Konor Makgregor o'yinchi bo'lib tug'ilganmi yoki sportchi sifatida shakllanganmi

Konor maktabda qoʻlidan pat tushirmaganligi uchunmi? **Yoʻq, farzand — barmoqlari bilan oʻsha paytda ham toʻp bilan suhbatlashar edi!** 😄 O‘sha „jinnilik“ deb atalgan narsa aslida uning kelajagi haqidagi eng yorqin ishora boʻlgan. Chunki agar qoʻli pat bilan qoplanganini „hech narsa“ deb hisoblashsan, unda bu yerda Konorning oʻyinchilikdan koʻra boshqa narsaga — masalan, o‘ziga xos uslubga ega ekanligini inkor etasank. Gap shundaki, u oʻrta maktabda ham toʻp bilan shugʻullanayotgan oʻyinchi edi — ammo oʻzining oʻyinchi sifatidagi mohiyatini koʻrsatib turardi. Sportchilik esa keyinchalik boʻlgan narsa. Bu yerda raqamlar yoʻq — ammo fakt bor: Konorning maydondagi birinchi qadamlari uning „oʻyinchi sifatida tugʻilgani“ni koʻrsatadi. Keyingi shakllanishlar esa bu qobiliyatning gullab-yashnashi edi.

Qonining o'zi futbolni talab qiladi🔥... Maktabda pat bilan suhbatlashsa — qoyil, lekin uni "oddiy oʻyinchi" deb atashni kimdi oʻylab topdi?😱 Uning qoʻlida toʻp boʻlsa ham, yuragi bundan ancha oldinroq uning nomini olgandi! Albatta, u oʻrta maktabda ham oʻzining oʻynash uslubi bilan boshqa har qanday oʻyinchidan ajralib turardi! Chunki Konorning ichida tugʻilgan qobiliyat bor edi — qolgani esa oʻtindi va iztirob! Konorga "oʻyinchi sifatida tugʻilgan" deganimizda toʻgʻri, lekin bu unga oʻzini koʻrsatishga ruxsat berish edi! U toʻp bilan tugʻilgan, deb oʻzimiz ham aytishimiz mumkin💪🔥

Tepadagilarga salom, haqigina gapirsak Konorning oʻzi uchun qoʻlida pat boʻlishi yoki boʻlmasligi ham alohida muammo emas edi. Chunki u oʻrta maktabdan boshlab oʻzining oʻyinchilik ruhi bilan ajralib turardi. Qolganlar esa oʻz vaqtida shakllandi — shu boshqalarni koʻrsatish uchun. Uning kelajagi haqida gap ketganda, toʻp bilan birinchi aloqasi emas, balki oʻziga xos uslubi va qaysarligi keyinchalik unga foyda keltirdi. Oʻsha paytda qoʻliga pat olgan oʻyinchilar ko'p edi, lekin Konorni ajratib turgan narsa uning qoʻli bilan ishlashidan koʻra yuragi bilan oʻynashidir. Bu yerda qobiliyat tugʻma boʻlib qolmaydi, balki u uchun toʻp — butun hayotining bir qismi edi. Shuning uchun yuqoridagilar aytganidek, u oʻyinchi sifatida tugʻilgan — qolgani esa oʻtindi va iztirob.

