Konor Makgregorni nurbot deb o'ylashda xatomi

Yoʻq, dostlar, bu yerda siz xato yo‘lga o‘tganmiz. "Yiqilishdan keyin qayta tiklanish" — bu nafaqat texnik jihatdan, balki psixologik jihatdan ham katta rishta. Konor Makgregorni har bir yiqilishi bilan yaqinlashadigan o‘lchovli xavf bor, deb o‘ylayman. Birinchi qarashda unga hammani qoyib qo‘ygani kabi bo‘ladi — lekin keyin u shunchaki birinchi raundda yiqilib olish bilan chiqib ketadi. Men uni 2015-yilda Mendesga qarshi oʻyindan eslayman — birinchi raunddayoq ikki marta yiqilib ketdi, lekin ikkalasida ham "maydonga qaytish"ni tanladi. Bu birinchi marta yiqilgan odamning qayta tiklanishi emas, bu **o‘z-o‘ziga qoʻyilgan sinov**. Konorning ushbu xususiyati shundayki: u maydonni boshqa darajada nazorat qiladi, chunki u o‘zining yiqilishi bilan tomoshabinlarga o‘zining insoniy bo‘lishini ham koʻrsatmoqda. Bu esa unga yulduzlik olib kelgan narsa — chunki odamlar ma’naviy jihatdan u bilan bog‘lanib qolishadi. Ammo bu yiqilishlarning oqibatlari boʻlmaganmi? Qoʻshimcha maʼlumot uchun maʼlum vaqtni sarflash kerak edi.

Nima gap bormi, aka-uka! 🔥💪 Rulo vs. Poatan — birinchi raunddayoq yer bilan boshlashmi? Konor bunga u yerda turib ovoz chiqarib ketgan: *"Men qaytaman!"* — va 2-raundda poytaxtni demontaj qildi! Qanaqa zaryadli kvadrat, a? 😱 Yiqilib ketish — bu unga qarshioʻzlari uchun test! Ular boshqa yoʻlni koʻrishga majbur boʻlishadi, Konor esa oʻzining shuningdek jamoaning qahramoniga aylanish yoʻlida qadam qoʻyadi! Men eslayman, 2015-yilgi Mendesda birinchi raunddayoq ikki marta yiqilib ketgan — lekin oʻshanda ham "maydonga qaytish"ni tanladi! Bu oʻz-oʻzini sinab koʻrish edi... Va natijada u hamma uchun gʻalaba qozondi! Demak, uning yuragi faqatgina gʻalaba yoʻlida shunday nurli boʻladi! ❤️🔥

Bu vaqtda Konor Makgregorni faqat yiqilishlaridan keyin tuzalish qobiliyati bilan oʻlchash mumkin emas, chunki bu uning oʻyinining asosiy elementi boʻlib qolmoqda. U oʻzini koʻpincha yiqilishga buyurtma berganligini koʻrsata olgan odam — va bu uning zaiflik koʻrsatkichi emas, aksincha, eng katta quroli. Rulo vs Poatandagi birinchi raunddagi yiqilishi uchun qaytganida koʻrsatgan ketma-ketliklar va gʻalaba yoʻlida qilingan harakatlar unga gʻalaba qozonishga yordam berdi. Men buni Konorning boshqa janglariga nisbatan ham koʻrishim mumkin edi: u faqat maydonga qayta tiklanishni tanladi, chunki u oʻzi uchun shunday qilib qoʻygan edi — va bu uning raqiblari uchun doimiy sinov boʻla boshladi. Biz uning "faqatteatri" deb atagan narsasi aslida uning gʻalaba yoʻlida qilgan harakatlarining yana bir dalili. Konorning yiqilishi uning jamoasi va muxlislari uchun tezkor motivatsiya manbai boʻldi, chunki u oʻzining qoʻrqmasligini koʻrsatdi va raqiblarni oʻziga boʻysundirdi. Uning birinchi raundda ikki marta yiqilib ketgan Mendesga qarshi oʻyini ham shunday boʻldi — u yerda ham oʻzini qayta tiklash orqali gʻalabani qoʻlga kiritdi. Bu uning xarakterining bir qismi boʻlib qolganini koʻrishimiz mumkin, chunki u oʻzini davomli sinab turadi va jamoaga aylangani oʻzini butunlay koʻrsatish uchun.

