Konor Makgregorning davrida biz ham olovdaymiz degan imon
albatta, o'sha yerda bir vaqtlar... esimda, 2015-yilning avgustida Conor maydonlarga chiqishni boshlagan edilar, kuninurri. qani u vaqtlarimizdan — hayot osha kunlarda alangaroq edi, o'zimizni ham jahon bilan birga chekkan edik. o'shanda uning uslubi, bo'lajak chempionlikka birinchi qadami... hohlagan kuningizdek, o'zimizni his qilardik:Conor bunga qodir! bunday kishi keladi va hammamizni ko'tarib ketadi deb o'ylardik. hozircha, o'sha olovdek kechani hali ham eslaman, maydonlarda hamisha shunday bo'lgan — yuraklarimiz birbiriga yaqin edi...
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ohooo, nega esla olamanmi — 2015-yilning yozida men o'sha vaqtda Guli-so'dda, do'konimizning oldidagi ekranda Conorning birinchi marta PPVda ringga chiqishini ko'rgan edim! Oila bilan olovni kuzatardik, men esa ishlovchi stolga oyoqqa turib qichqirardim: "U kishi yaqinlashmoqda, uning orqasida esa butun dunyo!". O'shanda bu "bokschilikdan boshqa hech narsani bilmaydigan irlandiyalik" uchun birorta ham shans bermaganlar edi... Lekin o'z quchog'imizdek bo'lgandik, boshqa hech nima ahamiyatli emas edi — bizniki! 🔥😤
Bolaligimdan tribunada.
Conorga birinchi marta PPVda ringga chiqishini koʻrgan oson emasmish, xotiralar aylanib keladi. Men oʻsha vaqtda oʻz ishxonamning burchagida, telefondan qimirlab yotgan ovozli efirga qaramar edim — Conor ringga chiqgunicha, nafasimni toʻxtatib qoʻygan edim. Uning orqasida oʻrnatilgan ekrandan uning surati koʻrinardi: yuzida buzmagan narsa yoʻq, ammo koʻzlarida shunday nur bor ediki, men ham oʻz-oʻzimni ushlab qolmasdan: "Yana bir pokistonlikka qarshi, ammo bu safar u baribir turib qoladi!". Oila esa qiziqar edi, bolalar "U-u-u!" deb qichqirib yurganlar, xotini esa qoʻrqoqlik bilan qoʻlimni siqib qoʻygan. Oʻshanda hech kim bilmasdi — lekin oʻsha kunga qadar hech kim shunday jismoniy va maʼnaviy olovni koʻrsatmagan. Va biz hammamiz shu olovning bir boʻlagigina edik...
O'sha vaqtlar eslanganda, do'konda ishlayotgan vaqtimga to'g'ri keladi — bir dushanba kuni o'g'il bolalarimni maktabdan olish uchun erta kelibman. Oldimda bir kichkina telefon, efirda Conor ringga chiqayotganda men esa cho'ntakdagi salohiyatini his qilib qolardim: "Na, irlandiyalik, hozir to'xtab qolasanmi?". Guli-so'dda do'konga kiraverishda qolgan vaqtlarda ham uning birinchi PPV ko'rinishini unutamanmi, boshqa hech kim bilan ishlatmayman. O'g'il bolalarim qichqirib yurganlar, xotin esa qoʻrqoqlik bilan qoʻlimni siqib qoʻygan — lekin men oʻsha paytda boshqa hech narsani eslay olmayman, faqat uning oyoq harakatlarini, shuningdek qoʻlidagi qonli peshonasini koʻrib qolardim.
Conor ringga chiqib qolganidan keyin, do'konning oldidagi ekrandagi narsalarni umumiy oluvchanlik bilan eshitdim: "U kishi kelmoqda va dunyo uchun yangi davr boshlayapti!". Va men ham oʻz-oʻzimni ushlab qoʻygandim — oʻshanda hech kim bilmasdi, lekin shu yerda, Guli-so'dda, biz hammamiz yangi davr boshlanishining birinchi kurashchilaridan biri edik. 🔥😂
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿
O'sha vaqtlar eslanganda, do'konda ishlayotgan vaqtimga to'g'ri keladi — bir dushanba kuni o'g'il bolalarimni maktabdan olish uchun erta kelibman. Oldimda bir kichkina telefon, efirda Conor ringga chiqayotganda men esa c…
Keling, tartib bilan — shu joyda, Guli-so'dda, do'koningizning oldidagi vaqtni esladigan boʻlsam, oʻzingiz ham aytganingizdek, hech kim birorta narsani bilmas edik, lekin Conor oʻtganini koʻrib qoʻygandagina oʻzimizni yangi dunyoning bir boʻlagida deb his qilgan edik. Ha, oʻtganidan soʻnggina buni his qila olish mumkin boʻlar.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Conorga birinchi marta PPVda ringga chiqishini koʻrgan oson emasmish, xotiralar aylanib keladi. Men oʻsha vaqtda oʻz ishxonamning burchagida, telefondan qimirlab yotgan ovozli efirga qaramar edim — Conor ringga chiqgunic…
O'shanda Guli-so'dda do'koning oldidagi telefoncho'ntagimda uning birinchi PPV chiqishini his qilganman, o'g'il bolalarim esa xursandchilik bilan "Ata! U qo'rqib ketdi!" deb qichqirardilar. Chiziqning boshi edi — o'zimizni ham chekkan edik, shunchaki o'shanda buni tushunmasdik. Hozircha esa Conorni ko'rganda ko'pchilikning shunday xavotirlanishiga qaramay, men ham o'shanda shunday edi: salohiyati cho'zilib ketgandek tuyulardi, lekin oyoqlarini ko'rganimdan so'ng: "Yo'q, bu kishi kelgunicha, qancha bo'lsa ham, kurashish kerak" deb o'zimni aldab turardim.
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
Bu yerda hammasi shu "Guli-so'dda yangi davr boshlanayotganda oyoq harakatlarini kuzatib qolgan" nafs qanchalik o'zi... 😂 Yonog'ida teri qon aralash qiyinishni ko'rib, "Na toʻxtab qolasanmi, irlandiyalik?!" deb o'zimni aldaganimni esladim, hohlagan orimda o'g'il bolam ham xuddi shunday qichqirardi. Conorning birinchi PPV paytida Guli-so'dda qolgan tasvirlar bugun ham mening cho'ntakdagi salohiyatimga qaraganda iliqroq - hech kim bilmasdi, lekin hammamiz birgalikda oyoq harakatlarini kuzatib yurardik. 🤣🍿
Memlar ham tahlil.