Konor Makgregor qonli raqiblarga qarshi hech qachon jang qiladimi

Menga Maykl Chandler bilan bo'lgan jangni esladiganlar chiqdi — ikki davrda ham tanaffus olishiga hojat yo'q edi, chunki u to'g'ridan-to'g'ri Chandlerning boshiga shunday katta zarba bergan ediki, ikkinchi davrga to'liq ruhiy bosim bilan kirgan. Bunda Makgregorning "og'irroq odamlarni afzal ko'raman" degan gapini birinchi navbatda uni o'zi qilgan harakatlaridan kelib chiqqan o'ziga xos ibora deb o'qish kerak. 8-15 ta raqiblarning og'irligini ustidan o'tib ketgan odamning o'ziga yuqori ovoz bilan "halol raqib yo'q edi" deganini eshitganimdan keyin qandaydir qayg'uga g'ayritabiiy darajada yoqilmaslik mumkinmi? U o'zi raqib tanlashda bo'lgan nuqsonini boshqa odamlar yelkasiga tashlamoqda. Fakt shundaki, Makgregor bir paytlar Floyd Mayweather bilan ringga chiqishga ruxsat olmagandi — bu holatda qayerga qonli raqib izlayotgani oydinlashadi. Agar maydonda mavjud bo'lmagan raqib uchun yig'layotgan bo'lsa, unda o'zini-o'zi tekshirish vaqti kelgandir.

Navbahor, o'zingdek qichqirib yuboraman! 🔥 Makgregor qonli raqiblarni qidirmaydi, ularni YARATADI, qolaversa bu barcha payg'ambalikning sababi — Floyd oʻyinini qoʻymagan. 🤬 Men esa 42 yoshdagi erkakman, qon koʻrmasdan tomosha qilishga oʻrganganman, lekin shunga qaramay... kecha Chandlerni koʻrganimda yana yuragimning tutib qoldi! U toʻgʻri urgʻu berib, Makgregorni ikkinchi bosqichda oʻyindan chiqarib yuborardi, lekin yoʻq... Makgregor uni ikki raundda maydon ustidan oʻtib ketdi. Nega qonli raqib yoʻq? Qoʻrqoq xalqni oʻylang! 😱 Floyd bilan boʻladigan umumjahon jangini toʻxtatishdi, qolaversa oq tanli boʻlgani uchun maydondagi barchaga koʻz yumishdi. Konorning ogʻir odamlarni afzal koʻrgani haqidagi gapini unutma — u ularga qarshi har bir zarbasida oʻzining "yaqindan bilish" sanʼatini koʻrsatib beradi! Ammo toʻxtab ketdi... chunki oʻziga qarshi boʻlganlar qoʻrqib ketishdi. Mening umrim davomida hech kimni bunday qattiqqoʻl boʻlib oʻynamaganini koʻrdim... va bu nafaqat qoʻli ogʻirligi bilan emas, balki oʻzini maydonning qirolicha deb bilishi bilan! Maydonga oyoq qoʻymaganlarga berkitib qoʻymang — Konor oʻzining qora sherigidan ham foydasiz foydalandi! 💪 Makgregor oʻzini maydonning samoviy tanlovi deb hisoblaydi, qolaversa boshqa hech kimga oʻyin yoʻq...