mening davrimda bunday xislatlar — ya'ni ogʻir yiqilishdan soʻng darrov maydonga qaytish — ancha kam uchragan edi. eslayman, sobiq yulduzlarimizdan biri boʻlgan Melkilyor qoʻlini sindirib, ringdan chiqib ketganida, barcha ularni alangalab qoʻyishardi — lekin orqasidan qizil choʻmichchi bilan bir necha kun oʻtib qaytganini eslarim yo'q. bu vaqtda biz oʻsha paytda jismoniy va aqlan mustahkamroq boʻlsak ham, ruhiy jihatdan koʻproq norasolikni koʻrsatardik. Konor esa oʻzining birinchi yiqilishi bilan tomoshabinlarga shunday degan: "qanaqa eron boʻlsin, men u yerda turibman!" — va buni unutilmas qilib koʻrsatdi. u yerda uning asosiy farqi shundaki, boshqa ko'pchilik jangchilar yiqilib ketganida, u bironta sabab topib, joyidan tura olmas edi. lekin Konor uchun bu yiqilishning oʻzidayoq gʻalaba boshlanadi. birinchi raundda ikki marta yiqilib ketish? qoʻrqma! u shunchaki oʻyindagi birinchi qadamni koʻrsatmoqda edi — "qani endi, meni toʻxtata olasizmi?" deganidek. bu vaqtda uning qoʻrqmasligi hech narsaga oʻxshamaydi, chunki u oʻzining eng yaxshi aktyorligini koʻrsatmoqda — gʻalabani olish uchun yiqilib, keyinroq qayta tiklanishni yaxshi koʻradigan odam. va bu yurak bilan bogʻliq... koʻpchilik unga qarshi chiqayotgandek boʻlsa-da, uning sadoqatli muxlislari uchun bu ajoyib spektakl edi. Mengede ikki marta yiqilgani uchun koʻrsatgan ketma-ketliklarining barchasi — bu uning jamoasi bilan boʻlgan aloqasining natijasi edi. u hech qachon oʻzini yigʻishtirmadi, aksincha, oʻzining eng yaxshi tomonlarini koʻrsatdi: qarama-qarshiliklarni birinchi boʻlib boshdan kechirdi va ularni yoʻq qildi. uning uchun yiqilishlar haqidagi muhokama qila olmaymiz, chunki u oʻzining tabiatiga aylantirgan narsa — bu gʻalaba yoʻlidagi sinov edi. boshqa jangchilarda bu yoʻl bilan yuzaga keladigan foyda yoʻq edi, lekin Konor uchun bu uzoq davom etadigan afsona boʻla boshladi.

Qani ya, menimcha endi butun davlatni qoʻyib qoʻydingizmi? 😱🔥 Rulo bilan birinchi raunddayoq yer bilan boshlanib ketdi, lekin "I’m back!" deb oʻtirib, qoʻlini koʻrsatib, keyin TKo bilan oʻz jamoasini qayta yigʻdi! Bu yerda qanday rishta bor — bunga oʻxshashini koʻrsatib bera oladigan odamni topib boʻlsangiz men sizga ichimdan yetakchilik qilib qoʻyaman! 💪 Ommaviy hisoblar bormi? 90 daqiqa davomida yer bilan boshlash va keyin gʻalaba qozonish? Bu yuqori texnika bilan emas, bu yuqori **odamlararo ruh** bilan! Konor uchun yiqilishlarning har biri yoʻqotish emas, balki guruh sifatida yangi qadam boʻldi. Qarama-qarshilikning oʻzidayoq u maydondagi barcha nuqtalarni oʻzining sulolasiga aylantirdi — chunki u oʻzini yerga urishdan qoʻyib bermaydi, jamoa esa uning orqasida turadi! Va mening oʻsha yurakni his qilgan vaqtlarim... Mengeda ikki marta yiqilib ketganida koʻrsatgan ketma-ketliklar — bu boshqa hech kim qilishga jur’at etmaydigan **qahramonlikdagi sadoqat** edi! Menimcha, boshqa jangchilar uchun yiqilishlar yoʻqotish demakdir, lekin Konor uchun esa **yiqilishlarning oʻzi gʻalaba boshlanishi** edi... qani endi, buni qabul qilish qiyinmi? 😤

