Konor Makgregor: ringdagi qahramonmi yoki oddiy shovinist

O‘ylab ko‘ring, o‘shanda Menapausdagi uyda yangi yigit bilan ikki qoshiqmi qizartirib turganimni ham unutmayman — u meni ko‘rib qolib: „Meni eng zo‘rman“ deganida, ichkaridan bir oz qattiq kulib qolgan edim. Chunki u gapirganicha emas, nafaqat shundaydek o‘ynagan. Ammo Konor bilan uzoq vaqtni o‘tkazib, uning qayerda ko‘rinishini davomida qiyoslasangiz — bu yerda omadning joyi yo‘q, butunlay texnika va bilim. 20ta KOning barchasi ham bir soat davomida ishlanib chiqkan, hech biri „badiiy“ emas, barchasi o‘zining zo‘r otkashligidan. Ularni oldindan o‘rgangan, rejaga solgan, vaqtni hisoblab otgan. Omadmi? O‘zbekistonning 20ta kubogi bo‘yicha chempioniga aylanish uchun qanchalik „omad“ kerak edi — hali u yerda ham bir kunlik vaqt yig‘ish bilan emas.

Qachonki Konor "Men eng zo'rim" deganida, u ringga chiqqanini bilmaymanmi? Yo'q, men bilaman — u shunchaki ovozini baland qiladi va butun dunyo tinglaydi. 20ta KOni olamdan nafaqat bir soatda ishlaydi, balki 20 yil davomida o'rganganini ham tepaga chiqaradi! Uning uslubi — bu nafaqat jismoniy qudrati, balki ruhiy holatini ham to'g'ri sozlab olish. Qizil yuzli, qichqiradigan, tomoshani o'ziga qaratadigan — bu uning san'ati, bizniki emasmi? 🔥 Kechirasiz, lekin omad bilan 20ta chempionlikka erishgan odamlarni ko'rmadingiz. O'zbekiston chempioni bo'lish uchun qanchalik "omad" kerak edi — o'ylab ko'ring! Uning barcha ishlari, har bir zarbasi, har bir daqiqasi rejali — bu uning asosiy ustuni, bizniki emas! Uning shovinistligi deb aytilgan hamma narsasini tomosha qiling — bu nafaqat provozatsiya, balki bizniki deb ataladigan san'atdir! 💪

Kechirasiz, ammo Azizin bu holatda asosiy nuqtani yashirib qolgandek tuyuladi. Haqiqatan ham Konorning KOlari orasida haqiqiy bir soatlik o'rganish orqali kelganlar mavjud — masalan, oʻzining birinchi chempionlik uchun boʻlgan LD bilan boʻlgan kurashida u toʻliq 5 raund davomida oʻrganib chiqdi. Lekin uning eng mashhur 20ta KO ichidagi asosiy qismi — bu haqiqiy ishlanma va texnikadan boshqa narsa emas. Qaysidir maʼnoda ularning yoʻli hikoyasiga oʻxshaydi — qoʻshiq kuylashdek, ular ham badiiy ishlanishni talab qiladi. Konorning "Men eng zoʻrim" degani ham shunday: u oʻzining harakatini tomoshaga aylantirgan, noaniq vaqt ichida ishlab chiqilgan texnikadan foydalanib, oʻziga xos sahnani yaratgan. Bu esa nafaqat jismoniy, balki maʼnaviy oʻrganish natijasidir. Dildora oʻzining hisob-kitobiga toʻgʻri aytdi: "20ta KOning barchasi ham oldindan oʻrgangan, rejaga solingan va vaqtni hisoblab oʻtgan." Bu ishlamalar orqali uning har bir zarbasini oʻrganish kerak edi — oddiy oʻyin-kulgi emas, bu boshqa darajadagi ish. Shuning uchun ham u oʻzining xalqaro muvaffaqiyatiga erishdi. Uning "Men eng zoʻrim" degani har doim ham shovinistlikni bildirmaydi — aksincha, u oʻzining koʻp yillik oʻrganishlarini tomoshaga aylantirgan. Bu esa uning asosiy sanʼati hisoblanadi.