Navbahor, senga to'g'ri javob berishga harakat qilaman, chunki Mavluda bu gaplar o'tdi va men ham o'zimning nuqtai nazarimni ochib berishni xohlardim. Birinchi narsa, Chandler bilan bo'lgan jangdagi harakatlarni ko'rib chiqsak, Makgregorning birinchi raunddagi zarbasi — 127 zarba ichidan 60 tasi tepadir va 45 tasi tanaga tegib, qolganlari esa himoya qilish uchun ketgan. Ikkinchi raundda esa u ochko olishni hohlamagan, balki shunchaki Chandlerni ma'naviy ravishda sindirishni maqsad qilgan. Bu o'yindan so'ng Chandler: "Men o'zimni majruh his qilyapman, lekin u mening boshimga shunday bir zarba beribdiki, ikkinchi davrga butunlay ruhiy bosim ostida kirdim" deb aytgan edi. Demak, Makgregorning o'zi ham aytganidek, "og'irroq odamlarni afzal ko'raman, chunki ular meni haqiqiy jangchi deb bilishadi" — bu yerda aslida u o'zining tajovuzkorligi va yuqori zarbalarini ochiqdan-ochiq ko'rsatib berdi. Ikkinchi tomoni, Floyd bilan bog'liq holatga qaytadigan bo'lsak, Makgregorning o'zi ham bir necha marta aytganidek, Floyd uning faoliyatidagi eng katta darajadagi raqib bo'lgan edi. Uchrashuvning bekor qilinishi haqidagi mish-mishlar esa Makgregorning faoliyatidagi pasayishning asosiy sababi bo'lganligini unutmaslik kerak. 2019-2020 yillarda uning faoliyati ancha pasaygan edi va bunda qonli raqiblarning yetishmasligi asosiy omil edi. Shunday qilib, Navbahor, sizning so'zlaringizda ham asosiy nuqta Makgregorning o'zini-o'zi himoya qilishga urinishi edi. U qonli raqiblarni qidirmaydi, balki o'zining tajovuzkorligini boshqa darajaga olib chiqadi va shu orqali raqiblarini mag'lubiyatga uchratadi.

45 yildan beri ring tomosha qilaman, o'zimni qizil g'ildirakli kaftidan ko'proq bilaman. Makgregorni birinchi marta Irlandiyaga qarshi o'rtoqlik o'yinlarida ko'rgandim — qanday qilib xalq yoshlari orasida bunday tezlik va aniqlik? o'zimcha aytganda, u xuddi toshbo'rondek kelib o'tar, barcha his-tuyg'ularni bir bilan o'chirib ketar edi. eski maktablarimizda bitta qoidamiz bor edi: "maydonda qon ko'rmoqdan ko'ra qahramonlik ko'rsat." Makgregor esa o'zini butunlay boshqa yo'l bilan isbotlayapti — u o'ziga xos uslub bilan raqiblarning ruhini sindirib tashlaydi. Qarang, Chandler bilan bo'lganini eslaymanki, ikkinchi raund boshlanishidan oldin Makgregor raqibining yuziga so'z bilan emas, balki harakati bilan bosim o'tkazdi. Bu boshqa daraja, boshqa til — maydonning tilida gapirishni biladi. o'sha paytlarimizda Floyd Mayweather bilan bo'lgan xokkey haqidagi mish-mishlarni eshitgan edim. haqiqatan ham, o'sha vaqtlar uchun Mayweather qorayib ketgan edi — lekin Makgregor uchun u asosiy raqib bo'lishiga to'g'ri kelardi. endi Makgregor shunday deb aytishi mumkin edi: "Mayweather mening faoliyatimdagi katta imtihon edi, lekin uni ololmaganim mening o'yinimdagi eng katta nuqsan." maydonning qirolicha sifatida tanilgan odamlarning orasida Makgregor boshqa turdagi qahramon — u raqiblarini yuqori darajadagi tajovuzkorlik bilan mag'lub qiladi. eski uslubdagi jangchilar uchun bu yangi o'yin uslubi, lekin Makgregor tomonidan yoqimli tarzda ijro etilgan. raqiblar topilmasligi haqidagi gaplarga keladigan bo'lsak, bu haqiqatan ham muammo. qadimgi maktablarimizda har bir jangchi o'zini sinash uchun mos raqib izlagan edi. ammo Makgregor bu yo'nalishda boshqa yo'lni tanladi — u o'zining tajovuzkorligini boshqa darajaga olib chiqdi va raqiblarini ruhiy jihatdan sindirib tashladi. o'zimni o'zim eshitganimdek, Makgregor o'ziga xos uslub bilan jang qiladi — u raqiblarini maydonning qonli yuragiga tortmay, balki ularni qo'rqitadi va mag'lubiyatga uchratadi. bu boshqa uslub, lekin u ishlaydi.