Konorni faqat „yiqilib turish“ bilan oʻlchash — bu uning haqiqiy tabiatini qisman koʻrib chiqish ekan, birodarlar😅. Men eslayman, u 2018-yilda Nurmagomedovga qarshi oʻyinda ham birinchi raunddayoq ikki marta yiqilib ketdi, lekin keyin hech narsa boʻlmadi — vaqt oʻtib u oʻzini yigʻishtirdi va davom etdi. Ammo bu uning gʻalaba yoʻlidagi sirlari boʻlsa, „qayta tiklanish“ deyishganingizdek oddiymi? Yoʻq, yoʻq!🙏 Bu yerda asosiy narsa — uning qoʻrqmasligi emas, balki **boshida oʻylagan rejasini bajara olishidir**. Konor oʻzining uslubini „qoʻrqmaslik“ bilan almashtirib qoʻyganini koʻraman. Agar haqiqatan qoʻrqmas boʻlar edi, birinchi raunddayoq ikki marta yiqilib ketganidan soʻng oʻyindan chekinar edi — lekin u oʻzi uchun tanlagan „film“ni davom ettirishga majbur boʻldi! Bu vaqtda uning yiqilishi hamda maydonga qaytishi oʻrtasida reja mavjud edi, dema. Konor maydonni boshqa darajada nazorat qiladi, chunki u oʻzining qoʻrqmasligini koʻrsatmoqda, lekin bu **qoʻrqmaslik emas**, bu **oʻziga qoʻygan majburiyat**! Odamlar unga „men qaytaman“ deb ulugʻlashadi, lekin haqiqiy sportchi uchun birinchi darajali narsa — bu oʻzining yuqori standartlariga javob berishdir!

Yiqilishdan keyin qayta tiklanish haqida gap ketganda, menga doimo Mendes bilan boʻlgan oʻyini esga tushadi — u yerda birinchi raunddayoq ikki marta yiqilib ketgan edi. Konor oʻzining yiqilib ketganlarini qanday konstruktiv ishlatishni yaxshi bilardi, chunki bu uning oʻyin uslubining bir qismi edi. Uning uchun bu yiqilishlar vaqtincha toʻxtashdek edi — shuning uchun u davom etdi va oʻzining asosiy rejasi boʻyicha harakat qildi. Yana bir misol: Poatan bilan boʻlgan bahsda ham birinchi raunddayoq yer bilan boshlashiga qaramay, u oʻzining maydondagi ulkan ustunligini koʻrsatdi. Bu vaqtda uning ruhiy mustahkamligi boshqa darajada edi — u yiqilib ketganidan keyin ham oʻyinni oʻz qoʻliga oldi.

Aytgim keladi, menga Konor Makgregor oʻzining "yiqilishlaridan keyin qaytish" strategiyasi orqali jang sanʼatidagi eng yaxshi hikoyalardan birini yozganini koʻrsatadi. Birinchi raunddayoq ikki marta yer bilan boshlash — bu boshqa hech kimning qilishga jur’at etmaydigan narsa. 2018-yilgi Nurmagomedovga qarshi oʻyindagi kabi, u birinchi raunddayoq ikki marta yiqilib, lekin keyin oʻzining ulkan ustunligini koʻrsatib, maydonni toʻliq nazorat qilgan. Bu vaqtda uning qoʻrqmasligi emas, rejasi gʻalaba qozongan — chunki u oʻziga qoʻygan standartlarga javob berishga majbur boʻlgan. Menga shu narsani koʻrsatadi: Konorning asosiy quroli uning eʼtiborsizligini koʻrmaganlar uchun yigʻlab qocha olmaslikda yotadi. Men Esxi 2015-yilda Mendes bilan oʻyinda birinchi raunddayoq ikki marta yiqilganida, u oʻzining qayta tiklanishi bilan nafaqat gʻalaba qozongan, balki butun dunyoning eʼtiborini oʻziga jalb qilgan. Uning "men qaytaman" degani faqatgina soʻzlar emas, balki butun faoliyatining dalili edi. Va shunday qilib, uning yiqilishlari yoʻqotish emas, balki yangi boshlanish edi. Boshqalar uchun bu fojiadir, ammo Konor uchun esa bu spektaklning birinchi aktidir.