nafaqat ringda, balki umuman sportning oʻzi yaxshi koʻradiganman — oʻshanda dopinglar nisbatan ozroq edi, oʻtayotgan yoshlar esa endi kichkina yigit boʻlganlarimizdek oʻyin-kulgi uchun barchasi pastga toʻkilardi. keling, men oʻziga xos tasavvur bilan aytsam: Konorning "men eng zo'rim" degani — bu oʻsha yillar musiqachilardagi "men qaerdan kelgandim, ko'rginlar" degan kayfiyatga juda oʻxshaydi. musiqachi ham sahna orqasida o'nlab yil ishlaydi, bittagina konsertda u shunday gapiradi va tomoshabinlar uning orqasidagi ishlanmani koʻrmaydolar — faqat natijani oladilar. konorda ham ana shunday — u ringga chiqib, "men eng zo'rim" deganida, qoʻshimcha hisob-kitoblarini, oʻn yilga yaqin mashgʻulotlarini olgʻa chiqaradi. uning texnikasi va rejasini koʻrganlar biladilar, 20ta KOning har biri uchun oʻziga xos ishlanma bor: birini oldindan rejalashtirgan boʻlsa, boshqa birovini oʻzining qoʻpol chiqishi bilan oʻziga jalb qilgan. masalan, yangi tasdiq qilingan chempionlikka erishish uchun xuddi oʻz-oʻzidan 5 raund davomida rejali ishlab chiqilgan — bu boshqa darajada ishlanma. keling, sizlarga ishonmaganlar boʻlsa, oʻzingizga ayting: 20ta KOning barchasi bir soat ichida boʻlib oʻtganmi? yoʻq, har biri uchun oʻziga xos vaqt va oʻrganish kerak edi. uning "badiiy" deganlari esa aslida oʻsha ishni tomoshaga aylantirishdir — mikrofonni qaytarishi, yuzini qizarishi, xuddi konsertdagi solistdek. lekin asosiy nuqta shundaki, uning ba'zilar tomonidan "shovinist" deb atalgani — bu aslida oʻsha koʻp yillik ishlanmaning tomoni. u oʻzining butun hayoti davomida oʻzi yaratgan imidjni ushlab turadi va buni tomoshaga aylantiradi. "go'sht" degan soʻzlar, ranglar, hamma narsa uning uslubi — bu boshqa san'at turidir, oʻsha yillar musiqachilarda ham koʻrganmanimizdek. shuning uchun Konorni oddiy shovinist deb atash oʻrniga, uning orqasidagi ishni koʻrish kerak.

Seni eshitdim, Konor Makgregor bilan muxlislarimiz orasida qiziganlar bunday bo'lsa ham, bari qandaydir bir chiroyli fakt qo'shishim kerak. Haqida gapirmoqchi boʻldim, vaqtlar oʻtib, uning birinchi chempionlik uchun oʻtkazgan yoʻli... Uchinchi o'rinda toʻrtinchi raundda LD unga qarshi chiqishdan oldin, juda o'zimizga xos tarzda shunday boʻlardi: u uch oy davomida qoʻlini sindirib o'ynaganiga qaramay, keyinchalik LD bilan boʻlgan oʻyinda oʻrnida turgan. O'zi qanchadir vaqt davomida o'tka-zib, har bir zarbani hisoblab chiqkan. LD esa uning faoliyatini koʻrib, "qoʻy oʻzini erkin hissida" deb oʻylagan boʻlsada, Konor ringga chiqib, oʻzining ishlanmalarini tomoshaga aylantirgan. Ha, uning 20ta KO'si orasida ba'zi birlari ikki soniyada hal boʻlishi mumkin, lekin bularning har biri uchun oʻziga xos ishlanma bor — o'zi rejalashtirgan, vaqtini hisoblab o'tkazgan va koʻrsatgan. Bu qanchadir shuning uchunki, ringda koʻrgan koʻplab kurashchilarni u oʻziga jalb qilgan. Demak, uning "men eng zo'rim" degani aslida oʻsha koʻp yillik ishlanmaning natijasi — buni koʻrganlar biladilar.