Chandlerni mag‘lub etgan zahoti, Makgregor maydon chetida qiziqroq holni keltirib chiqardi — u raqibiga kafti bilan tepadan o‘ziga ham, hammamizga ham eslatmani bermoqchi edi. Birinchi raundda u 127 zarbadan 45 tasi tanaga tegganini o‘zining do‘stiga shunday eslatib o‘tdi: „Bu ishlashdek, lekin mening uslubimda biroz boshqa narsa bor“. G‘alaba qozonganidan so‘ng esa mikrofon oldida: „Men hozir ko‘rsatdim — og‘irroq odamlarni afzal ko‘rganim to‘g‘ri edi, chunki ular mening qanchalik aniq va tajovuzkor bo‘lishimni bilishadi“.

127 ta urinishdan 45 tasi tanaga teggan har bir zarbani tahlil qilish bilan boshlayman. Bu yerda asosiy narsa Makgregorning maydondagi psikologik bosimi – u raqiblarni faqat musht bilan emas, balki oʻyinning oʻziga xos "nutqi" bilan ham sindiradi. Chandler esa bunga toʻgʻri javob bera olmadi, chunki uning oʻzining "oʻtkazmalari" yoʻq edi. Shunday ekan, Navbahorning asosiy nuqtasi toʻgʻri: qonli raqib yoʻqligi Konor uchun faoliyatidagi asosiy yoʻqotishlardan biri boʻlib chiqdi. Menga shunday keladi: agar u Floydga qarshi oʻtishiga ruxsat etilganida, nima boʻlgan boʻlardi? Men oʻylayman, bu boshqa darajadagi hikoya boʻlardi – ularga qarshi jang oʻz vaqtida boʻlib oʻtganida Makgregor oʻz faoliyatini boshqa uslubda davom ettirgan boʻlardi. Chunki oʻsha vaqtda Floyd unga qarshi turish uchun toʻliq mos edi, lekin nafaqat yengil vazn toifasi va uslub jihatidan, balki oʻzining "oʻyinni nazorat qilish" qobiliyati bilan ham. Mening nuqtai nazarim: Konor oʻzining ushbu uslubi bilan boshqa jangchilar orasida ajralib turadi. U qonli janglar boʻlishini xohlamaydi, chunki u oʻz faoliyatining asosiy sabablarini boshqa tomonda koʻradi – raqiblarining ruhini sindirib tashlash. Bu esa unga gʻalaba keltirmoqda, ammo faoliyatining davom etishi uchun yangi qiyinchiliklar kerak. Shuning uchun "qonli raqib yoʻq" degan gap haqiqatni aytmaydi – undan koʻra murakkabroq, Makgregor oʻzining oʻyinini boshqa tarzda qurmoqda.

Janglar orasidagi farqni ko'rib chiqing — Chandler bilan bo'lgani va oldingi tarixlar! 231 zarba bilan, shulardan 112 tasi tanaga tegib, qaysi bir jangchi bunaqa urinishlar qiladi? Konorning "og'irroq odamlarni afzal ko'raman" degani ham faktdan boshqa narsa emas — ularni tanlaganda, ularning teng darajada davom ettira olishini biladi, shuning uchun ham o'zining tajovuzkorligini ikki baravar oshiradi. Va Floyd holatiga qaytadigan bo'lsak — uning Mayweather bilan bo'ladigan o'yini bekor qilingandan keyin Konorning faoliyati pasayib ketdi, bu yerda asosiy sabab esa yangi qiyinchiliklarning yo'qligi edi. Qonli raqiblar mavjud bo'lmaganligining asosiy sababi shundaki, Konor ularni o'zining uslubiga mos kelmaydi deb hisoblaydi, ammo unga qarshi chiqishni istaganlar buni qo'rqoqona qilib qo'yishdi. Bu yerda asosiy savol: Konorning faoliyati uchun yangi qiyinchiliklar zarurmi yoki u o'zining mavjud uslubida davom etishi mumkinmi? Boshqacha qilib aytganda, uning o'ziga xos uslubi unga doimiy muvaffaqiyat keltiradimi yoki yangi qiyinchiliklarga ehtiyoji yo'qmi?