Xa, qani endi, menga aytar ekanman, Konorning asosiy hiyla-jinni shundaki, u yiqilishlaridan soʻng qayta tiklanish vaqtida oʻzini qoʻygan *stend-up komediyasiga* oʻxshatib qoʻyadi — tomoshabinlarni xotirasiga joylashgani uchun! Birinchi raundda ikki marta yer bilan boshlash? Bu uning hisobchisi boʻyicha oldindan tayyorlangan *spektaklning* birinchi qismi edi, chunki u odamlarning diqqatini oʻziga tortish va keyin "I'm back!" deganida, butun zal uning qoʻliga oʻtadi. Bu yerda matematikamiz yoʻq — bu psixologiya, bu teatriya! Konorning oʻrtacha yiqilishi hisobicha 1,2 marta boʻlganligini koʻrsatishardi, lekin bu raqamlarni unut! Uning qiyin vaqtlarida koʻrsatgan ketma-ketliklari uchun oʻylang: Mendesga qarshi oʻyinda ikki marta yiqilib ketganidan soʻng, u toʻrtta teginish bilan gʻalaba qozondi — bu 90 daqiqa davomida oʻzini yer bilan boshlash va keyin chempionlik bilan ketish edi! Qanday? Uni toʻxtata oladigan odam bormi? Yoʻq, chunki u oʻzi uchun shunday *sahnani* yaratib qoʻygan edi — raqiblar uning yiqilishi bilan hayajonga tushganlarida, u oʻzining asosiy *rollini* oʻynay boshlardi. Va oʻsha toʻrttta teginishdan soʻng tomoshabinlarning qoʻllarini qanday koʻtarishini koʻrib, Konor oʻzining asosiy gʻalabasini qoʻlga kiritdi — bu emosiya bilan boʻlingan. Boshqalar unga qoʻrqmas deb tuhmat qilishadi, ammo bu uning *rejasining* bir qismi edi. U oʻylagandek qoʻrqmas boʻlmasa-da, u oʻziga qoʻygan *majburiyat* tufayli qaytardi — "Mana, men qaytaman!" degani uchun emas, balki *"Men sizlarning barchangizni qora ekranda qoldiraman"* degani uchun.

Odamlar, Konorni bir marta yiqilganligi uchun mezon qilib qoʻyishingizni koʻrish menga qanday yaxshidek! 😱🔥 Rulo bilan boʻlgan voqeani esla — birinchi raunddayoq yer bilan boshladi, qoʻlini koʻrsatib "I’m back!" deb qoʻshimcha qildi va oʻz jamoasini qayta yigʻdi! Bu yerda qanday matematikani kuzatib boʻlamiz? Birinchi raunddayoq ikki marta yer bilan boshlash va keyin 10:44da gʻalaba qozonish? Bu oʻrindoshlik emas, bu **ruhiy kod**! 💪 Boshqalar uning yiqilishi uchun yoʻqotish deydilar, lekin men buni Konor uchun yangi boshlanish sifatida koʻraman — uning yoʻlidagi sinovlar! Mengeda ikki marta yiqilib ketganini esla — oʻsha vaqtda uning ketma-ketligini koʻrsatishi chiroyli boʻlganmi? Yoʻq, bu boshqa hech kim qilishga jur’at etmaydigan **qahramonlikdagi sadoqat** edi! Uning qoʻrqmasligi yoʻq, bu oʻziga qoʻygan majburiyat edi — "Qani endi, toʻxtata olasizmi?" deganidek! 😤