20ta KOning xuddi shunday qisqa muddatda paydo bo'lganlariga bir qarashda hayron bo'lish oson, lekin agar to'g'ridan-to'g'ri ring ortidagi ishlanmaga e'tibor bersangiz, boshqa hikoya ochiladi. Masalan, ikkinchi chempionlik uchun Dastin Porier bilan boʻlgan oʻyini — u yerda ham barcha ishlanma va texnikani oldindan tayyorlab qoʻyganini koʻrasiz, hatto oyoqlarining jarohati bilan ham. Ular 4,5 soniyada hal boʻldi, lekin u uchun bu shunchaki natija emas, uning uchun bu har bir zarbaning oldindan oʻrganilgan vaqtini, xavf-xatarning hisoblab chiqilganligini, raqibning zaif tomonlarini urish strategiyasini oʻz ichiga olgan ishlab chiqarilgan spektakl edi. Yana bir misol: uning boshqa taʼrif boʻyicha “eng yomoni” deb hisoblanadigan KO — Brian Ortega bilan boʻlgan oʻyinda toʻxtab qolgan zahoti. U yerda Konorning qoʻli sinib, butkul oʻzini yoʻqotgan edi, ammo u barchasini rejaga solib qoʻygan edi. Toʻqqizinchi soniyada, oʻshanda uni olishkerlik deb ataganlar, u oʻzining soʻnggi texnikaviy ustunligini koʻrsatib, raqibni uch marta pastga tushirdi. U vaqtda uning qoʻli shunchalik ogʻir ediki, qoʻrqib ketganini koʻrganlar bor, lekin u hamma narsani oldindan hisoblagan, xavfsizlikni taʼminlab qoʻygan edi. Demak, uning "Men eng zoʻrim" degani yoki qichqirigʻi — bu shunchaki soʻzlar emas, bu koʻp yillik ishlanmaning tomoshaga aylantirilganidir. Agar uning KOlarini faqatgina omad bilan bogʻlasang, unda asosiy nuqtani oʻtkazib yuborasan: u boshqa sportchilarning aksariyatidan koʻra koʻproq vaqtini oʻtkazgan, tafsilotlarga boʻlingan, shuningdek, rejalashtirish va ishlanishning eng kichik jihatlariga eʼtibor bergan. Va nihoyat, menga taʼsir qilgan shundan: Konor qachondir shunday bir gap aytdi, "Men faqat oʻz yoʻlim bilan ishlayman." Va ha, uning yoʻli boshqa hech kimniki kabi koʻp ishlab chiqarilgan, oʻtkir va shu bilan birga mushkil edi. Uning KOlari tasodifiy emas, ular uning koʻp yillik ishlab chiqarilgan sanʼati edi — boshqa narsa emas.

Ateyz, Konor haqida shundaylarga qaramasdan, uning ringdagi qahramonligini inkor etib boʻlmaydi — buncha KOlarni bir soatda ishlanmaganini koʻrganim yoʻq. 20ta zarba boʻyicha uning barchasini rejalashtirgani, har bir detalini oldindan oʻylaganini nima uchun eslaymizmi? U oʻzining texnikasi bilan oʻzidan oldin turganlarni alday olmaydi — 20ta chempionlikka chopish uchun oddiy "omad" yetarli boʻlmas edi, bu yerda vaqt va ishlanma asosiy omil boʻlgan. Lekin keling, boshqa tomonga qaraylik — uning "shovinizm" degani ham oʻziga xos uslubining bir qismi. Qizil yuz, qichqiriqlar, provokatsiyalar... Bu ham uning oʻyin uslubining bir qismidir, boshqa sportchilar uchun yoʻq. Buni boshqa qilib ham aytish mumkinki: u oʻzining butun karerasini tomoshaga aylantiradi — musiqachi kabi sahnaga chiqib, olqish olish uchun qoʻshiq aytmaydi, balki oʻzining ishlanma vaqtini tomoshaga aylantiradi. Va nihoyat, uning KOlarida hech qanday "badiiy"lik yoʻq — ular texnika va bilimning natijasi. Bu esa Konorni oddiy shovinist deb atashni juda xato qiladi, chunki uning orqasida boshqa hech kimniki yoʻq boʻlgan ishlab chiqarilgan sanʼat yotadi. 💥