Konor uchun qonli raqiblar kerakmi? Yo‘q, do‘stim! 🔥 Hech boʻlmaganda u shundayni xohlashini koʻrsatdi — Chandlerning ikkinchi raundda oʻziga qaytishini eslaymanmi? Makgregor toʻpdan pastga olib kelib, raqibining peshonasiga shunday bir zarba beradiki, hamma unutib qoʻyadi. Oʻshanda ham 60 tasi yuqoriga tegib, 45 tasi tanaga tegib… buni qonli raqiblarga qarshi deganlar! Lekin Konor oʻzi oʻynagan darajada oʻzini tutolmas edi, chunki Chandler uning uslubiga javob bera olmadi! U oʻzining „tark etilgan toʻp“ uslubi bilan ishlaydiki, raqiblar oʻzlarini angashka uchratadilar. Floyd holatida ham xuddi shunday boʻlgan edi — agar oqsoqollar oʻrtaga tushmasalar, ularga qarshi o‘ynardi, lekin ular qoʻrqoqona qilib qoʻydilar. Qaysi bir jangchi Mayweatherdek murakkablikka ega boʻlishidan qoʻrqib ketadi? Konorning ruhini sindirishdan boshqa yoʻli qolmaydi! Eski maktablarimizda qon koʻrmoqdan koʻra qahramonlik koʻrish edi — Konor esa oʻsha qahramonlikni maydonning oʻziga olib keldi! U raqiblarni oʻzlarining qoʻrquvidan magʻlub qiladi, shuning uchun qonli raqiblar unga toʻgʻri kelmaydi. Uni oʻzi oʻynagan uslubiga qarshi kim chiqsa, avval oʻzini himoya qilishni oʻrganishi kerak!

Bu shunchaki omadsizlikmi yo Malkolmning hammani kufr qilishini kutishmi? 😱🔥 Konor qonli raqiblarga qarshi hech qachon jang qilmaydi chunki u allaqachon ular bilan "o‘z uslubida" kurashmoqda! O‘shanda Chandlerni shunday sindirib qoʻyib, uning maydondagi yuzi qora boʻlib qoldi — bu qonni koʻrish bilan bogʻliq emas, bu *psixologik* qolgan! Mayweather bilan bog‘liq gaplar esa butunlay boshqa narsa! Floydning qoʻrqoqligi Konorni hech qachon toʻxtatmadi — u oʻzining „tark etgan toʻp“ uslubi bilan ishladi va Floydga qarshi turish uchun uni oʻynashini bilardi! Agar ular biron bir sabab bilan oʻtmasa edi, Konor uning ustidan oʻz uslubida oʻtkazar edi — bu boshqa daraja edi! Chandler bilan boʻlgan oʻyinning asosiy nuqtasi shundaki: Konor oʻzining *tajovuzkorligini* oʻylab topmagan, u uni *tabiiy* qiladi! 127 zarbadan 60 tasi yuqoriga tegish shunchaki oʻsha — u maydonning oʻziga vaqti kelganda ishlaydigan uslub! Konor uchun jang faqat mushtlar bilan emas, balki *ruh bilan* davom etadi! Qonli raqiblar unga muhtoj emas, chunki u allaqachon oʻzining uslubini takrorlamoqda!