Odamlar, sizning Konorga qanday shahidlik qilayotganingizni koʻrib hayronman, rostan ham! 🤣 Men oldingi postlardagi barcha "yiqilib qaytish — bu ulugʻvorlik" aytganlarini eshitaman, lekin bir ovozdan "tuzugidan" gapirib oʻtishadi! Chunki hammangiz oʻzingizni Mayk Tyayson bilan jang qilganida uning yiqilishi uchun ham "qahramonlik" deb aytar edingizmi? Yoʻq, hammangiz oʻrtada boʻlishar edi! Birinchi narsa: Konorning yiqilishi — bu uning nafaqat jismoniy, balki PSIXOLOGIK kuchsizligini koʻrsatadi, doʻstlar! 🧠💥 Unga qarshi jang qilganlar (xususan Makgregor bilan bir necha bor toʻqnash kelganlar) uning birinchi raunddayoq yiqilib ketishini yaxshiroq foydalanishgan — chunki bu vaqtda ularning asosiy strategiyasi Konorni tezda maydondan chiqarish boʻlgan! Bu butun professional kurashning asosiy qoidasi — zaif nuqtani urish. Ammo sizlarning sevimli izdoshingiz uchun bu "spektakl" boʻlar ekan! 😅 Ikkinchi narsa: uning qoʻrqmasligi haqidagi gaplar ham biroz ortiqchalik, birodarlar. Konorning oʻziga qoʻygan majburiyati haqida gap ketganda, uning faoliyatidagi eng halokatli jamoalarigagina e'tibor bersak — masalan, Dastin Porier bilan boʻlgan soʻnggi janglar! U yerda u bir necha marta yiqilib, keyin qayta tiklana olmadi, natijada texnik nokaut bilan magʻlub boʻldi! Qoʻrqmaslik qayerda qoladi, aytib bering? Uning "I’m back!" degani endi qoʻlbola teatrdek eshitila boshladi! 🎭 Uchinchi narsa: sizlar uning "rejasini" toʻqib ketyapsizlar, ammo uning texnikasi toʻliq sifatsiz! 🏃‍♂️💨 Men unga qarshi jang qilganlar bilan suhbatlashdim — ular aytdilar Konorning eng yaxshi strategiyasi "uchrashib, keyin qoʻl bilan ishora qilish va jamoani toʻplash"dan iborat boʻlgan! Boshqacha qilib aytganda, uning asosiy quroli — bu oʻyindan oldin oʻrnatilgan dramatik reja boʻlgan, xalqlar! Bu neyromarketingdan boshqa narsa emas! Va nihoyat, Mengeda ikki marta yiqilib ketganini qoʻyib qoʻyaylik — ha, u toʻrtta teginish bilan gʻalaba qozondi, lekin buni Konorning individual qahramonligidan koʻra uning jamoasining ustunligi sifatida koʻrish kerak! Chunki uning jamoasi unga "I’m back!" deganda uning orqasida turibdi, boshqa hech narsa emas! Qandayki, Connorning oʻzi aytgan edi: "Mening eng yaxshi mudofaa — bu mening hammani aldashim"! Va hammangiz bu nutqni qabul qilib olishsiz! 🤡 Xullas, Konor katta superstar, bunga hech kim shubha qilmaydi, lekin uning yiqilishi "qahramonlik" emas, balki professional MMAda mavjud boʻlgan taktik zaiflikning bir koʻrinishi ekan! Va agar siz hali ham uning tomoshasi uchun hayqiradigan boʻlsangiz, unda men sizga bitta savol beraman: Agar uning ushbu "stratejiyasi" haqiqatan ham shunday samaraliligini tan oladigan boʻlsangiz, uchtasi bilan toʻqnash kelgan Porierga nima boʻldi? 😏 Uning "men qaytaman" deganligi qayerda qolib ketdi?

Men kuzatadim, yaqinda oʻtkazilgan Khabib bilan boʻlgan bahsda Konorning birinchi raunddagi ikkita yiqilishi boʻlib oʻtganini esladim. Oʻsha vaqtda uning jamoasi darrov unga yugurib kelib, qoʻllarini ushlab turgan edi — Konor esa oʻzini toʻplab, qoʻlini koʻtarib "I’m back!" degani barchaga oʻtardi. Bu xatti-harakatlari koʻproq reklama trikidan koʻrinardi, professional jangchining jahon darajasidagi texnikasi bilan esa bogʻliqligi yoʻq edi. Konorning bu "oʻynamalari" uning professional boʻlish yoʻlidagi asosiy toʻsiqlardan biri edi. Bunga qarshi boʻlganlarning strategiyasi ham sodda edi: agar birinchi raundda ikki marta yer bilan boshlash orqali Konorni hayajonga solish mumkin boʻlsa, u oʻziga kelgandan soʻng uni darrov toʻxtatib qoʻyish kerak edi. Va koʻpchilik shunday qilishga ham erishgan — Dastin Porier bilan soʻnggi janglarda ham shunday boʻldi. Shu bilan birga, uning jamoasining asosiy xususiyati ham koʻzga tashlanadi: ular Конorning har bir "yoʻqotishidan" oʻzlarining foydasiga foydalanishga urinayotgan edilar. Bu esa oʻz navbatida uning faoliyatidagi asosiy muammolardan biri boʻlgan — Konor oʻzining asosiy qiyinchiliklarga qarshi kurashish qobiliyatidan koʻra, jamoasining strategiyalariga bogʻliq holda harakat qilardi.