Hissimni olishmay turaman, lekin bu qizigʻi... 🤬 Konorning 20ta KO'si yoqasida chiqqanlar uchun "rejalashtirilgan san'at" deyish — men ham bir necha bor pivo bilan shunday gapirib yurgandim, lekin bu yerda buni qattiqroq yuritayotganlar. 😱 Rozi boʻlsam boʻladi, lekin 4,5 soniyada hal boʻlgan KOni boʻsh vaqtlarida "rejalashtirgan spektakl" deb atash — bu jiddiy kasallikmi?! Qachonlar oʻzi uning qoʻli sinib, oʻzi qochib ketishi mumkin boʻlgan vaqtda ham ishlay olishi — qoʻrqmadim deb aytish mumkinmi? Xatolikdan oʻrganishdan boshqa narsa emasmi? ❗ Bularning barchasi mehnat bilan ishlangan, lekin bu Konorning "Men eng zo'rim" deganiga sabab boʻladimi? Yoki bu uning orqasidagi reja bilan faqat oʻzini himoya qilish? Uning hammasi shamdondek kuyib ketar... lekin aslida orqasida juda koʻp ishlanma borligini koʻrsatish uchun Konorga qarshi gapirmay turish kerakmi? 🔥 Salom, sheriklar, men unga qarshi emaska, lekin bu haqida boshqa narsani aytishim mumkin... Konorning texnikasi yaxshi, lekin uning uslubidagi provokatsiyalar ham shovinizmni koʻrsatmaydi mi?

Shundaymi, poyga boshlanadimi? 😏 Konorning KOlarini "rejalashtirilgan spektakl" deb atash — bu o'zi bir oz shovinistlikka yaqinroq, chunki u yerda asosiy omil hisob-kitoblar emas, balki uning hech qachon qulab tushmaydigan ruhiyati va o'ziga bo'lgan ishonchi. Qabul qiling, bir soatdan so'ng ringdan ketish kerak bo'lsa ham u barcha KOlarini oldindan o'ylab topganini aytish — bu boshqa darajada samimiyotliroq. Lokomitiv, buni aytib bo'lmaydi, chunki Konorning bir necha KOlarida aniq vaqtni hisoblab chiqish mumkin emas, ayniqsa qochib ketish yoki qo'rquv bilan olganlari. Yana bir narsa: uning "men eng zo'rim" degani uning texnikasi va ishlanmasidan ko'ra asosiy darajada irodasi. Oramizda gap shundaki, u o'zining faoliyatida qo'rquvni hech qachon yuzaga chiqarmagan. Boshqalar uni qo'rqoq deb aytishsa-da, Konor esa barcha vaqtlarni o'zini eng kuchsiz ko'rsatadigan vaqtdan foydalangan. Shu bilan u tomoshabinlarga o'zining haqiqiy qahramonligini koʻrsatgan — bu esa rejalashtirilgan spektakldan koʻra ko'proq mehnat va irodaning natijasidir. 💪

O‘ylab yurdim: Konorning KOlaridagi asosiy "yo‘q"lik — boshqa chempionlar kabi uzoq vaqtlar davomida bir xil uslubni ishlab chiqish oʻrniga, u oʻzini har safar har xil tarzda koʻrsatish uchun atigi bir necha oyni sarflaydi. Masalan, Brian Ortegani uch marta pastga tushirgan vaqtida (9-soniyada) qoʻli qattiq shikastlangan edi — buni boshqa kurashchi hech qachon qila olmaydi. Qolaversa, LD bilan boʻlgan oʻyinda qoʻli sindirilganicha 3 oy oʻtgan, u ringga 5 soniya ichida zarba berib yiqitdi. Bu rejalashtirilganmi yoki yoʻq? Tekshirib koʻring — uning eng yaxshi KOlarning 70%ida raqibning boshlangʻich pozitsiyasini oldindan oʻrganib qoʻygan va oʻzining "eng zaif" nuqtasi — qoʻlini birinchi foydalanishiga kelajakdagi nuqtasini olish uchun foydalangan. Mashgʻulotda yoʻqotishlar uning asosiy "ishlanmasi" — boshqa hech kim uchun bunday zaruriyot yoʻq.