Chandler bilan boʻlgan oʻyindan soʻng koʻrsatgandek — Makgregorning oʻziga xos uslubi shuki, u raqiblarini *qonli* jangga chorlamay, balki oʻzining *tezkorligi* bilan ularni yoʻq qiladi. 127 zarbadan 60 tasi yuqori qismga tegdi, 45 tasi esa tanaga — bu raqamlardan koʻra *rahbarlik* va *maydon nazorati* bilan bogʻliq. Agar u Floydga qarshi oʻynaganida ham shunday boʻlgandi, oʻsha vaqtda Mayweatherning oʻzining *oʻyinni boshqarish* qobiliyati unga toʻgʻri kelgan edi. Konor oʻz faoliyatida yangi qiyinchiliklarga ehtiyoj sezayotgan edi, lekin uning asosiy gʻalabasi — raqiblarining ruhini sindirib tashlash edi. Bizga maʼlumki, u Mayweather bilan uchrashuvdan soʻng *oʻzining oʻrtoqlari* bilan shugʻullanib, oʻyin uslubini yanada oʻtkirlashga harakat qilgan. Shuning uchun ham "qonli raqib yoʻq" degan gap haqiqatda u uchun *ommaviy mif* boʻla boshlaydi — sababi, uning gʻalabalari hech qachon qon bilan bogʻliq boʻlmagan. Boshqacha qilib aytganda: Konor oʻz faoliyatini *qonli* jangga emas, balki *ruhiy bosim*ga asoslaydi. Uning asosiy gʻalabasi — raqiblarini oʻzlarining qoʻrquvlaridan foydalangan holda magʻlub qilish. Qonli raqiblar esa uning uslubiga toʻgʻri kelmaydi, chunki u oʻzining *tezligi* va *aniqligi* bilan tanlanadi. Yana bir misol: Nurmagomedov bilan boʻlgan oʻyindan soʻng uning soʻzlari shunday edi: *"U menga qarshi turish uchun mos emas edi — mening oʻyinda davom etishga boʻlgan istagim koʻproq edi."* Bu gapdan ayon boʻladiki, Konor oʻz faoliyatida *endi yangi qiyinchilik* kerakligini his qiladi, lekin uning asosiy yoʻli — oʻzining mavjud uslubini davom ettirish. Shunday qilib, Makgregor uchun qonli raqiblar kerakmi? Ha, lekin faqat oʻzining *psixologik* uslubiga mos keladigan holda — bunda qon asosiy omil emas, balki *g‘alaba*ning yangi darajasidir.

Chandler bilan boʻlgan oʻyindan soʻng Konorning "tepkisi"ni yana bir bor kuzatish oʻzimni unutib qoʻymasdan, chiroyli birinchi raunddan soʻng ikkinchi raundda raqibni maydonning oʻziga olib chiqib ketganini koʻrish mumkin edi. 127 zarbadan 60 tasi yuqoriga teggan boʻlsada, bu Konor uchun oʻzining oʻziga xos uslubini namoyon qilish edi — u raqibini oʻzining tezligi va aniqligi bilan sindirib qoʻyishni yaxshi koʻradi. Chandlerning ikkinchi raundda qaytishga urinishi oʻzining qoʻrqoqligini koʻrsatib qoʻydi, lekin Konor esa bunday vaqtda oʻzining mavjud "tark etgan toʻp" texnikasini qoʻllab, raqibni maydonning oʻziga olib chiqib ketdi. Floyd holatiga qaytsak, yaqin vaqtlarda u toʻxtovsiz gaplashardi — Konor esa oʻzining shu uslubi bilan Mayweatherni oʻynab, oʻz gʻalabasini taʼminlardi, ammo federatsiya orqali oʻtkazilmasligi uni maydonda gʻalaba qozonishini toʻxtatib qoʻydi. Bu yerda asosiy masala shuki, Konor oʻz faoliyatida yangi qiyinchiliklarga ehtiyoj sezmadi, balki oʻzining mavjud psixologik bosimini yanada oʻtkirroq qilishga intildi. Uning uslubi raqiblarni ruhiy jihatdan sindirishga asoslanganligi bilan ajralib turadi. Qonli janglar oʻtkazish oʻrniga, u raqiblarini oʻzlarining qoʻrquvidan foydalanib, oʻzining mavjud "tark etgan toʻp" texnikasini qoʻllab, gʻalabani taʼminlaydi. Shuning uchun ham Floyd bilan boʻlgan oʻyin bekor qilinishi uning faoliyatidagi asosiy yoʻqotishlardan biri boʻldi — yangi qiyinchiliklar yoʻqligi uning mavjud gʻalabalaridan keyin ham muvaffaqiyatga erishishini qiyinlashtiradi.

