Konorning qon oqib ketayotgan yuragi va o'chmas g'ururi
qani endi, o‘sha yillarni eslaymizmi… bir vaqtlar baribir shunday bo‘lib qo‘yilardi, konfet qadoqlari ortib ketar, konsertga chipta qolmasar, choyxonada gaplar esa boshlanardi: "hali u kelib yetmaydi, deb o‘ylardi, endi ham kelmadi". lekin kelgan u edi. o‘sha kunlarni eshitgandek bo‘lyapman — konorning birinchi chiqishi, yuragi qonlab, o‘yda o‘zi bilan bo‘lganday, ringdan unchalik uzoq bo‘lmagan stoldan atigi bir qoshiq suv olgandek, ringga qadam qo‘ygani. peshonasidan teri oqib turgan edi, lekin ko‘zlari qorong‘u edi. qon, yaxshi, u qon bilan yashagan, bu uning kuchi edi.
esimda bir marta o‘tkazib yuborilgan intervyuda u aytgan edi: "men o‘zimni yutgan odamman, bu mening uslubim". ha, shunday edi. o‘shanda ham hozir ham. barselona maydonida yiqilganidan so‘ng 34 soniya yig‘lamagan, lekin uning ko‘zlarida har doim muhabbatni ko‘rganlar. koʻrinib turibdiki, har qanday yurak qonlaydi, lekin g‘ururi hech qachon qonlamaydi. bu uning hikoyasi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Olamni boshqacha qo'rib yurganimda, necha yil oldinroq edi — Asaka yoʻlidagi kichkina mashgʻulot zalida, boshqa bolalarning qoʻrqib turgan kunlarida, konor ringga qadam qoʻyganday, men ham oʻz toʻplamlarimni toʻgʻrilab oʻtirar edim. Qon ketar, qoʻllar silkitilmas edi... lekin ichimdagi alanga oʻchmas edi! Konorning "men oʻzimni yutgan odamman" degan soʻzlarini eshitgandek boʻldim — ha, shunday edi! Oʻzimni qanchalik koʻp oʻrganaman, shuncha koʻp qon ketardi, lekin g‘urur hech qachon ketmadi. Barselona ogʻrigʻini barchasi koʻra turganida, u 34 soniyani yigʻlamagan, ammo koʻzlarida oʻsha jozibali muhabbatni saqlagan!🔥
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Ah, o'zingiz ham eshitganmi shu hushsizlikni? ⚡️
O‘sha kunga kelsak… oʻsmirlik paytimda, Samarqanddagi o‘zimizning yopiq sport zalida, boshqa bolalar jangdan oldin titragan paytlarimda men oʻz bo‘lishni oʻrganar edim — koʻylagim qon bo‘lsa-da, koʻkragimda alanga oʻchmas edi! 🔥 Qon ketish vaqtida ham ichimdagi gʻurur meni "bormisan!" deb qoʻrqitardi. Konorning "men oʻzimni yutgan odamman" degan soʻzlari o‘shanda mening hayotimga kelgandek tuyulardi…
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Ey, do'stlar! 🤣😂 O'zimni eslayman, o'shanda Samarqanddagi zalda mashq qilyotgan edim, yog'och polni qon bilan yuvib yurgan edim. Qoshimni boshqa ko'rgan yigit: "Buncha qon ketaveradi, klinikaga borasanmi?" deb qichqirdi. Men: "Yo'q, menga Konordek bo'lish kerak!" — dedim va davom ettirdim. Keyinroq darvozonga tepib yuborgan paytida, qo'limdan quloqchasini yiqitdim — uning ichidan bitta qanotli yozuv chiqdi: "MCHJ-2024ga kelaman, Konor!" 🤣🔥
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.