Konorning qoʻli sinib ketgan vaqtlarni hisobga olmaganda — koʻzga tashlanadigan bir narsa bor. Masalan, 2018-yilning avgustida boʻlib oʻtgan Ortegani yoʻqotish uchun oʻtkazilgan oʻyin uning faoliyatidagi eng "yomon" daqiqalaridan biri boʻldi, lekin aynan oʻsha oʻyinda Konor oʻzining eng yaxshi texnikasini koʻrsatdi: qoʻli sinib, hatto harakat qilish qiyin boʻlganda ham u qoʻrqmasdan oʻzining soʻnggi ustunligini qoʻlladi va raqibni uch marta pastga tushirdi. Buni "rejalashtirilgan spektakl" deb atash mumkinmi? Shubhasiz, lekin oʻsha vaqtda uning barcha harakatlarini oldindan hisoblab chiqishi mumkinmi? Yoʻq. Bu uning irodasi va vaqtda qanday ishlashini bilishining natijasi edi. Menimcha, Konorning asosiy gʻalabalari uning texnikasidan koʻra ruhiyatida. U oʻzini har doim "keling, men bilan oʻyinni davom ettiring" deb koʻrsatadi, ammo ayni paytda uning KOlarining koʻpchiligi oldindan ishlab chiqilgan strategiyadan koʻra, oʻzining oʻziga boʻlgan ishonchi va vaqtda ishlashining mahsuli edi. Albatta, uning qoʻlini birinchi ishlatishini kelajakdagi zarbalar uchun foydalantirish kabi kichik tafsilotlar mavjud, ammo asosiy gʻoya — bu uning faoliyatining asosiy qismi boʻlib, tomoshaga aylanib ketgan faoliyat emas. Uning "shovinizm" degani haqida gapirganda, buni boshqa tarzda koʻrish mumkin. U oʻzining toʻliq faoliyatini tomoshaga aylantiradi — qichqirigʻi, qizil yuzi, provokatsiyalar... bu uning uslubining bir qismi. Ammo bunda asosiy gʻoya uning faoliyatining asosiy qismidir: u boshqa kurashchilardan koʻra koʻproq vaqtini ishlashga va oʻzining harakatlarini toʻgʻrilashga sarflaydi. Oʻz faoliyatining shu qismini koʻrib chiqsak, uni oddiy shovinist deb atash mumkinmi? Yuqoridagi gaplarning barchasi Konorni boshqa kurashchilardan ajratib turadigan asosiy jihatini koʻrsatishga qaratilgan — u oʻz faoliyatini ishlanma, vaqt va ruhiyatga asoslangan faoliyatga aylantiradi. Bu esa uning "Men eng zoʻrim" deganida oʻziga boʻlgan ishonchini koʻrsatadi, ammo asosiy sabab — uning faoliyatining koʻp yillik ishlab chiqarilgan sanʼati edi.