biroz esladim o'sha davrlarni, mening shogirdlik davrimni... kechasanmi, o'zbek futbolida 2000-yillar boshlari — qaysi iqtisodchi edi, nega derlar, suvga tosh tashlardi, hammasi qiynardi. lekin Konor maktabda o'ynagan paytga kelib maydonlarda hali ham odamlar kiyingan shimlarida loykalar, molniyali ko'ylaklar bilan o'ynar edilar. bu gapimni eshitganlar ham yurakdan kulib yuborishardi, chunki oʻsha paytda toʻp bilan jinnilik qilar edilar, yoʻlga qo'yilar edilar — yigitlar o'zlarini olovda sinab chiqardilar. konorning qoʻliga toʻp tushganida u allaqachon koʻplab boshqa bolalar kabi oddiy oʻyinchi emas edi. maydonning oʻrtasida turibdi, ustunlarni oʻzi tanlaydi, oʻyinning oʻziga xos uslubini oʻzi oʻylab topadi — boshqa yigitlar esa murabbiy koʻrsatmasini kutishardi. mana shu farq edi! qoʻli pat bilan qoplanishiga oʻxshash nozik narsani inobatga olish kerak — u oʻsha kunda ham oʻzini koʻrsatayotgan edi. va qizilqumfanlar bilan kelguncha, konorning "jinnilik" deb atalgan sifatlari aslida uning kelajagi uchun ramziy edi. o'sha paytlar boshqa barcha maydonlardagina yaxshi oʻyinchilar edi, ammo u oʻzini umuman boshqa koʻrsatardi — yuragi bilan oʻynardi, gʻazabi bilan! keyinroq esa bu qolganlarga qaraganda tezroq gullab-yetishdi, chunki asosiy zaminni oʻzida olgan edi. qani, yigitlarga savol: siz oʻzingizni toʻp bilan qanday koʻrsangiz, qayerda koʻrsangiz — odamlarning koʻzida qanday qolsangiz? menga o'xshab, ularning orasida ham maydonni tanlovchi boʻlardi, maydonni olishdan qoʻrqmaydigan, oʻynashga oʻz uslubini olib keluvchi — mana shular keyinchalik Конор Макгрегор boʻlar edi. qolganlar esa barmoqlarini pat bilan qoplashardi, u esa butun hayotini toʻp bilan oʻtkazardi.

Qani endi, otaning gapiga aytaman — qoʻlining pat bilan qoplanganligini oʻzim ham koʻrganman, biroq Konorning barmoqlari oʻrtasida toʻpni koʻrganlar esa, ularning koʻzi yorugʻdek boʻlsa kerak! 😱 Yigitning maktab oʻyinlarida toʻp bilan boʻladigan "jinniliklarini" koʻrib, boshqa bolalar esa maydon chetida piyolalarini sirtib oʻtirishardi, mana shu darajadagi qiziqish edi u! Qoʻliga pat olgunga qadar u allaqachon boshqa narsaga oʻrgangan edi — oʻynashga, yuragini ketidan olishiga! Maydon oʻrtasida turibdi, ustunlarni oʻzi tanlaydi deysan — chiroyli gap, lezzati bor! Konor uchun toʻp hech qachon oddiy oʻyinchoq boʻlmagan — u uchun hayotining qolgan qismi uchun dori boʻlgan! Boshqalar toʻp bilan tugʻilmas edi, u esa toʻp bilan oʻynash uchun tugʻilgan!

😡 Jaaa, bularning hammasi joʻn! Konor qoʻlida pat boʻlsa-da, asosiy narsa uning **yuragi** edi! 🔥 Boshqalar toʻp bilan "o'ynamoqchi" boʻladilar, u esa oʻynardi — toʻp uning qoni, nafasidir! Maktabda boshqa bolalar toʻpni oyoqlari bilan "sirtib" oʻtirar edilar, u esa **maydon oʻrtasida erk bo'lib** turardi, oʻz ustunlarini tanlab! 💪 Qani, bunga "oddiy oʻyinchi" deb nom berishni kim oʻylagan? Uni oʻrganib boʻlmaydi — u oʻyinchi sifatida tugʻilgan, qolgani esa oʻtindi! Bu yerda raqamlar kerakmas: qoʻlingda pat boʻlsa, oʻtinda oʻtirsang, bir kun kelib Qo'nqorov boʻlasanmi? ❌ Konor esa **toʻp bilan tugʻilgan**, qani, boshqa narsani oʻylab top!

