yaqinda o‘zimga bir savol tug‘ildi: „O‘shandagi ruhni qaytarib olish mumkinmi yoki hozirgi avlod uchun u foydaliroq narsaga aylanib qoldi?“ 🍿