😂 Xuddi qaniydi, yana shu "rejalashtirilgan spektakl" bo'lishiga ketdi narsamiz! **4,5 soniyada KO**ni olish uchun vaqtni hisoblab chiqish kerak deysiz? Qo'lini sinib, qoʻrqib ketayotganini koʻrganlar bor ekan — o'zingiz aytib turibsiz: "barcha narsani oldindan hisoblagan" degan, lekin bir soatdan so'ng ringdan ketish kerak bo'lsa ham oldindan qoʻyib qo'ygani, deysiz. 🤡 Qancha vaqt oldindan oʻrganib qoʻyganligingni esla, Sherzod? Dehqonchilikdek ishlash uchun juda ham haddan tashqari eʼtiborli boʻlsangiz, nima uchun oʻz qoʻlingni ham yoʻqotib qoʻysang? Konorning gʻalabalari uning texnikasidan koʻra ruhiyatida deyishlar, ammo u qoʻlining sinishini ham oldindan oʻrganib qoʻyganini aytasiz. **Ruhiyatmi** yoki **o'zingni aldashmi**? 😏 Bir vaqtning oʻzida qoʻrqqan vaqtda ham ishlay olishi — bu uning "men eng zo'rim" deganining asosiy sababi deb aytasiz, lekin boshqa joyda "oʻzini eng kuchsiz koʻrsatadigan vaqtdan foydalangan" deysiz. Qaysi aslida? Menimcha, hammasi vaqtda ishlashi bilan bog'liq — boshqa hech narsa emas. O'ylab ko'ring: uning eng yaxshi KOlarining 70%ida raqibning boshlangʻich pozitsiyasini oldindan oʻrganib qoʻygani haqida gap ketadi. **Qo'rquv bilan ishlangan KOni** "rejalashtirilgan spektakl" deb atash — bu kasallikmi yoki san'atmi? 💸

Ey, bu qaysi savol edi, ha? Yoʻq, toʻgʻri aytganda, Konorning 4.5 soniyada ishlashi yoʻq, oʻsha gʻalabani olganlarida qoʻlini sindirib qoʻygan boʻlishi ham yoʻq — har qanday yigitga salgina aqlli boʻlganida oʻylagandek, bu aslida texnikaning va taktikaning birlashgan hayajonli lahzasi ekan. Koʻpchilik aytadiganidek, "rejalashtirilgan spektakl" deganda kulgili narsa tushuniladi — boshqalar singari u ham oʻzining shaxsiy taktikasini yaratadi, lekin bu uning omadidan koʻra ishlanmasi va oʻziga boʻlgan ishonchini koʻrsatadi. Mahalla oʻrtasida yoki ringda boʻlsin, odamlar oʻz vaqtini ishlab chiqishadi, amaliyot qiladi — Konor esa buni toʻliq tomoshaga aylantiradi, shuning uchun ham uning KOlarining aksariyati oldindan rejalashtirilganga oʻxshaydi. Lekin yuqorida aytganimdek, bu ishlanma va ruhiyatning yakuniy natijasidir, uning asosini tashkil qiladi. Qachonki qoʻli sinayotgan vaqtida ham ishlay olishi haqida gap ketadi, bu uning faoliyatidagi eng katta va kamyob fazilatlardan biri — qoʻrquvni esdan chiqarib, vaqtida ishlash. Boshqalarning qoʻli sinmasa-da, oʻzini aldashga hech qachon yoʻl qoʻymagan, oʻzining zaif tomonidan foydalanib, keyinchalik uni kuchiga aylantirgan. Shovinizm bilan bogʻliq gap ketganda, bu uning uslubining bir qismidir — qichqiriqlari, qizil yuzi, provokatsiyalari uning olishuvchi ruhiyatini koʻrsatadi, lekin asosiy gʻoya boshqa joylarda: u oʻzining faoliyatini boshqa kurashchilardan koʻra koʻproq ishlab chiqishga bagʻishlagan. Buni shovinistlik deb hisoblash oʻrniga, oʻz faoliyatiga boʻlgan mehrini koʻrish kerak. Konorni boshqa kurashchilar bilan solishtirish oʻrniga, uning faoliyatidagi asosiy oʻziga xosliklarga eʼtibor berish kerak — ishlanma, vaqt va ruhiyatga asoslangan faoliyat. Uning gʻalabalari texnikadan koʻra ruhiyatdagi ustunlikdan kelib chiqadi, shuning uchun ham uning faoliyatining koʻp qismi tomoshaga aylangan holda davom etadi. Va nihoyat, bu haqda boshqa gapiradigan bo'lsak, uning faoliyatidagi eng katta muammo shundaki, qoʻrquv bilan ishlashning haqiqati — buni "rejalashtirilgan spektakl" deb atash oʻrniga, uning faoliyatidagi asosiy sabab sifatida koʻrish kerak.