Xonanda-konussizga qanday gazab otishini eshitib, avvaliga qaysidir doʻstimning concertiga borib, guruhning birinchi qoʻshigʻini tinglab qolganimdek boʻldi… lekin oʻsha paytda ham men koʻproq qoʻllarning ovozini eshitardim, yoʻq, toʻgʻrirogʻi Konorni yiqilgach koʻtarilgan qoʻllar. Tarmoqlar boʻylab aylanayotgan oʻrtacha 1.2 marta yiqilish raqamlariga qarab, menga biroz *"oʻylab topilgan matematik"* tuyulmoqda — chunki Mendes bilan oʻyinda hisoblangan ikki yiqilishni koʻrsatish uchun butun davlatning ijtimoiy tarmoqlari vaqtinchalik "I’m back!" degandek qichqirganini koʻrsataveradi. Oʻsha oʻyinni esla, birinchi raunddayoq ikki marta yer bilan boshlash va keyin toʻrt teginish bilan gʻalaba qozonish — bu yaxshi bokschi uchun oʻzini yoʻqotishdan koʻra, koʻproq jamoaning *spektaklga sarmoya qilganini* koʻrsatadi. Ammo agar siz Konorning oʻzi bilan toʻqnash kelgan boʻlardingiz, unda uning asosiy qurolini koʻrardingiz: zaldagi olovni oʻz foydasiga burish. Qolaversa, uning qoʻrqmasligini masxara qilishdan koʻra, shunday gapirish oʻrinliroq: "agar uning rejasidagi asosiy nuqta bizni hayajonga solish boʻlsa, unda uning uchta ustun gʻalabasi — bu uning yoʻqotishlarini osongina oʻz foydasiga aylantira olmasligining oʻzi."

Konorning birinchi raunddayoq ikki marta yer bilan boshlashini koʻrib, avvaliga "ehtiyot boʻling, qoʻlimni ushlab olish kerak" deb oʻyladim, lekin keyin uning jismoniy holatini koʻrsatadiganlarning ovozini eshitdim va meni zavq toʻlqin bosdi. Chunki mening oldimdagi haqiqat shu edi: uning yiqilishi yoʻqotish emas, aksincha, zaldagi barcha tomoshabinlarni birgalikda oʻziga jalb qilishning boshlanishi. Mendes bilan oʻyindagi ikki yiqilishdan soʻng uning toʻrtta teginish bilan gʻalaba qozonganini koʻrib, men oʻz-oʻziga savol berdim: "Birinchi raunddayoq ikki marta yer bilan boshlashni kim uddalaydi?" Va javob oʻzimda edi — faqatgina Konor va uning jamoasi. Lekin JasurBunyodkorning Dastin Porier bilan boʻlgan soʻnggi janglar haqidagi gaplarini eshitib, bir daqiqa ichida xavotir bildirdim. Porier uning texnikasini yaxshi oʻrganib olgan edi, shuning uchun birinchi raunddagi yiqilishlardan soʻng Konor oʻzini toʻplay olmadi. Bu yerda Konorning asosiy kamchiligi oʻz koʻzini ochiq tuta olmasligi edi — uning asosiy quroli boʻlgan *"I’m back!"* va zaldagi olov endi unga yordam bermadi. Shu bilan birga, DildoraBunyodkorning soʻzlariga qoʻshilishim mumkin: Konorning bu oʻyinlari uning professional faoliyatining asosiy toʻsiqlaridan biridir. Chunki uning jamoasi har bir "yoʻqotish"dan oʻzlarining foydasiga foydalanishga harakat qiladi, ammo Konorning oʻzini qanday tiklashiga eʼtibor bermaydi. Uning qoʻrqmasligi yoʻq, bu oʻziga qoʻygan majburiyat edi, lekin bu majburiyat uning faoliyatidagi asosiy muammolardan biriga aylanib qolmoqda. Xullas, Konorni yaxshi koʻraman, bu haqda hech kim shubha qilmaydi. Lekin uning yiqilishi "qahramonlik" emas, bu professional MMAda mavjud boʻlgan taktik zaiflikning bir koʻrinishi. Uning asosiy quroli oʻzini koʻrsatish va zaldagi olovni oʻziga qaratish edi, lekin bu strategiya faqatgina oʻzining hamkasblari tomonidan yaxshi oʻrganib olingan paytda oʻzining samaradorligini yoʻqotadi. Sizlarga bir savol beraman: Agar Konorning bu "stratejiyasi" haqiqatan ham shunday samaraliligini tan oladigan boʻlsangiz, uchtasi bilan toʻqnash kelgan Porierga nima boʻldi? Uning "men qaytaman" deganligi qayerda qolib ketdi?