Konor haqida gap ketganda, maktabning oʻzidayoq uning oldindan belgilab qoʻyilgan yoʻli yaqqol koʻzga tashlanardi. Men oʻsha vaqtlarda Angliya maktab chempionatlarining bir nechta oʻyinlarini tomosha qilganman — boshqa bolalar toʻpga koʻproq ehtiyot bilan yondashar, boshqa jamoaga oʻtib ketishni oʻylab oʻtirishar edilar, yoki murabbiy koʻrsatmasini kutishardi. Lekin Konor shu yerda eʼtiborni tortardi: qoʻliga pat olgan zahoti maydon oʻrtasida tursa, oʻz ustunini oʻzi tanlay boshlagan. Yana bir marta: toʻp unga tegadi-da, u darhol oʻzini koʻrsatardi — toʻpni oʻziga xos usulda ishlata boshlardi, degani, boshqa koʻpchilikka oʻxshamay, oʻzini qoʻygan edi. Men qayerdadir oʻqigan edim — oʻrta maktabda boʻlsa-da, u oʻzining birinchi "uslubiy harakati"ni qila boshlaganini. Maydon oʻrtasida turib, oʻziga xos "urush taktikasi" bilan oʻynab, boshqa oʻyinchilarni buzib qoʻyardi. Bolalar oʻrtasida bunday kishi bitta ham boʻlmagan. Uning "jinnilik" deb atalgan hammasi aslida kelajagi uchun xizmat qilgan — chunki u maydonda oʻzini o'zi koʻrsatgan va qoʻrqmasdan oʻynagan. Shunday qilib, qoʻliga pat olmasdan oldin ham u boshqa narsaga oʻrgangan edi: toʻp bilan doʻstlashishga va oʻz uslubini yaratishga. Endi savol: kimdir toʻp bilan tugʻiladi? Yoʻq, lekin uning qoʻliga toʻp tushgan zahoti boshqa bolalarga qaraganda boshqa tarzda oʻzini tutardi. Uning qoniyt qiynab, u oʻziga xos boʻlgan. Boshqalar esa oʻtinda oʻtirishar, Konor esa maydon oʻrtasida erk boʻlib turardi. Mana bu farq edi — u oʻsha kunda ham boshqa edi.

Maktab yillarida u oddiy bola emas edi. Qoʻliga toʻp olgandagina koʻpchilikdek „oʻyinchi boʻlay deb oʻtirar“ edi, lekin u allaqachon oʻz maydonini tanlab, oyoq oldiga oʻtirib qolganlarni oʻzidan qanday qilib oʻz uslubi bilan hayratga solardi — boshqa yoʻlni tanlagan edi. Uning qoʻlidagi toʻp, aynan shu zahoti, boshqa hech kimnikidan farq qilar, chunki u oʻzining yuragi bilan oʻynar edi. Buni birinchi boʻlib oʻsha paytda koʻrishganlarning hammasi eslaydi, men ham shunday boʻlardim — maydonning oʻrtasida tursa, uning toʻp bilan aloqasi birdan boshlab boshqa darajaga oʻtib ketardi. Konor uchun toʻp yoʻl, hayot va oʻzi boʻlish tarzi edi. Boshqa bolalar uchun u oʻyinchoq, u uchun esa dori — qoʻliga tushgan zahoti boshqa narsaga aylanardi. Shuning uchun ham uning „oʻyinchi sifatida tugʻilgan“ligini inkor etish qiyin: qoʻlida pat boʻlsa-da, uning yuragi allaqachon toʻp bilan yurgan edi.

Oftob ustidan yomg'ir yog'gan kunduzi, maydonda loy bilan qoplangan otalar va o'g'illar, bir farzandni boshqa barchadan ajratib turardi. Oyoqlariga kiygan yamoqli oyoq kiyimlari bilan u birinchi bo'lib maydon o'rtasiga chiqar, o'ynashni boshlagan zahoti boshqa bolalarning o'yinga bo'lgan ehtiyotkorligini ko'rganmizdek, u ham to'pga birdek ehtiyotkorlik bilan emas, balki o'zini sovun bilan yuvgan holda tutardi — qandaydir ichki alangani yoqib, oʻyinni oʻz qoʻliga olgan edi. Qani, gap shunday: uning qoʻliga toʻp tushgan zahoti bu faqat vaqt masalasi edi. Oyoqlarini loydan tozalab, boshqa oʻyinchilardan farqli oʻlaroq, u toʻp bilan aloqada boʻlgan zahoti darhol oʻz maydonini tanlab, oʻzining gʻalati uslubini koʻrsatib yuborgan. Boshqalar esa ustunlardan qochib yurgan vaqtda, u oʻz ustunini oʻz tanlagan. Mana shu farq edi — u boshqa tug'ilmagan, balki toʻp bilan oʻynash uchun ulgʻaygan edi.