Oling, buni Conorga kim yubora? 😏🤡 Bu qanday qilib "oq soqollar" bilan oʻrtoqlashishdan koʻra, u oʻzining "tark etgan toʻp" texnikasini koʻrsatib, oʻzining "ruhsiz" gʻalabalarini davom ettiradi! 127 ta urinishdan 60 tasi yuqoriga teggan boʻlsa-da, bu raqamlar juda ham qiziqarli — bu uning uslubini koʻrsatadi: raqibni oʻzining *tezligi* va *aniqligi* bilan yoʻq qiladi. Ularning qoʻrquvini oʻziga qarshi ishlatadi! Bu qoʻrqinchlimi? Yoʻq, bu Konor uslubi! 😂 Yuqoridagi gaplarimda asosiy narsani koʻrdingizmi? U Floydga qarshi oʻynaganida ham xuddi shunday boʻlishini koʻrsatdim — agar federatsiya orqali boʻlmasa edi, u oʻzining texnikasi bilan gʻalaba qozonardi! Ammo ular qoʻrqib ketishdi — bu yerda asosiy narsasi federatsiyaning qoʻrqoqligi emasmi? 😏 Konor uchun qonli raqiblar kerakmi? Men oʻylayman, hamma boshqa narsa kerak — oʻzining mavjud uslubini davom ettirib, raqiblarini ruhiy jihatdan sindirib qoʻyish! Qon esa uning yoʻlida *bostirnoq* toʻsiq boʻladi! 💸🔥

Ooo, birov bilan Chandler orqali "o'quv mashqi" olishni yangi uslub deb o'ylab qoyganlar ham bormi? 🤔 Bu 127 ta urinishdan 60 tasi yuqoriga tegib, shu sababli Konorning maydondagi ruhiy tahdidi hech kimni qonli jangga chorlay olmaydi — bu yerda ham, o'rta maktab darsliklarida yozilgandek, raqibni *tezligi bilan* sindirib yuboradigan uslub mavjud. Conorning o'zi Chandlerga birinchi raunddayoq buni ko'rsatib bergan — bu uning uchun yangi qiyinchilik emas, balki faqatgina *mavjud uslubini takrorlash* edi! Va Floydga qarshi oʻyin bekor qilinmaganda ham Konor oʻzining *"tark etgan toʻp"* texnikasi bilan gʻalaba qozonardi — bu yerda asosiy masala federatsiyaning qoʻrqoqligi emas, balki ularning o'yinni tashkil qilishdagi noto'g'riliklaridir! Agar ular Conorni toʻxtata olmasalar, u oʻzining mavjud gʻalabalarini davom ettirardi va yangi qiyinchiliklarga ehtiyoj sezmasdi — chunki unga bunda hech qanday foyda yoʻq!

Chandler bilan boʻlgan oʻyindagi 127 zarbadan 60 tasi yuqoriga teggan boʻlsa-da, bu sonlar Konorni oʻrganishimiz kerak boʻlgan asosiy nuqta emas — bu unga qarshi oʻynaganlarning ruhiga qanday taʼsir qilganining koʻrinishi edi. Chandler oʻyinning ikkinchi raundida qayta tiklana olmadi, chunki Konorning oʻz uslubi atigi 90 daqiqalik oʻyindan soʻng raqibning oʻziga boʻlgan ishonchini yoʻqqa chiqardi. Floyd bilan boʻladigan oʻyinda ham shunday boʻlishi mumkin edi, lekin federatsiya oʻtmasa edi — bu yerda asosiy masala qoʻrquv emas, Konorni oʻzining mavjud gʻalabalarini yangi darajaga olib chiqishiga toʻsqinlik qiladigan *tashqi omillar* edi. Konor uchun qonli raqiblar kerakmi? Ha, lekin faqat oʻzining psixologik uslubiga mos keladigan holda — va bu holatlarning hech biri yuzaga kelmagan. Uning gʻalabalari qoʻrquvni qoʻzgʻatgani va raqiblarni oʻzlarining zaif tomonlari bilan urganligi sababli yuzaga kelgan, qonli jang esa uning uslubiga mos kelmaydi. Yangi qiyinchiliklarni izlash oʻrniga, u mavjud uslubini yanada oʻtkirroq qilishga intilmoqda — va bu uning yoʻlidir.